دغدغه های یک مدد کار اجتماعی
همه روز روزه بودن همه شب طواف کردن....
صفحه نخست       پست الکترونیک          تماس با ما              ATOM            طراح قالب
گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من
درباره وبلاگ



مدیر وبلاگ :سید حسن موسوی چلک
مطالب اخیر

یادداشت:عناد با شایسته‌گزینی در حوزه اجتماعی

سید حسن موسوی‌چلک رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران

(آرمان ملی/14 آبان 99)

در ابتدا ایام ولادت حضرت محمد(ص) و امام جعفر صادق( ع) را تبریک می‌گویم. این دو مناسبت را بهانه می‌کنم تا به یکی از ویژگی‌های مهم این دو بزرگوار که برگرفته از ویژگی‌های قرآن کریم است و امروزه بی‌توجهی یا کم‌توجهی به آن چالش جدی کشور است اشاره کنم و آن هم چیزی نیست جز «شایسته‌گزینی». موضوعی که خداوند در آیات 247 و 248 سوره بقره بر آن تاکید می‌کند و آن «علم» و «قدرت» است. پیامبر اکرم(ص) هم بر مبنای همین نکات قرآن درخصوص اهمیت شایسته‌گزینی می‌فرماید: «هر کس کارگزاری از مسلمانان را به کار گمارد و بداند که میان ایشان شایسته‌تر و داناتر از او هست به خدا، به پیامبرش و همه مسلمانان خیانت کرده است». همین توجه در سیره امام جعفر صادق(ع) هم بود و «علم» افراد را مبنای انتصاب قرار می‌داد. موضوعی که اگر در هر جامعه‌ای و سازمانی بیشتر مورد توجه قرار گیرد امور بهتر به سرانجام می‌رسد که حداقل حوزه اجتماعی از این منظر رنج می‌برد و هر کس فکر می‌کند می‌تواند مدیر اجتماعی باشد و این حوزه نیاز به تخصص ندارد. بپذیریم که این مناسبت‌ها فقط برای ارسال پیام تبریک نیست بلکه بر این باورم که این مناسبت‌ها فرصتی برای تامل بیشتر در افکار و سیره این پیشوایان دینی و بهره گرفتن و عمل کردن به آنهاست. فراموش نشود که حق نداریم مسئولیت‌ها را براساس انتخاب افراد فقط همسو و بدون تخصص انجام دهیم یا نسبت‌های فامیلی را مبنا قرار دهیم یا بر مبنایی که به‌عنوان انتصابات جناحی و حزبی شناخته می‌شود مسئولیت‌ها را توزیع کنیم. این نوع برخوردها، خیانت است خیانت. بر این باورم که در حوزه اجتماعی کشور اعتقادی به استفاده از افراد متخصص سرجای‌شان نداریم یا حداقل من این‌گونه می‌شناسم. در هر سازمانی که افراد براساس تخصصشان سرجای خودشان باشند تحقق اهداف سازمانی بیش از پیش محقق خواهد شد، در کارکنان انگیزه ایجاد می‌شود، مدیریت بهینه منابع صورت می‌گیرد و رضایت مردم هم افزایش پیدا می‌کند و سوءاستفاده‌ها کمتر خواهد شد. نظم در انجام امور بهتر دیده می‌شود، بهره‌وری افزایش می‌یابد. لذا اگر می‌خواهیم از این شرایط نگران‌کننده اجتماعی خارج شویم یکی از مهم‌ترین راه‌ها استفاده از شایستگان در جای خودشان است و اینکه مسئولیت‌های مرتبط را به شایستگان هر حوزه واگذار کنیم. این نکته را در نظر داشته باشیم که مهم‌ترین راه دوام و تاثیرگذاری و کارآمدی هر سازمانی مدیریت فرزانگان و متخصصان است. نمی‌دانم چه دردی داریم که این همه توصیه‌های دینی و علمی در انتصاب مدیران اجتماعی را عامدانه یا غیرعامدانه جدی نمی‌گیریم و عناد با انتخاب شایستگان در حوزه اجتماعی و بی‌تفاوتی دستگاه‌های نظارتی تا چه زمانی قرار است ادامه داشته باشد.

 





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1399/08/14

تهران و فرسنگ ها فاصله از شهر دوستدار کودک

سیدحسن موسوی چلک، رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران

یکی از ویژگی های مدیریت اجتماعی در هر شهری توجه به همه شهروندان از جمله کودکان است. بدون شک با توجه به نقش و جایگاه کودکان در آینده هر کشوری سرمایه گذاری در حوزه کودک آورده های زیادی برای کشور و شهر خواهد داشت.

طبیعتا ضروری است که حوزه مدیریت شهری ائم از شورای شهر به عنوان پارلمان شهری و شهرداری به عنوان مجری مصوبات پارلمان شهری توجه خاصی به همه اقشار از جمله کودکان داشته باشند. شهر دوستدار کودک یک حرکت نمادین برای انتقال چند پیام است.

پیام اول اینکه مدیران شهری نسبت به کودکان و حقوق آنها و اتخاذ تمهیداتی برای توجه به کودکان غافل نیستند و حتی اگر در شعار باشد این پیام را به همراه دارد. به صورت طبیعی اگر این امر از جایگاه شعار به یک برنامه تبدیل شود هم در سیاست گذاری های حوزه شهری و هم در برنامه ریزی های اجرایی که صورت می گیرد این پیام از حوزه نظر به حوزه عمل تبدیل می شود.

پیام بعدی این است که همه شهروندان نسبت به حقوق کودکان آشنا باشند و رعایت حقوق کودکان را مدنظر داشته باشند. کودکان شهروندانی هستند مانند مابقی مردم با نیازهای متفاوت و خاص خودشان.

پیام دیگر شهر دوستدار کودک این است که کودکان با شرایط خاص اعم از کودک دارای معلولیت، کودکان کار، کودکان خیابان، گروه هایی هستند که نیازمند توجه بیشتر توسط مسئولان مربوط و البته مردم هستند.

پیام بعدی شهرهایی که با این نوع عناوین (شهر دوستدار کودک) نامگذاری می شود برنامه ریزی برای تسهیل کودکان به امکانات و خدمات مورد نیاز است. این خدمات و امکانات می تواند رایگان، محله محور یا ارزان باشد. در جوامعی که چنین شرایطی وجود دارد سازمان های غیر دولتی در راستای حقوق شهروندی تلاش می کنند.

آخرین پیام این است که مسئولان حوزه مدیریت شهری خودشان را هم در قبال وظایفی که در حوزه کودکان دارند پاسخگو می دانند و هم اینکه با اختصاص بودجه و امکانات و دیگر موضوعات مسئولیت پذیر هستند و در کنار اینها نسبت به آنچه که در راستای امور کودک انجام نمی شود بی تفاوت نیستند. به عبارتی مسئولان مدیریت شهری در شهر دوستدار کودک در عین مسئولیت پذیری باید مطالبه گر باشند. به این ترتیب اگر در جایی خلا وجود دارد و کاری انجام نشده است بتوانند وظیفه مطالبه گری را انجام دهند.

اگر این مولفه ها را در مقابل خود قرار دهیم، واقعیت این است که در اکثر دوره ها کارهای نمادینی در این راستا انجام شده است ولی فاصله زیادی با شهر دوستدار کودک داریم. شهر دوستدار کودک باید برای کودکان امن باشد. در شهر دوستدار کودک، کودک آزاری معنی ندارد، کودک خیابان و فقیر و زباله گرد مفهومی ندارد. طبیعتا اگر منصفانه نگاه کنیم شهر، امروز علارغم همه تلاش های انجام شده اینگونه نیست و با شهر دوستدار کودک فاصله دارد.منبع: پایگاه خبری تحلیلی شهر/5 آبان99





نوع مطلب : مصاحبه ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1399/08/11

یادداشت:

تاجران بحران، دایه مهربان‌تر از مادر

سیدحسن موسوی‌چلک رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران

(روزنامه آرمان ملی.10 آبان99)

  

بسیاری از ما در زندگی اجتماعی خود با شرایط سخت و دشوار مواجه شده‌ایم. این شرایط سخت روی افراد مختلف تاثیرهای متفاوتی می‌گذارد. معمولا در چنین موقعیت‌هایی انتظار داریم تا اطرافیان‌مان حتی غریبه‌ها هوای ما را داشته باشند و همین‌طور این انتظار متقابل وجود دارد. اما وقتی خوب نگاه می‌کنیم در کنار انسان‌های شریفی که نه فقط در بحران‌ها که در همه شرایط، از «انسانیت خارج نشدند» را دور و بر خودمان و در جامعه می‌بینیم که ضروری است سپاسگزارشان باشیم، گرچه تعدادشان هم خیلی زیاد نیست ولی خوشحال هستیم که «هستند». اما در مقابل این افراد شاهد حضور افرادی هم هستیم که نه‌تنها بویی از انسانیت و شرافت نبردند بلکه خوی حیوانی‌شان بیش از قبل نمایان می‌شود. من از این افراد به‌عنوان تاجران بحران‌ها یاد می‌کنم. بحران می‌خواهد بهداشتی باشد مثل کرونا یا بلایای طبیعی یا بحرانی که برای یک خانواده اتفاق می‌افتد و... خویی که وقتی بدان تامل می‌کنیم از انسان بودن خجالت می‌کشیم. این افراد کسانی هستند که شرایط بحران را فرصت مغتنمی برای خالی کردن جیب مردم می‌دانند. کسانی که اجناس را احتکار می‌کنند یا کسانی که اجناس را با قیمت چند برابری به بازار عرضه می‌کنند.کسانی که تصمیم می‌گیرند معنای انسانیت کمرنگ و کمرنگ‌تر شود. کسانی که بحران‌ها را فرصتی برای اجرای شو و نمایش می‌دانند تا خودشان را دایه مهربان‌تر از مادر نشان دهند درحالی‌که فقط ظاهرسازی مدنظرشان است. کسانی که در بحران‌هایی از قبیل کرونا و بلایای طبیعی و... فقرا و گرفتاران را ابزاری برای نشان دادن خودشان قرار می‌دهند تا فقرا نردبان ترقی‌شان شوند. کسانی که بدون درنظرگرفتن شرایط واقعی، سعی می‌کنند جناح سیاسی رقیب را تخریب کنند نه برای رضایت مردم و بهبود شرایط‌شان بلکه فقط برای تضعیف جناح مقابل. تاجرانی که دروغ می‌گویند تا برای خود توشه‌ای بردارند. وقتی بحران‌ها به انتخابات مهم در یک جامعه نزدیک‌تر باشد این خوی غیرانسانی تاجران بحران‌ها بیشتر خود را نشان می‌دهد و این نکات فقط مربوط به یک دوره از دولت‌ها یا فقط جامعه ما نیست. این تاجران کسانی هستند که وقتی خانواده‌ای به هر دلیلی دچار مشکل می‌شود، سعی می‌کنند به شکل‌های مختلف سوءاستفاده کنند. در تنگنا و فشار قرارشان می‌دهند تا تحقیرشان کنند یا وادار به کاری کنند که باب میل‌شان نباشد. انسان مرفه‌ای که به خاطر پول دختر جوان خانواده فقیر را به ازدواج اجباری درمی‌آورد هم ازاین همین دست تاجران حیوان‌صفت است. فردی که زنی یا دختری تنها و بی‌پناه را دید و برای سرپناه دادن «درخواست بی‌شرمانه» دارد هم از این دست حیوانات است. مراقب باشیم این تاجران فرصتی برای ابراز وجود پیدا نکنند که زندگی را بر همه سخت می‌کنند و از همه مهم‌تر اینکه شرافت را لگدمال می‌کنند و زندگی سخت را برای مردم سخت‌تر می‌کنند.

 





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1399/08/10
بنمای رخ که باغ و گلستانم آرزوست                   بگشای لب که قند فراوانم آرزوست
ای آفتاب حسن برون آ دمی ز ابر                         کان چهره مشعشع تابانم آرزوست
بشنیدم از هوای تو آواز طبل باز                           باز آمدم که ساعد سلطانم آرزوست
گفتی ز ناز بیش مرنجان مرا برو                           آن گفتنت که بیش مرنجانم آرزوست
وان دفع گفتنت که برو شه به خانه نیست              وان ناز و باز و تندی دربانم آرزوست
در دست هر کی هست ز خوبی قراضه‌هاست        آن معدن ملاحت و آن کانم آرزوست
این نان و آب چرخ چو سیل‌ست بی‌وفا                   من ماهیم نهنگم عمانم آرزوست
یعقوب وار وااسفاها همی‌زنم                              دیدار خوب یوسف کنعانم آرزوست
والله که شهر بی‌تو مرا حبس می‌شود                   آوارگی و کوه و بیابانم آرزوست
زین همرهان سست عناصر دلم گرفت                   شیر خدا و رستم دستانم آرزوست
جانم ملول گشت ز فرعون و ظلم او                       آن نور روی موسی عمرانم آرزوست
زین خلق پرشکایت گریان شدم ملول                     آن‌های هوی و نعره مستانم آرزوست
گویاترم ز بلبل اما ز رشک عام                              مهرست بر دهانم و افغانم آرزوست
دی شیخ با چراغ همی‌گشت گرد شهر                  کز دیو و دد ملولم و انسانم آرزوست
گفتند یافت می‌نشود جسته‌ایم ما                        گفت آنک یافت می‌نشود آنم آرزوست
هر چند مفلسم نپذیرم عقیق خرد                        کان عقیق نادر ارزانم آرزوست
پنهان ز دیده‌ها و همه دیده‌ها از اوست                   آن آشکار صنعت پنهانم آرزوست
خود کار من گذشت ز هر آرزو و آز                           از کان و از مکان پی ارکانم آرزوست
گوشم شنید قصه ایمان و مست شد                     کو قسم چشم صورت ایمانم آرزوست
یک دست جام باده و یک دست جعد یار                  رقصی چنین میانه میدانم آرزوست
می‌گوید آن رباب که مردم ز انتظار                          دست و کنار و زخمه عثمانم آرزوست
من هم رباب عشقم و عشقم ربابی‌ست               وان لطف‌های زخمه رحمانم آرزوست
باقی این غزل را ای مطرب ظریف                           زین سان همی‌شمار که زین سانم آرزوست
بنمای شمس مفخر تبریز رو ز شرق                       من هدهدم حضور سلیمانم آرزوست

مولوی





نوع مطلب : شعر، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1399/08/9
لزوم استقرار مددکاران اجتماعی در پاسگاه ها/کاهش پرونده های قضائی

رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران، بر لزوم استقرار مددکاران اجتماعی در پاسگاه ها اشاره کرد و گفت: مددکاران نقش مهمی در ایجاد سازش و کاهش پرونده‌های قضائی دارند.

سیدحسن موسوی چلک، در گفتگو با خبرنگار مهر، در خصوص استقرار مددکاران اجتماعی در کلانتری‌ها، افزود: از سال ۷۹ حوزه مددکاری اجتماعی در فرهنگسرای خانواده سابق و جوان فعلی راه اندازی شد و واحد مددکاری اجتماعی برای تقویت رویکرد اجتماعی پلیس توسعه پیدا کرد که این موضوع اجتناب ناپذیر است.

وی با اشاره به اینکه دو دهه از تجربه زیستی پلیس در حوزه مددکاری اجتماعی می‌گذرد، گفت: طی این مدت تلاش شد برای توسعه کمی و کیفی، کارهایی انجام شود و حوزه مددکاری اجتماعی در سراسر کشور آماده همکاری با نیروی انتظامی است.

موسوی چلک گفت: تجربه پلیس در این حوزه می‌تواند فرصتی باشد برای تولید دانش در حوزه مددکاری اجتماعی و نیروی انتظامی باید اختیارات قانونی برای حضور مددکاران را بیش از این افزایش دهد.

رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران، ادامه داد: در بسیاری از مواقع برای تصمیم گیری و کمک برای افرادی که دچار درگیری و نزاع شده اند از حضور مددکاران اجتماعی استفاده می‌شود و نقش دیگر این افراد که باید پررنگ شود، میانجیگری است.

موسوی چلک گفت: ظرفیت مددکاران اجتماعی مستلزم این است که این افراد در اولویت سیاست گذاری ها و برنامه ریزی ها قرار گیرند و این فرصتی برای ارائه خدمات بهتر به مردم ایجاد می‌کند. با توجه به شرایط و مؤلفه‌های تعیین کننده در حوزه جرم، مددکاران اجتماعی اثربخشی ویژه ای در ایجاد سازش و کاهش پرونده‌های قضائی دارند.

وی تاکید کرد: در حال حاضر در برخی از کلانتری‌ها از حضور مددکاران اجتماعی استفاده می‌شود ولی اولین واحدی که مردم مراجعه می‌کنند پاسگاه‌ها هستند که خلاء حضور مددکاران همچنان در آنجا احساس می‌شود که البته پلیس هم در نظر دارد حضور مددکاران را فراگیر کند و این حوزه مستلزم این است که قوانین بازنگری و اختیارات بیشتری به مددکاران داده شود.

رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران تاکید کرد: همچنین تأمین نیروی انسانی و منابع مالی برخی دیگر از چالش ناجا برای توسعه مددکاری اجتماعی است اما به دلیل اهمیت حضور این افراد در پاسگاه‌ها، استفاده از مددکاران اجتماعی نه تنها هزینه نیست، بلکه فایده محسوب می‌شود.

کد خبر 5056726/خبرگزاری مهر 6 آبان99




نوع مطلب : مصاحبه ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1399/08/6

«دود کرونا» به چشم همه می‌رود

«دود کرونا» به چشم همه می‌رود

رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران با اشاره به کاهش ۵۰ درصدی حضور کارکنان دولت در تهران تا پایان آبان ماه گفت: به جز کارمندان سایر افراد جامعه نیز نقش موثری در اجرای دورکاری حداکثری دارند؛ زیرا زمانی که استراتژی در خانه ماندن اتخاذ می‌شود بخش خصوصی نیز باید خود را همراه و همگام این استراتژی کند چراکه دود شیوع این ویروس به چشم همه افراد می‌رود.

سیدحسن موسوی چلک در گفت‌وگو با ایسنا، با بیان اینکه در شرایط بحرانی باید براساس شرایط و نوع بحران، برای کنترل وضعیت تصمیماتی اتخاذ شود، گفت: باتوجه به ماهیت مشخص بحران کرونا، یکی از مهم‌ترین راه‌های مقابله «پیشگیری» است.

وی ادامه داد: اما برای اینکه پیشگیری صورت گیرد باید سیاست‌های متفاوت و متعددی اتخاذ شود؛ یکی از این سیاست‌ها کاهش تردد است، چراکه طبق گفته صاحب‌نظران در خانه ماندن یکی از راه‌های موثر برای کاهش انتقال این ویروس است. 

موسوی چلک اظهار کرد: در اوایل شیوع ویروس کرونا شرایط به گونه‌ای کنترل شد که میزان مرگ و میر ناشی از این بیماری به کمتر از ۱۰۰ نفر رسید، اما اکنون باید سیاست‌های جدیدتری اتخاذ شود تا هم به کاهش تردد و هم به حفظ سلامت مردم کمک کند. به نظر باتوجه به وضعیت بیماری که طی این چند روز با آن روبه‌رو بودیم و همچنین پیش‌بینی‌هایی که از شرایط بیماری در آبان ماه صورت گرفته است دورکاری می‌تواند یکی از راه‌های کاهش تردد باشد.

رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران با اشاره به کاهش ۵۰ درصدی حضور کارکنان دولت در تهران تا پایان آبان ماه ابراز امیدواری کرد و گفت: شاید همین کاهش تردد ۵۰ درصدی ادارات، مشروط بر همراهی و همکاری مردم با ماندن در خانه، راهی برای کاهش انتقال ویروس باشد، البته مسئولان ادارات نیز باید در این زمینه همکاری و مدیریت درستی داشته باشند. 

وی در ادامه با بیان اینکه بخشی از مشکلات جامعه ناشی از زیرساخت‌های فناوری است، اظهار کرد: نقش دورکاری برای مواردی که قابلیت اجرا دارد باید در شرایط بحرانی و غیر بحرانی فراهم باشد. از سوی دیگر به جز کارمندان نیز سایر افراد جامعه نقش موثری دارند؛ زیرا زمانی که استراتژی در خانه ماندن اتخاذ می‌شود بخش خصوصی نیز باید خود را همراه و همگام این استراتژی کند چراکه دود شیوع این ویروس به چشم همه افراد می‌رود.

موسوی چلک شرایط کرونا را از منظر اجتماعی مورد بررسی قرار داد و افزود: آنچه از نظر اجتماعی مهم است، بحث اعتماد مردم به مسئولین و مشارکت در مدیریت و کنترل بحران کروناست؛ اگر مردم مشارکت نداشته باشند تاثیر شیوع این ویروس و مرگ و میر ناشی از آن می‌تواند تاثیرات مخربی را به همراه داشته باشد، به طوریکه برخی خانواده‌ها را عزادار کند و یا برخی سرپرست خود را از دست بدهند. 

به گفته رئیس انجمن مددکاری اجتماعی ایران، عدم مشارکت در کنترل بیماری و همچنین بی‌توجهی به پروتکل‌های بهداشتی می‌تواند موجب بروز مشکلات برای مردم و در پی آن ایجاد بیکاری و ارتکاب جرم شود. به دنبال بروز این مشکلات شاهد تقاضا یا مراجعه مردم برای تحت پوشش قرار گرفتن در سازمان‌های اجتماعی خواهیم بود که این موضوع نیز به حجم کاری سازمان‌ها و مددکاران اجتماعی می‌افزاید. 

وی خاطرنشان کرد: مشکلات اقتصادی و معیشتی ممکن است برخی افراد را مرتکب جرائم کوچک و بزرگی کند؛ این افزایش جرائم هم بر سازمان‌های قضایی و انتظامی و هم بر حوزه اجتماعی اثرگذار است؛ به طوریکه در مراجع قضایی و انتظامی شاهد افزایش حجم کاری مراجع و مددکاران اجتماعی از جمله سازمان زندان‌ها خواهیم بود؛ لذا انتظار می‌رود که علاوه بر کارکنان، سایر افراد جامعه نیز در این بخش مشارکت کنند.

انتهای پیام





نوع مطلب : مصاحبه ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1399/08/6

گفت و گوی «۵۵ آنلاین» با رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران

دعواهای سیاسی و جناحی بر سلامت مردم اثر منفی دارد | ریشه یابی اختلالات روحی و روانی مردم ایران

سیدحسن موسوی چلک: اقتصاد ایران به مردم فشار آورده است. از یک طرف نرخ دلار به بالای 32 هزار تومان رسید و از یک طرف هم شیوع ویروس کرونا به این شرایط دامن زده. همچنین طولانی شدن دوران شیوع کرونا را هم داریم

دعواهای سیاسی و جناحی بر سلامت مردم اثر منفی دارد | ریشه یابی اختلالات روحی و روانی مردم ایران

55 آنلاین- بر اساس آمار و اطلاعات موجود، تعداد قابل توجهی از جمعیت کشور دچار اختلالات روحی و روانی هستند و در این میان، اختلالاتی مثل افسردگی و اضطراب، بیش از سایر اختلالات در افراد به وجود آمده و از طرفی، برخی از افزاد جامعه، بیماری های شدید روانی دارند و کار آنها از معالجه گذشته است.

دچار شدن افراد هر جامعه به اختلالات و بیماری های روانی، باعث می شود که این افراد در مسر توسعه و پیشرفت جامعه قرار نگیرند و حتی روندی معکوس در پیش گرفته و خصلت های ضد اجتماعی پیدا کنند.

در گفت و گوی «55 آنلاین» با دکتر سیدحسن موسوی چلک، رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران، آمارهای مطرح شده در مورد میزان ابتلای جامعه ایرانی به بیماری ها و اخنلالات روحی و روانی و دلایل ابتلا بررسی شده است.

*در روزهای اخیر، آقای دکتر ملک زاده معاون تحقیقات و فناوری وزارت بهداشت، گفته اند که 30 درصد مردم ایران دچار مشکلات روحی و روانی هستند. با توجه به این که در سال های اخیر، آمارهای کمتری در مورد اختلالات روحی و روانی مردم ایران مطرح می شد، آیا اتفاق خاصی رخ داده که این رقم بالاتر اعلام شده؟

 -آخرین بار که وزارت بهداشت به طور رسمی اعلام کرده بود بین 23 تا 25 درصد مردم درگیر حداقل یک اختلال روانی بودند. این آمار مربوط به سال های 1392 و 1394 است. اولین بار است که این آمار 30 درصد را می شنوم و وزارت بهداشت به طور رسمی اعلام کرده است.

البته اتفاقاتی رخ داده و مردم، بحران های مختلفی را در چند سال اخیر اعم از طبیعی و غیر طبیعی از قبیل بحران های آبان 1398 و سقوط هواپیمای مسافری اوکراین گرفته تا سیل و زلزله تجربه کردند.

بخش دیگر این است که اقتصاد ایران به مردم فشار آورده است. از یک طرف نرخ دلار به بالای 32 هزار تومان رسید و از یک طرف هم شیوع ویروس کرونا به این شرایط دامن زده. همچنین طولانی شدن دوران شیوع کرونا را هم داریم. همه این عوامل، عوامل تهدید کننده سلامت روان هستند.

من می خواهم این بخش را بدبینانه بگویم ولی ما چند سال بعد با این فضایی که الان ایجاد شده و بچه ها 10 سال زودتر دست به گوشی موبایل شده اند، در آینده ای نه چندان دور، آمار اختلالات روانی نگران کننده تر خواهد شد. به ویژه اگر نتوانیم چشم انداز روشنی را ترسیم کنیم و به عمل برسانیم.

ما باید یک سازوکار متفاوتی را برای مواجهه با اختلالات روانی در کشور، تدارک ببینیم. البته به نظر من، یک بخش بزرگتر از مشکلات اقتصادی به خاطر سوء مدیریت است ولی یک بخش هم مربوط به تحریم است و همچنین دعواهای سیاسی و جناحی. در حالی که غافل هستند که دود این دعواهای سیاسی و جناحی، به چشم همه افراد جامعه می رود. این شرایط بر تشدید مشکلات تاثیر می گذارد.

در چنین وضعیتی باید بین فشارها و  برنامه هایی که برای کاهش فشارها در نظر گرفته می شود تعادلی ایجاد شود و باید از این طریق باید برای مدیریت فشارها و استرس ها وجود داشته باشد ولی متاسفانه این طور نیست.

 *معاون وزیر بهداشت ر زمان اعلام آمار اخیر اختلالات روحی و روانی، گفته اند یان آمار بر اساس مطالعات انجام شده علمی است. آیا ممکن است مطالعه ای در مورد میزان سلامتی روحی و روانی مردم ایران انجام شده باشد و جنابعالی به عنوان رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران، خبر نداشته باشید؟

 -مطالعات به صورت پراکنده انجام می شود و الزاماً نتایج همه مطالعات در اختیار همگان قرار نمی گیرد. آنچه که وزارت بهداشت می گوید و مربوط به شورای سلامت کشور است، طبیعتاً یک آمار کشوری است وگرنه ما به هر استانی که می رویم، می بینیم که دانشجویان زیادی در حال پژوهش هستند و تا بخواهید از این نوع اطلاعات وجود دارد.

در تهران هم طرح سنجش عدالت در سلامت شهر تهران انجام می شد ولی آمار وزارت بهداشت، امار قابل ارجاع است. اگر چه من معتقدم آمارهایی که ما در حوزه سلامت روان داریم، نمی تواند آمار کاملاً واقعی باشد. چرا که مردم، معمولاً در مورد بیماری ها و اختلالات روانی، سعی می کنند پنهان کاری کنند یا کم گویی داشته باشند.

با این حال، همین آمار 30 درصدی هم آمار نگران کننده ای است و 30 درصد مردم، اختلال روانی دارند. قطعاً آمار اختلال روانی در کلانشهرها و محلات ناکارآمد شهری، بیش تر است. الان 21 میلیون نفر از جمعیت کشور ما در محلات ناکارآمد شهری زندگی می کنند. شاخص های رفاه و سلامت در محلات ناکارآمد، بسیار بدتر از سایر مناطق است.

 *آقای محسنی بندپی که در سال 1396 رئیس سازمان بهزیستی بوده اند رقم 23.4 درصد را اعلام کرده بودند که ایرانیان اختلالات روانی دارند.

 -این آمار هم، بر اساس همان آمار وزارت بهداشت بود و وزارت بهداشت آمار رقم 23 تا 25 درصد را اعلام می کرد.

 *در سال های اخیر جنابعالی گفته اید 23 تا 25 درصد از مردم ایران، اختلالات روحی و روانی دارند...

 -این آمار مربوط به زوارت بهداشت است. در سال 1394 که اعلام شد آمار 23 تا 25 درصد اعلام شد. وقتی که آمار اعلام می شود باید به یک مرجع، رجوع کنیم که مسئولیت رسمی دارد. آماری که الان معاون وزیر بهداشت اعلام کرده، یک آمار جدید است و بعد از این به این آمار استناد خواهد شد.

 *شما بر اساس آمار وزارت بهداشت آعلام کردیه بودید که بین 23 تا 25 درصد از مردم، حداقل یک اختلال روانی دارند. در عین حال، میزان اختلال در دانشجویان را 27 درصد اعلام کرده بودید. به چه علت، میزان اختلال در دانشجویان بالاتر از میانگین جامعه است؟

 -این آمار بر اساس پژوهشی بود که وزارت علوم انجام داده بود. آقای دکتر صدیقی، رئیس سازمان امور دانشجویان، دو سال پیش این آمار 27 درصد را اعلام کرد. آمار 27 درصد اختلال روانی بین دانشجویان، بیش از میانگین کشوری بود.

حتی در آن مقطع زمانی، آمار دیگری هم توسط آقای دکتر صدیقی و آقای دکتر غفاری معاون فرهنگی و دانشجویی وزارت علوم اعلام شده بود مبنی بر این که 33 درصد از دانشجویان، رضایت شان از زندگی پایین است و همه این موارد به همدیگر ربط دارد. در همان زمان که آمار 23 تا 25 درصد برای جامعه ایران اعلام می شد این آمار در مورد  جامعه کارگری بین 27 تا 29 درصد بود.

این آمار بر اساس پژوهشی بود که معاونت فرهنگی و اجتماعی وزارت تعادن، کار و رفاه انجام داده بود. ما تقریباً 10 میلیون نفربف جامعه کارگری داریم.

 *چرا دانشجویان و کارگران نسبت به میانگین جامعه،  اختلال روانی بیش تری دارند؟

 -بالاخره شرایط خاصی دارند و نگرانی هایی دارند. عدم امنیت و استرس هایی که تجربه می کنند در این زمینه نقش دارد. همه این عوامل می تواند تاثیرگذار باشد.

 *در جایی دیگر جنابعالی گفته بودید که 30 درصد از مردم تهران اختلال روانی دارند. این آمار بر چه اساس بوده؟

 -در آن زمان که میایگین کشور 23 تا 25 درصد بود، آمار مسئولان وزارت بهداشت نشان می داد که تهران 30 درصد بود.

 *پس تهران از نظر بروز اختلالات روحی و روانی، وضعیت نسبتاً وخیم تری نسبت به شهرهای دیگر کشور دارد؟

 -معمولاً کلانشهرها همین طور است. چون احساس تنهایی در کلانشهرها بیش تر و مشکلات بیش تری وجود دارد. در تهران هم که هزینه های زندگی سرسام آور است.

 *در کلانشهرهای دیگر مثل مشهد، شیراز و اصفهان وضعیت چگونه است؟

 -بعید می دانم شرایط آنها مثل شرایط تهران باشد.

 

*تهران چه ویژگی هایی دارد که اختلالات روانی تشدید شده است؟

 -در تهران، گمنامی بیش تر است و تنهایی بیش تر است. مشکلات و هزینه ها در تهران، بالاتر است. افراد از شهرها و روستاهای مختلف به تهران می آیند و در تهران، فاصله طبقاتی بیش تر احساس می شود.

 *آقای سیاری معاون وزارت بهداشت در زمانی که مسئولیت داشته گفته بود که 25 درصد از مردم دنیا دچار افسردگی هستند و آمار نشان می دهد که 6.4 میلیون نفر در ایران افسردگی دارند.

این مقام وزارت بهداشت به گونه ای صحبت کرده بود که این مقدار اختلالات روانی و افسردگی در همه جای دنیا طبیعی است و انگار گفته بود که ایران مثل کشورهای دیگر است.

 -زندگی مدرن و شهری و متکی بر تکنولوژی و رسانه، تاثیرات خودش را بر مردم می گذارد. به ویژه اگر روی سواد سلامت روان کار نشده باشد و به ویژه اگر روی مهارت خودمراقبتی، تاب آوری و مهارت های ارتباطی کار نشده باشد.

 *در سال های اخیر این امکان وجود داشته که مردم راحت تر مشکلات روحی خودشان را مطرح کرده باشند و در نتیجه آمار اختلالات روانی مردم افزایش پیدا کرده باشد؟

 -ما باید ببینیم آماری که معاون تحقیقات وزارت  بهداشت اعلام کرده، با چه این اطلاعات به دست امده است. آنچه که مشخص است این است که قبح استفاده از متخصصان در مواقعی که مردم دچار اختلال می شوند، به نسبت گذشته کمتر شده. لذا مردم به نسبت قبل، رغبت بیش تری برای استفاده از خدمات متخصصان دارند.

 *در مورد ابتلای بیش تر زنان به اختلالات روانی نسبت به مردان، یک نظر این است که زنان بیش تر به مراکز درمان مراجعه می کنند و در نتیجه تعداد آنها بیش تر نشان داده می شود. ایا چنین واقعیتی وجود دارد یا نه؟

 -دلایل متعددی در این زمینه وجود دارد. یک دلیل آن، علاقه زنان به مراجعه بیش تر، به مراکز مشاوره و مددکاری اجتماعی و غیره است.

 *به چه علت این طور است؟

 -معمولا مردان خیلی دیر، به مراکز مشاوره مراجعه می کنند مگر در مواردی که به شدت حادّ شده باشد. مردها سخت تر می پذیرند که از این نوع خدمات استفاده کنند.

 *هر چقدر افراد دچار اختلال برای درمان دیرتر مراجعه کنند، وضعیت شان وخیم تر می شود. درست است؟

 -بله. معمولاً هر چه دیرتر برای هر درمانی اقدام کنید عمق آن بیش تر شده و مزمن تر می شود و در نهایت عوارض آن بیش تر می شود. به طور طبیعی، درمان آن هم سخت تر خواهد بود.

نکته دوم، حساسیت بیش تر و زیاد زنان است. زنان، حساس تر از مردان هستند. این هم یکی از دلایلی است که می تواند باعث شود که زنان، بیش تر مراجعه کنند.

 *در مورد بازی های کامپیوتری گفته می شود این بازی ها سلامت روان را به خطر می اندازد. الان می گویند نرم افزار مومو عامل خودکشی شده یا قبلا گفته می شود نرم افزار نهنگ آبی باعث خودکشی می شود. تا چه حد آسیب زدن روحی این بازی ها تا چه حد واقعیت دارد و روی بهداشت روان تاثیر منفی می گذارند؟

 -بله. در ارتباط با فضای مجازی، من اعتقاد دارم که بچه ها 10 سال زودتر دست به گوشی شده اند. وابستگی به فضای مجازی در آینده بیش تر خواهد شد و یکی از دلایل که اختلالات روانی بدتر خواهد شد همان فضای مجازی و استفاده نادرست و بیمورد از فضای مجازی است.

حالا این استفاده نادرست می تواند بازی های مختلف باشد یا هر چیز دیگری باشد. فضای مجازی باعث شده بچه ها در خانه تنها بمانند. با شیوع ویروس کرونا و نرم افزار «شاد» و گوشی های هوشمند، پس لرزه های این شرایط را بعداً خواهیم دید.

 *یعنی احتمال افزایش اختلالات روانی به طور قاطع وجود دارد؟

 -من فراتر از احتمال نظر می دهم و اجتناب ناپذیر است. در ضمن، ما آماده پاسخ دادن به این نیاز هم نیستیم.منبع: پایگاه خبری تحلیلی 55 آنلاین/5 مهر1399





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1399/08/5

یادداشت:سررریز عملکردهای ضعیف به سمت پلیس

سیدحسن موسوی‌چلک رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران

(آرمان ملی،1 آبان 99)

 

یکی از اتفاقات خوبی که در سطح جهانی و سطح داخلی انجام می‌شود، نامگذاری روزها و هفته‌ها به مناسبت‌های خاص است. از جمله این مناسبت‌ها سیزدهم مهر است که امسال به‌خاطر اینکه بتوانند بعد از ماه صفر مراسم را برگزار کنند، در این مقطع زمانی، این هفته گرامی داشته شده و ضمن اینکه این هفته را تبریک و خداقوت می‌گویم، به چند نکته هم اشاره می‌کنم. نخست اینکه هرچقدر سازمان‌های مرتبط عملکرد بهتری داشته باشند، وظایفشان را به‌درستی و به‌موقع انجام دهند، رجوع مردم به پلیس و کلانتری‌ها و پاسگاه‌ها کمتر خواهد بود و تماس کمتری هم با خط 110 برقرار خواهند کرد و این اتفاقا نشانه مدیریت خوب در آن جامعه محسوب می‌شود. امروز ما با این واقعیت مواجه هستیم که برای هر موضوعی، مردم انتظار دارند که پلیس ورود پیدا کند. اما هرچقدر سازمان‌های دیگر ضعیف یا ضعیف‌تر عمل کنند و وظایفشان را به‌درستی انجام ندهند، ما شاهد جرم بیشتر یا شاهد رفتارهایی خواهیم بود که پلیس موظف است با آن رفتارها، طبق وظایف قانونی برخورد بکند. مثال خیلی ساده می‌زنم؛ اگر حوزه اقتصاد ما خوب عمل کند و ما شاهد یک اقتصاد پویا باشیم، دیگر خیلی سرقت‌های خرد اتفاق نمی‌افتد. اگر آموزش‌وپرورش در جامعه‌پذیری بچه‌ها نقش خود را درست انجام دهد، اگر خانواده نقش خود را درست انجام دهد، اگر نهادهای فرهنگی و مذهبی نقش خود را درست انجام دهند، به‌گونه‌ای که هنجارهای اجتماعی و دینی در مردم نهادینه شود، طبیعتا ما شاهد حجم کار کمتر در مجموعه پلیس و نیروی انتظامی خواهیم بود. خودِ پلیس و مجموعه نیروی انتظامی استقبال خواهند کرد که به‌دلیل پیشگیری‌های اجتماعی که انجام می‌شود، وضع خوب مردم، تمهیداتی که توسط سازمان‌های اجتماعی، فرهنگی اتخاذ می‌شود، شاهد کاهش مراجعه‌کنندگان مردم به واحدهای تابعه پلیس در حوزه‌های مختلف باشند. درواقع اینگونه نگاه نکنیم که پلیس خودش علاقه‌مند به این حضور فیزیکی شفاف و پررنگ است. فکر می‌کنم وقتی عملکرد سایر سازمان‌ها ضعیف می‌شود، مطالبات و انتظارات از پلیس برای برخورد و مقابله افزایش پیدا می‌کند و وقتی این مطالبات افزایش پیدا می‌کند، ما در جای‌جای کشور و موضوعات مختلف مرتبط با وظایف ناجا شاهد حضور پلیس هستیم و اگر هم به هر دلیلی حضور پیدا نکند، مطالبه‌گری از مجموعه پلیس بالا می‌رود و آنها موظف به پاسخگویی هستند. ما اگر فضا را برای قضازدایی بیشتر فراهم کنیم، طبیعتا نقش  پلیس به‌عنوان ضابط قضائی کمتر خواهد شد و این دقیقا نتیجه عملکرد سایر سازمان‌ها، نتیجه بازنگری در قوانین، نتیجه فعالیت فراگیر و جامع سازمان‌های مرتبط و اثربخشی سازمان‌های فرهنگی و اجتماعی خواهد بود. به‌عنوان فردی که بیشتر از 20 سال با مجموعه پلیس در بخش اجتماعی‌اش و تا حدودی بخش مواد مخدر، ارتباط دارم، اعتقادم این است که خیلی مواقع پلیس مورد مواخذه قرار می‌گیرد درحالی‌که سازمان‌های دیگری که مسئولیت برای پیشگیری‌های اجتماعی، فرهنگی، وضعی، قضائی و غیره دارند، باید مواخذه شوند و نه پلیس ولی چون آنها کارشان را درست انجام نمی‌دهند یا آنگونه که باید انجام نمی‌دهند، سرریز عملکرد ضعیف آن سازمان‌ها به سمت پلیس می‌آید و این حجم کار پلیس را افزایش می‌دهد. یک پلیس خوب به دلیل نوع وظیفه‌ای که دارد، نیازمند همکاری و تعاملات بین‌بخشی قوی و کارآمد است و پلیس کارآمد و اثربخش، در نتیجه عملکرد سایر سازمان‌ها به وظیفه‌شان، بیش از پیش تحقق پیدا می‌کند.

 





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1399/08/1
«مومو» را به کودکان خود بشناسانید

تهران - ایرنا - قدیم‌ترها والدین که می‌خواستند کودکان خود را بترسانند از «لولو خورخوره» برای آنها می‌گفتند اما آنها هرگز فکر نمی‌کردند سالها بعد واقعا این موجود موهوم از طریق فضای مجازی به سراغ کودکان بیاید آنچنان که به تازگی باعث مرگ یک کودک ۱۱ ساله نیز شده است.

به گزارش روز سه شنبه ایرنا، متاسفانه در روزهای اخیر دانش آموز ۱۱ ساله خوزستانی جان خود را از دست داده است. گفته می شود این کودک پس از شرکت کردن در این چالش پس از خروج از خانه از شدت اضطراب دچار ایست قلبی شده و جان باخته است.  این کودک ۱۱ ساله در آخرین پست استوری اینستاگرام خود گفته بود: «من به هیچ عنوان دیگه نه تماس تصویری نه تماس صوتی را دیگه جواب نمی‌دم؛ خدمت کسانی که بیست و چهار ساعته زنگ می‌زنن، به‌خاطر این شایعاتی که خیلی زیاد شده، سکته می‌کنم.»

چالش دیگری موسوم به «نهنگ آبی» طی سال‌های گذشته نیز باعث شده بود تا برخی کودکان در آن شرکت کنند و متاسفانه جان خود را از دست بدهند اما به نظر می رسد چالش «مومو» حتی بیشتر از چالش پیشین، نگران کننده تر است.
چالش «مومو» در حقیقت یک بازی مجازی دستکاری شده است که کودک را به خودزنی، آزار دیگران و حتی خودکشی ترغیب می کند.

کودکان و نوجوانان با شرکت در این چالش زندگی خود را در ورطه نابودی قرار می دهند و جان خود و سلامت اطرافیان را به خطر می‌اندازند.

در این چالش پروفایلی در فیس بوک یوتیوب یا واتساپ - که بیشتر در ایران کاربرد دارد-  ظاهر می شود.

پروفایل ظاهر شده روی صفحه گوشی یا تبلت، حاوی تصویری است که این تصویر از سوی یک شرکت ژاپنی جلوه های ویژه، طراحی شده است اما این شرکت هر گونه ارتباط با این چالش را رد کرده است.

این تصویر، عکس ترسناکی از زنی با چشم های درشت و برآمده، چهره‌ای وحشت آور و طرح خنده ای همچون «جوکر» است.

 حساب «مومو» به طور ناگهانی بر روی فیلمی که کودک در حال تماشای آن در یوتیوب است یا اینکه بر روی صفحه واتساپ ظاهر می شود یا آنکه از طریق واتساپ با کودک تماس می گیرد و از کودکان و نوجوانان می‌خواهد که آن را به تماس های واتساپ خود اضافه کنند.

کاربری این حساب ادعا می‌کند که «مومو» است و دستورهای پرخطری را برای اجرا کردن به کودکان یا نوجوانان قربانی ارائه می دهند و آنان را تهدید می کند که اگر این اعمال را انجام ندهند به طور مثال شب با یک چاقو به سراغ آنها می آید.

طبق گزارش های متعدد از خارج از کشور، چالش‌ها کم‌کم شروع می‌شود و به سرعت به اقدامات بالقوه کشنده تبدیل می شود و هر چند که این چالش با تأخیر به ایران رسیده اما متاسفانه سلامت روان و جان کودکان را هدف قرار گرفته است.

گزارش‌هایی از کشورهای خارجی موجود است که «مومو» از کودکان و نوجوانان قربانی خود خواسته که علاوه بر انجام عمل خشونت آمیز عکس از عمل خود را به «مومو» ارائه دهند.

راهکارهای جلوگیری از مزاحمت «مومو»

گرچه برای جلوگیری از فعالیت «مومو» می توان حساب آن را در شبکه های اجتماعی از جمله واتساپ و فیسبوک مسدود کرد اما سوءاستفاده گران به راحتی می‌توانند حساب دیگری ایجاد کنند و کار خود را ادامه دهند.

بنابراین کارشناسان مربوطه به والدین هشدار می دهند که حتماً با بچه‌های خود در رابطه با اینگونه چالش‌ها در شبکه های اجتماعی صحبت کنند زیرا این چالش ها بسان ویروسی جدید همانند کرونا در رسانه های اجتماعی روز به روز در حال گسترش هستند و کودکان و نوجوانان را در معرض خطر قرار می دهند.

مگان والز روانشناس کودک در این رابطه می گوید: والدین باید اقدامات پیشگیرانه ای انجام دهند و در شرایط مناسبی از فرزندان کوچک خود بپرسند که آیا از این چالش خبر دارند.

وی می افزاید: به طور مثال والدین می‌توانند به کودکان خود بگویند که برخی چیزها و تصاویر وحشتناک در مدلهای مختلف روی صفحه موبایل و تبلت ظاهر می‌شود و هر موقع چنین چیزی را دیدید فورا مرا در جریان بگذار.

والز ادامه می دهد: والدین در رابطه با نوجوانان باید رفتار متعادل تری را در پیش بگیرند و گفت وگوی آزاد و منطقی با آنها داشته باشند. والدین باید نوجوانان خود را از مزاحمت های اینترنتی مطلع کرده و به آنها بگویند که آنها به نوجوانان خود اعتماد دارند و می دانند که نوجوانان خود در صورت مشاهده چنین تصاویر و چالش های اینترنتی، والدین خود را در جریان می‌گذارند. والدین می توانند به نوجوانان خود بگویند برای استقلال آنها احترام قائل هستند اما در عین حال می دانند که آنها به اندازه کافی مسئولیت پذیر هستند.

نظارت والدین راهکاری برای تاثیرات منفی بازی‌های مخرب

رئیس انجمن مددکاری اجتماعی ایران نیز می گوید:‌ با گسترش فناوری‌های نوین در جامعه،  تولیدات بازی‌های مختلف در دنیا برای گوشی‌های هوشمند امروز تقریبا فراگیر شده است و استفاده از این بازی‌ها رواج پیدا کرده  به گونه‌ای که بخش عمده‌ای از زمان برخی نوجوانان را همین بازی‌ها می‌گیرند. در حقیقت فرآیند سرعت استفاده از فناوری‌های نوین و شبکه های مجازی موجب شده تا انتشار برخی بازی یا برنامه‌ها روی برخی افراد منفی، تاثیر منفی داشته باشد.

سیدحسن موسوی چلک روز سه شنبه در گفت وگو با خبرنگار ایرنا می افزاید: جلوی تولیدات اینگونه بازی‌ها در فضای مجازی را نمی‌توانیم بگیریم پس راهکار این است که بر این بازی‌ها کنترل و نظارت کنیم.

وی ادامه می دهد: اگر فرزندان از فضای مجازی استفاده می‌کنند، باید بر استفاده آنان نظارت کرد و راجع به بازی‌های مانند «نهنگ آبی» و «مومو» با آنها صحبت کرد. نظارت به منزله محدودیت فرزندان نیست. والدین نباید نسبت به آنچه فرزندان در فضای مجازی استفاده می کنند، بی‌تفاوت باشند، اطمینان خیلی خوب است اما اطمینان بیش از حد، عامل یا تضمینی برای عدم تاثیر پذیری فرزندان خواهد بود و به همین دلیل توصیه این است که حتما والدین بر فرزندان نظارت داشته باشند و در مورد اهمیت نظارت فرزندان خود گفت‌ وگو کنند و بر اساس آن مدیریت فضای مجازی را در دست بگیرند.

رئیس انجمن مددکاری اجتماعی ایران می گوید: والدین باید نسبت به اینکه فرزندان چه محتوایی را در فضای مجازی دریافت و چه اطلاعاتی را ارسال می‌کنند، حساسیت به خرج دهند. با افزایش سواد و فرهنگ استفاده از فضای مجازی، فرزندان کمتر تحت تاثیر بازی‌هایی مانند مومو قرار بگیرند.

موسوی چلک می افزاید: گاهی نیز زمینه‌هایی در حوزه سلامت روان در افراد وجود دارد که این نوع بازی ها می تواند به طور مثال زمینه بروز رفتارهای ناپسند و خارج از قواعد و مقررات را ایجاد یا تشدید کند. به طور مثال اینگونه بازی‌ها می‌تواند عامل تشدید افسردگی، نارضایتی و آزردگی و رفتار خارج از عرف فرزندان شود.منبع: ایرنا/29 مهر99





نوع مطلب : مصاحبه ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1399/07/29

خدمات اجتماعی قابل واگذاری و خصوصی‌سازی نیست

 

رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران ضمن تاکید بر اینکه سالیان سال است که دولت به سمت واگذاری خدمات به بخش خصوصی حرکت کرده‌ است گفت: این در حالیست که خدمات اجتماعی همچون بهداشت و آموزش قابل واگذاری و خصوصی سازی نیست.

سیدحسن موسوی چلک در گفت‌وگو با ایسنا، با بیان اینکه یکی از وظایف دولت‌ها اتخاذ تدابیر، سیاست‌ها و برنامه هایی برای تحقق رفاه اجتماعی مردم است، اظهار کرد: دولت برای پاسخگویی به این حق مردم می‌تواند ساز و کارهای مختلفی را در بخش‌های مختلف داشته باشد که یکی از این بخش‌ها حوزه اجتماعی است

وی با اشاره به اصل ۲۹ قانون اساسی اظهار کرد: براساس اصل ۲۹ قانون مذکور، دولت مکلف است تا برای برخی از افراد در برخی از موضوعات و شرایط‌ها خدماتی را ارائه کند و این تکلیفی است که بر عهده دولت گذاشته شده است؛ مطالعه نحوه مدیریت سازمان‌های مختلف در دنیا نشان می‌دهد که برخی مواقع خدمات اجتماعی به صورت دولتی و در برخی مواقع به صورت خصوصی ارائه می‌شود و رویکردهای مختلفی برای اعمال این وظیفه توسط دولت اتخاذ می‌شود.

به گفته موسوی چلک، سالیان سال است که در دولت به سمت واگذاری خدمات به بخش خصوصی حرکت کرده‌ایم

رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران بر این باور است که در بخش خدمات اجتماعی این نوع واگذاری پیام مشخصی دارد و آن این است که دولت از مسئولیت خود در قبال این گروه از افراد که نیازمند حمایت اجتماعی هستند فرار می‌کند. آموزش، بهداشت و درمان و حمایت‌های اجتماعی از اقشار دارای نیازهای خاص در هیچ جامعه‌ای نباید به سمت خصوصی سازی حرکت کند و به همین دلیل است که در قانون اساسی در اصل ۳۰ بر آموزش رایگان و در اصل ۲۹ بر بهداشت و درمان و حمایت از نیازمندان و سالمندان تاکید شده است

وی افزود: بهداشت، درمان و آموزش رایگان و حمایت از سالمندان در شرایط بحران حق هر فردی است و باید دولتی باشد و ما باید حق‌مان را از دولت بگیریم اما زمانی که خدمات اجتماعی به بخش خصوصی تبدیل می‌شود به نظر این حق نیست و نوعی خرید خدمت است. حمایت از زنان سرپرست خانوار، معلولان و سالمندان و حمایت‌های اجتماعی وظیفه دولت است و نباید به بهانه واگذاری کار مردم به مردم این اتفاق رخ دهد

موسوی چلک معتقد است که سازمان‌های غیردولتی ساختار و ساز و کار خاص خود را دارند، اما زمانی که خدمات اجتماعی به یک کالا تبدیل می‌شود، فلسفه وظیفه دولت‌ها در قبال مردم کمرنگ و کمرنگ‌تر خواهد شد. به نظر واگذاری خدمات به بخش خصوصی رویه اشتباهی است که به هر دلیلی در کشور اتفاق می‌افتد و اگر آن را متوقف نکنیم، مشکلات بیشتر و دولت‌ها زمین‌گیر خواهند شد زیرا توان پاسخگویی به مطالبات را ندارند

رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران گفت: بخش خصوصی در هر جایی که باشد رقابت دارد و به دنبال منافع و سود است؛ زمانی که بخش خصوصی ضعیفی هم داشته باشیم در زمانی که خدمات به آنها واگذار شود توان پاسخگویی به مطالبات و نیازها را ندارند و زمانی که فایده ای نداشته باشند، می‌تواند تهدید جدی برای کشور و نظام حمایت اجتماعی محسوب شود.

انتهای پیام/ ایسنا.28 مهر99

 





نوع مطلب : مصاحبه ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1399/07/28

یادداشت:

زندگی 21 میلیون نفر در مناطق ناکارآمد شهری/ سلامت اجتماعی و امنیت اجتماعی

سیدحسن موسوی‌چلک- رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران

( روزنامه شرق،27 مهر99)

 

نام‌گذاری روز‌ها و هفته‌ها به مناسبت‌های خاص فرصتی برای سپاسگزاری از افراد و بیان دیدگاه‌های مرتبط با آن مناسبت است. از جمله این مناسبت‌ها هفته نیروی انتظامی است که با فاصله برگزار می‌شود. در ابتدا این مناسبت را به همکاران نیروی انتظامی از جمله مددکاران اجتماعی تبریک می‌گویم. محور یادداشت را هم به موضوع امنیت و سلامت اجتماعی اختصاص می‌دهم. امنیت از مقوله‌های اساسی است که وجود آن در تمام ابعاد زندگی بشری به نحوی مؤثر، احساس می‌شود و یکی از اساسی‌ترین انگیزه‌های زندگی جمعی و مدنی انسانی، ضرورت تأمین امنیت بوده؛ به‌گونه‌ای که از گذشته دور تاکنون، از کارکردهای اصلی اجتماعات بشری و دولت‌ها، تأمین امنیت مردم و صیانت از آنان در مقابل خطرات داخلی و خارجی و همچنین نهادینه‌کردن آن بوده است. با نگاهی جزئی درمی‌یابیم که اساسی‌ترین نیاز هر فرد در طول حیات مادی و معنوی، ایمن‌بودن و نداشتن ترس از بروز خطرات طبیعی و غیرطبیعی است؛ زیرا در غیر این صورت آرامش روحی و روانی وی بر هم خورده و قسمت اعظم نیروی جسمی و فکری وی در جهتی به کار می‌رود که شرایط اطمینان او را فراهم کند. امنیت یکی از مهم‌ترین و بحث‌برانگیزترین موضوعات و مفاهیمی است که امروزه در جوامع و گروه‌های انسانی مطرح شده و مورد توجه قرار گرفته است. همه‌روزه در مجله‌ها و رسانه‌ها صاحب‌نظران در این مورد به اظهار‌نظر می‌پردازند، نکته مورد اتفاق نظر، تعدد و کثرت عوامل تأثیرگذار بر امنیت است. صاحب‌نظران مانند فیلسوفان، سیاست‌مداران، جامعه‌شناسان و روان‌شناسان، مددکاران اجتماعی و... تلاش داشته‌اند امنیت را تشریح و تبیین کنند. برخی از فیلسوفان معتقدند: انسان‌ها زندگی در یک جامعه امن را به زندگی در یک جامعه پر‌تنش و ناامن ترجیح می‌دهند. برخی صاحب‌نظران مهم‌ترین وظیفه دولت را ایجاد، حفظ و تداوم و توسعه امنیت می‌دانند. برای مثال توماس هابس معتقد است: دولت به‌عنوان دارنده قدرت، باید امنیت را در جوامع ایجاد کرده و مانع از تعرض و نزاع میان افراد در جامعه شود. در غیر‌این‌صورت نبرد و جنگ بر سر منافع میان انسان‌ها ایجاد شده و موجب خون‌ریزی‌ها و کشمکش‌های زیادی می‌شود. از جمله مؤلفه‌های مهم در این عرصه از منظر مددکاری اجتماعی «‌سلامت اجتماعی» است. اگر بپذیریم که جامعه‌ای دارای «سلامت اجتماعی» است که در آن فقر، خشونت، تبعیض جنسیتی و تبعیض قومی، نژادی و منطقه‌ای وجود نداشته باشد و در عوض، رشد جمعیت کنترل شده باشد، آزادی وجود داشته باشد، دسترسی به تحصیلات رایگان و خدمات سلامت و خدمات بیمه‌ای وجود داشته باشد، توزیع درآمد عادلانه باشد و مردم‌سالاری و نظارت مردم بر مردم و مردم بر دولت جریان داشته باشد، می‌توان گفت سلامت اجتماعی و مؤلفه‌ها و شاخص‌های آن در تحقق یا عدم تحقق امنیت اجتماعی پایدار نقش بسیار مؤثری دارد. افزایش جرائم و آسیب‌های اجتماعی، فقر و... می‌تواند تهدیدی برای امنیت اجتماعی باشد و پایین‌بودن آنها بر‌عکس می‌تواند فرصتی برای تحقق امنیت اجتماعی پایدار در هر جامعه‌ای باشد. تأملی کوتاه بر تعداد پرونده‌های قضائی، آمار افراد فقیر و بالا‌بودن خط فقر، طبق آمار وزارت راه‌‌وشهرسازی زندگی حدود 21 میلیون در محلات ناکارآمد شهری (‌که اکثر این محلات از حداقل‌های خدمات عمومی هم محروم هستند)، آمارهای خشونت‌های اجتماعی و خانگی، اقدام به خودکشی، آمار نگران‌کننده سرقت‌ها از جمله سرقت‌های خرد (که عمدتا ناشی از تنگدستی در معیشت مردم است) و... خود گویای این نکته اساسی است که تمرکز و توجه به ارتقای شاخص‌های سلامت اجتماعی می‌تواند عاملی برای بهبود این شرایط در هر جامعه‌ای از جمله ایران عزیز ما باشد. به همین دلیل انتظار دارم که رویکرد‌های اجتماعی به‌معنای واقعی اجتماعی در این نیرو تقویت شود. اگر‌چه از دو دهه قبل با تأسیس واحد‌های مددکاری اجتماعی در این نیرو و معاونت اجتماعی به‌طور کلان، تلاش شده است بررسی و مطالعات اجتماعی را مبنای برنامه‌ریزی‌ها قرار دهند ولی معتقدم تا نهادینه‌شدن این رویکرد در تمام اجزای نیروی انتظامی به تلاش‌های بیشتری نیاز بوده و بازنگری قانون با هدف افزایش اختیارات برای توسعه و تقویت رویکرد‌ها و برنامه‌های اجتماعی به‌ویژه مددکاری اجتماعی تلاش بیشتری را می‌طلبد.

 





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها : حاشیه نشینی;موسوی چلک;'مددکار اجتماعی;امنیت اجتماعی;سلامت اجتماعی،
لینک های مرتبط :
          
1399/07/27

یادداشت:

هزینه‌های اخلاقی زندگی کردن را بالا نبریم

سیدحسن موسوی‌چلک رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران

(آرمان ملی،27 نهر99)

یکی از مهم‌ترین درس‌های زندگی پیامبر اکرم(ص) موضوع «اخلاق» بود.ایشان در بیان فلسفه بعثت خود می‌فرمودند که برای ترویج و تکمیل مکارم اخلاق آمده‌اند؛ موضوعی که این روزها بیش از هر زمانی به ترویج آن نیاز داریم و از بی‌اخلاقی‌ها و بداخلاقی‌ها رنج می‌بریم و اگر بخواهم به مولفه‌هایی که تهدیدکننده اخلاق هستند، اشاره کنم خود چندین یادداشت را می‌طلبد. برخی از این مولفه‌ها شامل دروغگویی، کبر و غرور، ظلم به دیگران، بددهنی(فحاشی)، حسادت، سکوت در برابر ظلم، نفاق و دورویی، خیانت در امانت (تاملی بر اختلاس‌های انجام‌شده توسط مسئولان مرتبط)، هتک حرمت و آبروی مردم و... هستند که خود گویای گوشه‌ای از بی‌اخلاقی در هر جامعه‌ای محسوب می‌شود و اگر کوتاه به هر کدام از این مولفه‌ها نگاه کنیم، متوجه می‌شویم که چقدر در جامعه امروزی آشنا به نظر می‌آیند. مولفه‌هایی که ترویج آنها زمینه‌ای فراهم کرده که فضایل اخلاقی در جامعه آنگونه که بایسته است، نهادینه نشود؛ موضوعی که از منظر جامعه‌شناسی هم بسیار مهم و ضروری دانسته شده است. یکی از این جامعه‌شناسان که در این زمینه دیدگاه‌های خود را مطرح کرده «امیل دورکیم» است که بامطالعه آنچه در کتاب‌ها و پژوهش‌های مختلف نوشته شده، گویای این اعتقاد و دیدگاهش است که اخلاق تمام آن‌ چیزهایی است که انسان را به ضرورت زندگی با دیگری و به حساب آوردن وجود او، وامی‌دارد و سبب می‌شود وی حرکات خود را بر پایه‌ای جز انگیزش‌های خودپرستانه‌اش تنظیم کند و هر قدر این‌گونه پیوندها بیشتر و نیرومندتر باشد، اخلاقیات استوارتر است. از نظر دورکیم، اخلاق بیش از آنکه برای رهایی فرد باشد، آگاهی به حالت وابستگی به دیگران است. بنابراین جامعه رویدادی بیگانه از اخلاق نیست بلکه برعکس، جامعه شرط ضروری اخلاق است. در واقع بشر از آن‌رو موجودی اخلاقی است که در جامعه زندگی می‌کند. شاید به همین دلیل است که جامعه‌پذیری از موضوعات کلیدی در جامعه‌شناسی قلمداد می‌شود. علامه طباطبایی، صاحب تفسیر المیزان هم اخلاق را از ملکات فاضله می‌داند که تحصیل آن با تکرار عمل صالح به دست می‌آید. ایشان اساس و معیارهای کارکردهای اجتماعی اخلاق را تامین سعادت دنیوی و اخروی، تامین بهداشت جسمی و روحی انسان، اصلاح جامعه، ایجاد وحدت و همبستگی اجتماعی، تنظیم زندگی اجتماعی انسان، شکوفایی تمدن و فرهنگ، و... می‌داند. به همین دلیل اخلاقی بودن و اخلاقی زندگی کردن در جامعه بیش از همیشه باید مورد توجه قرار گیرد. کار سختی است چون گاهی اوقات با صداقت، کارت پیش نمی‌رود، با شجاعت و مقابله با تخلف و فساد و ناکارآمدی و ظلم و... زندگی کردن برای من و شما هزینه دارد و بعضا با عبارت‌هایی از قبیل: نمی‌توانی ساکت باشی، مگر فقط تو هستی، خیلی‌های دیگر را ببین سکوت کردند و پست‌شان را دارند و دارند کیف می‌کنند، یا یک دست که صدا ندارد، کو گوش شنوا و... انگیزه اخلاقی بودن و اخلاقی زندگی کردن را از من و شما می‌گیرند، درحالی‌که این سکوت‌ها و بی‌تفاوتی‌ها و منزوی کردن دیگران، خواسته آنان است چون در این صورت است که فساد ریشه‌دار و عمیق می‌شود. اجازه ندهیم انسان‌های اخلاق‌مدار، بی‌تفاوت شوند و گوشه‌گیر که خود همچون سمی مهلک برای هر جامعه محسوب می‌شود.

 





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1399/07/27

یادداشت:من و تو «ما» می‌شویم

سیدحسن موسوی‌چلک رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران

 

به خاطرم هست، این داستان، قصه، حکایت یا روایت را که خیلی مواقع در کودکی شنیده‌ایم. خانواده‌ای گسترده بودیم که همه عموها و پسرعموها با همدیگر زندگی می‌کردیم و مادربزرگ چوب نازکی می‌آورد تا ما آن را بشکنیم و به‌راحتی می‌شکستیم. اما شکستن دو چوب به‌مراتب سخت‌تر از شکستن یک چوب بود و شکستن سه چوب سخت‌تر از شکستن دو چوب و بعد از آن دیگر شکستن چوب‌ها نشدنی بود. قصه‌ای که خیلی‌های دیگر در جاهای مختلف برایمان بازگو کردند و یک پیام اصلی داشت که اگر در هر شرایطی ما با هم و کنار همدیگر باشیم حتی اگر شرایط بحرانی باشد، نیرو و قدرت و به عبارت بهتر استحکام ما تحت‌الشعاع قرار نمی‌گیرد و ضعیف نمی‌شود و در سایه با هم بودن است که ما می‌توانیم در مقابل هر قدرت، هر دشمنی، هر بحرانی و هر شرایط ناگواری مقاومت کنیم و با تهدید کمتر و سلامت بیشتر عبور کنیم. این پیام را هیچ موقع فراموش نکردم و امروز هم این احساس را دارم شرایطی که امروز کرونا در اقتصاد و اقتصاد بر جامعه و خانواده وارد کرده، یادآوری همین خاطرات ساده اما پرمحتوا و الزاما استراتژی مهم و اساسی برای ثبات و انسجام و همبستگی لازم است که یکبار دیگر به شکل دیگری بازتعریفی متناسب با نیاز امروز شود. اگر هدف مشترکی را بپذیریم و برای رسیدن به آن هدف یا اهداف مشترک که به نظرم همان به زیستن اجتماعی مردم و آرامش و امنیتی است که در جامعه لازم داریم، انسجام و همبستگی و احساس تعلق است که در جامعه لازم داریم و اگر اینها را بپذیریم، می‌شود در سایه اهداف مشترک، وجوه مشترکمان را بیشتر ببینیم، وجوه مشترکمان را بیشتر کنیم و وجوه مشترکمان را تبدیل به یک فرصت کنیم که طبیعتا اگر این وجوه مشترک را تبدیل به یک فرصت کنیم، هماهنگی‌های ما برای رسیدن به آن اهداف مشترک بیشتر خواهد شد. در نتیجه به جای اینکه انرژی هم را بگیریم، به هم انرژی بدهیم. به جای اینکه منابع‌مان را ناهماهنگ هزینه کنیم، منابع‌مان را مدیریت شده و هماهنگ و درست و بهینه هزینه می‌کنیم. به جای اینکه دنبال حذف آدم‌های قوی از جناح مخالف، مقابل و غیره باشیم، دنبال استفاده از توان و ظرفیت حتی آدم‌های مخالفمان که با آنها اختلاف سلیقه داریم، برای رسیدن به هدف مشترک باشیم. امروز بیش از هر زمانی برای با هم بودن باید تلاش کنیم، ظرفیت‌ها را به‌کار بگیریم، توانایی‌ها را به‌کار بگیریم، صدای مخالف را بشنویم، اما ظرفیت مخالف سلیقه‌مان را برای رسیدن به آن هدف مشترک بپذیریم. به همین دلیل اعتقاد دارم که اگر من و تو، «ما» شویم، انرژی، قدرت و ظرفیتی ایجاد می‌شود که می‌تواند موتور محرکه‌ای برای پیشرفت و توسعه و مقابله با هر تهدید و بحرانی باشد. ضمن اینکه این «ما» شدن‌ها کمک می‌کند که اعتماد به نفس و عزت نفسمان بیشتر شود و فراموش نکنیم، جزیره‌های مختلف هیچگاه نخواهند توانست تبدیل به یک «ما»یی شوند که همه یک هدف مشترک را دنبال کنند. فراموش نکنیم که در جامعه و زندگی اجتماعی حتما تفاوت‌ها باید وجود داشته باشد و خیلی جاها تفاوت‌ها، نقدها و دیدگاه‌های متفاوت اما در راستای یک هدف مشترک می‌تواند کمک کند که با سرعت بیشتر و با منطق بهتر همه ظرفیت‌ها را برای داشتن یک جامعه مستقل، آرام و بانشاط فراهم کنیم.منبع:روزنامه آرمان ملی/23 مهر99

 





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1399/07/23

یادداشت:انسان اجتماعی، مرگ و زندگی

سیدحسن موسوی‌چلک-رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران

 

یکی از واقعیت‌های زندگی انسان مرگ است به‌گونه‌ای که خداوند در قرآن هم همین وعده را داده که بازگشت همه به سوی اوست. اما انسانی که در این دنیای خاکی قدم می‌گذارد با دیگران روابط برقرار می‌کند. چراکه انسان موجودی اجتماعی است و بدون ارتباط با دیگران زندگی اجتماعی معنا ندارد. زندگی در اجتماع الزامات خود را هم دارد؛ از جمله آنها توجه به دیگران و مسئولیت‌پذیری در قبال همدیگر است. اگر نیم‌نگاهی به زندگی خودمان داشته باشیم به راحتی متوجه می‌شویم که تا امروز هم ما در زندگی به دیگران کمک و توجه کردیم و هم دیگران نسبت به ما چنین رفتاری داشتند. این یعنی اهمیت‌دادن به روابط انسانی. خاطرم هست وقتی روی پای مادربزرگم می‌نشستم و برای من و دیگر نوه‌ها از زندگی و مردم‌داری می‌گفت (مثل خیلی از مادربزرگ‌ها و پدربزرگ‌های عزیز) این موضوع را با عبارت‌های متفاوت به ما یادآوری می‌کرد که «انسان باید شریک شادی و غم دیگران باشد». بنابراین انسان اجتماعی نمی‌تواند نسبت به آنچه دور و برش اتفاق می‌افتد بی‌تفاوت باشد. حتما این را هم بار‌ها و بار‌ها شنید‌ه‌ایم که وقتی فردی به هر دلیلی دستش از این دنیا کوتاه می‌شود، مردم سعی می‌کنند بعد از مرگش خوبی‌هایش را یاداوری کنند و اگر بدی هم کرده، بیان نکنند یا کمتر به بدی‌ها اشاره کنند و به نوعی «حلالش کنند». این حلال‌کردن‌ها آرامش می‌دهد هم به کسی که حلال می‌کند و هم به کسانی که داغدار فوت عزیزشان هستند و کسی هم که قبل از فوت حلالیت می‌گیرد با آرامش بیشتری از دنیا می‌رود. زندگی اجتماعی این پیام را به ما می‌دهد که این نوع رفتار بعد از مرگ خیلی اثربخش نیست. شاعر مازندرانی امیر پازواری این‌گونه این موضوع را بیان می‌کند «امیر گنه جان، کهنه روات ر ه کورمه/صد دل به غم و یک دل به شاده کورم/مه دل زخم زار تن ضماد کورمه/ بمرده روز داد و بیداد کورمه». یعنی امیر پازواری می‌گوید کاروان‌سرای کهنه و باارزش را می‌خواهم چه کار کنم در حالی که صد دل غمگین دارم و تنها یک دل شاد. دل من زخم و ریش شده، پمادزدن روی پوست را می‌خواهم چه کار کنم (فایده‌ای ندارد)، وقتی فوت کردم، داد و بیداد فایده‌ای ندارد. مصداق همان شعر معروف مولوی است که می‌گوید «بیا تا قدر یکدیگر بدانیم/که تا ناگه ز یکدیگر نمانیم/غرض‌ها تیره دارد دوستی را/ غرض‌ها را چرا از دل نرانیم. این روز‌ها خبر درگذشت استاد محمدرضا شجریان، در این دوران سخت شیوع کرونا، خبر اول شده است. کسی که بسیاری از مردم با ایشان خاطره دارند و یا تصنیف‌ها و آوازهایش را شنیده بودند و می‌شنوند و یا با «ربنای» او در ماه رمضان آشنا بودند و هستند. تأملی کوتاه بر شبکه‌های اجتماعی و فضای مجازی، عکس‌های پروفایل‌های اشخاص و... خود گویای همین موضوع است. استاد شجریان‌ها و بزرگان دیگر در عرصه‌های مختلف ورزشی، نظامی، فرهنگی و... را نمی‌توان از تاریخ ایران حذف کرد و معتقدم نباید هم تلاشی برای حذفشان کرد. حتی اگر از منظر‌های مختلف ممکن است اختلاف‌نظرهایی با هم داشته باشیم. فکر می‌کنم رفتار بعد از مرگ ما هم حامل پیام‌های مختلفی می‌تواند باشد؛ از جمله پیام مهربانی و گذشت و تلنگری برای اهمیت‌دادن به روابط انسانی هنگام حیات اطرافیانمان یا پیام ترویج تنفر بعد از فوت. من همیشه با خودم می‌گویم که انتخاب با من است که چه پیامی را منتقل کنم. چه بهتر که حامل پیام مهر و مهربانی هم در زمان حیات باشیم و هم در ممات. پس چه بهتر که این‌گونه رفتار کنیم که پیام شعر زیبای مولوی را هم عمل کرده باشیم: چو بر گورم بخواهی بوسه‌دادن/ رخم را بوسه ده، کاکنون همانیم.منبع: روزنامه شرق/22 مهر 99

 





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1399/07/22

برگزاری کنفرانس امور اجتماعی برنامه هفتم توسعه

برگزاری کنفرانس امور اجتماعی برنامه هفتم توسعه

رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران از برگزاری کنفرانس امور اجتماعی برای برنامه هفتم توسعه خبر داد و گفت: برگزاری این کنفرانس به دستگاه ها کمک می کند تا قبل از تدوین برنامه، احکام و مواد قانونی را احصا و مستندات پشتیبان را برای پیشنهادات خود آماده کنند.  

سیدحسن موسوی چلک در گفت‌وگو با ایسنا، ضمن اعلام خبر فوق بیان کرد: در سند چشم انداز ایران ۱۴۰۴، پنج برنامه توسعه پیش بینی شده بود تا بر مبنای این پنج برنامه ویژگی و اهداف سند چشم انداز در حوزه های مختلف تحقق یابد. 

وی با بیان اینکه تاکنون سه  برنامه توسعه بعد از تدوین و ابلاغ سند چشم انداز ۱۴۰۴ نوشته شده و این چهارمین یا آخرین برنامه در راستای اجرای سند چشم انداز ایران ۱۴۰۴ است، گفت: اولین برنامه برنامه چهارم بود و سپس برنامه پنجم و ششم نوشته شد و اکنون برنامه هفتم در دستور کار است. برنامه های توسعه، برنامه های پنج ساله دارای اولویت در کشور محسوب می شوند.

موسوی چلک با اشاره به اینکه یکی از وظایف انجمنهاِ، مشارکت در سیاستگذاری هاست، ادامه داد: کنفرانس امور اجتماعی برنامه ششم توسعه در سال ۹۳ با همکاری انجمن مددکاران اجتماعی ایران، دانشگاه آزاد گناباد و سازمان بهزیستی و همچنین حدود ۴۰ سازمان و موسسه و انجمن با حضور تمام ذی نفعان از تمام قوا برگزار شد. 

دبیر علمی کنفرانس امور اجتماعی برنامه هفتم توسعه اظهار کرد: انجمن مددکاران اجتماعی ایران براساس وظایف تخصصی قصد دارد این کنفرانس را برای برنامه هفتم توسعه در اواخر دی ماه نیز برگزار کند. انجمن به دلیل سابقه طولانی که در عرصه سیاستگذاری دارد، امسال هم در نظر دارد با همکاری سازمانها، قوای مختلف، دستگاه های اجرایی، دانشگاه ها، تشکلهای غیردولتی و انجمنهای مرتبط محورهای کلیدی و موردنیاز برنامه هفتم را پیش بینی کند.  

وی با اشاره به اینکه شعار این کنفرانس سیاستگذاری اجتماعی و سلامت اجتماعی است، گفت: باتوجه به شرایط پیش رو این کنفرانس در قالب فراخوان مقاله و تهیه گزارشهای سفارشی خواهد بود و اساس کار بر این است که به دلیل شرایط کرونا کنفرانس امور اجتماعی به صورت آنلاین برگزار شود، اما مستندات آن را در اختیار مسئولان و سازمان های مرتبط و همکار قرار دهیم.

موسوی چلک بیان کرد: اگرچه به دلیل محدودیت زمانی و شرایط کرونا ساز و کار کنفرانس متفاوت است، اما تلاش بر این است تا جزئیات کنفرانس حفظ شود. ما از همه سازمانهای مرتبط دعوت کردیم و انتظار داریم تا مشارکت کنند و آنچه خروجی کنفرانس است متعلق به حوزه اجتماعی کشور است.

به گفته رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران، برگزاری این کنفرانس به دستگاهها کمک می کند تا زودتر از تدوین برنامه، احکام و مواد قانونی را احصا کنند و مستندات پشتیبان برای پیشنهادات خود را آماده کنند.  

دبیر علمی کنفرانس امور اجتماعی برنامه هفتم توسعه خاطرنشان کرد: در سیاستهای کلی قانونگذاری نیز که مقام معظم رهبری ابلاغ کرده بودند در یکی از بندها بر اهمیت حضور انجمنهای صنفی و تشکلها در عرصه سیاستگذاری تاکید و تسریع شده و خوشبختانه در کنفرانس قبلی همکاری بسیار خوبی میان سازمانهای مختلف وجود داشت و جزو کنفرانسهای کم‌نظیر بود. تجربه ای که در برنامه ششم به دست آمد تجربه خوبی بود و نقش کنفرانس در قانون برنامه ششم توسعه و سایر قوانین مرتبط محسوس است.

انتهای پیام





نوع مطلب : مصاحبه ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1399/07/21


( کل صفحات : 197 )    1   2   3   4   5   6   7   ...   


آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic