دغدغه های یک مدد کار اجتماعی
همه روز روزه بودن همه شب طواف کردن....
صفحه نخست       پست الکترونیک          تماس با ما              ATOM            طراح قالب
گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من
درباره وبلاگ



مدیر وبلاگ :سید حسن موسوی چلک

یادداشت:کاهش جمعیت به کرونا ربطی ندارد

سیدحسن موسوی‌چلک- رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران

سید حسن موسوی چلک - خبرگزاری مهر | اخبار ایران و جهان | Mehr News ...

یکی از موضوعاتی که این رو‌زها به مناسبت روز ملی جمعیت درباره‌ آن بیشتر صحبت شد، کاهش نگران‌کننده رشد جمعیت در کشور است. عده‌ای هم این شرایط را به کرونا ربط می‌دهند. این در حالی است که تأملی بر روند آمار سرشماری‌های کشور در سال‌های مختلف خود گویای این است که این روند کاهشی از دهه‌ها قبل آغاز شده است. آمارها نشان می‌دهند که شاخص «نرخ باروری کل» که در سال ۱۳۶۵ در حدود ۶٫۴ فرزند بوده، مطابق بند «ج» خطوط کلی سیاست تحدید موالید کشور برنامه اول توسعه در سال ۱۳۶۷ به‌گونه‌ای هدف‌گذاری شد که تا سال ۱۳۹۰ به حدود چهار فرزند کاهش یابد؛ اما نکته مهم اینجا بود که این هدف‌گذاری در اوایل دهه 70 جامه عمل پوشید، اما باید بپذیریم که در ادامه فعالیت‌های مرتبط با کنترل جمعیت در کشور به جایی رسیدیم که در سال ۱۳۹۰، مقدار این شاخص به‌جای رقم چهار، به رقمی در حدود ۱٫۷۴ کاهش پیدا کرده است. همین‌طور براساس آمارهای رسمی ارائه‌شده می‌توان گفت «در سال ۱۳۹۷ تعداد یک‌میلیون‌و ۳۶۷ هزار ولادت به ثبت رسیده که در مقایسه با سال قبل آن، ۱۲۰ هزار کاهش داشته است. این مقدار کاهش که برای سومین سال متوالی در سال‌های اخیر روند کاهشی را نشان داده است، پس از حدود ۴۱ هزار کاهش برای دوره ۱۳۹۶ نسبت به ۱۳۹۵ و ۴۲ هزار کاهش برای دوره ۱۳۹۵ نسبت به ۱۳۹۴ مشاهده شده است». یا براساس آمار‌های موجود «در سال ۱۳۶۵ جمعیت زنان ۱۵تا ۴۹ساله (در سن باروری) در حدود ۱۰میلیون‌و ۵۰۰ هزار نفر بوده که از این تعداد زن، سالانه در حدود دو میلیون ولادت به ثبت ‌رسیده است. با گذشت سه دهه یعنی ۳۰ سال، در سال ۱۳۹۵ جمعیت زنان ۱۵تا ۴۹ساله به حدود ۲۲میلیون‌و ۷۰۰ هزار نفر می‌رسد که از این تعداد زن فقط در حدود یک‌میلیون‌و ۵۳۰ هزار ولادت به ثبت رسیده و در مقایسه با تغییرات صورت‌گرفته در چند دهه یادشده، مشاهده می‌شود که با وجود افزایش جمعیت زنان در سن باروری به میزان ۱۲ میلیون نفر (حدود ۲٫۲ برابر)، تعداد موالید حدود ۵۰۰ هزار مورد (حدود ۰٫۸ برابر) کمتر شده که با درنظرگرفتن هردوی این تغییرات، در سال ۱۳۹۵ کاهشی در حدود ۲٫۸ برابر نسبت به ولادت‌های مورد انتظار با الگوی نرخ باروری عمومی حاصل تقسیم ولادت‌ها بر جمعیت زنان در سن باروری» در دهه‌ ۱۳۶۰ به دست می‌آید». همین اعداد رسمی نشان می‌دهد تقلیل این شرایط کاهشی رشد جمعیت به دوران مربوط به کرونا تحلیل درستی نیست. با توجه به روند کاهشی ازدواج به‌دلیل شرایط مختلفی که کرونا در حوزه خانواده، اقتصاد، اشتغال و بی‌کاری و... ایجاد کرد، در سال 1399 ممکن است روند کاهشی بیشتر هم شود. گرچه قرارگرفتن در دوران پنجره جمعیتی در کشور می‌توانست یا حتی می‌تواند یک فرصت ارزشمند و طلایی برای پویایی و بالندگی محسوب شود، البته به شرطی که با سیاست‌گذاری‌های مناسب بتوان از این ظرفیت جمعیت فعال به‌درستی استفاده کرد، در غیر این صورت خود می‌تواند تهدیدی جدی قلمداد شود. در تعریف این وضعیت چنین گفته می‌شود که وضعیتی است که حاصل جمع جمعیت جوان و میان‌سال (۱۵ تا ۶۴ساله) یک کشور که «جمعیت مولد» نامیده می‌شود به حداکثر میزان خود در دوران حدودا صدساله توسعه‌یافتگی آن کشور می‌رسد و هم‌‌اکنون طبق آخرین سرشماری، این میزان به ۶۹٫۹ درصد یعنی بیش از دوسوم جمعیت کشور (حاصل جمع ۲۵٫۱ درصد جمعیت جوانان ۱۵ تا ۲۹ ساله و ۴۴٫۸ درصد جمعیت میان‌سالان ۳۰ تا ۶۴ساله) رسیده است. این شرایط نشان می‌دهند که زنگ خطر کاهش جمعیت در ایران بیش از دو دهه است که به صدا درآمده است. خاطرم هست سال 1382 گزارشی با عنوان تحلیل مسئله سالمندی در ایران در نشریه «برنامه» سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور (در آن زمان کارمند آن سازمان بودم) نوشته بودم. یکی از استادان جمعیت‌شناسی با من تماس گرفت و گزارش ارزشمندی را که در این زمینه تهیه کرده بودند، در اختیار من قرار داد که آن گزارش هم که بسیار قوی‌تر از کار من بود، همین موضوع را تأیید می‌کرد. اینکه بعد از سال‌ها سیاست‌های کلی جمعیت نوشته و ابلاغ می‌شود، بخشی ناشی از همین نگرانی‌ها بود. گرچه فکر می‌کنم این سیاست‌ها هم نتوانست تأثیر مثبتی بر روند افزایش جمعیت داشته باشد که بررسی دلایل آن خود نیازمند نوشتن کتاب خواهد بود. بدون شک ادامه این روند تأثیرات منفی متعددی در حوزه‌های اقتصادی، امنیتی، خانواده و سیاسی بر جامعه ما تحمیل خواهد کرد که از جمله آنها می‌توان به افزایش بار تکفل، کاهش جمعیت در سن کار، پایین‌آمدن نرخ پس‌انداز خانواده، کاهش رشد اقتصادی، افزایش تقاضای بازنشسته‌های فعلی و فشار بر نظام‌های بیمه‌ای، شکاف‌های (فاصله) نسلی در اثر به‌هم‌خوردن توازن جمعیت نسل‌ها، کم‌رنگ‌ترشدن پوشش چترهای حمایتی خانواده از سالمندان، تهدید امنیت کشور به‌دلیل کاهش جمعیت و... اشاره كرد که بدون شک این شرایط در حوزه‌های اجتماعی و سازمان‌های اجتماعی هم تأثیرات متفاوتی خواهد گذاشت که به نظر می‌رسد با وضعیت فعلی‌ای که این سازمان‌ها دارند، توان پاسخ‌گویی به این مشکلات را نخواهند داشت

منبع: روزنامه شرق/6 خرداد99

 





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1399/03/6

ای خدایی که مفرح بخش رنجوران تویی

شعر از: مولوی

ای خدایی که مفرح بخش رنجوران تویی  در میان لطف و رحمت همچو جان پنهان تویی
خسته کردی بندگان را تا تو را زاری کنند  چون خریدار نفیر و لابه و افغان تویی
جمله درمان خواه و آن درمانشان خواهان توست  آنک درد و دارو از وی خاست بی‌شک آن تویی
دردهایی کدمی را بر در خلقان برد  آن حجاب از اول است و آخر و پایان تویی
هر کجا کاری فروبندد تو باشی چشم بند  هر کجا روشن شود آن شعله تابان تویی
ناله بخشی خستگان را تا بدان ساکن شوند  چون حقیقت بنگرم در درد ما نالان تویی
هم تویی آن کس که می‌گوید تویی والله تویی  گوی و چوگان و نظاره گر در این میدان تویی
و آنک منکر می‌شود این را و علت می‌نهد  در میان وسوسه او نفس علت خوان تویی
و آنک می‌گوید تویی زین گفت ترسان می‌شود  در میان جان او در پرده ترسان تویی
کنج زندان را به یک اندیشه بستان می‌کنی  رنج هر زندان ز توست و ذوق هر بستان تویی
در یکی کار آن یکی راغب و آن دیگر نفور  تو مخالف کرده‌ای شان فتنه ایشان تویی
آن یکی محبوب این و باز او مکروه آن  چشم بندی چشم و دل را قبله و سامان تویی
صد هزاران نقش را تو بنده نقشی کنی  گویی سلطان است آن دام است خود سلطان تویی
بندگی و خواجگی و سلطنت خط‌های توست  خط کژ و خط راست این دبیرستان تویی
صورت ما خانه‌ها و روح ما مهمان در آن  نقش و جان‌ها سایه تو جان آن مهمان تویی
دست در طاعت زنیم و چشم در ایمان نهیم  بر امید آنک بنمایی که خود ایمان تویی
دست احسان بر سر ما نه ز احسانی که ما  چشم روشن در تو آویزیم کان احسان تویی
غفلت و بیداری ما در توی بر کار و بس  غفلت ما بی‌فضولی بر چو خود یقضان تویی
توبه با تو خود فضول است و شکستن خود بتر  نقش پیمان گر شکست ارواح آن پیمان تویی
روح‌ها می‌پروری همچون زر و مس و عقیق  چون مخالف شد جواهر ای عجب چون کان تویی
روز درپیچد صفت در ما و تابد تا به شب  شب صفات از ما به تو آید صفاتستان تویی
روز تا شب ما چنین بر همدگر رحمت کنیم  شب همه رحمت رود سوی تو چون رحمان تویی
کو سلاطین جهان گر شاه ایوان بوده‌اند  پس بدانستیم بی‌شک کاندر این ایوان تویی




نوع مطلب : شعر، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1399/03/6


کنج زندان را به یک اندیشه، بستان می کنیم

به مناسبت ۵ خرداد روز نسیم مهر؛

«کنج زندان را به یک اندیشه، بستان می کنیم»

اکثریت قریب به اتفاق خانواده های زندانیان با اینکه هیچ نقشی در ارتکاب جرم فرد بزه کار ندارند اما همیشه در خط اول آسیب های مختلف قرار می گیرند این خانواده ها به دلیل فقدان نظام جامع حمایتی با شرایط دشوار به زندگی ادامه می دهند.

 

نورنیوزـ گروه جامعه:  طلاق، تکدی گری، ترک تحصیل و اعتیاد از جمله ناهنجاری هایی است که در این خانواده های ناامید باعث ترغیب آنها به چرخه جرم  می شود. برای دستگیری و حمایت از این گروه در معرض آسیب از سال 1388 به پیشنهاد دولت وقت روز پنجم خردادماه، روز ملی حمایت از خانواده زندانیان و یا " نسیم مهر"  نامگذاری و در تقویم رسمی کشور ثبت شد. هدف از این مناسبت توجه به کاهش آسیب های اجتماعی، فرهنگی، روانی و اقتصادی درخانواده های زندانیان است.

سید حسن موسوی چلک، رئیس انجمن مددکاری اجتماعی ایران در مصاحبه اختصاصی با پایگاه خبری نور نیوز درباره طرح نسیم مهر گفت: یکی از گروه‌هایی که همیشه نیازمند توجه مردم هستند تا بتوانند از شرایط سختی که در آن قرار دارند خارج شوند خانواده‌های زندانیان هستند. یک فرد به هر دلیلی مرتکب جرم می‌شود که باید مجازات شود اما خانواده هایی که با این شرایط دچار مشکلات می شوند نیازمند حمایت های گوناگون هستند. بخشی از این کمک ها توسط دولت انجام می شود و بخشی دیگر نیز به کمک های مردم برمی گردد. شاید این ذهنیت در برخی وجود داشته باشد که چرا باید جور فردی که خطا کرده را بکشیم اما باید خانواده فرد زندانی را از زندانی جدا کنیم و آنها را جدا از مجرم ببینیم، به همین دلیل انجمنی برای حمایت از خانواده زندانیان تشکیل شد.

وی گفت: این انجمن با ترکیبی برای کمک به خانواده هایی زندانیانی که نیازمند هستند فعالیت می کند. خانواده های نیازمندی که معیشت شان با رفتن سرپرستشان به زندان دچار مشکل می شود. طبیعتا منابع دولتی برای کمک به این گروه کافی نیست و مردم و بنگاه ها هم در قالب مسئولیت اجتماعی باید کمک کنند .

دکتر چلک با اشاره به تاثیر کمک های این انجمن در تامین و رفع  نیازها و آرامش  خانواده های زندانیان تصریح کرد: کمک های این انجمن علاوه بر خانواده ها می تواند شامل زندانیان نیز بشود. آموزش حرفه ای و باز توانی روانی و اجتماعی زندانیان نیز از کمک های این انجمن به زندانیان است. این کمک ها می‌تواند حتی در مراقبت های پس از خروج از زندان برای زندانیان توانایی هایی را ایجاد کند اما در کنار این ها خانواده زندانیان نیازهایی را در زمینه بهداشت، درمان، معیشت، آموزش فرزندان، کمک به تامین بخش عظیمی از هزینه های مسکن وبرگزاری برنامه های فرهنگی دارند که باید تامین شود همه اینها می تواند بخشی از وظایفی باشد که انجمن در قبال این خانواده ها انجام دهد اما انجام این حمایت ها مستلزم ورود و همکاری مردم و بنگاه هاست.

وی بیان کرد: هر کس می تواند در حد توان خود در چتر حمایتی به این خانواده ها کمک کند تا مشکلاتشان آنها کمتر شود. فراموش نکنیم خیلی از این خانواده ها نقشی در بروز جرم نداشته اند. اگر سرپرست و یا یکی از اعضای خانواده  مرتکب جرم شده خانواده نباید به پای آنها بسوزد به همین دلیل اشخاص حقیقی و حقوقی می توانند کمک مفیدی برای حمایت از این خانواده ها باشند.

دولت نیز هر سال منابعی را برای این موضوع  و حمایت از خانواده زندانیان قرار می دهد اما می توان ظرفیت هایی را در قوانین ایجاد کرد و بخشی از در آمد های آن را در قالب قوانین و مقررات خاص برای این خانواده ها در نظر گرفت مانند در آمدهای حاصل از عوارض که بخشی از آن به این مورد اختصاص داده شده است از طرفی انجمن هم تلاش می کند  با فعالیت های اقتصادی  به این حمایت ها ادامه دهد اما کافی نیست کمک های مردمی می تواند در کاهش دغدغه های این خانواده ها بکاهد. هر سال در ماه مبارک  صدا و سیما  برنامه هایی را برای کمک به زندانیان و خانواده های آنان برگزار می کرد که امسال متاسفانه با شیوع کرونا برگزار نشد اما حس نوعدوستی نمی تواند تحت تاثیر یک ویروس کم رنگ شود به همین دلیل مردم ایران برای کمک به یکدیگر همیشه مشارکت اجتماعی داشته اند. خبرنگار: اکرم جدیدی/  منبع:نورنیوز/5 خرداد 99







نوع مطلب : مصاحبه ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1399/03/6

 

یادداشت:پنجره جمعیتی را به عنوان یک فرصت ببینیم

سیدحسن موسوی چلک رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران

    

صدای تغییر روند نرخ رشد جمعیت بیش از 20 سال است که درآمده ولی بنا به دلایل مختلف موضوع جدی گرفته نشد. کمی که گذشت سیاست‌های کلی جمعیت توسط مقام معظم رهبری ابلاغ شد که هدفش توجه و تمرکز خاص به موضوع جمعیت است و طبیعتا در بحث جمعیت علاوه بر بچه‌دار شدن کسانی که بچه دارند، موضوع تسهیل ازدواج هم مطرح بود. همان موقع هم که بحث افزایش جمعیت در مورد خانواده‌ها مطرح بود گفته می‌شد که افزایش جمعیت و داشتن بچه بیشتر در بین نخبگان مورد توجه قرار گیرد ولی در عمل اینگونه نیست. زمانی که دکتر مرندی وزیر بهداشت بود سیاست کاهش جمعیت مطرح بود و شاید در آن مقطع سیاست درستی بود ولی دوراندیشانه نبود. هرچه جلوتر آمدیم، این روند کاهشی شد و آمارهایی که وجود دارد، نشان می‌دهد نرخ باروری با آنچه هدفگذاری شده بود، تطبیق ندارد. نگرانی که وجود دارد این است که سیاست‌های دیگر در کشور در این راستا آنگونه که باید تغییر نکرد و اگر تغییر کرد در عمل اجرائی نشد. لذا تحقق چنین شرایطی قابل پیش‌بینی بود. منتها این را بپذیریم روند کاهش جمعیت با توجه به ظرفیتی که در جامعه‌مان داریم به دلیل ترکیب جمعیتی کشور و قرارگرفتن در یک پنجره جمعیتی که تقریبا بیشترین فراوانی را جمعیت فعال به خودشان اختصاص می‌دهند، می‌تواند یک فرصت برای کشور باشد تا جهشی در رشد خود قلمداد شود. روند کاهشی ازدواج طی تقریبا دو دهه اخیر تاثیر خودش را در روند کاهش موالید و باروری هم گذاشته و نتیجه چنین شرایطی نگرانی از رشد منفی جمعیت بوده است. لذا این نگرانی جدی است و حتی روی امنیت هم تاثیرگذار است و نمی‌توانیم بگوییم فقط جمعیت کم می‌شود. معمولا جمعیت می‌تواند یک پشتوانه باشد اگر به‌درستی برای آن برنامه‌ریزی شود. پنجره جمعیتی می‌تواند یک فرصت برای کشور به منظور خروج از این وضعیت و کاهش نگرانی در این حوزه باشد. نکته دیگر اینکه ما چه بخواهیم چه نخواهیم، با این پنجره جمعیتی الان مواجه هستیم. بعضی جاها این را تبدیل به یک فرصت طلایی می‌کنند. فرصت طلایی که می‌تواند کشور و آینده کشورمان را تضمین کند. گرچه برخی معتقدند دیر شده ولی من معتقدم ما همچنان زمان داریم و این پنجره جمعیتی می‌تواند آن جهش در توسعه را برای ما عملیاتی کند. تصمیم‌گیری‌ها، اطمینان بخشی‌ها و ایجاد امید نسبت به آینده، می‌تواند مسیری باشد که جوانان و جمعیت فعال ما هم برای افزایش ازدواج و نرخ باروری که افزایش جمعیت را هم به‌دنبال خواهد داشت، استفاده کنند تا نگرانی از پیر شدن جمعیت کمتر شود. معمولا وقتی جمعیت پیر می‌شود به دلیل کهولت سنی که پیدا می‌کنند هزینه‌های دیگری هم بر جامعه تحمیل می‌شود. حداقل شرایط فعلی کشور چشم‌انداز خیلی روشنی برای این موضوع ترسیم نمی‌کند. با توجه به موضوع کرونا پیش‌بینی جمعیت شناسان این است که سال 99 نرخ باروری کمتری هم خواهیم داشت. نمی‌خواهم بگویم کرونا به طور مستقیم روی کاهش جمعیت تاثیر می‌گذارد ولی این نگرانی وجود دارد. منبع: روزنامه آرمان ملی، 6 خرداد 99/ صفحه اول

 





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1399/03/6

به نام خدایی که در این نزدیکی است

« عید فطر ، یعنی تصمیم به شاد زیستن»

 

مناسبت ها، حامل پیام های مختلفی هستند از جمله این مناسبت ها می توان به اعیاد مذهبی اشاره کرد که عید سعید فطر هم از این جمله است.ضمن تبریک این عید بزرگ که جشن بازگشت به خویشتن خویش است به شما، خانواده محترم /همکاران گرامی،آرزو می کنم عبادت های شما مورد قبول درگاه احدیت قرار گرفته باشد(انشاءا...).این مناسبت را بهانه می کنم تا این نکته را به خودم یادآوری کنم که در زیست جهان ما شادی و نشاط و مهربانی می بایست جایگاه ویژه ای داشته باشد.چرا که شادی و نشاط و سرور، یکی از نیازهای روحی و فطری انسان است که در بسیاری از جنبه­های حیاتی انسان نقش مؤثری ایفا می­کند. دین اسلام که به تمام نیازهای روحی و جسمی انسان توجه داشته، این موضوع را نیز مورد توجه قرار داده است. وجود آیات متعدد در قرآن کریم، سخنان پیامبر اکرم (ص) و احادیث و روایات منقول از ائمه معصومان(ع) حاکی از اهمیت موضوع شادی در اسلام است. درباره اهمیت شور و نشاط و سرور و جایگاه آن در تعالیم دینی همین بس که مفهوم شادی ۲۵ بار با الفاظ مختلف در قرآن مجید آمد.بدون شک در جامعه ایی که مردم از شادی ونشاط بیشتر برخوردارند، بیشتر هم به هم مهر می ورزند و در سبک زندگی آنان مولفه های مرتبط با شادی در چارچوب فرهنگ آن جامعه به خوبی دیده می شود.یکی از پیام های عیدهای مختلف از جمله عید فطر« تصمیم، به شاد زیستن است».بقول مولوی :« مرا عهدی است با شادی، که شادی آن من باشد».رفتار های مختلف ما در عید فطر از شادباش گفتن ها به همدیگر، دیدار با بزرگان خانواده و تقویت روابط خانوادگی، دیدار با مردمی که عزادار هستند(به اصطلاح نو عید دارند)، کمک کردن به نیازمندان، فطریه دادن، سپاس گزاری از خداوند، لباس تمیز پوشیدن، شیرینی پخش کردن، برای دیگران خوب ها را خواستن و... گوشه ایی از کارکرد های اجتماعی این عید است که همه آنها شادی آفرین است.فراموش نکنیم که شادی هم  حق و  هم یکی از نیازهای اساسی  انسان است. باید بپذیریم که یکی از نیازهای بشر امروزی ایجاد فرصت هایی برای شادی و نشاط است چرا که در دنیای امروز به دلیل شیوه زندگی فشارهای روانی مردم هم افزایش پیدا کرده است لذا بیش از هر زمانی نیاز به شادی احساس می شود . در گذشته نیاکان ما به خوبی برای ارتقاء سلامت روان به مناسبت های مختلف جشن می گرفتند تا شادی را به خود و دیگران هدیه می کردند چرا که به قول حکیم فردوسی نیک می دانستند که:«چو شادی بکاهد، بکاهد روان/ خرد گردد اندر میان، ناتوان». بی دلیل نیست که امام علی(ع) در این زمینه می فرماید:«شادمانی موجب انبساط روح و مایه وجد و شادابی است». البته این را می پذیرم که در این راه می بایست اندازه نگه داشت.بقول نظامی:«مقیمی را که این دروازه باید/ غم و شادیش اندازه باید».این عید را بهانه کنیم تا علیرغم همه مشکلات و نگرانی های که وجود دارد (که کسی هم منکر آن نیست و واقعیتی است که با آنها مواجه هستیم) با توکل به خدای مهربان، تصمیم بگیریم که در چارچوب فرهنگ جامعه،برای نهادینه کردن شادی و نشاط در زندگی فردی و اجتماعی بیش از پیش بکوشیم، مهارت کسب کنیم، مثبت نگر باشیم.بقول مولوی:«فکرت راست کن(گژ مبین)، نیکو نگر/ هست آن فکرت شعاع آن گهر».با عشق ورزیدن به خود و دیگران گامی در این راه بر داریم وکار خیر کنیم .بقول حافظ شیراز:«راهی ست راه عشق که هیچش کناره نیست/آنجا جز آن که جان بسپارند چاره نیست/ هر گه که دل به عشق دهی خوش دمی بود/ در کار خیر حاجت هیچ استخاره نیست».تا اجازه ندهیم که غم زیاد بیش از عشق و نشاط لشگر انگیزد. این گونه باشیم: شکیبا، خوشرو و خوش اخلاق، مهربان( چرا که فکر می کنم «آدمی را، مهرها می پرورد»، خوشحال از موفقیت دیگران، مسوولیت پذیر در قبال تعهدات، متواضع و فروتن، منظم در تمام کار ها، ساده و بی تکلف، صادق، وفادار، امیدوار، تقسیم کننده شادی ها و....در چنین جامعه ایی سلامت روانی- اجتماعی بیش از مشکلات اجتماعی خود را نشان می دهد و موضوعی است که عید ها و جشن ها از جمله عید فطر می تواند در جامعه نهادینه کند.

دکتر سید حسن موسوی چلک

رییس انجمن مددکاران اجتماعی ایران

تهران- 3 خرداد 1399





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1399/03/3

رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران با بیان اینکه ظرفیت استفاده مسئولیت اجتماعی لازم نیست فقط محدود به زمان بحران باشد، گفت: این ظرفیت می‌تواند در آینده در خصوص آموزش، ایمنی، سالمندان، معتادان، معلولان، بی خانمان‌ها و … نیز دنبال شود.

سید حسن موسوی چلک در گفت‌وگو با تهرانیار با بیان اینکه در هر جامعه‌ای یکی از مهم‌ترین مولفه‌های اجتماعی و اقتصادی توجه به ایفای نقش «مسئولیت اجتماعی» و تعهد به اجرای منشور مسئولیت اجتماعی شرکت‌ها و بنگاه‌هاست، گفت: این موضوع می‌تواند پشتوانه‌ای برای هر کشور در هر شرایط بحرانی باشد.

وی با تاکید بر اینکه موضوع «مسئولیت اجتماعی» در شرایط بحران به مراتب اهمیت بیشتری پیدا می‌کند، افزود: به دنبال سردرگمی و مشکلاتی که دولت‌ها برای ایفای وظیفه خود دارند، ایفای مسئولیت اجتماعی توسط بنگاه‌ها و بخش‌های غیردولتی می‌تواند نوعی اطمینان خاطر به به دولت‌ها بدهد. طبیعتا در این شرایط موضوع حمایت از اقشار نیازمند و دارای نیازهای ویژه اولویت و اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران ادامه داد: موضوعی که ما در دوران بحران کرونا در کشور شاهد هستیم مشارکت و مسئولیت‌پذیری مردم در قبال دیگر هموطنان برای کاهش نگرانی‌ها در حوزه‌های بهداشتی، درمانی، اقتصادی و حمایت اجتماعی است.

موسوی چلک با اشاره به اینکه در کنار مردم و سازمان‌های غیردولتی نیز پشتوانه بزرگی برای کشور محسوب می‌شوند، اظهار کرد: ایفای نقش مسئولیت اجتماعی توسط بنگاه‌ها و نهادهای مختلف عمومی و غیردولتی و بخش‌های خصوصی البته در کنار نهادهای نظامی، انتظامی و … می‌تواند به دولت‌ها و مردم فرصتی برای انجام تعهدات دولت در قبال مردم بدهد، این اقدام همچنین می‌تواند چتر حماتی برای مردمی باشد که در شرایط سخت در بحران زندگی می‌کنند.

وی ادامه داد: اگر گزارش وزارت بهداشت را مبنا قرار دهیم اکثر مردمی که دچار بیماری کرونا شدند، از اقشار ضعیف اقتصادی بودند که با فقر دست و پنجه نرم می‌کردند. به همین دلیل بخشی از مسئولیت اجتماعی در قبال مردم و جامعه پرداخت کمک در حوزه معیشت و پوشاک است. برای مثال ممکن است فردی بگوید من از دریافت اجاره خانه یا مغازه‌ام صرف نظر می‌کنم، مدیرعامل کارخانه‌ای در این شرایط با وجود تعطیلی این مراکز شغل کارگران را حفظ ‌کند، فردی کمک به بیماران صعب العلاج را مدنظر قرار ‌دهد، بنگاهی تولید ماسک و … را شروع ‌کند و خط تولید خودش را تغییر ‌دهد و مواردی از این دست تنها بخشی از مثال‌های ایفای مسئولیت اجتماعی هستند.

رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران با بیان اینکه وقتی شاهد این نوع رفتارها در جامعه هستیم نگرانی مردم برای عبور سالم از این شرایط کاهش پیدا می‌کند، تصریح رکد: اتفاقا در حوزه مدیریت بحران باید سیاست‌های مشخصی برای استفاده از ظرفیت بنگاه‌های اقتصادی داشته باشیم. ما در حوزه مدیریت بحران سیاست مشخصی نداریم که چگونه می‌شود از ظرفیت مسئولیت اجتماعی بنگاه‌ها و شرکت‌ها در بحران‌های مختلف استفاده کنیم. این موضوع مستلزم آن است که ظرفیت‌ها و توانایی‌ها را بشناسیم و بنگاه‌ها و شرکت‌ها را برای ایفای مسئولیت اجتماعی ترغیب کنیم.
موسوی چلک ادامه افزود: ممکن است بخشی از تحقق مسئولیت اجتماعی نیازمند تغییر سیاستگذاری‌های کلان کشور هم باشد؛ برای مثال باید معافیت‌های مالیاتی مشمول آنها شود. این موضوع می‌تواند ظرفیت‌های بالقوه را به ظرفیت‌های بالفعل تبدیل کند.

وی با بیان اینکه ظرفیت استفاده مسئولیت اجتماعی لازم نیست فقط محدود به بحران باشد، توضیح داد: این ظرفیت می‌تواند در آینده در خصوص آموزش، ایمنی، سالمندان، معتادان، معلولان، بی خانمان‌ها و … دنبال شود. روحیه مردم کشور ما در خصوص این موارد روحیه مشارکتی است. بسیاری حتی نیاز ندارند، دیده شوند اما کارشان را در حد بضاعتشان انجام می‌دهند. اما اگر این موارد را جهت دهیم می‌توانیم بهره‌برداری بهتری از این کار انجام دهیم تا موازی کاری هم صورت نگیرد و از ظرفیت‌ها متناسب با گروه‌ها استفاده شود. به این ترتیب نه فقط در تهران بلکه با رویکرد منطقه‌ای می‌توانیم در آینده از این ظرفیت‌ها استفاده کنیم.

پایان پیام. منبع: تهران یار/31 اردیبهشت99

 





نوع مطلب : مصاحبه ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1399/02/31

 

جرائم لاکچری تحصیلکرده ها در ایران

رکنا: بیکاری افراد تحصیلکرده باعث شده که آنها به جرائم مخصوص خودشان روی آورند. جرائمی که می توان از آنها به عنوان جرائم لاکچری نام برد.

    

به گزارش خبرنگار اجتماعی رکنا، یکی از مهم ترین نکات جذب دانشجو نیازسنجی در سطح کشور است که طبق آن مشخص می شود در رشته های تحصیلی چند نیروی انسانی نیاز استآینده نگری و پیش بینی طبق شاخصه های اقتصادی، توسعه و پیشرفت تکنولوژی در این نیازسنجی بسیار موثر استاشتباه یا نبود این نیازسنجی مسلما به بیکاری در جامعه دامن می زند.

حمیدرضا امام قلی تبار، بازرس هیئت مدیره مجمع عالی نمایندگان کارگران اعلام کرد: «بیکاران باسواد نسبت به بیسواد ۳ به ۱ شده است

علیرضا حاتم زاده، معاون آموزشی سازمان آموزش فنی و حرفه ای ایران نیز اعلام کرد: «40درصد مراجعه کنندگان به سازمان آموزش فنی و حرفه ای که وابسته به وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی است فارغ التحصیلان بی کنار هستند. حداقل 70درصد مشاغل موجود در بازار کار نیاز به تحصیلات دانشگاهی ندارد و نرخ بیکاری فارغ التحصیلان دانشگاهی ایران دوبرابر بیکاران است.» این آمارها نشان می دهد که ارتقا سواد در ایران راهی برای رسیدن به بازار کار نیست و بسیاری از رشته ها نیز بازار کاری در ایران ندارند.

حسن موسوی چلک، رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران درباره جذب دانشجو در دانشگاه های ایران در گفتگو با خبرنگاران اجتماعی رکنا تاکید کرد: در ایران نقشه جامع علمی کشور تدوین شده که متعلق به وزارت علوم است. طبیعتا نظام برنامه ریزی آموزشی کشور باید بر مبنای این نقشه باشد. فکر می کنم این نقشه جامع علمی در سیاستگذاری و برنامه ریزی ها محلی از اعراب ندارد.

رشته های غیر مربوط در دانشگاه ها

وی با بیان این که کشور به یک آمایش نیاز دارد، افزود: شاید به طور قطعی مشخص نکنیم که به چه رشته هایی نیاز داریم و باید توزیع وجذب رشته ها و دانشجویان بر مبنای این نیازسنجی ها انجام شود. البته با توجه به نیازهای جدید مجبور هستیم رشته های جدید را در دانشگاه ها بگنجانیم.

رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران گفتاقتصاد بخش خصوصی در حوزه آموزش عالی موجب شد از سیاست ها و نقشه جامع علمی تبعیت نکنند. یک مدت رئیس دانشگاه علمی کاربردی بهزیستی بودم که حدود 31-32 مرکز داشت. در یکی از مراکز آموزشی ما رشته جامعه شناسی شهری نیز تدریس می شد. گفتم: «این رشته ها به چه درد شما می خورد؟» استدلال آنها این بود که اگر ما این رشته ها را نگریم و دانشجوی زیادی جذب نکنیم نمی توانیم هزینه های جاری، دستمزد استاد و... را پرداخت کنیم و دانشگاه داری سودی برای ما ندارد. به همین دلیل تعدد دانشگاه ها و عدم تبعیت کامل از سیاست های مربوط به گسترش رشته های تحصیلی باعث می شود که در عمل نیازسنجی و آمایش مورد توجه قرار نگیرد.

عدم ارتباط بین تعریف مشاغل و فرصت جذب

موسوی چلک با اشاره به عقب بودن و ضعف نظام اداری با دانشگاهی، تاکید کرد: بین این دو مجموعه ای که تعریف مشاغل و فرصت جذب را به عهده دارند هیچ ارتباطی وجود ندارد. با توجه سیاست های دولت مبنی بر به گسترش یا کوچک سازی دولت، نظام آموزشی نیز باید ارتباط منطقی با این مجموعه ساختارهای اداری داشته باشد. البته آمایش فقط به بخش خصوصی مختص نمی شود و باید نیازسنجی های در بخش خصوصی نیز انجام شود. اما این اتفاق رخ نمی دهد. هر ارگان و سازمانی ساز خودش را می زند.

فاصله سیاستگذاری با واقعیت ها

وی افزود: وقتی دانشجویان 4سال در مقطع کارشناسی، ارشد و دکترا ادامه تحصیل می دهند، سرشان گرم است و مشغول می شوند. اما بعد از دریافت مدارک دانشگاهی شغل های پایین را نمی پذیرند و انتظار دارند که پشت میز بنشینند. از سوی دیگر در بخش خصوصی اقتصاد خوبی نخواهند داشت. بنابراین با خیل عظیم فارغ التحصیلان بیکار روبرو خواهید بود. نرخ بیکاری افراد تحصیلکرده بیشتر از افراد عادی است. رشته هایی را تعریف می کنیم که فرصت شغلی برای آن وجود ندارد. نظام دانشگاهی و سیاستگذاری و برنامه ریزی آموزشی با واقعیت ها فاصله دارد.

رشته های سلیقه ای رئیس دانشگاه

رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران تاکید کرد: تقاضا برای حضور در دانشگاه ها هست. از سوی دیگر تنوع دانشگاه های آزاد، باکنکور، بی کنکور، غیرانتفاعی و... این زمینه را فراهم کرده که افراد بیشتری برای تحصیل وارد دانشگاه ها شوند. این فرصت خوبی برای ارتقا سواد کشور اما اگر این افراد دنبال اشتغال باشند ممکن است به اشتغال دست نیابند. چرا که رشته هایی در دانشگاه تعریف می شود اما در بازار کار فرصتی برای جذب آن وجود ندارد. گاهی یک دانشگاه رشته ای را ارائه می کند چون استاد آن رشته را دارد یا بر حسب سلیقه رئیس دانشگاه یا مدیرگروه این رشته ها جذب دانشجو می کنند. انطباق سیاست های آموزش عالی و سیاست های اداری (دولتی و خصوصی) وجود ندارد.

وی در پاسخ به این سوال که آیا این بیکاری ها می تواند به بزه و سرخوردگی جوانان منجر شود؟ گفت: بزه به معنای عام خیر اما می تواند سرخوردگی جوانان را در پی داشته باشد. معمولا جرم و بزهکاری در افراد تحصیلکرده با شکلی متفاوت رخ می دهد. افرادی که سواد دارند بیشتر درگیر جرایم رایانه ای می شوند تا افرادی که سواد کمتری هستند.

مهاجرت نیروی انسانی متخصص

رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران در پاسخ به این سوال که منظور این است که جرایم تحصیلکرده ها لاکچری است؟ تاکید کرد: بله. بزهکاری در افراد، طبقات و اقشار مختلف متفاوت است. به عبارت دیگر جرائم طبقات فقیر و افراد پولدار، جرائم یک راننده با یک حسابدار یا پزشک متفاوت است.

ایران و دانشگاه های هزینه تربیت نیروی انسانی را متقبل می شود، اما به دلیل آن که بازار کاری برای آنها وجود ندارد، مجبور به مهاجرت می شوند و این هزینه از بین می رود. موسوی چلک در مورد مهاجرت جوانان گفت: بخشی از این افراد ممکن است به دلیل آن که جذب بازار کار نمی شوند از ایران می روند. در حال حاضر کانادا متخصصان را می پذیرد و مانند گذشته نیست که ایرانی ها در ژاپن مرده بسوزانند. در سقوط هواپیمای اوکراینی دیدیم که چه کسانی در هواپیما بودند.منبع: خبرگزاری رکنا/30 اردیبهشت99

 

 





نوع مطلب : مصاحبه ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1399/02/30

 

چگونه تاب آوری مردم در مقابله با حوادث ملی را افزایش دهیم؟



پس از اینکه یک ویروس توانست ماه ها توان زورآزمایی همه مردم دنیا را در سنجش زندگی و مرگ قرار دهد و کلیه فعالیت های زندگی فردی و اجتماعی را به تعطیلی بکشاند شاهد واکنش رفتارهای متفاوت مردم و مسئولان در سراسر دنیا بودیم.

 

نورنیوزـ گروه جامعه: این آزمون که رقابت های جهانی اش در مواجهه و مهار، صرف نظر از آمادگی و تجهیزات فیزیکی کشورها، با مولفه‌های دیگری همچون نوع‌دوستی و انسانیت مردم جهان را می آزماید توانست قیاس و سنجش خوبی را در وزنه رفتارهای اجتماعی ارائه دهد. بی شک تاب‌آوری در بحران‌ها مستلزم داشتن شرایط و تدابیر دولتی و کشوری است اما همبستگی و انسجام ملی همراه با رفتارهای صحیح اجتماعی را هم به رصد مردم جهان خواهد گذاشت.

حسن سید موسوی چلک، مدیر انجمن مددکاری اجتماعی در مورد تاب‌آوری در شرایط بحرانی توضیح می‌دهد: وقتی بحران‌ها اتفاق می‌افتند گروه‌های مختلف برای مدیریت آن باید همکاری و همراهی داشته باشند. طبیعتا در چنین شرایطی در کنار دولتمردان که وظیفه سیاست گذاری و مدیریت درست را بر عهده دارند گروه‌های دیگری هم وجود دارند که می‌توانند در کنار حاکمیت و همراه آن برای مدیریت بحران‌ها ، کاهش عوارض و برون رفت از آن شرایط کمک کنند. این گروه‌ها به دسته‌های مختلف تقسیم می‌شوند؛ بخش خصوصی، سازمان‌های غیر دولتی، نهادهای عمومی غیر دولتی و مردم. گرچه همه گروه های گفته شده نیز بخشی از مردم هستند.

وقتی بحرانی در سطح ملی و جهانی اتفاق میافتد انتظار این است که مردم بیشتر همکاری کنند. اینکه مردم در چنین شرایطی مشارکت و تحمل بیشتری داشته باشند به مولفه‌های متعددی بر می‌گردد یکی از این مولفه‌ها موضوع تجارب قبلی در بحران‌های متعدد، مشابه و غیرمشابه است ولی تجربه بحران‌های قبلی در پذیرش همکاری با دولت برای خروج از آن شرایط بسیار تاثیر گذار است. اگر تجربه قبلی برای مردم تجربه خوشایندی نباشد یا آنگونه که مردم انتظار داشته اند تحقق پیدا نکرده باشد تاب‌آوری مردم برای برون رفت از این شرایط کمتر خواهد بود که گاهی مواقع این بی تابی در قالب اعتراضات و اتفاقات دیگر نشان داده می‌شود.

سرمایه اجتماعی جامعه

 معمولا در جوامعی که شاخص سرمایه اجتماعی بالا باشد مردم در بحران‌ها تاب‌آوری بیشتری از خود نشان می‌دهند که این خود می تواند پشتوانهای برای دولت در جوامع مختلف باشد. دولت‌ها می توانند با این پشتوانه (سرمایه اجتماعی) با اطمینان بیشتری برنامه ریزی کنند و در این جوامع بحران‌ها عوارض کمتری را برجا خواهند گذاشت. وقتی در یک جامعه این سرمایه وجود داشته باشد دولت‌ها می‌توانند از این ظرفیت برای خروج بهتر از بحران استفاده کنند. زمانی که بحران اتفاق می‌افتد و مردم از روی احساس و نوع‌دوستی رفتارهایی را از خود بروز می‌دهند این رفتارهای احساسی به منزله بالا بودن همبستگی اجتماعی نیست. مسئولین در بسیاری مواقع در حین بحران حضور وکمک‌های مردم را به عنوان سرمایه اجتماعی نهادینه شده تلقی می‌کنند و با اطمینان به این که مردم کنارشان هستند تصمیم میگیرند اما این همراهی و نوع‌دوستی مردم که درشروع بحران زیاد است به مرور کمتر خواهد شد، آنوقت است که عوارض اجتماعی ناشی از کم توجهی یا بی تدبیری خودش را نشان خواهد داد و این برای هر جامعه‌ای می تواند خطرناک باشد

تاثیر امید و تاب‌آوری در جامعه

 در یک جامعه تاب‌آور معمولا امید اجتماعی بالاتر خواهد بود و همه ظرفیت‌ها برای عبور با عوارض کمتر از بحران بکار گرفته می‌شود و همراهی دولت و ملت بیشتر خواهد بود. در جامعه تاب‌آور مردم در بحران‌های متعدد به مدیران خود اطمینان بیشتری داشته و آنقدر قوی هستند و مهارت دارند که بتوانند شرایط سخت را تحمل کنند و کمترین بار را بر دوش حاکمیت و دولت می گذارند. در این جوامع شاهد رفتاری هستیم که در بحران‌ها افراد آن جامعه منافع دیگران را هم مد نظر دارند و نسبت به شرایط اطرافیان بی‌تفاوت نیستند و اتفاقا مسئولیت پذیرند. معمولا جامعه‌ای که چنین ویژگی‌هایی را داشته باشد در بحران‌ها با چالش در امنیت اجتماعی تهدید نخواهد شد، خشونت نیز در این جوامع جایگاهی ندارد و زبان مردم زبان گفت و گو است. در بحران، جامعه‌ای که زبانش زبان خشونت است با جامعه‌ای که زبان مردم گفت و گو است تفاوت معناداری وجود دارد. نتایج این دو رفتار متفاوت طبیعتا آثار متفاوتی هم در حوزه امنیت درون جامعه خواهد داشت هر چقدر قبل از بحران‌ها حقوق شهروندی بیشتر مورد توجه قرار بگیرد و مردم نسبت به برابری در برابر قانون اطمینان داشته باشند، طبیعتا در بحران‌ها هم این اطمینان می‌تواند پشتوانه خوبی برای دولتمردان برای اعمال مدیریت بهتر در حوزه بحران باشد. در بحران کرونا جز عده کمی که نه تنها در ایران که در همه دنیا وجود دارند و کاسب دوران بحران هستند و از اخلاق بویی نبرده اند، مردم همه آزردگی و دلخوری‌های قبلی که از شرایط اقتصادی و اجتماعی وجود داشت کنار گذاشته و رفتارشان در اکثر موارد رفتاری کاملا مبتنی بر اخلاق مداری بود؛ از پرستاری که یکماه خانه نرفت، تا پزشکی که خودش در تخت بیماری بستری بود و بیمار ویزیت می‌کرد و نیروهای خدماتی و مددکار اجتماعی و همه کادر درمانی که در کرونا تلاش کردند تا کسانی ‌که با گروه‌های دارای نیازهای خاص، مراکز کارشناسی اورژانس اجتماعی و غیره کمک کنند، همه اخلاق مداری را درسطح عالی نشان دادند. مردم مغازه ها را غارت نکردند، با هم رفتار خشونت آمیز نداشتند و بر خلاف بسیاری از کشورهای توسعه یافته که ادعای نوع‌دوستی و انسان‌دوستی داشتند انسانیت، اخلاق مداری و همبستگی اجتماعی خود را به دنیا نشان دادند.

نورنیوز: 30 اردیبهشت99

 





نوع مطلب : مصاحبه ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1399/02/30


فقر عامل فروش نوزاد؟

سیدحسن موسوی چلک رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران

 سید حسن موسوی چلک - خبرگزاری مهر | اخبار ایران و جهان | Mehr News ...

 

 

 

موضوع فروش نوزادان را از چند زاویه باید نگاه کرد. نخست اینکه بروز تخلف و جرم و دور زدن قانون در حوزه‌های مختلف از جمله موضوع مورد بحث، موضوع قابل کتمانی نیست و وقتی موضوع فروش و قاچاق کودکان در حوزه جرم قضایی را داریم نشان دهنده این است که این موضوعات اتفاق می‌افتد و ممکن است در جوامع مختلف و زمان‌های متفاوت شدت وضعف داشته باشد. نکته دوم، موضوع فرزند خواندگی است. هر کشوری بر مبنای قوانین سازوکاری برای واگذاری سرپرستی بچه‌ها به صورت دائم یا موقت تعریف می‌کند. در این سازوکار مراحل و شرایطی دیده شده که مصلحت و آینده کودک را در نظر دارد. اینکه انتظار داشته باشیم به آسانی و بی‌مطالعه و دقت بچه‌ای تحویل داده شود، امکان‌پذیر نیست. با توجه به اینکه ما در جامعه‌ای هستیم که اسلامی است، حاکم شرع یعنی بالاترین مقام شرعی مسئولیت اکثریت سرپرستی این بچه‌ها را اگر یتیم باشند برعهد دارد. موضوع بعدی ناباروری در کشور است. حتی اگر در این زمینه عدد هم نداشته باشیم، تعدد مراکز ارائه دهنده خدمات ناباروری گویای افزایش مشکل است و اینکه بودن یک بچه در زندگی زوجین می‌تواند به استحکام آن خانواده کمک کند رغبت برای سرپرستی بچه‌ها را افزایش می‌دهد. اما نکته‌ای که مهم است اینکه تعدادی از متقاضیان بچه‌های شیرخوار می‌خواهند والا به عنوان امین موقت خیلی راحت‌تر می‌توانند سرپرستی بچه‌ها را برعهده بگیرند. نکته مهم این است که افرادی ثبت نام می‌کنند و تقاضای فرزندخواندگی در قالب حضانت دائم دارند اما تعداد بچه‌های قابل واگذاری زیاد نیست و تناسب وجود ندارد. در این شرایط وقتی ساختار رسمی توان پاسخگویی صددرصد ندارد، ساختار غیررسمی فعال می‌شود. بخشی از ساختار غیررسمی به دلیل فقر است و کسی هم منکر وضعیت اقتصادی نیست. قدیم‌ها رحم اجاره‌ای می‌گفتند و حالا اگر نامش رحم اجاره‌ای نباشد چیزی شبیه همین است. کسانی در این فرآیند ورود پیدا می‌کنند که از قوانین و مقررات شناخت بیشتری دارند. اگر نگوییم یقه‌سفیدها -که همه مجرم مالی نیستند- ممکن است در این بین کارکنان ذیربط هم درگیر باشند. شناختی که من از جامعه دارم اینگونه است ولی اینطور هم نیست که بگوییم اتفاق نمی‌افتد. ضمن اینکه تا جایی که اطلاع دارم وقتی حوزه قضایی متوجه موضوع می‌شود برخورد قاطع خواهد داشت. این نیست که مسامحه کنند یا کوتاه بیایند. ولی واقعیت این است که خیلی جاها دسترسی به افرادی که مرتکب این نوع جرائم می‌شوند چندان راحت نیست چون معمولا مدارک رسمی در این حوزه دارند و بعضا شناسنامه می‌گیرند ولی تحلیلم این است که حوزه انتظامی، امنیتی، قضایی اشراف خوبی نسبت به این مقوله دارد و البته به منزله اینکه اتفاق نمی‌افتد نیست ولی از فراوانی خیلی بالایی هم در این حوزه برخوردار نمی‌شود. باید دید آیا شرایط اقتصادی کنونی در این موضوع تاثیر می‌گذارد که به نظر می‌رسد قضاوت کمی زود است و باید صبر کنیم ببینیم چه اتفاقی در آینده می‌افتد.

منبع: روزنامه آرمان ملی/29 اردیبهشت99

 





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1399/02/29

گامی برای آزادی

سید حسن موسوی چلک

رییس انجمن مددکاران اجتماعی ایران


 در شرایط عادی تعداد زندانیان طبق آمار مسئولان سازمان زندان‌ها تقریبا 2ونیم برابر است. یعنی به ازای هر تخت، دو نیم نفر. همانطور که می‌دانیم، مهم‌ترین راه پیشگیری در مقابل کووید19 رعایت بهداشت فردی و محیط است و طبیعتا تصمیم قوه قضاییه برای کاهش جمعیت زندان‌ها با هدف شیوع کرونا تصمیمی به‌جا بوده است. کرونا برای زندانیان و خانواده آنها فرصتی ایجاد کرده تا کنار هم باشند. به‌عنوان یک مددکار اجتماعی تا به حال زندانیان زیادی را از نزدیک ملاقات کرده‌ام که به‌خاطر شیوع بیماری کرونا به مرخصی آمده اند؛ امیدواری و شادمانی زندانیان و خانواده‌شان غیرقابل وصف است. مرخصی زندانیان در دوره کرونا باعث وصل و جدایی می‌شود. کودکان و خانواده‌هایی که به پدرشان در مدت کوتاهی دل می‌بندند و به او انس می‌گیرند اما جدایی فرا خواهد رسید. این فراق در شرایط عادی نیز آسیب‌های بی‌شماری به همراه دارد چه رسد به شرایط خاصی مانند بازگشت به زندان. این روزها شاهد هستیم که بیش از 100هزارنفر در جریان کرونا از زندان به‌صورت موقت آزاد شده‌اند. اما می‌توان اقدامی انجام داد که برخی از زندانیان به زندان بازنگردند. در این خصوص پیشنهادی به قوه قضاییه و سازمان زندان‌ها ارائه شده است. زندانیانی که در ماه‌های اخیر به مرخصی آمده‌اند جزو کسانی هستند که شرایط مرخصی را دارا بوده‌اند. می‌توان برای این افراد پرونده‌ای به عنوان «مدیریت مورد» تشکیل داد و پرونده‌ها را دوباره با رویکرد‌های قضایی و اجتماعی بررسی کرد. شاید بتوان در این شرایط برای عده‌ای از زندانیان در قالب میانجیگری بین شاکی و متشاکی (ایجاد صلح) و یا در قالب تخفیف‌های قانونی گامی برای خلاصی از زندان برداشت. انجمن مددکاران اجتماعی ایران برای تشکیل چنین تیمی که متشکل از مددکار اجتماعی، قاضی و مسئول زندان است اعلام آمادگی می‌کند و در هر استان و شهرستانی می‌توان شرایط زندانیان را بررسی کرد و می‌توان با استفاده از امکان مجازات‌های جایگزین حبس کاری کرد که عده‌ای مجددا به زندان باز نگردند. اگر 10درصد از این جمعیت 100هزار نفری هم به زندان بازنگردند اتفاق بزرگی رخ داده است.منبع روزنامه همشهری/27 اردیبهشت 99


 





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1399/02/28

فقیر را حقیر نکنیم

سیدحسن موسوی‌چلک- رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران

 از کودکی تا به امروز در کتاب‌های دینی مطالعه کردیم یا در مساجد و تکایا  بارها به گوش شنیده‌ایم و می‌شنویم که حضرت علی(ع) تا وقتی ضربت شمشیر ابن‌ملجم را نخورده بود، خیلی از مردم اطلاع نداشتند فردی که شب‌ها به صورت ناشناس پشت در خانه‌های نیازمندان و مستمندان آذوقه می‌گذارد، آن حضرت هستند. شب‌های قدر در ماه مبارک رمضان فرصتی است تا به بخشی از اندیشه و رفتار آن امام همام درباره فقر و فقرا نگاهی گذرا و کوتاه داشته باشیم. برای ما که در ایران روز ولادت امام علی(ع) به نام روز ملی مددکاری اجتماعی هم شناخته می‌شود و بیش از 34 سال است که این روز جشن گرفته می‌شود و ارزش‌ها و اصول علمی مددکاری اجتماعی در جهان هم تأکیداتی مبنی‌بر تکریم انسان و حفظ کرامت انسانی دارند و اصل رازداری حرفه‌ای از اصول مسلم مددکاری اجتماعی است، این رفتار امام علی(ع) از زوایای مختلف قابل‌تأمل است. این موضوع حاوی پیام‌های متعددی در حوزه اجتماعی و انسانی است.

نکته اول: اینکه هیچ مسئولی نباید از احوال مردم جامعه خویش بی‌خبر باشد.
نکته دوم: مسئولیت‌پذیری در قبال مردم جامعه‌ای است که در آن مسئولیت داریم.
نکته سوم: اهتمام ویژه به امور مربوط به طبقات محروم و فقیر است. تأملی بر بخشی از مفاد نامه 53 نهج‌البلاغه که به عهدنامه مالک اشتر معروف است، گویای بسیاری از نکات ارزشمند است. آنجا که با مالک اشتر در این نامه می‌نویسد: «خدا را خدا را در طبقه پایین اجتماع، از آنان که راه چاره ندارند، و ازکارافتادگان و نیازمندان و دچارشدگان به زیان و سختی و صاحبان امراضی که از پا درآمده‌اند، در میان اینان کسانی هستند که روی سؤال و اظهار حاجت دارند و کسانی که عفت نفسشان مانع از سؤال است. بنابراین آنچه را که خداوند در مورد آنان از حفظ حقوق از تو خواسته به حفظ آن پرداز، نصیبی از بیت‌المال که در اختیار توست، و سهمی از غلات خالصه‌جات اسلامی را در هر منطقه برای آنان قرار ده، که برای دورترین آنها همان سهمی است که برای نزدیک‌ترین آنان است، در هر صورت رعایت حق هر یک از آنان از تو خواسته شده، پس نشاط و فرورفتن در نعمت تو را از توجه به آنان بازندارد، چه اینکه از بی‌توجهی به امور کوچک آنان به بهانه پرداختن به کارهای زیاد و مهم معذور نیستی، از اندیشه‌ات در امور ایشان دریغ مکن، و رخ از آنان برمتاب، نسبت به امور نیازمندان و محتاجانی که به تو دسترسی ندارند، از آنان که دیده‌ها خوارشان می‌شمارد، و مردم تحقیرشان می‌کنند کنجکاوی کن، برای به‌عهده‌گرفتن امور اینان انسانی مورد اعتماد خود را که خداترس و فروتن است مهیا کن، تا وضع آنان را به تو خبر دهد. سپس با آنان به صورتی عمل کن که به وقت لقاء حق عذرت پذیرفته شود، زیرا اینان در میان رعیت از همه به دادگری و انصاف نیازمندترند، و در ادای فَاَحق همگان باید چنان باشی که عذرت نزد خداوند قبول شود. به اوضاع یتیمان و سالخوردگان که راه چاره‌ای ندارند، و خود را در معرض سؤال از مردم قرار نداده‌اند رسیدگی کن».
نکته چهارم: حفظ حرمت و حیثیت فقرا و نیازمند است که نباید به‌هیچ‌وجه مورد بی‌توجهی قرار گیرد.


نکته پنجم: با دین‌شان و همسویی با ایشان یا همسو‌نبودن، کاری نداشت. حضرت در رسیدگی به ایتام و نیازمندان تفاوتی قائل نمی‌شدند؛ همچنین بین افراد؛ چه طرفدار و موافق ایشان بودند و چه مخالف بودند و حتی بین مسلمانان و غیرمسلمانان نیز فرق نمی‌گذاشتند. نقل شده است که حضرت از محلی عبور می‌کردند که دیدند پیرمردی گوشه‌ای نشسته و در حال گدایی است، حضرت از اطرافیان علت گدایی شخص را جویا می‌شوند و اطرافیان می‌گویند: «یک فرد نصرانی است». حضرت به حالت اعتراض می‌گویند: «تا زمانی که این فرد جوان بود از نیروی کارش استفاده کردید حال که پیر و کهنسال شده است می‌گویید نصرانی است؟» و دستور می‌دهند که از بیت‌المال به آن فرد کمک شود. به راستی که امام علی(ع) که ما این‌همه به ایشان می‌نازیم همان کسی است که در کمک به فقرا فرقی بین مسلمان و غیرمسلمان قائل نبودند.
نکته ششم: نکته مهم در رفتار ایشان با فقرا رازداری در ارائه خدمات به آنان بود. رفتار ایشان مبنی‌بر نشناخته‌ماندن دلایل متعددی داشته باشد. یکی حفظ حیثیت فقرا بود و دیگری توجه به رازداری بود. اینکه امروز برای تحویل‌دادن کلید خانه فقیر دوربین می‌بریم و خبر اول رسانه‌ها می‌کنیم، اگر افطاری می‌دهیم کلی خبرساز می‌شود و عکس نیازمندان و ایتام را تابلو می‌کنیم و بر دیوار اتاق‌ها نصب می‌کنیم، خانه می‌سازیم و آرم سازمان محل کار خود را درج می‌کنیم یا نام‌گذاری می‌کنیم مجتمع مسکونی فلان دستگاه، آذوقه می‌بریم و کلی عکس و فیلم می‌گیریم، جشن عروسی می‌گیریم برایشان و متأسفانه با افتخار تصویرشان را پخش می‌کنیم، کارناوال جهیزیه و کمک راه می‌اندازیم، افطاری می‌دهیم با کلی رفتارهای نمایشی و... و نمونه‌های بی‌شماری که هیچ‌کدام از آنها نه با اصول ارائه خدمات اجتماعی در اسلام هم‌خوانی دارند، نه با  اخلاق حرفه‌ای در مددکاری اجتماعی، نه با حقوق شهروندی و نه با اصول روابط انسانی و اتفاقا این نوع رفتارها زمینه آزارشان را بیشتر فراهم می‌کند. باور کنیم که این‌گونه رفتارها با مشی و منش و اصول امام علی(ع) که این روزها و شب‌ها بیشتر به یادش هستیم و حداقل نامش را می‌بریم، هم‌خوانی ندارد. به عبارت بهتر، در تضاد و تناقض است. فقرایی که اگر خدمتی به آنها ارائه می‌شود وظیفه دولت (به معنای عام) است، بنابراین حق نداریم منتی بر آنان داشته باشیم. دوست‌داشتن امام علی(ع) فقط به حرف نباید باشد، بلکه در عمل پیرو ایشان و تفکراتشان باشیم. تأکید و توجه امام علی (ع) به ایتام و نیازمندان به‌قدری بود که در هنگام شهادت خود به فرزندانش امام حسن(ع) و حسین(ع) وصیت کردند: «خدا را، خدا را! در مورد یتیمان، نکند آنها گاهی سیر و گاهی گرسنه بمانند. نکند آنها در حضور شما در اثر رسیدگی‌نکردن از بین بروند».


ایشان هیچ‌گاه فقیر را حقیر نمی‌کرد، پس بیاییم ما هم در این راه پیرو امامی باشیم که حفظ حرمت و حیثیت فقرا برایش بسیار بسیار مهم بود

منبع: روزنامه شرق/28 اردیبهشت 99

 





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1399/02/28

میزان طلاق به کرونا ارتباطی ندارد

 سیدحسن موسوی چلک در نشست اینستاگرامی با اشاره به میزان تاب‌آوری خانواده‌ها در حوزه آسیب‌های اجتماعی گفت: آنچه که از شروع دوران کرونا تا امروز اتفاق افتاده محصول کرونا نیست. اینکه خانواده‌های ما چندان تاب‌آور نیستند، به شیوع کرونا مربوط نیست، بلکه قبل از کرونا هم شاهد افرادی بودیم که خانواده بودن را نیاموخته‌اند. شعارسال: سید حسن موسوی چلک طی نشست اینستاگرامی  به تشریح تاثیرات کرونا و تبعات آن در دوران پسا کرونا پرداخت.   سیدحسن موسوی چلک، رئیس انجمن مددکاری ایران و موسس اورژانس اجتماعی 123،  درباره تاثیرات کرونا بر تاب‌آوری در خانواده و آسیب‌های اجتماعی ایران توضیحاتی ارائه کرد.   افزایش میزان جرائم خانوادگی   او در ابتدا این نشست اینستاگرامی با اشاره به میزان تاب‌آوری خانواده‌ها در حوزه آسیب‌های اجتماعی گفت: آنچه که از شروع دوران کرونا تا امروز اتفاق افتاده محصول کرونا نیست. اینکه خانواده‌های ما چندان تاب‌آور نیستند، به شیوع کرونا مربوط نیست، بلکه قبل از کرونا هم شاهد افرادی بودیم که خانواده بودن را نیاموخته‌اند.   رئیس انجمن مددکاری ایران افزود: بنابراین در دوران کرونا زمان فعالیت اعضای خانواده در کنار یکدیگر افزایش یافته و همین امر نشان دهنده میزان مهارت‌های اجتماعی و ارتباطی افراد در کنار هم است.   او تاکید کرد: با بررسی آمار پزشک قانونی مشاهده می‌شود که میزان خشونت‌های اجتماعی و خانوادگی روبه‌ رشد است. از سوی دیگر در جامعه با افزایش جرائم خانوادگی، طلاق، کودک آزاری، همسرآزاری و ... مواجه هستیم.    تجربه 70 درصدی تنش در ایام کرونا   موسوی چلک با بیان اینکه در دوران کرونا صدای خانواده‌ها بیشتر شنیده شد، گفت: براساس پژوهش‌های انجام شده 16درصد از افراد در دوران کرونا خشونت را تجربه کرده، 56 درصد تنش شدید داشته و تنش زوجین و والدین هم در این ایام فراوان بوده است.   او افزود: در این وضعیت سازمان‌های مرتبط با موضوع خانواده و مشاوره هم افزایش تماس‌ها را اعلام کرده‌اند.   تماس به اورژانس اجتماعی به معنای افزایش خشونت نیست   رئیس انجمن مددکاری ایران با بیان اینکه افزایش تماس‌ها الزاما به معنای  افزایش خشونت‌ها نیست، تاکید کرد: در دوران کرونا پیامک‌هایی برای همگان ارسال شد. برای مثال در این ایام سامانه‌های 1480، 123 و 4030 بیش از گذشته در جامعه اطلاع‌رسانی شد.   موسوی چلک گفت: افراد در جامعه مهارت حل تعارض و چگونگی ایجاد نشاط را نیاموخته و همین قضیه باعث بروز مشکلات شده است. درضمن قرنطینه خانگی و کرونا صدای داخل خانواده را رساتر کرد.    او با بیان اینکه ادامه روند کرونا و تاثیر آن بر اقتصاد چندان مشخص نیست، گفت: در این شرایط دولت نیز در بین سلامت و کسب و کار بعد از مدتی مجبور به انتخاب کسب و کار شد.    این استاد دانشگاه تصریح کرد: قبل از دوران کرونا نیز وضعیت کسب و کار ما چندان مناسب نبود. تمامی این مسائل مزید بر علت شد تا مسائل درون  خانواده خود را نشان دهد. تمامی این مسائل زاییده تفکر و محصول خانواده است و ربطی به کرونا ندارد.   موسوی چلک با بیان اینکه منبع تعارضات را در خانواده شاهد هستیم، گفت: به دلیل نبود مهارت‌های خود مراقبتی، آسیب‌ها در خانواده افزایش پیدا کرده است.   کاهش فرزندآوری از تبعات کرونا    این استاد دانشگاه درباره تاثیرات کرونا گفت: در این شرایط فرصتی برای ارتقای مهارت‌ها نیست، در کوتاه مدت جهان پس از کرونا با کاهش فرزندآوری مواجه است.   او افزود: هرچند خانواده باید خود را بازنگری کرده و کارکردها متفاوت شود.   باید با کرونا زندگی کرد    موسوی چلک با بیان اینکه در جهان پساکرونا کارکردهای خانواده افزایش یافته و مهارت‌ها مهمتر قلمداد می‌شود، گفت: پس از کرونا سبد سلامت روانی و اجتماعی جایگاه بهتری پیدا می‌کنند. برخی از افراد به دلیل فقر و نیازمندی نمی‌توانند در خانواده بمانند. برای مثال در روزهای کرونایی شاهد فعالیت کودکان کار و خیابان، متکدیان، معتادان متجاهر و ... هستیم. این افراد برای تامین معیشت باید در محیط‌های ناقل بیماری کرونا کار کنند.   موسوی چلک ضمن توصیه به خانواده‌ها در زمینه کرونا گفت: باید با کرونا زندگی کرد و برخی مسائل خانواده به پسا کرونا مربوط نیست در این راستا باید دسترسی مردم به خدمات مشاوره تسهیل شود.    میزان طلاق به کرونا ارتباطی ندارد   این مددکار اجتماعی با بیان اینکه در 20 سال اخیر شاهد افزایش طلاق  در کشور هستیم، گفت: شاید کرونا برخی از اختلافات را تشدید کند، یا باعث شده تا خانواده‌ها تامل و مدیریت داشته باشند. بنده طلاق را به کرونا ربط نمی‌دهم، بلکه عوامل متعدد در گسترش طلاق تاثیرگذار است. اگر این عوامل از بین نرود، جامعه به سمت طلاق پیش می‌رویم.   موسوی چلک افزود: تا زمانی که عوامل تشدید دهنده طلاق از بین نرود، روند طلاق افزایش می‌یابد، چون  زوجین در دوران کرونا بیش از پیش در کنار یکدیگر مانده و  تعارضات و اختلافات بیش از پیش نمایان شده است.   او تصریح کرد: درصورت عدم مدیریت این قضیه شاید بعد از یک مقطع کوتاهی میزان طلاق و جدایی در کشور افزایش پیدا کند.   کرونا چه تاثیری در حاشیه شهرها دارد؟   رئیس انجمن مددکاری ایران درباره وضعیت حاشیه شهرها در کشور گفت: براساس گزارشات ایرج حریرچی، معاون وزیر بهداشت، بیشتر مبتلایان به بیماری کرونا از اقشار فقیر جامعه هستند.   11 میلیون نفر در سکونت‌گاه‌های غیررسمی زندگی می‌کنند    موسوی چلک تاکید کرد: براساس آمار وزارت راه و شهرسازی 21 میلیون نفر از جمعیت کشور در محلات ناکارآمد شهری در قالب سکونت‌گاه‌های غیررسمی، بافت فرسوده، روستاهای الحاقی به شهر، بافت‌های تاریخی و حدود 11 میلیون در سکونت‌گاه‌های غیررسمی زندگی می‌کنند.   او تاکید کرد: بسیاری از بافت‌های فرسوده  از حداقل خدمات عمومی برخوردار نیستند. درضمن تقریبا هزار و 100 محله جزو مناطق پر ریسک‌تر هستند.   این استاد دانشگاه گفت: به‌دلیل رعایت نکردن بهداشت فردی و محیط نرخ ابتلا افزایش یافته است، طبیعتا تهیه اقلام بهداشتی نیز در دهک‌های پائین دشوار است. بر اساس گفته‌های ایرج حریرچی، معاون کل وزارت بهداشت، احتمال افزایش ابتلای افراد در دهک‌های پائین و در مناطق حاشیه‌نشینی به مراتب بیشتر بوده است.   حدود 4ونیم میلیون ایرانی بدون حمایت   موسوی چلک با بیان اینکه دستفروشان در دوران اول کرونا بیشتر رعایت می‌کردند، اما  کودکان زباله‌گرد همچنان فعالیت داشتند، افزود: این افراد برای تامین معیشت روزانه خود به قوانین ستاد ملی کرونا بی‌اهمیت بودند.   به گفته او با آغاز فعالیت‌ها، شاهد افزایش فعالیت کودکان زباله‌گرد و کار در سطح شهر هستیم.   رئیس انجمن مددکاری ایران افزود: حدود 4 و نیم میلیون ایرانی در دهک پائین (افراد نیازمند حمایت ویژه) تحت پوشش هیچ‌یک از سازمان‌های حمایت‌گر نیستند. یعنی جمعیت قابل توجهی در سامانه اطلاعات ایرانیان ثبت نشده‌اند، بنابراین این افراد جایگاهی در تصمیمات دولت ندارند.   عملکرد مطلوب دولت در ایام کرونا   او گفت: به باور بنده دولت ما در دوران کرونا در مقایسه با دیگر کشورها عملکرد مطلوب داشته است. هرچند برخی از گروه‌ها نیازمند توجه بیشتر هستند.   موسوی چلک تاکید کرد: باید برای فعالیت دستفروشان در حوزه بهداشت تمهیدات ویژه اندیشیده شود. حال و روز اقتصاد چندان مناسب نبوده است.   اتباع بیگانه در روزهای کرونایی خدمات دریافت می‌کنند    این مددکار اجتماعی با بیان اینکه در کشور ما اتباع بیگانه حضور داشته و خدمات دریافت می‌کنند، گفت: دولت هم تمهیداتی اتخاذ کرده تا خدمات در زمینه بهداشت و درمان به اتباع ارائه شود. در این بخش دسترسی به خدمات با تصمیمات دولت فراهم است.   موسوی چلک افزود: ایران محدودیتی برای ارائه خدمات به اتباع بیگانه ایجاد نکرده است سازمان‌های غیردولتی مرتبط در حال ارائه خدمات به آنها هستند. در این شرایط دیدگاه انسانی از اهمیت زیادی برای ما برخوردار است.   این استاد دانشگاه با بیان اینکه ما باید این را بپذیریم که در شیوع این بیماری نقشی نداشتیم، گفت: در خانواده با خود مراقبتی و خلق فرصت‌های جدید باید کاری کرد تا ماندن در خانه باعث افزایش دوستی شود.    موسوی چلک گفت: هیچ فردی مصون از این ویروس نیست و لازم است تا پروتکل‌های ستاد ملی کرونا مورد توجه قرار بگیرد باید هر فردی با پذیرش رفتار مناسب از گسترش این بیماری جلوگیری کند.( http://tnews.ir/site/7b7e160773067.html)

منبع خبر : سایت خبری شعار سال

https://shoaresal.ir/fa/news/274100/میزان-طلاق-به-کرونا-ارتباطی-ندارد





نوع مطلب : مصاحبه ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1399/02/23

لزوم همکاری اولیای مدرسه و خانه برای بازگشایی مدارس

سیدحسن موسوی چلک رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران

 

 

 رفع اطاله دادرسی در قوه قضاییه با ایجاد "نظام‌نامه مددکاری ...

باتوجه به اینکه مدت تحصیلی خیلی زیاد شد و آموزش و کیفیت آموزش مهم‌تر از طول مدت آموزش است از طرفی این دغدغه را هم در کشور داریم که عده‌ای امکان دسترسی و استفاده از سامانه شاد آموزش و پرورش را نداشتند؛ به هر دلیلی اعم از اینترنت یا نداشتن گوشی‌های مناسب از خدمات این شبکه محروم شدند که در این رابطه باید تدبیری اتخاذ می‌شد. مدارس تقریبا سه ماه با هدف حفظ سلامت دانش‌آموزان در بحران شیوع کرونا تعطیل شد. اکنون تصمیم بر این است که فضای مناسب به مدت یک ماه به منظور پرسش و پاسخ‌های احتمالی ایجاد شود. به نظر می‌رسد این تصمیم با رعایت فاصله‌گذاری هوشمند و با توجه به اختیاری بودن و نه اجباری بودن حضور دانش‌آموزان می‌تواند فرصتی برای کسانی باشد که به هر دلیلی نتوانستند از برنامه‌های آموزش مجازی آموزش و پرورش استفاده کنند. اما زحمتی که مدیران مدارس باید داشته باشند به‌رغم اینکه ممکن است کارشان سخت باشد این است که با خانواده دانش‌آموزان جهت حضور دانش‌آموز هماهنگی‌های لازم را از طریق گروه‌های اجتماعی برای تماس بین مدارس و اولیای دانش‌آموزان انجام دهند. از آنجا که ممکن است همه هر روز نتوانند به مدرسه بروند، نیازمند یک برنامه زمانبندی هستیم تا بعضی از نگرانی‌ها که در این رابطه وجود دارد، کمتر شود. در تصمیم رئیس‌جمهور مبنی بر بازگشایی اختیاری مدارس ویژگی‌هایی هست که می‌توان به اجباری نبودن و توجه به دسترسی دانش‌آموزانی که به دلیل عدم امکان استفاده از شرایط آموزش مجازی نظیر شاد را نداشتند، اشاره کرد که می‌تواند فرصت مجددی برای آنها باشد. نکته دیگر اینکه این پایه مقدمه پایه بعدی بچه‌هاست و رفع ابهام و اشکالات با حضور داوطلبانه می‌تواند روی کیفیت آموزش دانش‌آموزان تاثیر بگذارد. خانواده‌ها هم در این بخش باید با مدرسه و دانش‌آموزان همکاری کنند تا ان‌شاءا... در بازه زمانی یک ماه بتوان فضا را مدیریت کرد. به نظر می‌رسد همکاری خانواده و مدرسه می‌تواند یک تجربه جدید برای آموزش دانش‌آموزان در شرایط بحرانی باشد.منبع: روزنامه ارماتن ملی/23 اردیبهشت99





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1399/02/23

یادداشت: مردم دیگر چه کار کنند تا...

سیدحسن موسوی‌چلک . رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران

( روزنامه شرق/21 اردیبهشت 1399)

حدود ۴۱ سال از انقلاب اسلامی ایران می‌گذرد. انقلابی که مردم با آمال و آرزوهایی که بیشتر رنگ و بوی مذهبی و عدالت اجتماعی و کاهش فاصله طبقاتی بین فقرا و ثروتمندان و برابری و استقلال و آزادی و... داشت به پیروزی رسید. بلافاصله بعد از پیروزی انقلاب اسلامی، درگیری با منافقین را داشتیم که باز هم مردم کنار مسئولان بودند و بعد هم که هشت سال جنگ تحمیلی را پشت سر گذاشتیم که باز هم مشارکت بی‌نظیر مردم را شاهد بودیم که هم از جان و هم از مال خود گذشتند تا ناموس ما و خاک ما تاراج بیگانگان نشود. اگر فرزند اول شهید می‌شد، پیشانی فرزند دوم را با پارچه نوشته‌های یا اباالفضل، یا زهرا، یا مهدی، الله اکبر، یا رسول‌الله، و... می‌بستند تا مبادا سنگر خالی شود که دشمن غلبه کند و تاریخ گواه است که چه جان‌فشانی‌ها که نکردند. تأملی بر آمار شهدا، جانبازان و... خود گویای این جان‌فشانی‌هاست. برای سازندگی هم مردم کم نگذاشتند، شرایط سخت را گذراندند و به‌اصطلاح «دم برنیاوردند». اگر حوادث و بلایای طبیعی و غیرطبیعی در کشور اتفاق می‌افتاد، مردم برای کمک‌های نقدی و غیرنقدی و حضور برای انجام کمک‌های داوطلبانه سر از پا نمی‌شناختند. حتی اگر در کشورهای دیگر هم حادثه‌ای اتفاق می‌افتاد، مردم ایران عزیز از سر خیرخواهی و نوع‌دوستی و عمل به مسئولیت اجتماعی خود نه‌تنها کم نمی‌گذاشتند، بلکه پیشگام هم بودند که در خاطره تاریخ این رفتار‌های انسانی از مردم مهربان ایران عزیز به یادگار خواهد ماند. چنانچه برای بستن دهان دشمن (با وجود دلخوری‌های که داشتند) لازم بود مشارکت سیاسی داشته باشند که دریغ هم نکردند، زیرا همیشه شرایط حساس اعلام می‌شد و مردم هم در کنار مسئولان بودند تا احساس تنهایی نکنند. در بحران زلزله بم، زلزله کرمانشاه، زلزله گیلان و قزوین و آوج سیل‌های چند سال اخیر به‌ویژه سیل بی‌سابقه شب عید سال گذشته و... مردم ایران گل کاشتند و نشان دادند که مردم‌دار هستند و برای حفظ وطنشان در هر جبهه‌ای حضور دارند. برای پراید چهار میلیون تومانی صف می‌کشند تا بیش از 90 میلیون تومان پول پرداخت کنند، ارز حدود سه هزار تومانی را تا حدود 15 هزار تومان خریدند، حاضر شدند سکه ۲۰۰ هزار تومانی را در یک بازه زمانی کوتاه تا بیش از هفت میلیون تومان بخرند، یک‌شبه قیمت بنزین از هزار تومان به سه هزار تومان افزایش می‌یابد، فقط چند روزی از سر گرسنگی اعتراض می‌کنند و پاسخ قانع‌کننده هم نمی‌دهیم و به‌خاطر اینکه دشمن از آب گل‌آلود ماهی نگیرد، با مسئولان همراهی و همکاری می‌کنند تا برای تأمین امنیت کشور به زحمت نیفتند، از خیابان‌ها به خانه‌هایشان می‌روند تا باز هم نشان دهند که کنار مسئولان هستند. هنگام تشییع جنازه سردار شهید حاج قاسم سلیمانی سنگ تمام گذاشتند و حتی جان دادند تا کشور بماند. در بحران اخیر مربوط به کرونا هم سنگ تمام گذاشتند تا نشان دهند که هنوز کشور عزیزشان ایران را دوست دارند. حضور داوطلبانه برای ارائه خدمات تخصصی به بیماران تا تهیه لوازم و تجهیزات بهداشتی و درمانی، تهیه سبد‌های غذایی و مشارکت در ضدعفونی‌کردن معابر و محیط‌های عمومی و... تنها بخش‌های کوچکی از نشانه‌های حضور مردم در کنار مسئولان است که اگر قرار باشد این نوع حضور در این ۴۱ سال نوشته شود، باید هزاران جلد کتاب نوشت؛ اما باور کنید پاداش این همه فداکاری مردم این وضعیت اقتصادی نیست که بیش از ۶۳ میلیون نفر نیازمند کمک‌هزینه معیشت حدود 50 هزار تومانی باشند، طبق آمار وزارت تعاون کار و رفاه اجتماعی از بانک اطلاعات ایرانیان حدود چهارمیلیون‌و 500 هزار نفر از جمعیت پنج‌دهم پایین هیچ‌گونه چتر حمایتی ندارند که از این تعداد حدود دومیلیون‌و 300 هزار نفر سالمندان بالای ۶۵ سال هستند. براساس آمار دو سال قبل وزارت راه و شهرسازی حدود 21 میلیون نفر از جمعیت 80 میلیونی ما در محلات ناکارآمد شهری زندگی می‌کنند که بیشتر این مناطق از حداقل‌های خدمات عمومی هم محروم هستند. از قیمت‌ها هم که دیگر نگو و نپرس که بی‌حساب‌و‌کتاب افزایش پیدا می‌کند و کمر مردم را می‌شکند. مجرمان یقه‌سفیدی که با سوءاستفاده از حسن نیت مردم، به‌اصطلاح بار خود بستند تا به کشورهای دیگر از قبیل کانادا بروند یا در ایران در اوشان و فشم و لواسان ساکن شوند. برادر مسئول باشند یا دامادشان و... از آقازاده‌های‌شان که هیچ نگو، چون ژن خوب هستند. سؤال اساسی اینجاست که آیا این زندگی حق این مردم است؟ قرار بود هزینه بهداشت و درمان و آموزش عمومی رایگان باشد که الان کمر مردم را شکسته است، حالا هزینه‌های دیگر بماند. موضوعی که پیشوایان دین ما هم هشدار داده بودند که اگر فقر از دری بیاید، ایمان از در دیگر می‌رود. خیلی ساده برای فردی که آب از سرش بگذرد چه یک وجب، چه صد وجب

آقایان قدر این مردم را بدانید، قدر این مردم را بدانید، قدر این مردم را بدانید و درست کار کنید، اگر شایسته نیستید بر میز مدیریت در سطوح مختلف تکیه نزنید که خیانت به این مردمی است که این‌گونه در همه شرایط با شما بودند تا احساس تنهایی نکنید.

 





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1399/02/21

وسوی چلک در گفتگو با مهر:

بلاتکلیفی لایحه کودکان در سه دوره مجلس/ نمایندگان شرمنده کودکان

رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران با اشاره به اینکه لایحه اطفال و نوجوانان همچنان به تصویب نرسیده، گفت: نمایندگان مجلس شرمنده کودکان هستند و امیدواریم در روزهای باقیمانده تصویب شود.

سیدحسن موسوی چلک در گفتگو با خبرنگار مهر گفت: یکی از وظایف حاکمیت در هر کشوری سیاستگذاری‌های مناسب برای بهزیستی اجتماعی مردم است و طبیعتاً یکی از این عرصه‌ها به سیاست‌های اجتماعی بر می‌گردد.

وی گفت: با توجه به شرایط کشور، بیش از دو دهه قبل ردپای شیوع و بروز انواع آسیب‌های اجتماعی مشاهده شد که همزمان از ۲۲ سال قبل اورژانس اجتماعی نیز در کشور با هدف پاسخگویی تخصصی و به موقع به برخی از این آسیب‌ها تأسیس شد که یکی از این آسیب‌ها به حوزه کودکان و کودک آزاری باز می‌گردد.

موسوی چلک با اشاره به اینکه از گذشته تاکنون تدوین سیاست‌های مشخص برای تقویت حمایت اجتماعی از کودکان در معرض آزار و آزاردیده بود، گفت: پس از تلاش‌هایی که انجام شد، در سال ۸۱ قانون دست و پاشکسته‌ای تصویب شد، گرچه این قانون یک گام به جلو بود اما اصلاً کافی نبود و برای حمایت از کودکان آزاردیده نیاز به قانون قوی‌تری وجود داشت و در نهایت در سال‌های ۸۴ و ۸۵ با محوریت قوه قضائیه و همکاری سازمان‌های مختلف لایحه حمایت از کودکان و نوجوانان نوشته شد.

وی افزود: در اسفند سال ۸۷ بعد از ۵ سال کار و مطالعه بر روی قوانین کودکان ۴۰ کشور و قوانین و اسناد سیاستی موجود قبلی، این لایحه نوشته و در جلسات مسئولان عالی قضائی مطرح شد و در نهایت لایحه‌ای تدوین شد که ۳۲ بار در آن کلمه مددکار اجتماعی آمده بود و نگاهی که به آن وجود داشت کاملاً اجتماعی بود و در آن زمان اعلام شد که لایحه یک لایحه قضائی است اما مجری آن سازمان بهزیستی خواهد بود.

رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران با اشاره به اینکه در آن سال این لایحه به دولت ارسال شد و سه سال باقی ماند، گفت: تغییراتی در آن زمان به لایحه وارد شد که مورد تأیید قوه قضائیه نبود و در نهایت لایحه کودکان و نوجوانان به مجلس ارسال شد و در مرکز پژوهش‌ها مورد بررسی قرار گرفت.

وی با اشاره به اینکه برای بررسی بخش اجتماعی لایحه در جلسات حضور داشتیم، گفت: در این لایحه به دنبال این بودیم که مددکاران اجتماعی ضابط قضائی شوند و برای هر موضوع لازم نباشد که حکم قضائی بگیرند و در نهایت در مرکز پژوهش‌ها بازنگری انجام شد و با کلی کلنجار سال گذشته برای تصویب نهایی به شورای نگهبان رفت اما شورای نگهبان از آن ایراد گرفت و مجدداً به مجلس بازگشت.

رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران با اشاره به اینکه متأسفانه مجلس شرمنده این کودکان برای تصویب این قوانین است، گفت: لایحه کودکان و نوجوانان به اطفال و نوجوانان تغییر نام داد و هر دفعه نیز شورای نگهبان از آن ایراد می‌گیرد و مجدداً باز می‌گردد. در این لایحه بهره‌گیری از ظرفیت سازمان‌های غیردولتی فرصت ارزشمندی بود که دیده شد و همچنین حضور مددکاران اجتماعی و نقش آنها برای تعلیق اجرای حکم و میانجی‌گری، شناسایی کودکان در معرض آسیب، تقویت رویکرد محله‌ای و … از جمله موارد مثبتی بود که مطرح شده‌اند.

موسوی چلک افزود: من از طرف نمایندگان مجلس از کودکان عذرخواهی می‌کنم، چرا که این لایحه می‌تواند کمک مؤثری برای حمایت به موقع و تخصصی از کودکان باشد.

وی تصریح کرد: نمی‌دانم نمایندگان این سه دوره از مجلس چگونه می‌خواهند جواب کودکانی را بدهند که به دلیل ضعف قوانین جاری اذیت شده‌اند و قوانین نتوانست به گونه‌ای باشد که از آنها حمایت کند.

به گفته موسوی چلک، متأسفانه این مجلس هم تمام شد و همچنان لایحه اطفال و نوجوانان تصویب نشد که اگر می‌شد، یکی از پیشروترین کشورها در حوزه حمایت از کودکان بودیم.

وی گفت: حتی اگر بر روی موردی اختلاف نظر بین شورای نگهبان و مجلس وجود دارد، به نظر بنده اگر هم حذف شود، اتفاقی نمی‌افتاد و اجازه ندهیم بیش از این کودکان ما به دلیل ضعف قوانین و سیاستگذاری‌ها در معرض آسیب قرار بگیرند.

رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران با اشاره به اینکه رفتن این لایحه به چهار مجلس که نمی‌دانیم بعداً چه سرنوشتی پیدا می‌کند، چیزی جز شرمندگی سیاست گذاران در سطوح مختلف نخواهد بود، تأکید کرد: موضوعی که همه کارشناسان و متخصصان دانشگاهی روی آن اجماع دارند، اما متأسفانه مجلس و سیاست گذاران با بی توجهی و در اولویت قرار ندادن این موضوع، ظلمی در حق کودکان و سیستم اجتماعی برای حمایت کارآمد از کودکان انجام می‌دهند.

وی تأکید کرد: امیدوارم علی لاریجانی رئیس مجلس شورای اسلامی در روزهای باقیمانده مجلس دهم با تصویب آن و رفع اشکالات برای خود باقیات و صالحات به یادگار بگذارد.منبع: خبرگزاری مهر/20 اردیبهشت99

کد خبر 4920785






نوع مطلب : مصاحبه ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1399/02/21


( کل صفحات : 190 )    1   2   3   4   5   6   7   ...   


آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic