دغدغه های یک مدد کار اجتماعی
همه روز روزه بودن همه شب طواف کردن....
صفحه نخست       پست الکترونیک          تماس با ما              ATOM            طراح قالب
گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من
درباره وبلاگ



مدیر وبلاگ :سید حسن موسوی چلک
توانمند سازی مددکاران در بحران های طبیعی با بهره گیری از دانش روز

رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران، گفت: توانمندسازی مددکاران اجتماعی برای مداخله در بحران‌های طبیعی نیازمند مهارت و دانش روز است.

سید حسن موسوی چلک در حاشیه کارگاه آموزشی مددکاران اجتماعی در گفتگو با خبرنگار مهر، گفت: این کارگاه آموزشی دو روزه در شرایط بحران که با حضور اساتیدی از کشور روسیه و با همکاری انجمن بین المللی دانشگاه‌های مددکاری اجتماعی و سازمان جوانان هلال احمر ایران برگزار شد.

وی افزود: بحران‌های طبیعی و غیر طبیعی در زندگی اجتناب ناپذیر هستند که مدیریت صحیح آن نیازمند دانش و مهارت‌های مرتبط هستند. با توجه به نقش مددکاران اجتماعی در شرایط بحرانی مثل سیلی که این روزها در کشور به وقوع پیوسته است و یا زلزله‌هایی که تجربه کردیم و هنوز هم در کرمانشاه درگیرش هست، یا خشونت‌های خانگی و برخی از آسیب‌های اجتماعی که می‌تواند در خانواده‌ها بحران ایجاد کند، احساس نیاز کردیم تا این کارگاه بین المللی را برگزار کنیم تا بتوانیم دانش روز مددکاری اجتماعی در شرایط بحرانی را به مددکاران اجتماعی ایران منتقل کنیم.

رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران تاکید کرد: متأسفانه در بسیاری از این بحران‌های طبیعی و غیر طبیعی آنچه که کمتر مورد توجه قرار می‌گیرد حمایت‌های اجتماعی و روانی هستند. این موضوع در بسیاری از کشورها از جمله ایران وجود دارد. این در حالی است که باز توانی اجتماعی و روانی از مهم‌ترین مؤلفه در مدیریت همه انواع بحران‌های طبیعی و غیرطبیعی است تا افرادی که در گیر بحران‌ها هستند و آسیب دیدند، بتوانند واقعیت را بپذیرند و برای خروج از این شرایط قدم بردارند و مشارکت کنند.

به گفته موسوی، بر همین اساس تربیت مددکاران اجتماعی متخصص در شرایط بحرانی می‌تواند کیفیت خدمات ارائه شده را ارتقا دارد و در نتیجه باز تواتی اجتماعی نیز بهتر انجام می‌شود.

کد خبر 4588335





نوع مطلب : مصاحبه ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1398/01/24

اجازه نمی دهیم موضوعات اجتماعی رنگ و بوی سیاسی بگیرد

سید حسن موسوی‌ چلک

رئیس انجمن مددکاری اجتماعی ایران با اشاره به اینکه اگر امسال موضوع "تاب آوری اجتماعی" به عنوان شعار سال انجمن مددکاری انتخاب شده به معنی سوختن و ساختن نیست، گفت: بلکه دنبال توانمدسازی هستیم چرا که اگر تاب آوری افزایش یابد، کیفیت زندگی نیز افزایش می‌یابد.

به گزارش ایسنا، سید حسن موسوی چلک در دومین کنگره بین المللی مددکاری اجتماعی و تاب آوری اجتماعی، با بیان اینکه شعار امسال انجمن مددکاری اجتماعی «تاب آوری» است گفت: در حالی وارد شصت‌و دومین سال تاسیس رشته مددکاری می‌شویم که دومین کنگره بین المللی را برگزار می‌کنیم.
وی با اشاره به اینکه مددکاری اجتماعی مرز نمی شناسد، افزود: مهمانان خارجی این برنامه سفیران ایران برای معرفی ظرفیت‌های ما در جهان هستند.
موسوی چلک با بیان اینکه نزدیک به ۶٠ سازمان در این برنامه همکاری داشتند، اظهار کرد: اگر امسال موضوع تاب آوری اجتماعی به عنوان شعار سال انتخاب شده به معنی سوختن و ساختن نیست، گفت: بلکه دنبال توانمدسازی هستیم چرا که اگر تاب آوری افزایش یابد، کیفیت زندگی نیز افزایش می یابد و تاب آوری نیز یکی از این روش‌هاست.


موسوی چلک با بیان اینکه هیچ‌گاه اجازه نمی دهیم موضوعات اجتماعی رنگ و بوی سیاسی بگیرد، افزود: نتیجه بِه زیستن، کاهش جرائم و آسیب‌های اجتماعی است.

انتهای پیام/ایسنا/20 فروردین 98





نوع مطلب : مصاحبه ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1398/01/24
Image result for ‫روز پاسدار ولادت امام حسین‬‎



نوع مطلب : دل نوشته ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1398/01/19




 
 


16 فروردین 98 به همراه خانم آناماریا کامپنینی رییس انجمن بین المللی  داشگاهای های مددکاری اجتماعی




نوع مطلب : خاطرات، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1398/01/19
ضرورت استفاده ازهمه ظرفیت ها در بحران

رییس انجمن مددکاران اجتماعی ایران گفت: برای افزایش مشارکت های اجتماعی در بحران ها از همه ظرفیت ها استفاده شود.

سید حسن موسوی چلک در گفتگو با خبرنگار مهر گفت: یکی از موضوعاتی که در جامعه اجتناب ناپذیر است، حوادث طبیعی هستند. گر چه با اتخاذ تدابیر مناسب و به موقع می‌توان از پیامدهای ناگوار چنین حوادثی کاست ولی وقوع چنین حوادثی خسارات انسانی و مالی و … خواهد داشت.

وی افزود: خساراتی که شرایط زندگی افراد را تا پایان عمر تحت تأثیر قرار خواهد داد. به همین دلیل یکی از انتظارات مردم از همدیگر و بویژه مسؤلین هر کشور حضور مؤثر در چنین شرایطی برای خروج از آن می‌باشد و همین طور جبران خسارات وارده از جمله انتظارات دیگر است.

رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران در ادامه افزود: معمولاً در چنین شرایطی علاوه بر مسؤلین شاهد مشارکت مردم و سازمان‌های غیر دولتی و حتی بین المللی هستیم که میزان این مشارکت متناسب با میزان خسارت‌های وارده، متفاوت است. نکته‌ای که نباید فراموش کرد این است نوع واکنش مردم در کمک به سازمان‌های مرتبط بستگی به نحوه عملکرد آنها در بحران‌ها قبلی دارد.

به گفته وی، میزان شفافیت و ارائه گزارش‌های به موقع و صحیح از میزان کمک‌ها و چگونگی استفاده از کمک‌ها و اقدامات عملی انجام شده که در نهایت منجر به رضایت مردم تحت تأثیر بحران‌ها شده باشد، میزان مشارکت مردم در بحران‌های جدید را تعیین می‌کند. اتفاقی که در چند بحران طبیعی اخیر کشور افتاده است ورود پر رنگ تر افراد و گروه‌های مرجع و سازمان‌های غیر دولتی ا ست.

موسوی چلک اظهار داشت: این مشارکت را باید به فال نیک گرفت و نباید از این ظرفیت‌ها چشم پوشی کرد. گرچه شفافیت و عملکرد صحیح این گروه‌ها هم بسیار مهم است اما مردم به گروه‌های مرجع خود اعتماد دارند و این اعتماد سرمایه بزرگی است که می‌تواند زمینه مشارکت اجتماعی را بیش از پیش فراهم کند.

وی گفت: محدود کردن استفاده از ظرفیت گروه‌های مرجع می‌تواند زمینه کاهش مشارکت را فراهم کند. البته این به منزله عدم نظارت بر عملکرد این گروه‌های مرجع نیست ولی محدود کردن این گروه حتی می‌تواند زمینه کاهش اعتماد به نهادهای مسئول را فراهم کند.

کمیسر اخلاق فدراسیون جهانی مددکاران اجتماعی اضافه کرد: انجمن مددکاران اجتماعی ایران در راستای ایفای وظایف حرفه‌ای خود و طبق منشور اخلاقی و حرفه‌ای مددکاری اجتماعی در همه بحران‌های طبیعی حضور داشته و دارد. در حال حاضر در استان‌ها دفاتر انجمن آماده ارائه خدمات هستند. گرچه حمایت‌های اجتماعی بعد از زمان امداد و نجات باید جدی تر گرفته شود و البته سازمان مدیریت بحران برنامه مشخصی برای استفاده از این ظرفیت‌ها را ندارد.





نوع مطلب : مصاحبه ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1398/01/12

پیام دبیرکل فدراسیون به مناسبت روز جهانی مددکاری اجتماعی: ظرفیت مددکاران اجتماعی بسیار فراتر از انجام چند کار کوچک است

مددکاران اجتماعی می توانند دور باطل بحران را بشکنند و به مردم کمک کنند که زندگی و جامعه شان را تغییر دهند.

در غالب موارد، سازمانهای خدمات اجتماعی مانند درهای چرخان طراحی می شوند که روی افراد بحران زده متوقف می شوند و درست زمانی که نشانه های بحران فروکش می کنند آنها به شرایط تنش زای اولیه، یعنی همان جایی که همه خرابی ها از آن شروع شده برگردانده می شوند – یک دور دردآور، پرهزینه و غم انگیز.

خدمات اجتماعی رسمی، به ندرت بر تغییر محیط زندگی و بازیابی عشق و حمایت تمرکز می کنند چه رسد به اینکه از مردم بخواهند برای دفاع از حقوقشان در جامعه مشارکت کنند. اما باوجود این محدودیت ها، مددکاران اجتماعی در پی ایجاد ارتباطات اجتماعی دیرپایی هستند که بتواند در تمام طول زندگی افراد برقرار بماند. در بسیاری از کشورها، ما به این نوع اقدام، “کار فراتر از خدمت سازمانی” می گوییم. مثالهای بی شماری در سراسر جهان از این نوع اقدامات وجود دارد:

نادین، در سن ۹ سالگی، بعد از مراسم خاکسپاری درشهر  لوساکای زامبیا در حالی پیدا شد که خانواده اش او را ترک کرده بودند. آخرین عضو باقی مانده خانواده اش در اثر ابتلای به HIV جانش را از دست داده بود. با کمک مددکاران اجتماعی، این دختر، فرصت این را یافته بود که در “دهکده توانمندسازی” (Empowerment Village) خانواده و اجتماع جدیدی را بسازد. یازده سال بعد، او برای اینکه بتواند دنیا را به مکانی بهتر تبدیل کند وارد دانشگاه شد و در رشته علوم اجتماعی مشغول تحصیل گردید.

سوجان از شهر داکای بنگلادش، از سطل زباله، کیسه های پلاستیکی جمع می کرد و می فروخت. او وقتی جوان بود یک بولدوزر از روی او رد شده بود و به همین دلیل، یک پایش را از دست داد. به واسطه گروهی از مددکاران اجتماعی که پیشتر به ۶۰۰ زباله گرد دیگر برای تشکیل یک انجمن شناخته شده عدالتخواه کمک کرده بودند،سوجان در حال حاضر به شغل خیاطی اشتغال دارد و فعالانه به همان انجمن و هدفهایش کمک می کند.

سوسان از گلاسکو به یک انجمن اسکاتلندی متشکل از ۲۵۰۰ فرد ترخیص شده از مراکز دولتی پیوسته است. این گروه از همدیگر حمایت و از حقوق خود دفاع می کنند. ماه گذشته، این دختر و سایر اعضای این انجمن، با نخست وزیر اسکاتلند دیدار کردند و توانستند حمایت او را برای ایجاد یک کمپین سراسری در مبارزه با برچسبهای اجتماعی که ترخیص شدگان با آن مواجهند جلب کنند.

جمشید از تهران ایران، ده سال معتاد به هروئین بود اما امروز یک روانشناس تحصیلکرده است و یکی از اعضای یک انجمن نیرومند ۲۵۰۰ نفره است که به سایر افراد معتاد کمک می کنند که معنا، جهت، اجتماع و غرور را در یک زندگی عاری از اعتیاد پیدا کنند.

داستان زندگی همه این افراد جوان یک جزء مشترک دارد: آنها به انجمن هایی تعلق دارند که بر عشق، مراقبت و مسئولیت پذیری نسبت به یکدیگر مبتنی است و به شدت از {حقوق و} جایگاه اجتماعی شان دفاع می کند. در هر یک از کیسهای گفته شده، با اعضای انجمن ذیربط، با همان کرامت و حقوقی رفتار می شود که با سایر اعضای جامعه رفتار می شود. از آنها خواسته می شود تا بر آنچه در آن انجمن رخ می دهد تأثیر بگذارند و نقش رهبرانه خود را ایفا کنند.

اعضای این انجمن ها، با اعتماد به نفس و با دانش سخن می گویند و آرمانشان ایجاد جامعه ای است که همه در آن مشارکت داشته باشند و دیده شوند و به این آرمان متعهدند؛ بدون توجه به اینکه کجا به دنیا آمده اند و چه سختی هایی را از سر گذرانده اند. اعضای این انجمن ها می دانند که علقه هایی دارند، کسانی را دارند که به آنها عشق می ورزند، جایی را دارند که با افتخار در آن می ایستند و می دانند که نقشی برای ساختن دنیایی بهتر دارند.

پشت صحنه همه اینها، مددکاران اجتماعی وجود دارند که فراتر از شرح وظایف مورد انتظار شغلی و فراتر از محدودیتهای اداری سازمانهای خدمات اجتماعی کار می کنند. آنها جلسات متعددی را در جامعه برگزار می کنند تا دغدغه های مشترک را شناسایی نمایند، چارچوبها را تشکیل دهند و اجتماعات را به منابع موجود وصل کنند.

همانگونه که حسن موسوی چلک، رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران توضیح می دهد، ” این همان رویکرد توانمندسازانه مددکاری اجتماعی است.” به عقیده او: ” برای یک مددکار اجتماعی هیچ چیز جذاب تر از این نیست که ببیند کسی که قبلا به او کمک کرده، امروز با همان اصول مددکاری اجتماعی به دیگران کمک می کند و این چرخه کمک در سراسر جامعه جریان می یابد. وقتی این را می بینیم، می فهمیم که کارمان موفقیت آمیز بوده است”.

در بسیاری از کشورها حمایتهای مددکاران اجتماعی برای ساختن جمعیت های فعال و عاشقانه اصلا آسان نیست ، به ویژه وقتی سازمانهایی که در آن کار می کنند عاری از عشق اند و از صحبت درباره تغییر اجتماعی اجتناب می کنند. این وضعیت باعث می شود که مددکاران اجتماعی احساس کنند درون محدودیتهای بروکراتیک که اخلاق حرفه ای شان را خدشته دار می کند گیر کرده اند و در حال فرسوده شدن هستند. اما بسیاری از آنها در همان شرایط هم راهی پیدا می کنند و اینجاست که رویکرد مددکاری اجتماعی به بهترین شکلش رخ می نماید.

شعار روز جهانی مددکاری اجتماعی در روز سه شنبه امسال (۲۰۱۹) ترویج اهمیت روابط انسانی است. فدراسیون بین المللی مددکاران اجتماعی، سعی دارد نقش آنهایی را که فراتر از حوزه سازمانهای خدمات اجتماعی کار می کنند برجسته سازد.

در روز جهانی مددکاری اجتماعی و در واقع هر روز، ما می خواهیم توسعه جامعه و انجمن هایی را ببینیم که همه اعضایش با هم برابرند و در همه عمر، راهنمایی و روابط حمایتگرانه دریافت می کنند- یعنی دقیقا همان چیزی که هدف همه سازمانهای خدمات اجتماعی است. بگذارید مددکاران اجتماعی کارشان را انجام دهند- یعنی ارتقاء و تحقق روابط انسانی که رواج عشق، رفاه و حقوق را برای همه مردم به ارمغان خواهد آورد.

روری تروئل، دبیرکل فدراسیون بین المللی مددکاران اجتماعی. ۱۹ مارس ۲۰۱۹

می توانید اصل پیام را به زبان انگلیسی در نشانی زیر ببینید:

منبع روزنامه گاردین

https://www.theguardian.com/society/2019/mar/19/social-workers-more-than-just-pick-up-pieces

۰




نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1398/01/9

Social workers can do so much more than just pick up the pieces

Social work can break cycles of crisis, and help people change their lives and communities

  • Guardian Jobs: see the latest vacancies in social care 
Children playing in Lusaka Empowerment Village
 Children playing in Lusaka Empowerment Village in Zambia. Photograph: IFSW

Too often, social services are designed as rotating doors. They focus on individuals in crisis who, when the symptoms of the emergency have eased, are sent directly back to the stressful situation that caused all the damage – a painful, costly and tragic cycle.

There is little focus in formal social services on helping people to transform their environments to provide ongoing support and love, let alone engaging people to become advocates for their rights. Yet outside these limitations, social workers are supporting connections in communities designed to last people’s whole lifetimes. In many countries we call it “working beyond services”. There are countless examples around the world.

At the age of nine, Nadine was found abandoned after a funeral in Lusaka, Zambia. Her last remaining family member had died of HIV. With the help of social workers, she was given the opportunity to establish a new family and community at the Empowerment Village. Eleven years later, she studied social sciences at university because she wanted to shape the world to become a better place.

Sujan from Dhaka, Bangladesh, picked out plastic bags from a rubbish dump for resale. At a young age he was run over by a bulldozer and lost his leg. Through the support of social workers who assisted 600 waste pickers to become a recognised rights-based collective, Sujan is now a tailor and actively supports the collective and its aims.

Susan from Glasgow joined a Scottish collective of 2,500 people who have experienced state care; they support one another and advocate for their rights. Last month, she and other collective members met Scotland’s first minister and successfully lobbied for a nationwide campaignto tackle the stigma faced by care leavers.

Jamshid from Tehran, Iran, was a heroin addict for 10 years but today he is a qualified psychologist and an active member of a 2,500-strong communitythat supports other addicts to find meaning, direction, community and pride in their drug-free lives.

All these young people’s stories share a common element: they belong to a community based on love, care and responsibility to others, with a strong focus on advocating for their position in society. In each case, members of the collective are treated with the same dignity and rights as all other people. They are encouraged to influence what happens in the collective and to perform leadership roles.

The people in these collectives speak confidentially, knowledgeably and with conviction on their aspirations for a world where everyone’s contributions are recognised, no matter where they were born and what hardships they have endured. Their members know they belong, they have people who love them, they have a place to proudly stand and a role in shaping a better world.

Behind the scenes are social workers working beyond their already demanding job obligations and the limitations of social services’ remits. They call meetings in communities to identify common concerns, assist with developing charters and link collectives with resources.

“This is the empowerment aspect of social work,” Hassan Mousavi Chelak, president of the Iran Association of Social Workers, explains. “To a social worker there is nothing more satisfying than seeing the person they assisted using the same social work principles to help others and the cycle continuing throughout a community. When we see this, we know our work has been successful.”

In many countries social workers’ support for the creation of loving and active collectives is far from easy, especially when the agencies they work for are often deprived of love and avoid discussion on social change. This leads to social workers feeling trapped and burnt-out by the bureaucratic limitations that compromise their professional ethics. But many also find ways around this, and when they do, the approach is social work at its best.

World Social Work Day on Tuesday has the theme of promoting the importance of human relationships. The International Federation of Social Workers (IFSW) is highlighting the role of those who work beyond the scope of social services.

On World Social Work Day and every day, we want to see community development and collectives – where all members have an equal say and find lifelong supportive relationships and direction – on the agenda of every social service. Let social workers do their jobs promoting and realising human relationships that advance love, wellbeing and rights for all.

 Rory Truell is secretary-general of the International Federation of Social Workers

Since yo





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1398/01/9

ترویج روابط انسانی؛ ضرورت جامعه امروز

 

Image result for ‫موسوی چلک‬‎

   

 امسال روز جهانی مددکاری اجتماعی (۲۰ مارس ۲۰۱۹)  و  روز ملی مددکاری اجتماعی 13 رجب و ولادت بزرگترین مددکار عالم اسلام مصادف با ۲۹ اسفند و آغاز عید نوروز شده و این اتفاق بزرگی است.

 

به گزارش ایسکانیوز، دکتر سید حسن موسوی چلک ،رییس انجمن مددکاران اجتماعی ایران و کمیسر اخلاق و عضو هیات رییسه منطقه آسیا و اقیانوسیه فدراسیون جهانی مددکاران اجتماعی در این یادداشت می نویسد: صمیمانه ترین و گرم ترین درودها را تقدیم مددکاران اجتماعی ایران عزیز که سفیران سلامت اجتماعی هستید می کنم و در برابر تلاش های انسانی و حرفه ای شما سر تعظیم فرود می آورم و از تلاش های موثر همه کسانی که در توسعه این حرفه تلاش کردند نیز، سپاسگذارم. فرارسیدن این مناسبت ها را بهانه می کنم تا در دو بخش نکاتی را به استحضار شما بزرگواران برسانم .در بخش اول به شعار سال ۲۰۱۹ فدراسیون جهانی مددکاران اجتماعی که« ترویج اهمیت روابط انسانی» می پردازم. ارتباطی که از آن به عنوان عالی ترین دستاورد بشر یاد می شود که اگر« انسانی» هم باشد می تواند تحولی شگرف در کیفیت زندگی ما ایجاد کند و زمینه را برای « به زیستن اجتماعی» نوع انسانی، بیش از پیش فراهم کند و کمک کند تا عشق در روابط میان ما جایگزین تنفر و کینه و بدبینی شود. همانگونه که قول حافظ شیراز :

از صدای سخن عشق ندیدم خوشتر/ یادگاری که در این گنبد دوار بماند

همچنین ترویج روابط انسانی می تواند انسان ها را از «درد تنهایی» در خانواده و جامعه که بنا به دلایل مختلف، امروزه دامن گیر بسیاری از جوامع شده برهاند و محبت و مهربانی اجتماعی و همکاری و تعامل و احترام به حقوق متقابل را با احترام به تفاوت های افراد که از اصول اساسی مددکاری اجتماعی است، جایگزین کند.

نوع دوستی و نیکی کردن به دیگران از جمله مصادیق روابط انسانی سالم است که خداوند هم در آیه ۵ سوره مبارکه «انسان» به پاداش این رفتار افراد چنین بشارت داده است:

به یقین ابرار و نیکان از جامی می نوشند که با عطر خوشی آمیخته است». (سوره انسان: آیه ۵)

در ادبیات غنی فارسی هم به دفعات به این موضوع توجه شده که شعر زیبای سعدی شیرازی از جمله آنهاست:

بنی آدم اعضای یک پیکرند/ که در آفرینش ز یک گوهرند

چو عضوی به درد آورد روزگار/ دگر عضوها را نماند قرار

در واقع می توان گفت که روابط انسانی کمک می کند تا حس خوشایند و مثبت زندگی کردن و اعتماد به نفس در میان مردم در روابط بین فردی ساری و جاری باشد تا فقط به داشته های خوب گذشته مان دلخوش نباشیم و حسرت نخوریم و از بی مهری ها گلایه نداشته باشیم. چرا که نیاز همیشگی همه انسان ها در همه جوامع داشتن روابط انسانی سالم است.

روابط انسانی کمک می کند تا حس خوشایند و مثبت زندگی کردن و اعتماد به نفس در میان مردم در روابط بین فردی ساری و جاری باشد

  نکته دوم این است که هر نوع سبک زندگی را که انتخاب می کنیم نباید ما را از انسان بودن دور کند. موضوعی که معلم شهید دکتر علی شریعتی به خوبی به آن اشاره کرده است. آنجا که می گوید:

«فرزندم! تو می توانی هرگونه « بودن» را که بخواهی باشی، انتخاب کنی. اما آزادی انتخاب تو در چارچوب حدود « انسان بودن» محصور است

در بخش دوم به موضوع مددکاری اجتماعی اشاره می کنم. در حالی وارد شصت و دومین سال تاسیس علمی مددکاری اجتماعی در ایران می شویم که چند سال است که انجمن مددکاران اجتماعی ایران به عضویت فدراسیون جهانی مددکاران اجتماعی که سابقه ای حدود یک قرن دارد، در آمده است و برگزاری نخستین کنگره ۶۰ سالگی مددکاری اجتماعی در ایران فرصتی شد تا این ارتباط تقویت شود و حضور مستمر مددکاران اجتماعی در کنفرانس ها و مجامع بین المللی در سال گذشته خود گویای این موضوع است. بر این باورم که در تعاملات جهانی چند اقدام را می توانیم انجام دهیم:

چند سال است که انجمن مددکاران اجتماعی ایران به عضویت فدراسیون جهانی مددکاران اجتماعی که سابقه ای حدود یک قرن دارد، در آمده است

  بهره گیری از تجارب و دانش روز جهانی و انتقال به جامعه مددکاری اجتماعی در ایران

·         مستند سازی اقدامات ایران و انعکاس به جامعه جهانی

·         برگزاری همایش ها و کارگاه های آموزشی مشترک

·         برگزاری تور های علمی مشترک

·         حضور مستمر و موثر در سیاستگذاری های مرتبط با مددکاری اجتماعی در جهان

·         انجام پژوهش های مشترک

·         تقویت تعاملات جهانی در چارچوب مقررات کشور

·         انعقاد تفاهم نامه های همکاری با کشور های عضو فدراسیون جهانی ( در حال حاضر با ۸ کشور و ۹ انجمن این تفاهم نامه امضاء شده است)

·         بهره گیری از ظرفیت های جهانی برای نهادینه سازی مولفه های مرتبط با تعریف جدید جهانی مددکاری اجتماعی

·         برنامه ریزی و اهتمام به تولید دانش بومی و تاثیر گذاری در تولید دانش مددکاری اجتماعی در جهان

ضمن سپاس مجدد از همه مددکاران اجتماعی و مدیرانی که در توسعه و تقویت مددکاری اجتماعی در ایران تلاش می کنند بهترین ها را برای همه شما آرزو می کنم و در پایان، با این بیت مولوی همراه می شوم :

در این خاک، در این خاک، در این مزرعه پاک

بجز مهر، به جز عشق، دگر تخم نکاریم

انتهای پیام/ایسکا نیوز/ سه‌شنبه 28 اسفند 1397 - 08:15

 





نوع مطلب : مصاحبه ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1397/12/28
  • وشنبه / ۲۷ اسفند ۱۳۹۷ / ۰۰:۴۰
  •  دسته‌بندی: خانواده
  •  کد خبر: 97122613885
  •  خبرنگار : 71582

«چهارشنبه سوری» فرصتی برای خلق شادی‌های گروهی

چهارشنبه سوری امین‌ آبادی‌ها

رئیس انجمن مددکاری اجتماعی «چهارشنبه سوری» را فرصتی برای خلق شادی‌های گروهی دانست و گفت: باید از این ظرفیت‌ها استفاده کنیم چرا که در غیر این صورت مردم راه‌های دیگری را برای شادی انتخاب می‌کنند و چه بسا این شادی‌ها کاذب بوده و آثار مخربی هم داشته باشد.

سیدحسن موسوی چلک در گفت‌وگو با ایسنا، با بیان اینکه یکی از نیازهای جامعه کنونی ما ایجاد بسترهایی برای افزایش نشاط اجتماعی در جامعه است، افزود: در این راستا استفاده از ظرفیت‌های فرهنگی و اجتماعی می‌تواند یکی از راهکارها برای افزایش نشاط اجتماعی باشد. چهارشنبه سوری که در بسته فرهنگی و اجتماعی نوروز قرار دارد از جمله این آئین‌ها است.

وی افزود: با توجه به تأکیدات انجام شده بر روی تقویت هویت ملی که شامل هویت اسلامی -ایرانی است، می‌توان چهارشنبه سوری را به عنوان یک فرصت برای خلق شادی‌های گروهی دانست.

رئیس انجمن مددکاری اجتماعی ایران با اشاره به اینکه ترویج فرهنگ شادی باید در عرصه سیاست گذاری‌های اجتماعی، فرهنگی، سبک زندگی روابط انسانی و بین فردی بیش از پیش مورد توجه قرار گیرد، اظهار کرد: شاید بتوانیم بگوییم که در چندین سال قبل به گونه‌ای با چهارشنبه سوری برخورد کردیم که امروز به جایی رسیدیم که فقط می‌خواهیم چهارشنبه سوری بیاید و برود! در حالی که در گذشته این رسم، فرصتی فرهنگی برای افزایش صمیمیت بین اعضای خانواده، همسایگان و افراد محل بود که توسط خود مردم مدیریت و اجرا می‌شد.

موسوی چلک با تاکید بر اینکه بیش از هر زمانی نیاز به تقویت روابط انسانی بین مردم داریم، تصریح کرد: خلأ روابط انسانی سالم به شکل‌های مختلف پیامدهای منفی برای مردم و جامعه به همراه دارد، لذا نه تنها حفظ و ترویج آئین‌هایی که مغایر با قوانین کشور نیست باید سرلوحه سیاستگذاری‌ها برنامه‌ریزی‌ها قرار بگیرد، بلکه باید به دنبال خلق شادی‌های گروهی باشیم.


وی ادامه داد: این موضوع از آن جهت ضرورت دارد که به دلیل ساختار خانواده و تغییر سبک زندگی کاهش روابط محلی و فشارهای مختلفی که مردم تحمل می‌کند موضوع شاد باید بیش از پیش مورد توجه قرار گیرد.


رئیس انجمن مددکاری اجتماعی با بیان اینکه شادی حق مردم است، گفت: مردم نیز باید در این راه عامل شادی باشند. فراموش نکنیم که استفاده از ظرفیت‌های فرهنگی می‌تواند زمینه ارتقای سلامت روانی و اجتماعی را فراهم کند. باید از این ظرفیت‌ها استفاده کنیم چرا که در غیر این صورت مردم راه‌های دیگری را برای شادی انتخاب می‌کنند و چه بسا این شادی‌ها کاذب بوده و آثار مخربی هم داشته باشد.

موسوی چلک در ادامه گفت: بهتر است بیش از آنکه از آثار منفی که چهارشنبه سوری بگوییم از کارکردهای مثبت آن صحبت کنیم.

انتهای پیام/ایسنا/دوشنبه 26 اسفند 97





نوع مطلب : مصاحبه ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1397/12/27
Image result for ‫ولادت امام جواد‬‎



نوع مطلب : دل نوشته ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1397/12/25

جمعیت ۹ درصدی سالمندی در ایران ، نیازمند سیاستگذاری و توجه

مصرف مسکن در سالمندان

اگرچه ایران در بازه زمانی موسوم به «پنجره جمعیتی» قرار دارد اما پیش‌بینی برخی جمعیت‌شناسان نشان می دهد که سالمندان تا سال ۱۴۳۰، سهم ۲۴ درصدی از کل جمعیت کشورمان را به خود اختصاص خواهند داد. جمعیتی که اگر به نیازهای آن توجه نشود، برای کشور بحران زا خواهد بود.

به گزارش ایسنا، براساس آخرین آمارهای سازمان ملل در سال گذشته میلادی، ۹۶۰ میلیون نفر معادل ۱۳ درصد از ساکنان کره زمین از ۶۰ سالگی عبور کرده‌اند، جمعیتی که سالانه ۳ درصد به تعداد آنها افزوده می‌شود؛ این رقم که در ایران حدود پنج درصد از جمعیت است و روز به روز به تعداد آن افزوده می‌شود، به خدمات و شرایط متفاوت و البته ویژه اجتماعی، اقتصادی و بهداشتی نیاز دارد تا سالهای فراغت از اشتغال رسمی را با آرامش و البته با کیفیت سپری کند.

ایران در حوزه رشد و افزایش شیب سالمندی جزو کشورهای اول دنیا به شمار می‌آید

به گزارش ایسنا، محسن سلمان نژاد، رئیس دبیرخانه شورای ملی سالمندان با اشاره به تصویب قانون سالمندان در سال ۱۳۸۳، گفت: دبیرخانه شورای ملی سالمندان از زمان تصویب این قانون ذیل برنامه سوم توسعه کشور در سازمان بهزیستی راه اندازی شد.

وی با اشاره به این که رئیس سازمان بهزیستی دبیری شورای ملی سالمندان را بر عهده دارد، اظهار داشت: شورای ملی سالمندان در گردهمایی مجموعه‌ای از وزارت خانه‌ها و سازمان‌های مرتبط با موضوع سالمندی که اغلب وزارت خانه‌ها را شامل می‌شود فعالیت می‌کند. این شورا در پنج سال گذشته مورد توجه بیشتری واقع شده است و دبیرخانه شورای ملی سالمندان در سال‌های اخیر به فکر تدوین یک منشور با عنوان سالمندی است.

سلمان نژاد با اشاره به وضعیت ایران در حوزه سالمندی، توضیح داد: در حال حاضر ایران در حوزه رشد و افزایش شیب سالمندی جزو کشورهای اول دنیا به شمار می‌آید. در کشور فرانسه نرخ رشد ۷ درصدی سالمندان در مدت زمان حدودی ۱۵۰ سال به ضریب رشد ۲۲ درصدی رسیده است، در حالی که این میزان از رشد سالمندی در این در مدت زمان سی ساله در حال وقوع است.

وی در ادامه اضافه کرد: اگر پدیده سالمندی مورد بررسی و سیاست گذاری قرار نگیرد، بدون شک کشور در سال‌های آینده از ذیل این موضوع به بحران‌های اقتصادی و اجتماعی متعددی آغشته می‌شود.

حوزه اجتماعی کشور عقب تر از نیازهای سالمندان

سیدحسن موسوی چلک، رئیس انجمن مددکاری اجتماعی ایران نیز با اشاره به این که پدیده سالمندی بحران امروز کشور نیست، گفت: اگر پدیده سالمندی مورد برنامه ریزی و سیاست گذاری قرار نگیرد در آینده به بحران مبدل خواهد شد. افزایش امید به زندگی و کاهش رشد باروری کشور ایران را با شرایط مواجه می‌کند که جزو جمعیت بالای سالمندی شود.

رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران با اشاره به این که سیاست گذاری‌های مختلف کشور باید متناسب با تغییرات جمعیتی به روز بشوند، عنوان کرد: متأسفانه حوزه اجتماعی کشور بسیار عقب تر از نیازهایی است که حتی سالمندان امروزی دارند.

وی با اشاره به این که سالمندان امروزی از خدمات اجتماعی خوبی برخوردار نیستند، تصریح کرد: عموم سیاست گذاری‌های حوزه سالمندی توجه بسیار کمی را بر ابعاد اجتماعی این پدیده دارند.

سیدحسن موسوی با اشاره به این که سالمندان یکی از گروه‌های هدف مددکاران اجتماعی هستند، عنوان کرد: در حال حاضر در دانشگاه جامع علمی و کاربردی دانشجویان می‌توانند در حوزه مددکاری اجتماعی با گرایش سالمندی به تحصیل مشغول شوند. پذیرش اجتماعی سالمندان و تسهیل دسترسی سالمندان به منابع اجتماعی نقش بسیار کلیدی را در حوزه سالمندی دارد.

رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران با بیان این که سیاست‌های مختلف موجود در حوزه سالمندی ایران بیشتر به حوزه درمان و مراقبت معطوف شده است، تصریح کرد: عدم توجه کافی به حمایت‌های روانی و اجتماعی سالمندان برای این حوزه یک غفلت دیرینه ای است که تا به امروز ادامه دار بوده است.

وی با اشاره به این که حوزه اجتماعی ایران نتوانسته اهمیت موضوع سالمندی در بخش اجتماعی را نشان بدهد، اذعان داشت: بخش عمده‌ای از سندهای موجود در حوزه سالمندی کشور وجه قالب غیر اجتماعی دارد.

۲۸ درصد از کل بازنشستگان تأمین اجتماعی را بازنشسته‌های پیش از موعد تشکیل می‌دهند

به گزارش ایسنا، مریم فروزان، معاون امور بازنشستگی سازمان تأمین اجتماعی نیز با بیان اینکه در حال حاضر ۴۲ میلیون نفر در ایران تحت پوشش سازمان تأمین اجتماعی هستند، گفت: حدود ۲۸ درصد از کل بازنشستگان تأمین اجتماعی را بازنشسته‌های پیش از موعد تشکیل می‌دهند.

وی با اشاره به فعالیت‌های سازمان بیمه تأمین اجتماعی، گفت: در حال حاضر ۴۲ میلیون نفر در ایران تحت پوشش سازمان تأمین اجتماعی هستند، به عبارت دیگر ۵۲ درصد از جمعیت کشور تحت پوشش این سازمان مورد حمایت بیمه‌ای قرار می‌گیرند.

وی با اشاره به تدابیر سازمان تأمین اجتماعی در حوزه رفاه مستمری بگیران، اظهار کرد: در حال حاضر حدود ۴۵ درصد از مستمری بگیران سازمان تأمین اجتماعی سنی بالای ۶۵ سال دارند، چرا که بازنشستگان با سن جوان در این سازمان مشغول دریافت خدمات بیمه‌ای هستند.

معاون امور بازنشستگی سازمان تأمین اجتماعی با اشاره به بازنشستگی‌های زودهنگام در سازمان تأمین اجتماعی، عنوان کرد: حدود ۲۸ درصد از کل بازنشستگان تأمین اجتماعی را بازنشسته‌های پیش از موعد تشکیل می‌دهند.

وی افزود: بازنشستگی‌های پیش از موعد باعث شده تا سازمان تأمین اجتماعی خیلی زودتر از حد معمول به برخی از مراحل برسد. در زمان راه اندازی سازمان تأمین اجتماعی در قانون آن زمان عنوانی یا محتوای بازنشستگی پیش از موعد وجود نداشت، در حالی که این محتوا در شرایط خاص و به صورت مقطعی در برخی از شهرستان‌ها یا مشاغل سخت اجرایی می‌شد. در دهه گذشته قوانینی مورد تصویب قرار گرفت که علاوه بر افزایش تعداد مستمری بگیران، باعث شد تا بندهای مربوط به مشاغل سخت در مرحله اجرا باقی بماند.

معاون امور بازنشستگی سازمان تأمین اجتماعی که در یک برنامه رادیویی صحبت می‌کرد، با اشاره به آمار بازنشستگان سازمان تأمین اجتماعی در دهه‌های گذشته، توضیح داد: در بازه زمانی سال ۶۰ تا ۸۵ سازمان تأمین اجتماعی حدود یک میلیون و ۵۰۰ هزار نفر بازنشسته از این سازمان خدمات دریافت می‌کردند. در حالی که از سال ۸۵ تا ۹۵ همین تعداد به جمع مستمری بگیران سازمان اضافه شده‌اند.

وی با اشاره به کارکردهای سازمان تأمین اجتماعی در کشور، عنوان کرد: سازمان تأمین اجتماعی یک سازمان بیمه گر است و بر همین اساس نقش حمایتی در کشور ندارد.

مریم فروزان با اشاره به فعالیت‌های سازمان تأمین اجتماعی در راستای ارتقای رفاه بازنشستگان، اضافه کرد: پرداخت مستمری و مزایای جنبی، تعهدات بلند مدت و ارائه خدمات رفاهی و غیر حضوری سه قالب کلی از خدماتی هستند که سازمان تأمین اجتماعی در دستور کار قرار داده است.

وی با اشاره به اینکه بر اساس ماده ۹۶ سازمان تأمین اجتماعی مستمری‌های این سازمان سالیانه افزایش پیدا می‌کنند، تصریح کرد: حق عائله مندی، حق اولاد، حق سنوات، کمک هزینه همسر متکفل فرزند و هزینه عیدی از جمله خدماتی است که از سمت سازمان تأمین اجتماعی به مستمری بگیران ارائه می‌شود.

داریوش پناهی زاده معاون اداره کل درمان مستقیم و مسئول برنامه سالمندی معاونت درمان سازمان تأمین اجتماعینیز با اشاره به رشته رزیدنتی سالمندی در ایران، گفت: رشته طب سالمندی مانند سایر رشته‌ها وقتی در دانشگاه‌ها مورد پذیرش دانشجو قرار می‌گیرد، باید طب فرآیند قانونی مورد پذیرش دانشگاه‌ها قرار بگیرد.

وی با اشاره به این که طب سالمندی رشته جدیدی است، اظهار کرد: فرآیند طب سالمندی همانند سایر رشته‌های دانشگاهی باید از  شورای عالی بیمه سپری شده و مورد تصویب قرار بگیرد، بر همین اساس در صورت تصویب این رشته دانشگاهی در شورای عالی بیمه طب سالمندی می‌تواند ذیل خدمات بیمه قرار بگیرد.

معاون اداره کل درمان مستقیم و مسئول برنامه سالمندی معاونت درمان سازمان تأمین اجتماعی افزود: ارائه خدمات در حوزه طب سالمندی هزینه‌های سازمان‌های بیمه گر را افزایش نمی‌دهد، در حالی که باید مورد تصویب دقیق شورای عالی بیمه قرار بگیرد.

سازمان‌های بیمه گر هزینه درمان‌ها و نگهداری‌های طولانی مدت سالمندان پرداخت نمی‌کنند

رضا فدایی وطن، رئیس برد سالمندی وزارت بهداشت نیز با بیان اینکه به دلیل نیازی که یک سالمند به مرکز توانبخشی دارد سازمان بیمه گر باید حمایت‌های متعددی را به عمل بیاورد، گفت: بیشترین تعهدات سازمان‌های بیمه گر در موضوع سالمندی به پدیده‌های حاد مربوط می‌شود. سازمان‌های بیمه گر از بدو تولد یک فرد هزینه‌های بیمه‌ای افراد را شروع کرده و تا میانسالی ادامه می‌دهند، در حالی که این سازمان‌ها پاسخگوی نیازهای مختلف دوران سالمندی افراد نیستند.

رئیس برد سالمندی وزارت بهداشت با اشاره به اینکه سازمان‌های بیمه گر هزینه درمان‌ها و نگهداری‌های طولانی مدت سالمندان پرداخت نمی‌کنند، اظهار داشت: در سراسر دنیا سازمان‌های بیمه گر تعدادی از درمان‌ها را برای پرداخت هزینه مقبول نمی‌دانند که از جمله آنها می‌توان به عمل‌های زیبایی اشاره کرد اما بدون شک حضور یک سالمند در مرکز توانبخشی یا نگهداری به دلیل افزایش زیبایی یا اعمالی مانند این نیست، بر همین اساس به دلیل نیازی که یک سالمند به مرکز توانبخشی دارد سازمان بیمه گر باید حمایت‌های متعددی را به عمل بیاورد.

وی با بیان این که بیمه‌ها هزینه‌های درمان در خانه را پرداخت نمی‌کنند، عنوان کرد: در بسیاری از مواقع یک سالمند درمان‌های مورد نظر در بیمارستان را باید در محل خانه خود دریافت کند و تفاوت چندانی با نوع بیمارستانی درمان ندارد. عدم حمایت سازمان‌های بیمه گر از درمان‌های خانگی باعث می‌شود تا میزان تخت‌های بیمارستانی در کشور با کاهش رو به رو شود.

احمد همتی، عضو کمیسیون بهداشت، درمان و آموزش پزشکی مجلس شورای اسلامی با اشاره به محدودیت‌های موجود در منابع حوزه بهداشت و درمان کشور، گفت: جمعیت سالمندی ایران در حال حاضر روز به روز رو به افزایش است، بنابر این کشور باید با این وضعیت خود را تطبیق دهد.

وی با اشاره به این که بسیاری از سالمندان ایران حقوق یا مستمری بگیر هستند، عنوان کرد: مجلس شورای اسلامی سعی داشته  حقوق سالمندان را با وضعیت آنها متناسب سازی کند. درآمد خانواده از مهم‌ترین ارکان مؤثر در میزان سلامت خانواده است ودر حال حاضر دولت مکلف شده تا حقوق‌ها را به تناسب با زندگی افراد همسان کند.

سالمندی همیشه به سیاستگذاری نیاز دارد

دکتر نسیبه زنجری عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات سازمان توانبخشی و بهزیستی با اشاره به اینکه کشور ایران در حال حاضر با بحران سالمندی روبرو نیست، گفت: جمعیت ۹ درصدی سالمندی در ایران باعث شده تا هرم جمعیتی کشور در حال حاضر قشر جوان را بیشتر نمود دهد.

وی با اشاره به اینکه سالمندی یک مساله اجتماعی است، اظهار داشت: یک مساله اجتماعی زمانی شکل می‌گیرد که افراد احساس می‌کنند نیازهای آنها برطرف نشده است. وقتی افراد از میانسالی گذار به سمت سالمندی می‌کنند با مشکلات متعددی روبرو می‌شود، یعنی علاوه بر مشکلات بازنشستگی با موضوع بیوه شدن یا آشیانه خالی نیز مواجه می‌شوند.

وی با اشاره به اینکه سالمندی همیشه به سیاستگذاری نیاز دارد، تصریح کرد: سالمندی چالشی است که با برنامه ریزی و سیاست گذاری‌های مطلوب به فرصت تبدیل می‌شود.

انتهای پیام





نوع مطلب : مصاحبه ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1397/12/25

کارشناسان در گفت و گو با همشهری از فرصت جشن چهارشنبه سوری برای ایجاد نشاط اجتماعی می گویند

شادی چهارشنبه سوری را نسوزانیم


گزارشImage result for ‫موسوی چلک‬‎

محمدصادق خسروی‌علیا ـ خبرنگار

 هفته گذشته وزیر کشور از مردم خواست که اگر انتقاد و یا توصیه‌هایی برای کمک به شورای اجتماعی در زمینه نشاط اجتماعی دارند، آنها را به دبیرخانه شورای اجتماعی ارائه کنند. عبدالرضا رحمانی فضلی، اقدامات کارگروه دائمی «نشاط اجتماعی» را این‌طور شرح داد:« مباحث کارشناسی بسیار زیادی در کمیته‌ها مطرح شد. از مباحث نظری و فلسفه بحث نشاط که نشاط موضوعی است که به درون انسان‌ها بازمی‌گردد و موجب ثبات آرامش و رضایتمندی شده تا جلوه‌های بیرونی آن که شادی است. در این جلسه پیشنهاداتی برای برنامه‌های کوتاه‌مدت ارائه شد که با اجرای آنها توسط دستگاه‌های اجرایی به‌عنوان زمینه ساز و بستر ساز مشارکت واقعی مردم، می‌توانیم فضای نشاط را در جامعه افزایش دهیم.
 
این در حالی است که به زعم کارشناسان، در کشورما ظرفیت‌های بسیاری مانند آیین چهارشنبه‌سوری وجود دارد که به راحتی می‌توان با برگزاری آنها نشاط اجتماعی را فراهم کرد. اما این مداخله دیوان سالاری دستگاه‌ها و سازمان‌های کشور است که مانع گسترش نشاط و شادی در اجتماع می‌شود. در واقع آنچه کارشناسان این حوزه برای ترویج و گسترش نشاط اجتماعی نسخه می‌کنند نقطه مقابل نظر وزیر کشور است. جامعه‌شناسان معتقدند؛ برای ایجاد یک اجتماع بانشاط باید برگزاری آیین‌ها و رویدادهای ملی و مردمی را مانند گذشته به‌عهده مردم سپرد و مسئولان در برگزاری این مراسم در کنار مردم و همراه باشند نه در مقابل آنها. با توجه به آنکه در آستانه چهارشنبه‌سوری هستیم صاحب‌نظران این آیین را غنیمتی می‌دانند برای افزایش نشاط اجتماعی و تعامل بیشتر مسئولان با مردم. اما به شرط آنکه به مردم اعتماد کنند و برگزاری مراسم را به‌دست آنها بسپارند.
 
در این‌باره رئیس انجمن مددکاران اجتماعی کشور با تأکید بر ضرورت برگزاری آیین‌هایی مانند چهارشنبه‌سوری در فضای اجتماعی کنونی، گفت:« مردم امروز بیش از گذشته تشنه شادی هستند. آنها به نشاط‌های سالم و بی‌خطر نیاز دارند. چهارشنبه‌سوری یکی از نمادهای فرهنگ شادمانه در کشور ماست. چهارشنبه‌سوری فرصتی بود برای ایجاد شادی‌های بی‌خطر. این آیین با محوریت مردم برگزار می‌شد. متأسفانه با مداخلات غیرمرتبطی که صورت گرفت، با ممیزی‌هایی که به‌کار گرفته شد، فضایی ایجاد شده که امروز لحظه شماری می‌کنیم این آیین شادمانه هر چه زودتر تمام شود. درحالی‌که در گذشته همه لحظه شماری می‌کردند که چهارشنبه‌سوری هر چه زودتر فرا رسد اما حالا با این آیین کاری کرده‌ایم که ازنامش هراسانیم

 به باور سیدحســـــــــن موسوی چلک در پی سیاستگذاری‌های غلط، امروز یک آیین شادمانه - چهارشنبه‌سوری- به یک تهدید تبدیل شده است:«این سیاستگذاری غلط در حالی اجرایی می‌شود که ما امروز بیش از هر زمانی به ترویج فرهنگ شادی و نشاط در اجتماع نیازمندیم. اگر مسئولان هوشمند باشند ظرفیت‌هایی مثل چهارشنبه‌سوری را حفظ می‌کنند و حتی در کنار آن ظرفیت‌های دیگری را نیز برای ایجاد شادی‌های گروهی خلق می‌کنند.» او درباره راهکار برگزاری یک چهارشنبه‌سوری بی‌خطر معتقد است:«اگر همین امسال فضا را به‌گونه‌ای فراهم کنیم که به مردم این‌طور القا شود که مانند گذشته اختیار با خودشان است و می‌توانند این آیین را برگزار کنند، درصورت ترویج این رویکرد در میان مردم، آنها متوجه خواهند شدکه باورشان کرده‌ایم، پس در نتیجه خود مردم پیشگام خواهند شد و بی‌تردید چهارشنبه‌سوری کم خطری را برگزار می‌کنند
 
موسوی چلک با انتقاد از برخوردهای آمرانه برخی که تصور می‌کنند با این روش‌ها می‌توانند آسیب‌ها را کاهش دهند، توضیح داد:« وقتی به مردم می‌گوییم«برخورد می‌کنیم» پس باید منتظر عواقب به کاربردن چنین لحنی باشیم. به جای آنکه بگویند«مادر کنار مردم چهارشنبه‌سوری را برگزار می‌کنیم» از الفاظ آمرانه و تهدید آمیز استفاده می‌کنند. نتیجه به‌کار بردن چنین فرامین تهدید آمیزی نسبت به مردم، بی‌تردید واکنش‌ها و مقاومت‌هایی از سوی آنها را در پی دارد. مردم در مقابل چنین لحن و به‌کار بردن چنین الفاظی به‌اصطلاح « گارد» می‌گیرند و در نتیجه این سیاست‌های ضربتی، از چهارشنبه‌سوری نشاط‌زدایی می‌کند و آن را به فرصتی برای مطالبات نهفته مردم تبدیل می‌کند

رئیس انجمن مددکاران اجتماعی کشور ادامه داد: « در گذشته چهارشنبه‌سوری مردم را به یکدیگر نزدیک‌تر می‌کرد. این آیین روابط انسانی را تقویت می‌کرد؛ به‌طوری‌که از هفته‌ها قبل از فرارسیدن چهارشنبه‌سوری مردم دست به‌کار می‌شدند و با تهیه آذوقه، شیرینی و... برای برگزاری این آیین وارد یک مشارکت صمیمانه می‌شدند. همسایه‌ها، اقوام و خویشان به بهانه این آیین فرصتی برای با هم بودن و نشاط پیدا می‌کردند. در واقع آیین چهارشنبه‌سوری صمیمیت بین مردم را افزایش می‌داد. الان نیز چاره‌ای جز این نداریم که چهارشنبه‌سوری را مانند گذشته به مردم بسپاریم. می‌گویند محله محور و منطقه محور شود؛ اما به‌نظر من باید این آیین کوچه‌محور شود. اجازه بدهیم مردم چهارشنبه‌سوری را در کوچه هایشان برگزار کنند. با رویکرد برخورد و رعب و وحشت نمی‌توان از خطرات چهارشنبه آخر سال کاست. چراکه برخورد قهری، واکنش مردمی را در پی دارد
موسوی چلک پرتاب نارنجک‌ها در چهارشنبه‌سوری را نتیجه مدیریت ناکارآمد در حوزه برگزاری این آیین می‌داند و در این زمینه این‌طور تحلیل می‌کند: « هویت ما در تمام اسناد سیاستی اسلامی - ایرانی تعریف شده است. لذا ما نمی‌توانیم هویت ملی را از مردم بگیریم و در واقع حق آن را نداریم

 این کارشناس در پایان توصیه‌ای به مردم می‌کند تا آنها بتوانند چهارشنبه‌سوری پر نشاط و بی‌خطری را تجربه کنند:«مردم اجازه ندهند کسی از چهارشنبه‌سوری استفاده کند. وقتی آیین چهارشنبه‌سوری با خانواده برگزار شود کسی جرأت تعرض پیدا نمی‌کند. پس امسال چهارشنبه‌سوری را در کوچه‌ها و در کنار خانواده برگزار کنیم. چراکه تخطی و رفتار مجرمانه زمانی رخ می‌دهد که فرد احساس کند در گمنامی است. در کنار خانواده بودن، به راحتی می‌تواند خیلی از هیجانات کاذب را کنترل کند و فضایی برای صمیمیت و باهم بودن در محیطی بی‌خطر را فراهم سازد

کارشناسان معتقدند پرتاب نارنجک‌ها در چهارشنبه‌سوری نتیجه مدیریت ناکارآمد در حوزه برگزاری این آیین است و به باور آنها باید این آیین ملی مانند گذشته توسط مردم برگزار شود.منبع: روزنامه همشهری.20 اسفند 97






نوع مطلب : مصاحبه ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1397/12/21
ولع خرید ما را به‌کجا می‌برد؟سیدحسن موسوی چلک، رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران در گفت‌وگو با همشهری تحلیل می‌کند

ولع خرید ما را به‌کجا می‌برد؟

گفت‌وگو:

چرا ما برای خرید خودرو، گوشت، مواد شوینده و دستمال‌کاغذی صف می‌کشیم؟ پاسخ این پرسش تلخ را سیدحسن موسوی چلک، رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران در گفت‌وگو با همشهری تشریح می‌کندبه عقیده او، علت‌العلل وضعیت موجود، پایین بودن سرمایه اجتماعی و نا اطمینانی نسبت به آینده است و قطعا بازنده این بازی‌ها مردم هستند؛ هرچند مقصر اصلی ماجرا خودشان نبوده‌اند.

اینکه ما برای خرید کالاهای مختلف صف می‌کشیم و مثلا برای خرید خودروهایی که خودمان آنها را گران و بی‌کیفیت می‌دانیم، دست به ماشه می‌شویم ناشی از چه تحولی در ساختار اقتصادی یا اجتماعی است؟

ما با یک واقعیت به نام «نااطمینانی در جامعه» مواجهیم که پی‌درپی نگرانی را به جامعه تزریق می‌کند. پژوهشی که سال گذشته در تهران انجام شد نشان داد که در میان عوامل استرس‌آور برای شهروندان، نگرانی از ناتوانی در تأمین معیشت، یکی از 6عامل اصلی بوده است. عامل دیگر، احساس تنهایی است؛ پدران ما از بسیاری امکانات رفاهی امروز محروم بودند اما از پشتوانه توجه مردم به یکدیگر برخوردار بودند درحالی‌که آنچه امروز ما را زجر می‌دهد، بی‌تفاوتی است و اینکه به‌اصطلاح هر کسی کلاه خودش را نگه می‌دارد. در این میان تحولات حوزه اقتصاد نیز با حوزه ایجاد امنیت روانی اجتماعی ارتباط تنگاتنگی دارد و می‌تواند به بهبود تا تخریب آن منجر شود؛ همانگونه که امروزه به‌واسطه تحولات شدید و ضربتی اقتصادی، ما در حال از دست دادن امنیت روانی خود هستیم. از سوی دیگر، به دلایل مختلف، سرمایه اجتماعی در ایران بالا نیست و مدیریت اقتصاد مقاومتی بدون سرمایه اجتماعی امکان‌پذیر نخواهد شد. برای تشریح این موضوع می‌توان نیم‌نگاهی به توسعه هند داشت. گاندی با دست‌خالی کشورش را به استقلال رساند. هدف او پس از استقلال سیاسی، استقلال اقتصادی بوده و حالا می‌خواهد در کنار چین به یکی از بزرگ‌ترین اقتصادهای جهان تبدیل شود. هندی که مستعمره مطلق انگلیس بود با سرمایه اجتماعی رشد کرد و رفتار اقتصادی گاندی بود که مردم را برای رسیدن به هدف متحد کرد.

ما در مسئولان کشور این رفتار را نمی‌بینیم؟

متأسفانه برخی از رفتارهای ما نه‌تنها سرمایه اجتماعی را ایجاد نکرد بلکه به کاهش شدید آن منجر شد. اختلاف‌های میان مسئولان، عملکرد آقازاده‌ها و... کاهش سرمایه اجتماعی را تشدید کرده است. اینکه عروسی فرزند یکی از مدیران ارشد با هزینه گزاف برگزار می‌شود روی مردم تأثیر منفی دارد. ما با سرمایه اجتماعی می‌توانیم به توسعه اقتصادی برسیم اما با توسعه اقتصادی لزوما به سرمایه اجتماعی نمی‌رسیم. ما مسیر را برعکس می‌رویم.

شاید این خصوصیت جهان مدرن باشد که توسعه اقتصادی به ایجاد یا حفظ سرمایه اجتماعی تقدم پیدا کرده است.
نه. ژاپن مدرن‌ترین کشور است اما سرمایه اجتماعی خود را نیز حفظ کرده و حتی افزایش داده است. ژاپن از 2 مؤلفه توسعه سرمایه اجتماعی و توسعه سرمایه انسانی برای دست‌یافتن به توسعه اقتصادی استفاده کرد. کشورهای اسکاندیناوی هم با این 2شاخص به وضعیت فعلی رسیده‌اند که بالاترین میزان رفاه، آرامش، شفافیت، سلامت و رضایت را دارند.

اگر 3‌ماه پیش کسی می‌گفت پراید را 37میلیون می‌فروشیم صدای همه بلند می‌شد اما حالا مردم ما برای خرید پراید 37میلیونی در صف می‌ایستند و آن را می‌خرند. عامل آن چیست؟

نااطمینانی نسبت به آینده باعث این اتفاق شده است. در حقیقت روند افزایش قیمت‌ها به‌گونه‌ای بوده که هر چه زمان گذشته، اگر سرمایه‌گذاری نکردیم عقب افتاده‌ایم درحالی‌که در این مسابقه، بازنده اصلی هم مردم هستند. برای اینکه رفتار اقتصادی مردم را مدیریت کنید نیازمند سرمایه اجتماعی هستید. در زلزله چند سال قبل ژاپن کلیپ‌هایی منتظر می‌شد که طرف فقط یک نان یا یک بطری آب از امدادگران می‌گرفت اما در کشوری که سرمایه اجتماعی پایینی داشته باشد طرف در یک چادر زندگی می‌کند و چند چادر دیگر هم می‌گیرد! اگر سرمایه اجتماعی بالا باشد، مردم خودشان مدیریت می‌کنند و اجاره نمی‌دهند کسی در دام‌هایی مانند فروش خودروی بی‌کیفیت بیفتد. مردم ما می‌دانند که قیمت پراید رقم‌های فعلی نیست اما بی‌اطمینانی آنها از آینده و تجربه تلخی که درکاهش ارزش نقدینگی خود دارند، باعث می‌شود وارد صفی شوند که نتیجه آن باخت خودشان است.

راه‌حل چیست؟

مردم اطمینان ندارند. تجربه ثابت کرده است برنامه‌ریزی‌های اقتصادی ما در شرایطی شبیه امروز موفقیت‌آمیز نبوده و هر کسی دست‌به‌کار خرید و انبارسازی کالا نشده بعدا مجبور شده در آینده با قیمت بالاتری آن را خریداری کند؛ پس یک شهروند وقتی اطمینانی به مدیریت اقتصادی در کشور ندارد، لااقل برای اینکه خود را مدیریت کند، به فروشگاه هجوم می‌برد. چرا مثلا در کشوری مانند آلمان، جرأت نمی‌کنند قیمت‌ها را بالا ببرند؟ دلیل این است که سرمایه اجتماعی بالاست، مردم به‌درستی حقوق خود را مطالبه می‌کنند و حاکمیت نیز خود را پاسخگو می‌داند. فروشنده هم می‌فهمد که مردم به‌دلیل نا اطمینانی وارد صف می‌شوند و برای همین کالاهای موجود در انبار خود را نیز با جهش قیمت می‌فروشد چون می‌داند این مردم، مردمی نیستند که مقابل این تجارت غیرانسانی و غیرمنصفانه بایستند و به‌دلیل اینکه سود می‌کند به اخلاق اهمیتی نمی‌دهد؛ غافل از اینکه این رفتار چه عوارض خطرناکی برای کشور خواهد داشت.
چه عوارضی؟

در این شرایط بی‌تفاوت، فردگرا و منزوی شدن مردم بدترین عوارضی است که بروز می‌کند و امید را به‌عنوان موتور محرکه کشور خاموش می‌کند. وقتی مردم از مدیران ناامید شوند، آن‌وقت خودشان تصمیم می‌گیرند که گلیمشان را چگونه از آب بیرون بکشند و در نتیجه، بی‌قانونی، هرج‌ومرج و بی‌تفاوتی به حقوق متقابل در جامعه نهادینه می‌شود و در کنار آن وقتی افراد نتوانند اقتصاد خود را تأمین کنند، ارتکاب به جرم، سرقت، بی‌ثباتی خانواده‌ها، افزایش خشونت‌های فردی و اجتماعی، تعرض به قوانین و... نیز در جامعه تشدید می‌شود. در این فرایند شرکت فقط سود آنی خود را می‌بیند و فهم درستی از امنیت اجتماعی پایدار ندارد. مدیرعامل این شرکت باید به مجمع گزارش بدهد و سهامداران هم به سود ایجاد شده اهمیت می‌دهند، نه آسیبی که به سرمایه اجتماعی وارد می‌شود. در جنبه دیگر، وقتی اختلاس‌هایی صورت می‌گیرد و مردم این رفتارها را می‌بینند، اطمینان به مدیران اقتصادی را از دست می‌دهند. مثلا در بازار ارز وقتی مدیریت تغییر می‌کند، قیمت ارز شدیدا افت می‌کند اما بازهم وقتی مردم حس می‌کنند که قرار است همان روند قبلی تکرار شود و اطمینان خاطری وجود ندارد، دوباره قیمت‌گذاری در بازار ارز به مسیر قبلی برمی‌گردد.
این عوارض دامنگیر شرکت‌ها که نمی‌شود؟ بالاخره آنها محصولاتشان را با قیمت بالا می‌فروشند و سال‌ها هم در دوره‌های متوالی به این کار ادامه داده‌اند.

در بلندمدت شرکت‌ها هم متضرر می‌شوند و یک روزی نتیجه تضعیف سرمایه اجتماعی را می‌بینند. شاید کسی بگوید مثلا خودروسازان ما چندین دهه است که تولیدات بی‌کیفیت خود را با قیمت بالا به مردم فروخته‌اند و همچنان هم موفق بوده‌اند اما این ماجرا یک‌جایی متوقف خواهد شد. مثلا وقتی در سال‌94 قرار می‌شود که توافق هسته‌ای امضا شود و خودروسازان مدرن وارد کشور شوند، مردم زیر بار خرید خودروهای داخلی نمی‌روند تا جایی که دولت مجبور می‌شود برای کمک به‌خودروسازان تسهیلات ارزان‌قیمت بدهد. در آن زمان یکی از رسانه‌ها گزارش میدانی از بازار خودرو نوشته بود و تیتر زده بود که «مردم منتظر بنز هستند» این یعنی سرمایه اجتماعی خودروساز داخلی ازدست‌رفته و اگر فرصتی پیدا شود، مردم انتقام سختی از آن خواهند گرفت.

چرا این اتفاق در کشورهایی مانند ژاپن، هند یا چین رخ نداده است؟

در ژاپن چیزی تحت عنوان مدیر بی‌کفایت چندان موضوعیت ندارد یا در چین، رفتار اقتصادی مردم باعث شده این کشور به دومین اقتصاد بزرگ جهان تبدیل شود. این همان سرمایه اجتماعی است که باعث می‌شود سیاستگذاری‌ها و برنامه‌ریزی‌های اقتصادی به نتیجه مورد نظر برسد. در این کشورها شایسته‌سالاری مبنای مدیریت کلان قرار می‌گیرد. آنها تک‌بعدی کار نمی‌کنند و برای همین چین به ابرقدرتی تبدیل می‌شود که هیچ کشوری نمی‌تواند آن را نادیده بگیرد. آنها توانسته‌اند مردم را مطمئن کنند و مردم هم سیاست‌ها را پذیرفته‌اند و همراه دولت می‌شوند اما در جامعه ما این فضا به‌شدت تضعیف شده و حضورهای مقطعی هم که داریم نمی‌تواند سرمایه اجتماعی قلمداد شود. آن حضورها را خود مردم تشکیل می‌دهند و دلایل خودشان را دارند اما در همین زمان می‌بینیم که حاضر نیستند داوطلبانه از یارانه 45هزارتومانی انصراف بدهند. سرمایه اجتماعی بود که کمک کرد کشور دوران جنگ را با آن‌همه سختی پشت سر بگذارد. در زلزله کرمانشاه مردم به چهره‌های مردمی و سلبریتی‌ها اعتماد کردند اما مسئولان را برای توزیع کمک‌های خود صاحب صلاحیت ندانستند. اینکه مردم از یارانه انصراف نمی‌دهند هم این است که آنها دولت را برای تخصیص یارانه نقدی صاحب صلاحیت نمی‌دانند.

دورنمای این وضعیت را چگونه می‌بینید و به‌قول‌معروف آخرش چه می‌شود؟

شخصا دورنمای مطلوبی نمی‌بینم. برداشت شخصی من این است که ما هرچه جلوتر می‌رویم اقتصاد روی اخلاق ما تأثیر منفی‌ بیشتری می‌گذارد و این به خانواده‌ها نیز کشیده شده است. ما قبلا عضو محله بودیم و بخشندگی‌ها نه با منطق اقتصادی که به‌واسطه سرمایه اجتماعی و مردمداری انجام می‌شد اما حالا ما فقط عضو خانواده هستیم و همین هم دارد تحت‌تأثیر اقتصاد قرار می‌گیرد.

اقتصاد باعث شده سرمایه اجتماعی افت کند یا کاهش سرمایه اجتماعی باعث شده وضعیت اقتصاد به اینجا برسد؟

مؤلفه‌هایی که باعث افت سرمایه اجتماعی می‌شوند بسیار زیاد هستند اما مدیریت، شفافیت و پایبندی به برابری مقابل قانون باعث شده مردم اطمینان کمتری به دولت‌ها داشته باشند. اینها رفتار ما را جهت می‌دهد و باعث می‌شود منافع فردی را بر منافع عمومی ترجیح بدهیم؛ درحالی‌که مثلا 30سال پیش اجازه نمی‌دادیم همسایه گرسنه بماند و اگر چیزی کم داشتیم از همسایه قرض می‌گرفتیم چراکه پشتوانه مردمی، بهترین کمک برای ما بود. امروز مردم ما بی‌تفاوت و فردگرا شده‌اند که بخشی از آن می‌تواند زاییده زندگی شهری باشد اما بخش عمده آن به بد اداره کردن کشور برمی‌گردد که معیشت مردم را تحت‌تأثیر قرار داده است؛ تا جایی که می‌گویند اگر یک مو از خرس بکنی غنیمت است و رفتارشان را بر این اساس تعریف کرده‌اند.

با شرایط فعلی امیدی برای بهتر شدن اوضاع وجود دارد؟

با وجود میل باطنی، امیدی برای افزایش سرمایه اجتماعی نمی‌بینم چون مؤلفه‌های اجتماعی در ایران در طول سالیان متمادی عموما رو به افول بوده است.

چه‌کار باید کرد؟

سخت است که بخواهیم یک پاسخ مشخص به این سؤال بدهیم. نخستین موضوع این است که همه ما اعم از شهروند و سیاستگذار باید بفهمیم خروج از این شرایط با تعامل و اطمینان بین دولت و ملت محقق می‌شود. اتفاقی که در کشور باید رخ دهد این است که باید بپذیریم امنیت اجتماعی پایدار منوط به فهم مشترک از حال و آینده است. این مستلزم این است که هم حاکمیت و هم مردم به اطمینان متقابل از همدیگر برسند. من فعلا نشانه‌ای از اطمینان‌بخشی نمی‌بینم. ارتباط دولت و ملت فقط حضور دولتمردان در میان مردم نیست. لازمه افزایش اعتماد مردم، شفافیت و صداقت با مردم است که باید عدم‌تبعیض و برابری مقابل قانون را اثبات کند. وقتی این اتفاقات وجود نداشته باشد راهی هم برای بهتر شدن اوضاع وجود نخواهد داشت و درنهایت فاصله میان مردم و کاهش سرمایه اجتماعی تا جایی پیش می‌رود که کار حکومت را برای ایجاد امنیت نیز سخت می‌کند. تصور اینکه بدون مردم هم استمرار مدیریت امکان‌پذیر است، چیزی جز یک اشتباه استراتژیک نیست؛ هرچند ممکن است انفجار کاهش سرمایه اجتماعی به تأخیر بیفتد. مثلا اتفاقاتی که در دی‌ماه پارسال رخ داد از 2 سال قبل قابل پیش‌بینی بود که به‌دلیل ناکارآمدی نظام اقتصادی و افزایش فشار به معیشت مردم شکل می‌گیرد.

بالاخره می‌توان راهی برای بازگشت به وضعیت نرمال پیدا کرد؟

خود ما هستیم که می‌توانیم فضا را عوض کنیم و شرط هم این است که بپذیریم چه چیزی در آینده با چه تغییری مواجه می‌شود. یکی از نگرانی‌ها این است که ما گاهی بیش‌ازحد خوش‌بین هستیم و این امر باعث می‌شود که آینده‌نگر نباشیم و از واقعیت دور بیفتیم. کمتر کسی موضوع دی‌ماه 96را جدی می‌گرفت درحالی‌که قبل از آن برخی نسبت به بروز این اتفاقات هشدار داده بودند اما مسئولان نمی‌خواستند بپذیرند. رفتار مردم همواره تابع آنچه ما می‌گوییم نیست؛ چون حقیقت را در زندگی خود لمس می‌کنند. اگر سرمایه اجتماعی در ایران بالا نرود تحت هیچ شرایطی نمی‌توانیم اقتصاد مقاومتی را در جامعه اجرایی کنیم و از وضعیت موجود خارج نخواهیم شد. اطمینان‌بخشی می‌تواند فضا را مدیریت کند. در دنیا پذیرفته شده است که سرمایه اجتماعی و سرمایه انسانی مهم‌ترین مؤلفه‌های توسعه پایدار محسوب می‌شوند و نمی‌توان بی‌خیال این مؤلفه‌ها شد. ما باید روی این مؤلفه‌ها کار کنیم.

در مقابل آیا در حوزه اجرایی نیز باید تغییراتی رخ دهد یا مسئولیت اصلی با مردم است؟

در چرخه مدیریت، نخبگان باید حاضر و تصمیم‌گیر باشند نه اینکه به دلایل غیرتخصصی آنها را کنار بگذاریم. برای من، هنوز مشخص نیست که چرا علی طیب‌نیا به‌عنوان یک اقتصاد خوانده کاربلد از وزارت امور اقتصاد و دارایی رفت! ما باید مبانی نظری و تجربه زیستی و واقعی خود را در یک ظرف بگذاریم و با نگاه کارشناسی از همه طیف‌ها آن را بررسی کنیم. باید بپذیریم که کسی از خارج نمی‌آید که به ما کمک کند پس باید به منافع ملی اولویت داد و همه یکصدا گامی برای بهبود اوضاع برداریم. فعلا همه می‌گویند وحدت لازمه خروج از بحران است اما تضارب آرا که برگرفته از توجه مطلق به منافع فردی، صنفی و حزبی است، مانع همگرایی می‌شود. برای دست یافتن به وحدت باید به مخالفان هم حق بدهیم. اگر مثلا آمریکا به نخبگان ایرانی حق شهروندی می‌دهد دلیلش دوستی با مانیست بلکه او از ظرفیت افراد استفاده می‌کند. وقتی ما در چرخه سیاستگذاری و مدیریت، افراد متخصص توانا را به دلایل غیرتخصصی کمتر به‌کار می‌گیریم، عملا نمی‌توانیم به نتیجه ایده‌آل برسیم. اگر می‌خواهیم از یک مسیر برف‌گیر عبور کنیم، باید کسی را به رانندگی بگماریم که مطمئن باشیم توانایی انجام کار را دارد وگرنه عبور از این مسیر میسر نمی‌شود و کار به تنش می‌رسد. در مقیاس کلان، وقتی جامعه با تنش مواجه شود حرکت‌های انفرادی بیشتر می‌شود و مثلا اگر بازار ارز متلاطم شود، افراد بی‌توجه به آسیبی که رفتارشان به دیگران می‌زند در صف خرید ارز می‌نشینند.

منبع: روزنامه همشهری/18 اسفند 97

 





نوع مطلب : مصاحبه ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1397/12/20

یــار مرا غار مــرا عشق جگرخوار مرا
یار تویی غـــار تویی خواجه نگهدار مرا
نوح تویی روح تــویی فاتح و مفتوح تـویی
سینـــه مشــروح تــویی بـــر در اســرار مرا
نـــور تـــویی سـور تــویی دولت منصور تـویی
مـــرغ کـــه طــور تــویی خســته بــه منقار مرا
قطـــره تویی بحــر تویی لطـف تــویی قهــر تویی
قنــد تـــویی زهـــر تــویی بیــــش میـــازار مرا
حجره خورشید تویی خانه ناهید تویی
روضــه اومیــد تویـــی راه ده ای یــار مرا
روز تــویی روزه تـــویی حـاصل دریوزه تـویی
آب تــویی کــوزه تــویی آب ده این بـــار مـــرا
دانـــه تویــی دام تــویی بــاده تویی جام تـویی
پختـــه تویی خـــام تــویی خـــام بمگـــذار مرا
این تن اگـــر کـــم تــندی راه دلــم کــم زندی
راه شــدی تــا نبــدی ایـــن همـــه گـــفتار مرا

مولانا

 





نوع مطلب : شعر، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1397/12/19
Image result for ‫ماه رجب‬‎



نوع مطلب : دل نوشته ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1397/12/18


( کل صفحات : 173 )    ...   3   4   5   6   7   8   9   ...   


آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی