دغدغه های یک مدد کار اجتماعی
همه روز روزه بودن همه شب طواف کردن....
صفحه نخست       پست الکترونیک          تماس با ما              ATOM            طراح قالب
گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من
درباره وبلاگ



مدیر وبلاگ :سید حسن موسوی چلک
مطالب اخیر

در میزگرد بررسی علل پدیده طلاق صورت گرفت؛

واکاوی دلایل طلاق در خانواده‌های ایرانی

کاهش طلاق با افزایش مهارت‌های اجتماعی در خانوادهبه گزارش خبرنگار حوزه ازدواج و خانواده گروه اجتماعی باشگاه خبرنگاران جوان؛ روز گذشته در میزگردی با عنوان بررسی علل پدیده طلاقمعصومه امینی خو کارشناس خانواده و مدرس دانشگاه و سید حسن موسوی چلک رئیس انجمن مددکاری ایران و محسن جهانی دارستانی کارشناس مسائل فرهنگی و اجتماعی به گفتگو نشستند.

این نشست با موضوع طلاق و یادگیری مهارت‌های اجتماعی انجام شد که معصومه امینی خو با اشاره به اینکه مدارس، پرورش خانواده، شبکه دوستان و محیط اجتماعی بر روی مهارت‌های فردی اثر دارد، گفت: یکی از عوامل طلاق را می‌توان به شخصیت افراد ارجاع داد.

وی افزود: در حالی که شخصیت افراد ارثی و طبیعی است، بخشی از آن به یادگیری مربوط می‌شود که خانواده در آن نقش موثری دارد.

سید حسن موسوی چلک با تاکید بر مهم ترین کارکردهای خانواده که جامعه پذری و سواد اجتماعی است، اشاره کرد: خانواده‌ای که مسئولیت پذیری را در خود نهادینه و از دانش و اطلاعات بیشتری استفاده می‌کند، می‌تواند فرزندان بهتری تربیت کند.

خانواده‌ها مهارت‌های اجتماعی را به فرزندان خود آموزش دهند

وی تصریح کرد: خانواده‌هایی که فضای امنی برای تربیت فرزندان فراهم می‌کنند، در مقابل خانواده‌هایی که روابط ضعیفی دارند و استبدادی عمل می‌کنند، از عملکرد بهتری در تربیت برخوردار هستند.

موسوی چلک اضافه کرد: با توجه به سرعت انتقال اطلاعات و سواد اجتماعی بیشتر بچه‌ها در حوزه فضای مجازی نظم گذشته بر هم ریخته است، پدر و مادرها نباید در این زمینه از فرزندان خود عقب تر باشند و باید دانش خود را بالا ببرند.

وی گفت: یکی از عواملی که می‌توانیم در زمینه کسب مهارت‌های اجتماعی خانواده به کار گیریم، کمک گرفتن از دیگران و مشورت کردن با افراد متخصص است. خانواده‌ها باید با مراجعه به روانشناسان و مشاوران، مهارت‌های اجتماعی را یاد بگیرند.

وی با تاکید بر تقویت مهارت‌های زندگی از سال ۷۵ در انجمن مددکاری ایران افزود: باید آموزش و پرورش تفکر اجتماعی را در خود نهادینه کند. در آموزش و  پرورش کشور سرمایه گذاری هایی صورت گیرد و سبد اجتماعی فرزندان افزایش یابد.

موسوی چلک ادامه داد: انجمن مددکاری ایران، انجمنی صنفی است و برنامه‌های اجرایی مانند آموزش در زمینه مهارت‌های اجتماعی ندارد. آموزش در این زمینه برعهده انجمن اولیا و مربیان و بهزیستی است.

در ادامه این گفتگو محسن جهانی دارستانی کارشناس مسائل فرهنگی و اجتماعی گفت: ازدواج تنها به زندگی مشترک ختم نمی‌شود و قبل از ازدواج (دوران مجردی) و بعد از آن ( دوران عقد و پس از آن) در زندگی مشترک باید مهارت‌های خاص هر مرحله به زوجین آموزش داده شود.

وی افزود: بیشترین میزان طلاق مربوط به ۵ سال اول زندگی مشترک است. یکی از مهارت‌هایی که می‌تواند باعث جلوگیری از کاهش طلاق شود، مهارت گفتگو کردن است. زوجین باید توانایی خود را در این زمینه بالا ببرند.

زوجین، مدیریت و تعهد در زندگی مشترک را جدی بگیرند

جهانی دارستانی در ادامه گفت: دومین مهارتی که موجب کاهش طلاق می‌شود، مدیریت مسائل زندگی و تعهد در زندگی است. تعهد را باید از زمان مدرسه و دانشگاه به فرزندان خود آموزش دهیم تا بتوانند در زندگی مشترک و فضای کار از آن استفاده کنند.

در ادامه معصومه امینی خو گفت: ازدواج یک امر شاد و خوشایند است، اما در عین حال یکی از پر استرس ترین رویدادهای زندگی هر فرد است. سال اول ازدواج می‌تواند یکی از مهم ترین سال‌های زندگی باشد که خانواده تنها همراه و حامی زوجین در این سال است.

وی تصریح کرد: از آن جایی که دخالت خانواده‌ها یکی از علل اصلی طلاق است، خانواده باید به جای اضافه کردن بار زندگی زوجین همراه آن‌ها باشند تا بنای خانواده مستحکم شود.

امینی خو با اشاره به اینکه هر پدر و مادری قبل از آموزش دادن مهارت‌های اجتماعی به فرزندان خود  باید  آن را در زندگی زناشویی خود عملی کنند، گفت: پدر و مادر قوی می‌توانند فرزند قوی داشته باشند. سلامت روانی پدر و مادر در درجه اول از اهمیت بالایی برخوردار است.

جهانی کارشناس فرهنگی و اجتماعی در ادامه اشاره کرد: یکی دیگر از عواملی که باعث کاهش طلاق می‌شود، صبر و ایثار است. با صبر می‌شود از بسیاری از مشکلات عبور کرد. باید به فرزندان خود بیاموزیم اگر مسئله‌ای آن‌ها را آزار می‌دهد، خشمگین نشود که در نهایت در زندگی مشترک به سمت طلاق برود و سر خورده شود.

او افزود: باید به طلاق به عنوان گزینه آخر نگاه کرد و حفظ زندگی مشترک آسیب کمتری نسبت به طلاق دارد.

در ادامه معصومه امینی خو افزود: صبوری  با تحمل کردن شرایط ناخوشایند بسیار متفاوت است. صبوری به معنای این است که مسئله ای از حالت بحرانی خارج شود یا گام هایی برای تغییر برداشته شود، در غیر این صورت به دوام خانواده منجر نمی‌شود.

محسن جهانی دارستانی در ادامه اشاره کرد: آخرین عاملی که باعث کاهش طلاق می‌شود، کمک گرفتن از منابع علمی و آموزشی است که البته باید از منابع درست و مرجع استفاده شود. امروزه فضای مجازی و رسانه ها معیارهای ازدواج را تغییر داده‌اند. اصلی ترین معیارهای ازدواج مسائل شخصیتی، خانوادگی و رفتاری است.

در آخر معصومه امینی خو گفت: افراد جامعه باید برای هر مشکلی به متخصص آن زمینه مراجعه کنند، البته در سال‌های اخیر عملکرد بهتری شکل گرفته است.

انتهای پیام/21  خرداد 1397/باشگاه خبرنگاران جوان

 





نوع مطلب : مصاحبه ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1397/03/21

لزوم تقویت رویکرد اجتماعی در آموزش‌وپرورش

سیدحسن موسوی‌چلک- رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایرانImage result for ‫موسوی چلک‬‎

اتفاقی را که اخیرا در مدرسه‌ای در تهران افتاد، از چند زاویه باید بررسی کرد. زاویه اول اینکه این نه اولین مورد است و نه آخرین. فقط هم در ایران نیست، معمولا این نوع اتفاقات در محیط مدرسه‌ها پیش می‌آید؛ البته قصد ندارم آن را تأیید کنم. اتفاقی که افتاد به چند دلیل قابل‌توجه و قابل‌تأمل است. دلیل اول اینکه در محیطی اتفاق افتاد که جزء محیط‌های مورد وثوق همه مردم است؛ یعنی محیط مدرسه که ما فرزندان‌مان را به آن می‌سپاریم. نکته دوم که در این مورد خاص خیلی اهمیت پیدا کرد، اینکه آنها در سنی بودند که نمی‌توانیم بگوییم نمی‌دانستند چه اتفاقی می‌افتد. نکته سوم اینکه چه اتفاقی افتاده است که 15 یا 16 نفر سکوت کرده‌اند؟ چه‌چیزی بین آن فرد و آن دانش‌آموزان بود که آنها حاضر نبودند درباره‌اش بگویند؟ نکته چهارم در خود مدرسه است. چگونه مدیر مدرسه و معلم‌ها متوجه نشده‌اند و همچنین چگونه خانواده‌ها متوجه نشده‌اند؟ وقتی افراد مورد تعرض قرار می‌گیرند، به دلیل فشارهای روانی و ترسی که دارند، رفتارهایشان رفتارهای عادی نخواهد بود. ظاهرا بالاخره یکی از خانواده‌ها متوجه شده است و بعد بقیه پی برده‌اند. این موضوع چند ویژگی داشت و آن‌قدر حساس شد که مقامات بالا هم در آن ورود کردند. اما آنچه باید بپذیریم، این است که اگرچه همه ناراحت شده‌اند، این اتفاقی است که افتاده و نه اولی است و نه آخری

آموزش‌و‌پرورش باید چند کار انجام دهد. اول اینکه رسما عذرخواهی کند. دوم، باید برخوردهای قانونی را با مدرسه انجام دهد. سوم اینکه برای افکار عمومی راجع به این اتفاق و اقداماتی که انجام داده است، اطلاع‌رسانی شفاف انجام دهد تا افکار عمومی قانع شود. این بهانه‌ای شد تا آموزش‌وپرورش برای موضوع تقویت برنامه‌های اجتماعی در مدارس و تقویت رویکرد اجتماعی، تدبیر جدیدی اتخاذ کند. به نظر من آموزش‌وپرورش با اقدامات فعلی نمی‌تواند نقش خود را در جامعه‌پذیری افراد و بالا‌بردن سواد اجتماعی مردم به درستی ایفا کند. این غفلت به نظر من دیرینه است و مربوط به دیروز و امروز نیست و اگرچه در یکی، دو سال اخیر حرکت‌هایی شروع شده ولی با توجه به اهمیت و جایگاه آموزش‌وپرورش در حد قابل‌قبولی نیست. آموزش‌وپرورش باید نظارت جدی‌تری بر این مدارس از شیوه‌های مختلف اعمال کند. اگر مددکاری اجتماعی در مدارس وجود داشته باشد، راحت‌تر می‌توان این مسائل را شناسایی کرد و مداخلات و حمایت‌های به‌موقع را انجام داد
نکته دیگر به خانواده‌ها مربوط می‌شود. این افراد، خود قربانی هستند. البته باید بررسی شود که چه‌ چیزهایی باعث شده است که این بچه‌ها درگیر این موضوع شوند و چرا به‌موقع به خانواده‌ها نگفتند. اما درست نیست که بر سر قربانی زده شود یا او را تحقیر یا سرزنش کرد. این بچه‌ها نیازمند حمایت روانی-اجتماعی هستند. حتی خانواده آنها نیز به چنین حمایتی نیاز دارند و ما در انجمن مددکاران این آمادگی را داریم که اگر آموزش‌وپرورش بخواهد، بسته خدمات مددکاری اجتماعی را در اختیار این خانواده‌ها و دانش‌آموزان و حتی مدرسه قرار دهیم. درحال‌حاضر آن مدرسه هم انگشت‌نما شده است و دانش‌آموزان آن مدرسه نیز امروز ممکن است مورد شک خانواده‌ها یا آشنایان قرار بگیرند. بنابراین بچه‌ها و خانواده‌هایی که جزء این تعداد نبوده‌اند نیز نیازمند توجه هستند. در‌عین‌حال این نباید زمینه‌ای را فراهم کند که سختگیری بر این بچه‌ها بیشتر شود. یکی از نگرانی‌های من این است که این اتفاق، کنترل شدیدتر خانواده‌ها یا مدرسه بر بچه‌ها را به‌ دنبال داشته باشد که خود این هم تبعات دیگری دارد
از سوی دیگر، موضوعی که نباید فراموش شود این است که در دوران بلوغ هستیم و بچه‌ها در این سن نیازمند داشتن اطلاعاتی هستند در این مورد که دوران بلوغ را چگونه به درستی سپری کنند. باید دوران بلوغ را جدی‌تر بگیریم و آموزش درست و اطلاعات درست را در اختیار بچه‌ها بگذاریم. ممکن است بچه‌ها اطلاعات داشته باشند اما فرق بین اطلاعات و اطلاعات درست مهم است. اگر بچه همان بار اول که این درخواست از او می‌شد، این‌قدر شهامت داشت و از مهارت ارتباطی برخوردار بود که نه بگوید یا بعد دچار ترس نمی‌شد و این را به مدیر یا به والدین می‌گفت، کار به اینجا نمی‌کشید. به‌نظر من نباید اجازه داد این موضوع بهانه‌ای برای تخریب آموزش‌وپرورش یا معلمان شود. من همچنان اعتقاد دارم که آموزش‌و‌پرورش یکی از سالم‌ترین محیط‌های اجتماع است و بعضی از این اتفاقات را نباید به همه آموزش‌وپرورش تعمیم داد. در عین حال، آموزش‌وپرورش هم باید بپذیرد که این اتفاقات اعتماد مردم را نسبت به آن نهاد کم می‌کند و باید صبورانه این اعتماد را برگرداند، نه مقاومت کند و نه گارد بگیرد یا توجیه کند. بپذیرد و عذرخواهی کند و تدابیری اتخاذ کند که این اتفاقات 
بعد از این کمتر بیفتد.

 روزنامه شرق/21 خرداد 1397

 





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1397/03/21

 Image result for ‫موسوی چلک‬‎

تشویق مردان با تسهیل دسترسی به خدمات اجتماعی

سیدحسن موسوی چلک*

آنچه مثل بسیاری از مصادیق دیگر خشونت خانگی محدودیت مکانی و زمانی ندارد؛ یعنی همیشه بوده و هست و خواهد بود، موضوع همسرآزاری است. ولی وقتی موضوع همسرآزاری را می‌شنویم بلافاصله زن آزاری به ذهن تداعی می‌شود. اما همسرآزاری فقط زن آزاری نیست و مردآزاری هم بخشی از همسرآزاری است و به عنوان خشونت خانگی از آن یاد می‌شود. منتها با توجه به شرایط فرهنگی جوامع مختلف و به عبارت بهتر اکثر جوامع، معمولا مردان رغبت کمتری برای مراجعه و دریافت خدمات حمایتی و اجتماعی دارند که خاص کشور ما هم نیست. درواقع به خاطر فضایی که وجود دارد و مردسالاری حاکم بوده، معمولا مردها رغبت کمتری پیدا می‌کنند. به مراکز مشاوره هم که مراجعه می‌کنید، معمولا مراجعه کنندگان دریافت خدمات در حوزه همسرآزاری که به شکل‌های مختلف مورد آزار قرارگرفته‌اند گرچه بیشتر عمدتا آزارها فیزیکی یا جسمی است و در مورد سایر انواع آزار مثل آزارهای عاطفی که معمولا به پزشکی قانونی مراجعه نمی‌کنند و آزارهای جنسی هم مگر مواردی که حاد و علنی شده باشد، والا معمولا آن هم خیلی گزارش نمی‌شود و محدود به جامعه ما نیست، زنان هستند. طبیعتا در جوامعی که فضاها یا سابقه فرهنگی‌شان به گونه‌ای که فشار مردان برای مراجعه و دریافت خدمات به دلیل آزار زنانشان بیشتر است، معمولا مراجعه و دریافت خدمات هم کمتر است. ولی نکته قابل تامل در اینکه چرا مردان کمتر به پزشکی قانونی و دریافت خدمات مراجعه می‌کنند در جایی است که بحث‌ها حقوقی می‌شود و افراد در معرض اتهامی باشند یا بزه دیده باشند. در این گونه مواقع می‌بینیم که مردان برای دفاع از حقوق خودشان، تمایل و امکان مراجعه به این مراکز را بیشتر پیدا می‌کنند. گرچه طی چند سال اخیر به دلیل شناخت بیشتر مردم از منابع اجتماعی، تمایل به استفاده از این مراکز و خدمات منابع بیشتر شده، طبیعتا مردان هم بخشی از این جامعه هستند حال اگر در گذشته قبح بیشتری داشت، الان تا حدودی این قبح کمتر هم شده است. به نظر می‌رسد بخشی از افزایش آمار مردانی که مورد آزار همسرانشان قرار گرفته‌اند، مربوط به شهرهای کوچک نیست. هرچه جامعه محدودتر باشد و افراد در یک روابط اجتماعی محدودتری زندگی کنند به دلیل فشارهای اجتماعی، مردان رغبت کمتری پیدا می‌کنند که به سمت این مراکز بروند. البته غیر از جاهایی که بحث‌های دعاوی حقوقی مطرح می‌شود ولی معمولا در کلانشهرها که گمنامی بیشتر است، ممکن است شاهد حضور بیشتر مردان در مراکز باشیم. البته در همه جای دنیا هم وضع به همین گونه است و اینطور نیست که به‌راحتی در همه کشورها مردان این موارد را بازگو کنند و می‌بینیم که به تدریج این اتفاق می‌افتد. همین موضوع را در مورد زن آزاری هم داریم. تا زمانی که اطلاعات مردم کمتر بود، منابع اجتماعی محدودتر بود، دسترسی هم به این خدمات سخت‌تر بود، کمتر گزارش می‌شد ولی الان دسترسی به منابع و اطلاعات بیشتر است و افراد به راحتی با یک تماس تلفنی 123 یا 1480 موضوع را پیگیری می‌کنند. خودبه‌خود وقتی دسترسی به منابع بیشتر می‌شود، یعنی راه‌های ارتباطی استفاده از منابع اجتماعی بیشتر می‌شود، تمایل یا فراوانی استفاده کنندگان از آن خدمت هم افزایش پیدا می‌کند. در کنار این موارد افزایش اطلاعات هم مهم است و بخش دیگر اینکه وقتی قبح این موضوع در جامعه کمرنگ‌تر شود، مراجعات به مراتب بیشتر خواهد بود و دیگر حتی مردها حاضر به پنهان کردن آزاری که توسط زنانشان نسبت به آنها صورت گرفته، نمی‌شوند. ولی همچنان زن آزاری بیش از مردآزاری در ایران گزارش می‌شود و طبیعتا اتفاق هم می‌افتد ضمن اینکه حساسیت زنان بیشتر است. اما معمولا مردان در اینگونه مواقع سازگاری و انطباق بیشتری دارند البته در مواردی هم اینگونه نیست و وقتی همسران به مراجع قضایی مراجعه می‌کنند، موضوع فراتر از یک دعوای ساده زن و شوهری است که به مرجع قضایی ختم می‌شود.

* رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران

روزنامه آرمان/ 21 خرداد 97







نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1397/03/21

مددکاری اجتماعی در مدارس باید رواج پیدا کند

رئیس انجمن مددکاران اجتماعی گفت : اورژانس اجتماعی ویژه دانش آموزان پیامدهای منفی بسیاری برای این قشر دارد و اورژانس اجتماعی کشور باید قشر دانش آموزی را مورد توجه قرار دهد.

به گزارش خبرنگار خبرگزاری صدا و سیما ، دکتر حسن موسوی چلک در برنامه هاشور با موضوع بررسی طرح اورژانس اجتماعی مدارس افزود : اورژانس اجتماعی کشور از حدود ۲۰ سال پیش با هدف تقویت مداخلات اجتماعی و روانی قبل از مداخلات قضایی و انتظامی آغاز به کار کرده است.

وی با اشاره به اینکه اورژانس اجتماعی کشور در ۹ گروه هدف مشخص کارهای خود را دنبال می کند ، گفت : آسیب هایی از جمله کودک آزاری ، فرار ، اقدام به خودکشی و موضوعاتی از این دست بخشی از فعالیت های اورژانس اجتماعی است.
رئیس انجمن مددکاران اجتماعی با اشاره به این که اورژانس اجتماعی به واسطه حمایت های خوب دولت و مجلس به توسعه مطلوبی رسیده است، اظهار داشت: افرادی که مشمول خدمات اورژانس اجتماعی قرار می گیرند، با مراجعه به پایگاه های اورژانس اجتماعی می توانند به صورت خود-معرف از خدمات این نهاد برخوردار شوند.
وی همچنین افزود : نهادهای مختلف می توانند افراد مشمول خدمات اورژانس اجتماعی را به اورژانس اجتماعی معرفی کنند.

حسن موسوی چلک با بیان این که مدارس همواره به عنوان سالم ترین محیط اجتماعی تعریف می شوند، اظهار داشت : نقدهای وارد به آموزش و پروش هیچ گاه پیام آسیب زا بودن بستر این وزارت خانه را درپی ندارد.

رئیس انجمن مددکاران اجتماعی با اشاره به این که آموزش و پرورش یکی از بهترین محافل برای پیشگیری از اعتیاد را در اختیار دارد، تصریح کرد: ساختار آموزش و پرورش این اجازه را می دهد تا به بهترین شکل ممکن افراد در معرض اعتیاد را شناسایی کرده و به اورژانس اجتماعی ارجاع دهد.

وی همچنین در ادامه افزود: شایسته است که به جای اختصاص یک اورژانس اجتماعی به قشر دانش آموزی موضوع مددکاری اجتماعی در مدارس توسعه داده شود.

صدا و سیما/باشگاه خبرنگاران جوان/ 20 خرداد 97

 





نوع مطلب : مصاحبه ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1397/03/20

 

رئیس انجمن مددکاری اجتماعی ایران در گفتگو با باشگاه خبرنگاران جوان مطرح کرد؛

خانه، مهدهای کودک و مدارس در اولویت برنامه های پیشگیری از کودک آزاری

نسیم۵ روز پیش۰  ۰  ۰ 

رئیس انجمن مددکاری اجتماعی ایران گفت: خانه، مهدهای کودک و مدارس در اولویت برنامه های پیشگیری از کودک آزاری قرار دارند.

سید حسن موسوی چلک رئیس انجمن مددکاری اجتماعی ایران در گفتگو با خبرنگار حوزه رفاه و تعاون گروه اجتماعی باشگاه خبرنگاران جوان؛ اظهار کردکودک آزاری موضوع امروز و دیروز نیست و مسئله ای جهان شمول است و در همه کشورها رخ می دهد و کشور ما نیز از وقوع آن مستثنی نبوده و در شرایط کنونی جزء معضلات و مسائل اولویت دار کشور است
وی در ادامه تصریح کرد: باید در نظر داشته باشیم که کودک آزاری مختص دوره خاصی نبوده و این معضل در محیط های مختلفی چون خانه، کارگاه، مراکز نگهداری از کودکان، مدرسه و همچنین محیط های آموزشی، به اشکال متفاوت اتفاق می افتد
رئیس انجمن مددکاری اجتماعی ایران خاطرنشان کرد: آنچه امروز اهمیت دارد این است که باید اقداماتی را در راستای پیشگیری از بروز کودک آزاری در دستور کار قرار دهیم و با تمرکز بیشتری در جلوگیری از وقوع این معضل تلاش کنیم
موسوی چلک در ادامه یادآور شد: بسترهای مناسب و تاثیرگذار در اجرای برنامه های پیشگیری از کودک آزاری مثل خانه، مهدکودک، مدارس و محیط های آموزشی باید در اولویت قرار بگیرند
وی تاکید کرد: اجرای برنامه های پیشگیری از کودک آزاری در محیط های مورد اطمینانی مانند مدارس که کودکان از بدو ورود به مدرسه ۱۲ سال از عمر خود را در بستر آموزشی این اماکن سپری می کنند، از اهمیت ویژه ای برخوردار است
استفاده از سایر ظرفیت های اجتماعی در پیشگیری از کودک آزاری 
رئیس انجمن مددکاری اجتماعی ایران با اشاره به تاثیر فضای مذهبی در پیشگیری از کودک آزاری با تریبونی که در اختیار دارند، تصریح کرد: روحانیون با استفاده از مذهب و اثرگذاری که در جامعه دارند، می توانند آموزش های مورد نیاز را فرا گرفته و در کنار سایر مجموعه ها نسبت به پیشگیری از کودک آزاری به جامعه هدف منتقل کنند
موسوی چلک در ادامه یادآور شد: در مقوله پیشگیری از وقوع معضل کودک آزاری هیچ ظرفیتی را برای پیشگیری اجتماعی، با ارائه محتوا و روش مناسب نباید از دست بدهیم

وی اضافه کرد: دسترسی افراد به منابع حمایتی در مواقع بروز کودک آزاری نیز باید همزمان با توسعه و اجرای طرح های پیشگیری از این معضل افزایش پیدا کند
فعالیت ۳۰۰ واحد اورژانس اجتماعی در سراسر کشور 
رئیس انجمن مددکاری اجتماعی ایران با اشاره به نقش اورژانس اجتماعی در معضل کودک آزاری و ارائه خدمات مورد نیاز در این مواقع، تاکید کرد: در حال حاضر مهمترین منبع دسترسی و حمایت از کودکان مورد آزار واقع شده، اورژانس اجتماعی است و طی ۲۰ سال فعالیت این مجموعه نقش قابل توجهی در کاهش معضلاتی چون کودک آزاری داشته است
موسوی چلک یادآور شد: اورژانس اجتماعی هم اکنون با ۳۰۰ واحد فعال در سراسر کشور اقدامات پیشگیرانه و مداخلات به هنگام در معضلات و آسیب های اجتماعی به جامعه هدف خود ارائه می دهد و البته هنوز در همه نقاط فراگیر نشده است و باید توسعه پیدا کند
وی در ادامه خاطرنشان کرد: مناطق کم برخوردار و محروم نیز باید در اولویت فعالیت اورژانس اجتماعی قرار بگیرند و مدیریت اجتماعی باید به گونه ای باشد که بتواند پاسخگوی مداخله به هنگام در حوادثی مشابه کودک آزاری باشد
رئیس انجمن مددکاری اجتماعی ایران تصریح کرد: مداخله به هنگام در معضلات اجتماعی حساسیت اقشار مختلف را به دنبال دارد و به دنبال آن با آگاه سازی گروه های مختلف، از وقوع بسیاری از حوادث تلخ مثل کودک آزاری جلوگیری می شود
موسوی چلک اضافه کرد: در گذشته به دلیل محدودیت های سیاسی و اجتماعی که وجود داشت، پردازش دقیقی بر معضلات اجتماعی صورت نمی گرفت و با گذشت سال ها اکنون رسیدگی به معضلات و آسیب های اجتماعی جزء اولویت های اصلی سیاست گذاران اجتماعی است
منبع: باشگاه خبرنگاران جوان .

مشاهده متن اصلی خبر در سایت نسیم

 

 





نوع مطلب : مصاحبه ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1397/03/19
Image result for ‫دعای روز بیست وچهارم‬‎



نوع مطلب : دل نوشته ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1397/03/19
Image result for ‫دعای روز بیستم ماه رمضان‬‎



نوع مطلب : دل نوشته ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1397/03/15
Image result for ‫دعای ر19 رمضان‬‎




نوع مطلب : دل نوشته ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1397/03/14
Image result for ‫دعای روز 18 رمضان‬‎



نوع مطلب : دل نوشته ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1397/03/12

تفکر اجتماعی و پرورش در آموزش و پرورش نهادینه شود

سیدحسن موسوی چلک - رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران

آرمانجامعه با موضوعی به نام آزار جنسی مواجه شده است. این موضوع در محیطی که یکی از مورد وثوق‌ترین محیط‌های اجتماعی نه در ایران که در همه جای دنیاست، اتفاق افتاد که آنهم محیط مدرسه است. با توجه به ویژگی این اتفاق که حدود 16 نفر از بچه‌های دوره اول دبیرستان در این سن حساس را شامل می‌شود، حساسیت‌ها را بیشتر کرد تا جایی که مقام معظم رهبری هم به موضوع ورود پیدا کردند. موضوع از چند زاویه قابل بررسی است؛ یک آزار جنسی اتفاق افتاده که تبعات منفی برای دانش آموز، خانواده‌اش و حتی مدرسه دارد و به اعتماد آموزش و پرورش خدشه وارد شده و بازسازی اعتماد هم کار راحتی نیست. هرچند اعتقاد دارم همه باید کمک کنیم تا این بازسازی صورت بگیرد چون آموزش و پرورش همچنان یکی از سالم‌ترین محیط‌های ماست. 12 میلیون نفر دانش آموز در این محیط مشغول تحصیل هستند. این اتفاق حاوی چند پیام هم هست؛ آموزش و پرورش باید موضوع را بپذیرد و به دنبال توجیه نباشد. برخورد قانونی هم انجام دهد، اطلاع رسانی عمومی هم کرده در عین حال عذرخواهی هم بکند و شکی در این قضیه نیست ولی باید نظارتش را در مدارس به‌ویژه مدارس غیرانتفاعی افزایش دهد. نکته بعدی به خانواده برمی‌گردد. خانواده باید این را به عنوان یک واقعیت تلخ بپذیرد تا بتواند رفتارهای بعدی‌اش را تنظیم کند. بچه‌هایی که در این حادثه دچار مشکل شده‌اند، قربانی هستند. یا قربانی ترس هستند یا قربانیانی که جرات «نه» گفتن را نداشتند و یا قربانیانی که اگر موضوع را در خانواده بیان می‌کردند، شاید موضع تندی را شاهد بودند لذا از بیانش هراس داشتند. خود خانواده هم الان قربانی است و نیازمند توجه و حمایت‌های روانی و اجتماعی است. همانطور که بچه‌ها به این نوع حمایت‌ها نیازمندند، خانواده هم نیاز دارد. سایر دانش‌آموزان و والدین دانش‌آموزان این مدرسه خاص هم نیازمند یک بازسازی روانی و اجتماعی هستند تا خدای ناکرده این اتفاق منجر به شک و کنترل شدیدتر بچه‌هایشان نشود. مراقب باشیم که از آن طرف به چاه نیفتیم. نکته بعدی در این بحث، خود مدرسه است. مدیر مدرسه چرا کنترل نکرده است؟ معلم چگونه متوجه تغییر رفتار بچه‌ها نمی‌شود؟ این نشان می‌دهد که امور اجتماعی در آموزش و پرورش در حاشیه است. آموزش و پرورش باید تفکر اجتماعی را تقویت کند. مددکاران اجتماعی در مدارس بیشترین کمک را در حالی انجام می‌دهند که مربوط به امروز و دیروز هم نیست و سالیان سال است که عهده دار این مسئولیت هستند.

درحالی که بچه‌ها 12 سال را در محیط آموزش و پرورش به‌سر می‌برند، لذا مددکار می‌تواند کارش را پررنگ‌تر و اساسی‌تر ایفاء کند. نکته بعدی رسانه‌ها هستند. یک اتفاقی افتاد، رسانه‌ها باید کمک کنند هم اطلاع‌رسانی راجع به اقداماتی که بعد از این اتفاق افتاد را انجام دهند و هم مدیریت کنند تا این موضوع برای همه دانش آموزان در کشور و والدینشان منجر به ایجاد یک تنش نشود و بی‌اعتمادی در جامعه نهادینه نشود که خیلی بد است. هرچند بازسازی روانی و اجتماعی این والدین خیلی سخت است چون همه درگیر شده‌اند. تبعاتش فقط خاص این 16 خانواده نیست و مربوط به کل جامعه است ضمن اینکه جامعه بین‌الملل هم همیشه بهره برداری‌های خود را از اینگونه قضایا دارد. باید کمک کنیم تا این شرایط در کوتاه‌ترین زمان مدیریت شود اما مدیریت به منزله پنهان کردن نیست. مدیریت بیشتر از این زاویه که در عین حال که باید مطالبه‌گر حقوق این خانواده‌ها باشیم، نباید سکوت کنیم بلکه باید آموزش و پرورش را هم هوشیارتر کنیم. این نه اولین مورد و نه آخرین است. کمک کنیم تا تغییر رویکرد دهیم و تفکر اجتماعی و پرورش را در مدارس راه بیندازیم. نکته دیگر هم موضوع بلوغ است. بچه‌ها در سنی هستند که ممکن است خیلی چیزها را بدانند. اما سوال اینجاست که آیا همه آنچه می‌دانند، درست است؟ آیا همه اطلاعاتی که راجع به بلوغ می‌گیرند، درست است؟ بچه‌ها دقیقا در هنگام بلوغ در مدرسه هستند و آموزش و پرورش یکی از بهترین محیط‌ها برای پذیرش این دوران است. با توجه به اینکه نقش خانواده‌ها به دلیل ساختار خانواده‌های ما کمرنگ‌تر شده ولی آموزش و پرورش می‌تواند کمک کند که سواد بچه‌ها در مورد دوران بلوغ و خودمراقبتی در این حوزه بیشتر افزایش پیدا کند. یادگیری خودمراقبتی در این گونه مواقع و اینکه اگر کسی این نوع درخواست را از بچه‌ها داشته باشد چه نوع واکنشی باید نشان دهند، در این بخش خیلی خوب عمل می‌کند. همه کمک کنیم تا اجازه ندهیم از این نوع اتفاقات بهره‌برداری‌های سیاسی شود. حادثه‌ای اتفاق افتاده و همه ناراحت‌اند ولی کمک کنیم، نگذاریم که تبدیل به یک تنش سیاسی شود. اینکه سیاستمداران ما حساس شوند، خوب است ولی نگذاریم تنش سیاسی ایجاد شود چون کسی نباید از این نوع موضوع بهره‌برداری سیاسی کند. ولی آموزش و پرورش باید تفکر اجتماعی را در برنامه‌های خود نهادینه کند. بپذیریم که امور اجتماعی و پرورش در حاشیه است والا آموزش و پرورش بهترین بستر برای ارتقای سلامت روانی است. بروز این اتفاقات لذت مدرسه را از دانش‌آموزان و خانواده‌هایشان می‌گیرد. اجازه ندهیم یک اتفاق این لذت را از بچه‌هایمان بگیرد.Image result for ‫موسوی چلک‬‎

 

 





نوع مطلب : مصاحبه ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1397/03/12
Image result for ‫دعای روز 17 رمضان‬‎



نوع مطلب : دل نوشته ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1397/03/12

فرهنگ‌سازی برای مجازات جایگزین حبس

سیدحسن موسوی‌چلک- رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران

یکی از نگرانی‌های موجود در جوامع مختلف، بالارفتن آمار پرونده‌های قضائی است که بالارفتن آمار ورودی زندان پیامد آن خواهد بود. این امر فقط به جامعه ما محدود نمی‌شود و در هر جامعه‌ای که این رویکرد حاکم باشد، شاهد افزایش پرونده‌های قضائی و افزایش آمار زندانیان خواهیم بود. ما هم بر اساس آمارهایی که در کشور وجود دارد، نگرانی درباره افزایش پرونده‌های قضائی و به‌تبع آن افزایش آمار زندانیان را بیش از پیش احساس می‌کنیم؛ به‌گونه‌ای که قوه قضائیه بخشنامه کاهش جمعیت کیفری و کاهش آمار زندانیان را صادر می‌کند یا در قانون برنامه ششم، قوه قضائیه موظف به بازنگری در عناوین مجرمانه شده و اینکه جرائم سبک را به «تخلف» تغییر دهد. در ایران بر اساس آمارهای مختلف حدود هزارو 300 تا دوهزار عنوان مجرمانه داریم و حتی یکی از مسئولان قضائی از دوهزارو 500 عنوان مجرمانه سخن به میان آورده است. طبیعتا با افزایش تعداد عناوین مجرمانه و بیشترشدن مصداق‌ها، تعداد افرادی که مشمول مجازات می‌شوند، افزایش پیدا می‌کند. این در حالی است که گفته می‌شود در بعضی از کشورها تعداد عناوین مجرمانه در 60 یا 70 محور بیشتر نمی‌گنجد. در قانون برنامه ششم کاهش این عناوین پیش‌بینی شده است.

در کنار این موارد، با توجه به اینکه بعد از ورود افراد به زندان، پذیرش اجتماعی نسبت به این افراد سخت‌تر خواهد بود و برچسب‌های اجتماعی مانند فرزند زندانی یا همسر زندانی به خانواده آنها می‌خورد یا برای خود آن فرد در هر کاری که بخواهد انجام دهد، سوء‌سابقه مطرح می‌شود، موضوع استفاده از مجازات‌های جایگزین حبس در تمام دنیا مطرح است، چون فردی به زندان می‌رود و خانواده او گرفتار می‌شوند و ممکن است ورود به زندان فردی به علت تصادف، مبلغی ناچیز یا جرمی سبک تبعات دیگری برای سایر اعضای خانواده داشته باشد. به همین دلیل در سیستم‌های قضائی مختلف رویکردهای مجازات جایگزین حبس در نظر گرفته می‌شود و در شرایطی که امکان تعیین مجازات جایگزین وجود دارد، قضات می‌توانند این مجازات‌ها را در نظر بگیرند.

در بعضی از فصول قانون مجازات اسلامی جدید نیز به این نکته اشاره شده و به قضات اختیار داده شده است که از این ظرفیت استفاده کنند، ولی ما از ظرفیت مجازات جایگزین حبس خیلی استفاده نکرده‌ایم و این در سیستم قضائی ما تبدیل به یک فرهنگ نشده است. ما اعتقاد داریم که استفاده از مجازات جایگزین حبس، زمینه بازتوانی اجتماعی و بازگشت افراد را به خانواده و جامعه فراهم می‌کند و به‌این‌ترتیب خانواده کمتر آسیب می‌بیند و وقتی افراد در عین تحمل مجازات، در جایی مثل زندان به‌سر نمی‌برند، خیال خانواده‌ها راحت‌تر است و پیامدهای منفی به‌مراتب کمتری دارد، ضمن اینکه هزینه دولت‌ها برای تأمین مخارج هر زندانی کاهش پیدا می‌کند.  

متأسفانه این موضوع هنوز در خود سیستم قضائی نهادینه و تبدیل به فرهنگ نشده است؛ گرچه در چند سال اخیر آمار ورودی به زندان – که ممکن است از یک روز تا یک سال متغیر باشد -  از 600 هزار به حدود 420 هزار کاهش یافته است، اما اگر از ظرفیت مجازات جایگزین بیشتر استفاده کنیم، زندان‌های ما به‌مراتب کوچک‌تر خواهند شد و این مستلزم آن است که در سیستم قضائی تبدیل به فرهنگ حاکم در روابط بین قضات، شاکی و متشاکی شود و همچنین مستلزم آن است که مسئولان قضائی نیز توجه بیشتری نسبت به این موضوع داشته باشند، گفت‌و‌گوهای بیشتری در حوزه مجازات جایگزین حبس انجام شود، جلسات آموزشی مختلف برای قضاتی که احکامی صادر می‌کنند، گذاشته شود و  مجازات جایگزین حبس در هر بخشنامه‌ای مورد توجه قرار گیرد، معیار ارزیابی قضات استفاده از این ظرفیت‌ها و معیار ارزیابی دادگستری استان‌ها استفاده از مجازات جایگزین حبس باشد. این امر به‌ویژه در حوزه کودکان، زنان، خانواده و افراد دارای نیازهای خاص، کمک خواهد کرد که آمار ورود به زندان کاهش پیدا کند

منبع: روز نامه شرق/2 خرداد 1397

 Image result for ‫موسوی چلک‬‎





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1397/03/12

چند توصیه به خانواده دانش‌آموزان قربانی تعرض/آمادگی انجمن مددکاری برای ارائه خدمات به قربانیان

موسوی چلك

رئیس انجمن مددکاری اجتماعی ایران از آمادگی این انجمن برای ارائه خدمات تخصصی مددکاری اجتماعی به خانواده‌های دانش‌آموزان آزاردیده در مدرسه غرب تهران به منظور آموزش چگونگی مواجهه با این موضوع خبر داد.

سید حسن موسوی چلک در گفت‌وگو با ایسنا، با بیان این که واقعه‌ای که اتفاق افتاده افکار عمومی را جریحه دار کرده است گفت: یکی از مهمترین دلایل اثرات اجتماعی گسترده این امر، اتفاق حادثه در محیط مدرسه ـ که مورد اعتماد خانواده‌هاست ـ رخ داده است.

وی با بیان این که خانواده‌هایی که درگیر این موضوع هستند به مراتب بیشتر از سایرین تحت فشار روحی قرار گرفته‌اند، افزود: با این وجود خانواده‌های دیگری که فرزندانشان در این مدرسه تحصیل می‌کردند نباید این بی اعتمادی را به فرزندانشان انتقال دهند و فرزندانشان را با کنترل شدید و " سین جیم کردن" آزار دهند.

رئیس انجمن مددکاری اجتماعی ایران با تاکید بر این که آموزش و پرورش باید در مورد ابعاد مختلف این حادثه به شکل رسمی،  شفاف و  بدون ملاحظه اطلاع رسانی کند، افزود: سیستم قضایی نیز باید مقتدرانه وارد عمل شود؛ مقام معظم رهبری نیز دستورات لازم در این زمینه را صادر کردند. این حادثه یک واقعیت اجتماعی است که در جامعه با کودک آزاری‌هایی روبرو هستیم، با این وجود ابعاد جنسی چنین آزارهایی یا کمتر است و یا کمتر گزارش می شود.

موسوی چلک با بیان این که خانواده‌هایی که فرزندشان درگیر این موضوع بوده و حتی خود والدین نیازمند مداخلات مددکاری اجتماعی هستند، توضیح داد: این خانواده‌ها فشار زیادی را تحمل می‌کنند و انجمن مددکاری اجتماعی این آمادگی را دارد که خدمات تخصصی مددکاری را برای تک تک این افراد و خانواده‌ها در مورد چگونگی مواجهه با این موضوع ارائه کند.

وی در ادامه خطاب به خانواده‌هایی که به طور مستقیم و یا غیر مستقیم درگیر این حادثه بودند نیز گفت: توصیه می کنیم که این خانواده‌ها هم به این دانش‌آموزان و هم به سایر فرزندانشان سخت نگیرند، تحقیرشان نکنند و یا حتی آنها را مورد ترحم قرار ندهند. باید دید این دانش آموزان در چه شرایطی حاضر به این رفتار شده‌اند؟.

رئیس انجمن نهادهای اجتماعی ایران با بیان اینکه این دانش آموزان خودشان قربانی بوده اند، اظهار کرد: ممکن است این رفتار در اثر نبود ارتباط و یا مکالمه‌ای بین فرزندان با والدین ، دو رو بودن فضای خانواده و یا حتی بی تفاوتی آنها به وجود آمده باشد. با این وجود باید با قربانیان متناسب با شرایطشان رفتار کرد. نباید عرصه را بر آنان تنگ کرد چرا که ممکن است تبعات منفی دیگری هم به همراه داشته باشد.

انتهای پیام





نوع مطلب : مصاحبه ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1397/03/11

ارشناسان در گفت‌‌‌و‌گو با همشهری از مهم‌ترین دلایل وقوع تعرض در دبیرستان پایتخت میگویند

غفلت از آموزش ‌مسائل‌جنسی در مدارس

نظرسنجی
غفلت از آموزش ‌مسائل‌جنسی در مدارس


قد علم کردند. وقتی بحث آموزش و مراقبه‌های جنسی برای پیشگیری از آسیبی که متوجه کودکان و نوجوانان شد، هجمه‌ای از مخالفت‌ها آن را در نطفه خفه کرد. وحشت از آنچه «گستاخ شدن کودکان و نوجوانانمان» اعلام شد آموزش پیشگیری از آسیب‌های مربوط به مسائل جنسی را به عقب‌نشینی وادار کرد. اما نتیجه این عقب‌نشینی‌ها منجر به فاجعه تجاوز جمعی در یکی از مدارس غیرانتفاعی شد؛ خبری که منتشر شد و شاید خبرهای بسیاری هم رخ داده‌اند که همچنان پنهان مانده‌اند. متجاوز؛ معاون دبیرستان. قربانیان؛ کودکان و نوجوانان. همشهری در واکاوی و بررسی عوامل وقوع فاجعه دبیرستان پسرانه تهران با برخی کارشناسان گفت‌وگو کرده، کارشناسان «آموزش جنسی» به کودکان و نوجوانان را به‌عنوان حلقه مفقوده در جامعه ما می‌دانند. فقدان مؤلفه‌ای به‌نام «آموزش» که سرانجام آن سریال تکراری سوءاستفاده‌های جنسی در شریف‌ترین و مطمئن‌ترین مکان است. نقطه‌ای که تصور می‌شود پناهگاه کودکان و نوجوانان و خانه دوم‌شان است تبدیل می‌شود به کانون ترس و دلهره و تشویش اذهان عمومی.



سنجش‌های روانی و رفتاری به گزینش معلمان اضافه شود

 امیر عباس میرزاخانی/  فعال آموزش و پرورش



اخیرا معاون یک دبیرستان پسرانه در غرب تهران اقدام به آزار جنسی تعدادی از دانش‌آموزان کرده که بازتاب‌های گسترده داشته‌است. وزیر آموزش و پرورش در توییتی با ابراز تأسف شدید نسبت به این جنایت تلخ و شرم آور، بر به‌روز رسانی فرایند گزینش، به‌ویژه نظارت سختگیرانه و بدون مسامحه برای جلوگیری از تکرار این اتفاقات تأکید کرد. در قانون گزینش معلمان و کارکنان آموزش و پرورش مصوب سال 74شمسی در مجلس شورای اسلامی، داوطلب شغل معلمی علاوه بر داشتن شرایط عمومی استخدام (‌صلاحیت علمی و توانایی‌جسمی و روانی)، باید ضوابط اخلاقی، اعتقادی و سیاسی که در 7بند و 3 تبصره احصا شده است را دارا باشد. در سال 75 قانون گزینش معلمان با تصویب مجلس به همه دستگاه‌های دولتی و نیمه دولتی که تمام یا قسمتی از بودجه آنها از بودجه عمومی تأمین می‌شود تسری پیدا کرد. این قانون افرادی را به دلایل عقیدتی و سیاسی از استخدام در دستگاه‌های دولتی و مؤسسات وابسته به دولت محروم می‌کند. برخی از این شرایط مانند «عدم‌وابستگی به احزاب و سازمان‌های غیرقانونی» و یا «عدم‌سابقه کیفری مؤثر» را از طریق استعلام از دستگاه‌های قضایی و امنیتی می‌توان احراز کرد. اما اثبات و رد «التزام عملی» داوطلبان به احکام دینی و سیاسی، بسیار دشوار است. درگزینش معلمان، طبق قانون، فرد بی‌اعتقاد به دین، فردی که نماز نمی‌خواند و روزه نمی‌گیرد، فردی که هوادار فلان حزب رانده شده از قدرت است و... نمی‌تواند معلم شود. حتی اگر فرد ادعای اعتقاد و التزام داشته باشد اما برای گزینشگر احراز نشود از ورود به آموزش و پرورش باز می‌ماند. این حرف‌ها را همه معلمانی که از صافی گزینش عبور کرده‌اند می‌دانند. با نگاهی گذرا به قوانین گزینش، مشاهده می‌شود که بندهای قانون مصوب و اجرایی گزینش، براساس تمرکز گزینشگران روی مسائل اعتقادی و سیاسی است و به‌هیچ‌عنوان امکان توجه به بحث‌های روانی و جنسی و شناسایی افرادی مانند معاون مدرسه پسرانه در غرب تهران یا دیگر موارد آزار جنسی در دانش‌آموزان را فراهم نمی‌کند. بنابراین مسئولان وزارت آموزش و پرورش و سیاستگذاران کشور باید با بررسی همه جانبه و نگاه آسیب شناسانه به این اتفاق، راهی برای برون رفت از تکرار این حوادث پیشنهاد کنند. تمرکز بیش از حد بر این نوع گزینش‌های کنونی تا حدودی باعث غفلت از احراز صلاحیت‌های حرفه‌ای و تخصصی معلمان و کارکنان دولت شده است. حال با توییت سیدمحمد بطحایی به‌نظر می‌رسد که وزارت آموزش و پرورش قصد دارد برای جلوگیری از تکرار این چنین حوادث شرم‌آور، آیین‌نامه‌ای تنظیم کند که از این پس گزینش نیروهای شاغل در هر بخشی، غیراز مباحث سیاسی و اعتقادی و حزبی و...بر جنبه‌هایی از ضوابط حرفه‌ای برای احراز شغل معلمی انگشت بگذارد، اقدامی که اگر چه دیر است، اما می‌تواند مرهمی برای درد کهنه آموزش و پرورش باشد.


آموزش‌های پیشگیرانه و تشکیل پلیس ویژه جرایم جنسی

لیلا ارشد/ فعال اجتماعی و حقوق کودک



آموزش به‌عنوان یک نوع مهارت و ابزار مقابله با آسیب‌های اجتماعی است. در جامعه امروزی نیاز کودکان و نوجوانان به اینگونه آموزش‌ها به‌منظور پیشگیری سطح یک، مهم‌تر، پیچیده‌تر و بیشتر از بزرگسالان است. درخصوص مسائل جنسی، آموزش‌ها باید به‌نحوی باشد که فرد با به کارگیری آن بتواند در شرایط پیچیده با یک تصمیم‌گیری سریع، درست و منطقی خود را از صدمه و آسیب ناشی از آن برهاند.آموزش‌های جنسی باید در جامعه ما به‌صورت گسترده در اختیار کودکان، نوجوانان و حتی جوانان قرار گیرد. یکی از موارد مهمی که باید آموزش داده شود، تربیت جنسی است. در جامعه ما متأسفانه وقتی بحث آموزش جنسی مطرح می‌شود این تصور پیش می‌آید که قرار است به کودکان و نوجوانان مسائل جنسی آموزش داده شود، درحالی‌که دادن اطلاعات و تربیت جنسی به کودکان کمک می‌کند تا علاوه بر شناخت خود، محدودیت‌ها، توانمندی و حتی اندام‌های خود را شناسایی کنند. با این آموزش‌ها فرد می‌تواند روابطش را با افراد همجنس و غیرهمجنس تنظیم کند. والدین هم باید بیاموزند که با صحبت کردن مداوم در این زمینه و ایجاد رابطه‌ای صمیمانه و  با همدلی با کودکان می‌توانند در جریان مسائل آنها قرار گیرند. این رابطه و تعامل صمیمانه کمک می‌کند که والدین درهنگام ضرورت قبل از وقوع هر اتفاقی از آن مطلع شوند و از آن پیشگیری کنند. این آموزش‌ها فقط مختص خانواده‌ها نیست؛ در کودکستان، دبستان، دبیرستان و دانشگاه‌ها بارها باید پیشگیری سطح یک  مهارت‌های مختلف آموزش داده شود. با آموزش باید افراد آسیب‌پذیر را در مقابل آسیب‌های مربوط به مسائل جنسی واکسینه کنیم. در بسیاری از مواقع والدین به تنهایی نمی‌توانند در پیشبرد اهداف موفق عمل کنند. مدرسه و خانواده در کنار هم باید برای مهارت آموزی در زمینه آسیب‌های جنسی کودکان وارد میدان شوند. ما با خانواده‌هایی مواجه هستیم که پدر و مادر آموزش ندیده‌اند. در زمینه آموزش مسائل جنسی به کودکان و نوجوانان در جهت کاهش آسیب‌های آن، حتی پدر و مادر‌ها هم آموزش ندیده‌اند. امروزه تنها اهرم کنترل و تربیت کودکان، خانواده‌ها نیستند. با وجود امکانات و ورود به فضای مجازی و تعاملات بالا در اجتماع خانواده به تنهایی نمی‌تواند بار آموزش و کنترل فرزندان را به دوش بکشد بلکه نیاز به همکاری و هماهنگی همه جانبه است. به‌عنوان مثال اگر قرار باشد آسیب‌های جنسی که کودکان و نوجوانان را تهدید می‌کند کاهش دهیم باید خانواده و مدرسه و همه دستگاه‌ها همکاری کنند و هماهنگی ایجاد شود. آموزش و پرورش و صدا و سیما از نهاد‌های تأثیرگذاری هستند که در این مسائل می‌توانند در کنار خانواده و مدرسه در امر آموزش کمک کنند. مسئله بعدی در رابطه با تابوهاست. به شکل سنتی در خیلی از خانواده‌ها آموزش پیشگیرانه به کودکان داده نمی‌شود حتی با کنجکاوی‌های معمول آنها سخت برخورد می‌شود.

شکل آموزش‌ها در این زمینه در محیط خانواده‌ها به‌صورت سرکوب، ارائه اطلاعات غلط و توبیخ و تنبیه است. از این‌رو باید ابتدا نهاد‌ها و دستگاه‌های متولی آموزش‌ها را از پدر و مادر‌ها آغاز کنند و به موازات آن کودکان، نوجوانان و جوانان را از مسائل موجود آگاه و مطلع سازند. در آخر ما به یک بانک اطلاعاتی نیازمندیم که شامل لیست کاملی از افراد بزهکار جنسی باشد. شناسایی این افراد باعث می‌شود در محیط‌ها و مسئولیت‌هایی که بستر مناسب را برای آزار و اذیت فراهم می‌کند گمارده نشوند. حتی می‌توانیم در کشور پلیس ویژه جرایم جنسی داشته باشیم.




غفلت خانواده‌ها از بچه‌ها را فراموش نکنیم

مظفر الوندی/ دبیر سابق مرجع ملی کنوانسیون حقوق کودک




حادثه‌ای که چند روز پیش در مدرسه‌ای در تهران اتفاق افتاد حادثه تلخی بود که نباید به مرور زمان فراموش شود. همین مسئله نشان داد که ما در قسمت آموزش ضعیف هستیم. آموزش به خانواده‌ها، آموزش به بچه‌ها و آموزش به اولیای مدارس از مهم‌ترین و اصلی‌ترین نکاتی است که باید به آن توجه شود. ترویج آموزش مسائل جنسی ضرورتی است که باید در سطوح مختلف صورت بگیرد. ما سالیان سال است که در رساله‌های علمیه شاهد مسائل مربوط به امور جنسی هستیم اما می‌ترسیم که همین آموزش‌ها را در مقاطع مختلف تحصیلی داشته باشیم. آموزش و پرورش نیز باید به‌صورت جدی‌تر به مسئله آموزش جنسی متناسب با سن دانش‌آموزان بپردازد و آن را به صورت بومی‌سازی‌‌شده به دانش‌آموزان تدریس کند. یکی از مسائلی که در هیاهوی رسانه‌ها نباید فراموش شود این است که غفلت خانواده‌ها را از بچه‌ها نباید دست‌کم بگیریم. در حادثه اخیر تغییر در نوع رفتار بچه‌ها باید خیلی سریع‌تر والدین را حساس می‌کرد. والدین این بچه‌ها اینقدر از حالات و روحیات بچه‌های خود دور هستند که زمانی که گفته می‌شده بچه‌ها در اردو مشروبات الکلی مصرف کرده و به خانه بر می‌گشتند متوجه تغییر حالت آنها نمی‌شدند. در بروز این مسئله معاون مدرسه، خانواده و محیط آموزشی هر کدام سهمی دارند. یکی از بخش‌هایی که در نقض حقوق کودک باید به آن توجه شود مسئله غفلت والدین است که بر اثر این غفلت حق سلامت، زندگی و حقوق فردی کودکان نقض می‌شود. اما ساده‌انگاری است که تصور کنیم با اجرای حکم درخصوص این مسئله، پرونده آن بسته می‌شود؛ ما باید از این حوادث برای آینده تدبیر کنیم. اظهارنظر رهبری درخصوص رسیدگی سریع به این مسئله نشان از اهمیت موضوع دارد اما در عین حال باید ابعاد آن نیز بررسی شود چرا که مجازات معاون مدرسه به تنهایی کفایت نمی‌کند و نظام آموزش و پرورش، نظام گزینش و معلمان زیر سؤال هستند. نکته مهم دیگر این است که این حادثه در یک مدرسه با موقعیت خوب در پایتخت اتفاق افتاده اما وضعیت مدارس حاشیه شهر مشخص نیست و ممکن است این موضوع با توجه به وضعیت زندگی بچه‌ها در وضعیتی شدیدتر در این مدارس اتفاق بیفتد و هیچ‌گاه هم رسانه‌ای نشود. مسئله دیگر که باید به آن توجه شود این است که موضوع، مهم تلقی شود تا بتوان برای آن کاری کرد. در تمام دنیا این قبیل اتفاقات روی می‌دهد اما فرق ما با آنها این است که آنها برای این مسائل پرونده دارند و موضوع را بررسی و تحلیل می‌کنند و درصدد کاهش آن هستند ولی ما آماری در این زمینه نداریم و نمونه‌هایی که اتفاق می‌افتد بعد از مدتی به‌دست فراموشی سپرده می‌شوند. به همین دلیل وجود قوانین سختگیرانه برای برخورد با این مسائل ضروری است. اکنون در قوانین فعلی ما مواردی درخصوص کودک آزاری وجود دارد اما کافی نیست. باید درخصوص کودکان یک قانون جامع و کامل داشته باشیم که همه ابعاد تعرض به حقوق کودکان ازجمله آزارهای جسمی و جنسی را در بر بگیرد. این در حالی است که متأسفانه در بین تصمیم‌گیران و مجریان قانون درخصوص حقوق کودکان حساسیت بالایی وجود ندارد و ویرایش نهایی لایحه مربوط به حقوق کودک و نوجوان نیز چندان کامل نیست اما همین نسخه هم در نوبت رسیدگی در مجلس قرار دارد و هنوز تکلیفش مشخص نیست. مسئله دیگری که باید به آن توجه کرد نوع نگاه به این موضوعات از منظر افراد مختلف در سطح افراد تصمیم‌گیر، ‌پژوهشگر، معلم و... است. این نگاه یکسان نیست. یک مسئول عنوان می‌کند که آزار جنسی در کشور ما اولویت نیست و دیگری اولویت آن را بالا می‌داند، همین تفاوت نگاه به این مسئله می‌تواند در بررسی‌های مربوط به آن مشکلاتی را ایجاد کند. براساس پژوهشی که چند سال قبل در 17استان کشور داشتیم متخصصان، مددکاران و افراد درگیر با موضوعات مربوط به کودکان، اولویت اصلی را در مسئله کودکان حمایت از کودکان در معرض آسیب‌های جنسی و جسمی عنوان کردند اما تابو بودن این مسئله که معمولا با مسائل سیاسی گره می‌خورد باعث می‌شود تا موضوع اصلی زیر سؤال برود. سخن آخر درخصوص رسیدگی به این پرونده‌هاست. خلایی که در سیستم قضایی ما در این خصوص وجود دارد این است که بچه‌ها در مراحل مختلف تحقیق از سوی پلیس، دادستان، بازپرس، بازرس آموزش و پرورش و... مدام مورد پرسش قرار می‌گیرند و همین سؤال‌های متعدد درخصوص موضوع می‌تواند آسیب‌های بیشتری به بچه‌ها وارد کند درحالی‌که در کشورهای پیشرفته مددکاران حرفه‌ای بعد از گفت‌وگو با بچه‌ها و روشن شدن زوایای مختلف حادثه در دادگاه نقش بچه‌ها را به‌عهده می‌گیرند و معمولا بچه‌ها برای پاسخگویی در دادگاه حضور ندارند چرا که حضور بچه‌ها در محکمه بیشترین ضرر را از نظر روحی و روانی به آنها وارد می‌کند.




توجه به مراقبت جنسی در دوران بلوغ

سیدحسن موسوی‌چلک/ رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران




یکی از نیازهای اساسی هر فرد موضوع در اختیار داشتن اطلاعات درست برای عبور از مراحل رشد است. طبیعتا یکی از این نیازها، نیازهای جنسی و نیازهای مربوط به سلامت دوران بلوغ است ؛ موضوعی است که نمی‌شود نسبت به آن بی‌توجه بود، چون وقتی بچه‌ها در این دوران قرار می‌گیرند اگر نتوانند اطلاعات درست را از منابع درست دریافت کنند، تلاش می‌کنند از راه‌های دیگر و چه بسا راه‌های نامطمئن به آن دسترسی داشته باشند. چندین گروه می‌توانند در این حوزه کمک کنند؛ گروه اول خانواده که خودشان باید اطلاعات درستی در ارتباط با این دوران داشته باشند و این اطلاعات را بموقع به اعضای خانواده و فرزندان منتقل کنند. دادن اطلاعات بموقع یعنی به بچه زیر 6 سال باید آموزش دهیم که چه کسانی در چه شرایطی مثلا می‌توانند کجای بدنت را لمس کنند اما همین اطلاعات در مورد بچه 11ساله یا بچه‌ای که دوران بلوغ را طی می‌کند، متفاوت است. مهم این است که این آموزش‌ها بموقع و درست در اختیار افراد قرار بگیرد. بعد از خانواده‌ها محیط‌های اجتماعی مرتبط می‌توانند در این حوزه در چارچوب وظایف خود و شرایط سنی، جسمی و سواد افراد ایفای نقش کنند و اطلاعات فرد را در حوزه بلوغ افزایش دهند. به‌دلیل اینکه بچه‌ها دوران بلوغ خود را در مدرسه می‌گذرانند و با همسالان خود ارتباط دارند، معمولا از مسئولان و اولیای مدرسه در کنار والدین اطلاعات می‌گیرند که گاهی مواقع نقش همکلاسی از خانواده و اولیای مدرسه بیشتر است، درحالی‌که بالا بردن سواد افراد به بالا بردن سلامت جنسی می‌تواند کمک کند تا از این دست مشکلات کمتر اتفاق بیفتد و اطلاعات را از منابعی بگیرند که درست‌تر باشند. نکته بعدی سایر محیط‌های اجتماعی و گروه‌هایی است که افراد در آنها حضور دارند و در بحث پیشگیری کار می‌کنند، حتی در منابع دینی هم سرپوشی درخصوص نیازهای جنسی ندارند و این منابع می‌توانند کمک کنند تا اطلاعات مربوط به سلامت جنسی در اختیار افراد قرار بگیرد. تابو نکردن آموزش مسائل جنسی به این معنا نیست که بدون هیچ حرمتی در مدارس راجع به رابطه جنسی صحبت شود، بلکه داشتن سواد جنسی با داشتن رابطه جنسی متفاوت است. هدف از سواد جنسی آموزش راه‌های ارتباط جنسی نیست، بلکه هدف این است که اگر فردی خواست به بچه‌ها تعرض داشته باشد، بچه بلافاصله واکنش نشان دهد و آزارهای جنسی ناشی از غفلت و ترس کمتر شود. چه‌بسا اگر دانش‌آموزانی که به‌نوعی مورد تعرض واقع شدند در خانه شاهد فضای امن بودند و می‌توانستند حرف بزنند، زودتر این مسئله مشخص می‌شد. وقتی فضا برای صحبت کردن امن نباشد یا مسئله عنوان نمی‌شود یا کتمان می‌شود، همین کتمان کردن باعث تکرار این رفتار و آزار و اذیت جسمی و روحی بچه می‌شود. درحالی‌که اگر راجع به این موضوعات و در چارچوب مشخص شده در خانواده‌ها صحبت شود، بچه‌ها حس امنیت پیدا می‌کنند و درصورت احساس خطر بلافاصله خانواده را در جریان می‌گذارند. حالا هم که موضوع رسانه‌ای شده خانواده‌ها نباید بچه‌ها را محدود و کنترل کنند. همکلاسی‌ها و هم‌محله‌ای‌ها و اقوام نیز نباید کاری کنند تا بچه‌ها حس حقارت و گناه داشته باشند؛ ضمن اینکه اکنون خانواده‌ها و بچه‌ها قربانی این اتفاق شده‌اند و نیاز به دریافت حمایت‌های مددکاری دارند که انجمن اجتماعی مدکاری ایران برای یاری رساندن به خانواده‌ها و بچه‌ها در زمینه مددکاری آمادگی لازم را دارد.

منبع: روزطنامه همشهری/10 خرداد 97







نوع مطلب : مصاحبه ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1397/03/11

لایحه حمایت از حقوق کودکان در راه بهارستان

ماجرای تعرض به جمعی از دانش‌آموزانِ مدرسه‌ای درغرب تهران و انعکاس آن در رسانه‌ها، بار دیگر لایحه خاک خورده حمایت از حقوق کودکان را بر سر زبان‌ها انداخت. لایحه‌ای که درصورت تصویب قرار است، از آزار و اذیت جنسی و صدها آسیب دیگری که کودکان را تهدید می‌کند، جلوگیری کند اما همچنان، نزدیک به یک دهه است، درانتطار رأی نمایندگانِ مجلس به سر می‌برد.

حالا، سؤالی که با وجود کودک آزاری‌های چند ماهه اخیر، مطرح می‌شود، این است که چرا نسبت به تصویب این لایحه اقدام نمی‌شود؟ موضوعی که «فاطمه ذوالقدر»، دبیر کمیسیون فرهنگی مجلس هم به آن اشاره می‌کند و به «ایران»، می گوید: به علت کودک آزاری‌های چند ماهه گذشته، برای تسریع تصویب لایحه شروع به جمع‌آوری امضا در مجلس کردیم که حدود 50 نماینده آن را امضا کردند. به همین علت، در حال حاضر لایحه به حالت فوریت درآمده و انتظار می‌رود تا 3 هفته دیگر به صحن علنی مجلس راه پیدا کند.

دبیر کمیسیون فرهنگی مجلس در زمینه ماجرای تعرض به گروهی از دانش‌آموزان در مدرسه‌ای درغرب تهران، نیز می‌گوید: جای تأسف دارد که چنین اتفاقی در مدرسه غیرانتفاعی ایجاد شده که این موضوع نشان می‌دهد، کنترل‌های خانواده‌ها و مسئولان باید افزایش پیدا کند، چراکه کودکان و نوجوانان در معرض آسیب‌های جدی هستند.ذوالقدر ادامه می‌دهد: متأسفانه دانش‌آموزان و خانواده‌های آنها دچار آسیب‌های مختلفی مانند پرخاشگری و افسردگی شدند که به همین خاطر، ما مجدداً پیگیر تسریع لایحه حمایت از کودکان شدیم تا لایحه سریع‌تر به تصویب برسد.

**اگر 30درصد از مفاد لایحه اجرا شود، بخش عمده‌ای از مشکلات حل می‌شود
یکی ازمسائلی که در لایحه حمایت از حقوق کودکان به آن تأکید شده، آسیب‌هایی است که در مدرسه‌ها، دانش‌آموزان را تهدید می‌کند. موضوعی که «سید حسن موسوی چلک»، رئیس انجمن مددکاری اجتماعی هم به آن اشاره می‌کند و می‌گوید: مدرسه، یکی ازمحیط‌هایی است که در لایحه حمایت از حقوق کودکان نسبت به آن برنامه‌ریزی شده است. به‌ طوری که حتی وظایف و تکالیفی نیز برای مدرسه درصورت بروز آزارهای جنسی داخل و خارج از مدرسه در این لایحه پیش‌بینی شده است. به همین علت، اگر لایحه به قانون تبدیل شود می‌تواند جنبه آموزشی داشته باشد و از بسیاری از آسیب‌های حوزه کودکان جلوگیری کند.

رئیس انجمن مددکاری کشور با اشاره به اینکه تصویب لایحه حمایت از حقوق کودکان به تنهایی نمی‌تواند باعث پیشگیری از جرایم مربوط به حوزه کودکان شود، می‌گوید: برخی از مفاد این لایحه، می‌تواند به علت ایجاد حساسیت در جامعه باعث کاهش کودک‌آزاری در کشور شود و از روند افزایش جرم در این حوزه تا حدودی جلوگیری کند.

وی ادامه می‌دهد: در صورت اجرایی شدن 30 درصد از این لایحه، می‌توان با قطعیت گفت، ایران جز و یکی از کشورهای پیشرو در قانون حمایت از کودکان و نوجوانان خواهد بود. البته، موضوع آموزش به کودکان در زمینه حریم خصوصی و اینکه چه افرادی و در چه زمان‌هایی می‌توانند به این حریم وارد شوند نیز از اهمیت بسزایی برخوردار است.

**لزوم ارائه مراقبت‌های بهداشت جنسی به خانواده ها
«پروانه سلحشوری»، نماینده کمیسیون فرهنگی مجلس نیز با اشاره به اینکه یکی از مهم‌ترین نقاط مثبت لایحه وجود مفاد حمایتی برای کودکان است، می‌گوید: حتی در لایحه اشاره شده که هرگونه صدمه و اذیت و آزار و شکنجه جسمی و روحی کودکان زیر 18 سال و نادیده‌ گرفتن عمدی سلامت و بهداشت روانی و جسمی و ممانعت از تحصیل آنان جرم محسوب شده و برای آن جزای نقدی و حبس در نظر گرفته شده است.

وی در پاسخ به این سؤال که مفاد قانونی مجازات علیه کودک آزار‌ها می‌تواند از افزایش این معضل جلوگیری کند، می‌افزاید: به طور کلی مجازات نقش بازدارنده برای جرایم ایفا می‌کند اما نمی‌توان به طور قطعی گفت، قوانین می‌توانند از جرایم پیشگیری کنند.
منبع: روزنامه ایران؛ 1397.3.9
**گروه اطلاع رسانی**9370**1732

انتهای پیام /* 




نوع مطلب : مصاحبه ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1397/03/11


( کل صفحات : 3 )    1   2   3   


آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی