دغدغه های یک مدد کار اجتماعی
همه روز روزه بودن همه شب طواف کردن....
صفحه نخست       پست الکترونیک          تماس با ما              ATOM            طراح قالب
گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من
درباره وبلاگ



مدیر وبلاگ :سید حسن موسوی چلک
مطالب اخیر

جامعه ما نگران آینده است

یکی از ویژگی‌های امروز جامعه ما، نگرانی نسبت به موضوع خشونت چه خشونت‌های در قالب ضرب و جرح و چه خشونت‌های خانگی است که گاهی اوقات به شکل آزار و گاهی هم می‌تواند منجر به قتل شود. با نگاهی به آمار پرونده‌های قضائی، ضرب و جرح تقریبا بعد از سرقت، جزو دومین جرائمی است که در حوزه قضائی مورد بررسی قرار می‌گیرد. اگر این مولفه را محور قرار دهیم، باید ببینیم که چند عامل در این بخش تاثیرگذار است. یک بخش فضای کلی جامعه است. جامعه‌ای که در آن نشاط اجتماعی بالا باشد، طبیعتا خشونت فرصت کمتری برای ظهور و بروز پیدا می‌کند. جامعه‌ای که نسبت به آینده نگران باشد این نگرانی روی رفتار مردم به اشکال مختلف تاثیر می‌گذارد. طبق پژوهشی که سال گذشته به عنوان یکی از محورهای کلی سیاست‌های سلامت در تهران روی حدود 6هزار نفر انجام شد و به این پرسش پاسخ دادند که عوامل فشارهای روانی چه مواردی است؟ تقریبا 4، 5 عامل اول را نگرانی نسبت به آینده، نگرانی نسبت به شغل، نگرانی نسبت به بیماری و نگرانی نسبت به از دست دادن عزیزان برشمردند. آدم نگران، نمی‌تواند آدم شاد و بانشاطی باشد. طبیعتا این آمار این پیام را دارد که جامعه ما نگران آینده است و این نگرانی می‌تواند روی رفتار مردم تاثیر بگذارد. حالا اگر در این شرایط مردم مهارت‌های کنترل خشم را بلد نباشند، امروز در کنار برنامه ریزی که در افزایش نشاط باید انجام دهیم -که متاسفانه انجام نمی‌شود- باید روی مهارت تاب آوری اجتماعی مردم نیز کار کنیم. اما متاسفانه این موضوع هم مورد غفلت واقع شده است. وقتی تاب‌آوری و مدارا در جامعه کم می‌شود، طبیعتا باید شاهد رفتارهای خشونت‌آمیز باشیم. اکنون دقیقا این شرایط را تجربه می‌کنیم که مردم نسبت به آینده شان نگران اند و در این میان شرایط اقتصادی تاثیرگذار است. شفافیت، امید به مسئولان، امید اجتماعی و اعتماد مردم نیز در این رابطه نقش دارند. هرچه اعتماد مردم بیشتر باشد، تاثیر مثبت در ایجاد شادابی و کاهش خشونت و هر چه کمتر باشد، طبیعتا عوارضی را خواهد داشت. به نظر می‌رسد اینجاست که می‌طلبد روی نشاط اجتماعی و مسئولیت و تاب‌آوری اجتماعی در جامعه کار شود. اما واقعیت این است که مثل همیشه فقط پیشگیری از آسیب‌ها گفته می‌شود ولی در عمل زمانی که رفتار خشونت آمیز را می‌بینیم، تازه می‌خواهیم کاری انجام دهیم. مثل بقیه آسیب‌ها که همیشه منتظریم... اما از آنجا که عموما رویکرد ما فعال نیست و رویکردهای غیرفعال داریم یعنی زمانی که اتفاقی می‌افتد تازه می‌خواهیم مداخله کنیم و کمتر به این نکته توجه می‌کنیم از این نکته غافل می‌شویم که حل این مشکل در مدت زمان محدود، امکان پذیر نیست.شرایط اقتصادی به‌ویژه بعد از حضور ترامپ قابل پیش‌بینی بود و طبیعتا باید روی موضوع تاب آوری اجتماعی کار می‌شد اما از آنجا که همیشه موضوع تاب‌آوری اجتماعی در حاشیه قرار دارد در این مقطع هم عوارض اجتماعی ناشی از فشارهای اقتصادی و سایر فشارها را پیش‌بینی نکرده بودیم که برایش تدابیری اتخاد کنیم. به نظر می‌رسد بروز روزافزون خشونت‌های خانگی که به ضرب و جرح و در مواردی به قتل منجر می‌شود، معلول عواملی است که روی آن متمرکز نبوده‌ایم.

البته اینطور نیست که فقط داخل خانواده خود را نشان دهد که روزانه در خیابان و هنگام رانندگی هم به نمونه‌های بیشماری از آن برخورد می‌کنیم. تعرض به حقوق دیگران هم به نوعی زمینه خشونت را فراهم می‌کند. ضمن اینکه بعضا برخی اینطور فکر می‌کنند که خودشان باید تلافی کنند و انتقام بگیرند. لذا از مجاری قانونی پیگیری نمی‌کنند که البته ناامیدی از اجرای صحیح قانون می‌تواند به نوعی این رفتار خشونت‌آمیز را بیشتر کند. بخشی از خشونت خانوادگی قتل‌های خانوادگی است که عوامل مختلفی از اختلال روانی گرفته تا موضوعات مرتبط با انحصار وراثت، مفاسد اخلاقی یکی از اعضای خانواده، زورگویی، تبعیض، نادیده گرفتن و مواد مخدر باشد. مواد مخدر با قتل ارتباط دارد و فرد در هر دو حالت مصرف و عدم مصرف می‌تواند رفتار غیرطبیعی داشته باشد. یکی از پیامدهای مصرف موادمخدر موضوع قتل است. از طرفی خانواده هم دیگر کارکرد قبلی خود را ندارد. خانه محل آرامش است و نه محل دعوا. گاهی مسائل بیرون را به داخل می‌آوریم و گاهی در داخل نمی‌توانیم خودمراقبتی کنیم. امروز بیش از هرزمانی خودمراقبتی چه فردی و چه درون خانواده تبدیل به ضرورت اجتناب ناپذیر شده است. باید خودمان به فکر خودمان باشیم!

* رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران

منبع: روزنامه آرمان/20 آبان 1397/۲۳۸۴۳۱ | - شماره

 

 





نوع مطلب : مصاحبه ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1397/08/21

مددکاری اجتماعی ۶۱ ساله شد؛ تاکید بر لزوم پوست‌اندازی این حوزه

مددکاری

رئیس انجمن مددکاری اجتماعی با اشاره به افزایش آسیب‌های اجتماعی در جامعه بر لزوم بازنگری در رویکرد مددکاری اجتماعی تاکید کرد و گفت: مددکاری اجتماعی باید رویکرد پیشگیری و توسعه سازمان‌های مردم نهاد را سرلوحه خود قرار دهد.

سید حسن موسوی چلک در گفت‌وگو با ایسنا، با تاکید بر لزوم بازنگری در مددکاری اجتماعی، گفت: امروز در ۶۱ سالگی مددکاری اجتماعی در ایران هستیم، اما هنوز بعد از ۶۱ سال فعالیت در مددکاری اجتماعی نتوانستیم از توانمندی ها و ظرفیت‌های آن آنگونه که باید استفاده کنیم.


وی در ادامه افزود: در حالی که به مشکلات اجتماعی امروز کشور افزوده شده است، رویکردهای نامناسبی در حوزه مددکاری اجتماعی وجود دارد. یکی از مسئولیت‌های مددکاری اجتماعی کمک به ارتقای زندگی و توسعه شاخص‌های بهبود کیفیت زندگی است.


رئیس انجمن مددکاری اجتماعی با بیان اینکه با توجه به تعریف مددکاری اجتماعی در سال ۲۰۱۴ در همه کشورهای عضو فدراسیون جهانی و دانشگاه‌ها تأکید شده است که مددکاری اجتماعی باید پوست اندازی جدید کند، اظهار کرد: ایجاد طرحی نو در این رشته به منزله نفی خدمات گذشته نیست، اما مددکاری اجتماعی نیز اگر نخواهد در راستای نیاز های جدید گام بردارد موفق نخواهد بود.


موسوی چلک با تاکید بر نیاز به شبکه سازی و ایجاد نهادهای مدنی و شبکه‌سازی در مددکاری اجتماعی، تصریح کرد: همچنین باید در سیاست‌گذاری و هم در ساختارهای مدیریتی مددکاری اجتماعی به بازنگری شود. یکی از این عرصه‌ها ایجاد همکاری‌های بین بخشی و فرابخشی است چراکه اگر تنها یکی دو سازمان اجتماعی قیم این حوزه باشند چشم انداز روشنی در انتظارمان نخواهد بود.

وی با تاکید بر بهره‌گیری از ظرفیت‌های موجود توضیح داد: موانع اجتماعی باید حذف شوند چرا که مددکاری اجتماعی، حوزه‌ای بین رشته‌ای است که در سازمان‌های گوناگون از جمله هلال احمر، نیروی انتظامی، سازمان های مردم نهاد، حوزه سالمندان و زنان و... مشغول فعالیت است.

رئیس انجمن مددکاری اجتماعی با بیان اینکه نیاز به مددکاری اجتماعی در آینده افزوده خواهد شد، افزود:در حال حاضر با مسائل اجتماعی گوناگونی روبرو هستیم که مددکاران در آن حوزه کارهای لازم را انجام داده‌اند اما باید از ظرفیت‌های جدید کمک بگیریم تا مددکاری اجتماعی خودش در تقویت خودش گام بردارد. همچنین باید به سمت مدیریت متناسب با شرایط کشور و استفاده از تجارب داخلی بین المللی حرکت کنیم.


موسوی چلک افزود: مددکاری اجتماعی باید توسعه پیدا کند و منسجم تر شود به طوریکه انسجام اجتماعی را سرلوحه خود قرار دهد و مسائل اجتماعی را به شکل روزآمد رصد کند.


انتهای پیام





نوع مطلب : مصاحبه ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1397/08/21
دلایل عدم استفاده از مددکاران اجتماعی/ضرورت ایجادسازمانی خاص

رئیس انجمن مددکاری اجتماعی به لزوم ایجاد سازمان نظام مددکاری اجتماعی اشاره کرد و گفت: دولت باید از مددکاران اجتماعی هم حمایت کند چرا که آنها سفیران سلامت اجتماعی هستند.

سید حسن موسوی چلک در گفتگو با خبرنگار مهر گفت: یکی از مشکلاتی که امروزه در کشور با آن مواجه هستیم پایین بودن شاخص سلامت اجتماعی و سرمایه اجتماعی و بالا بودن آمار جرایم و آسیب های اجتماعی است که برای خروج از این شرایط دولت های هوشمند از همه ظرفیت ها استفاده می کنند تا بتوانند مدیریت کارآمدی داشته باشند و یکی از این ظرفیت ها مددکاران اجتماعی هستند که در ایران ۶۱ سال سابقه علمی دارد.

وی با اشاره به اینکه استفاده از ظرفیت مددکاران اجتماعی در ارتقای سلامت جامعه تاثیر گذار است ، گفت: یکی از ماموریتهایی که مددکاران اجتماعی دارند رفع مشکلات حوزه اجتماعی است که متاسفانه تاکنون مورد حمایت قرار نگرفته است و بر همین اساس مددکاران مشکل محور در ایران رواج پیدا کرده به گونه ای که صبر می کنیم تا مشکلی ایجاد شود و بعد از مددکاران در سطح فردی استفاده می کنیم و مداخلات لازم را انجام می دهیم. این در حالی است که ظرفیت و توانمندی مددکاران اجتماعی بیشتر از چیزی است که امروزه در جامعه از آنها مورد بهره برداری قرار گرفته است و از ظرفیت و توانمندی این افراد می توان در سطح گسترده استفاده کرد.

رئیس انجمن مددکاری اجتماعی به دلایل عدم استفاده از توانمندی مددکاران اشاره کرد و گفت: یک بخشی از آن به خود مددکاران بازمیگردد چرا که در طی ۶۱ سال گذشته، نتوانسته اند داشته های آنها را به جامعه بشناسانند وآنها را ارتقاء دهند و نکته دیگر این است که تولیدات علمی وخوب در کشور ما در حوزه منابع مددکاری وجود ندارد.

به گفته موسوی، همچنین ساختار مددکاری اجتماعی در دستگاه های مرتبط متناسب با وظایفی که این افراد بر عهده دارند، نیست و از سویی دیگر استاندارد نبودن خدمات مددکاران اجتماعی باعث حضور افراد غیرمتخصص در این حوزه شده بطوریکه هر کسی که کار خیر می کند، عنوان مددکار اجتماعی را می گیرد در حالی که اینگونه نیست و واقعیت این است که مددکاران اجتماعی یک متخصص هستند و فراتر از چیزی که امروزه در جامعه از آنها استفاده می شود.

رئیس انجمن مددکاری اجتماعی به چالش نظام آموزشی نیز اشاره کرد و گفت: نظام آموزشی ما ۱۰ درصد از نیازهای آموزشی ما را پاسخ نمی دهد و فاصله زیادی بین آموزش در دانشگاه ها و آن چیزی که فارغ التحصیلان مددکاران اجتماعی باید بدانند، وجود دارد و از سویی دیگر، تفاوت دروس کارشناسی و مقطع بالاتر از آن احساس نمی شود.

وی گفت: علاوه بر موارد عنوان شده فقر تولید دانش بومی نیز وجود دارد و این موضوع در کنار ناکارآمدی آموزشی و ضعف محتوایی زمینه ای را فراهم کرده که نتوانیم از تخصص و توانمندی مددکاران بهره مند شویم و برای اثبات تخصصی بودن مددکاری اجتماعی باید به سمت تولیدات علمی خوب متناسب با نیاز و شرایط فرهنگی حرکت کنیم و فاصله زیادی که بین نیاز دستگاه های اجرایی و محتوای آموزشی دانشگاه وجود دارد را از میان برداریم.

وی همچنین به نبود سازمان نظام مددکاری اجتماعی اشاره کرد و گفت: این موضوع نیز می تواند مورد حمایت مسئولان قرار گیرد چرا که عدم ایجاد چنین سازمان هایی مشکلاتی را برای مددکاران اجتماعی ایجاد کرده و این موضوع مطالبه بیش از ۶۰ سال مددکاران اجتماعی کشور شده است.

موسوی چلک به تعریف جدید مددکاری اجتماعی در دنیا اشاره کرد و گفت: در کشور ما با توجه به تعریف جدید مددکاری اجتماعی، نیازمند بازنگری در عرصه سیاستگذاری، منابع اجتماعی، برنامه ها، ساختار و هم تولید محتوا هستیم چرا که باید با تولیدات علمی، خلاء های دانشی و اطلاعاتی را جبران کنیم و هرچه به سمت آینده پیش می رویم، باید بتوانیم از این مددکاران استفاده بهتری داشته باشیم و سازمانی را در این جهت ایجاد کنیم و در دنیا نیز این موضوع کاملاً شناخته شده است.

وی گفت: در آینده حوزه اجتماعی کشور باید روی مددکاران اجتماعی سرمایه گذاری بیشتری انجام دهد چرا که با توجه به تنوع و گسترش مسایل اجتماعی، جایگاه مهمتری را دارند به همین دلیل نیاز به این مددکاران بسیار بیشتر از امروز خواهد بود.

کد خبر 4454083




نوع مطلب : مصاحبه ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1397/08/20

  •  پنجشنبه / ۱۰ آبان ۱۳۹۷ / ۰۳:۰۱
  •  دسته‌بندی: خانواده
  •  کد خبر: 97080904378
  •  منبع : نمایندگی خراسان رضوی

اشتباهی به نام نگاه امنیتی سیاسی به مسایل اجتماعی

موسوی چلك

رئیس انجمن مددکاری اجتماعی ایران گفت: با انکار و پنهان کردن آمار مربوط به آسیب‌های اجتماعی هیچ اتفاقی نمی‌افتد؛ سال‌هاست که برنامه ما منطبق بر نیاز جامعه نبوده، چرا که تحلیل درستی از واقعیت جامعه و همچنین جرأت لایه‌برداری از حوزه اجتماعی را نیز نداشته‌ایم. دلیل همه مشکلات کنونی ما، جلوگیری از بیان آسیب‌ها و مداخله به موقع و تخصصی در گذشته است.

سیدحسن موسوی چلک در گفت‌وگو با ایسنا، اظهار کرد: در هر کشوری برای مدیریت هوشمند حوزه اجتماعی از همه ظرفیت‌ها باید به موقع و درست استفاده شود.

وی ادامه داد: به طور طبیعی هر کس که ظرفیت رسانه را برای اعمال مدیریت هوشمند اجتماعی نادیده بگیرد، هوشمند نیست؛ چراکه معتقدم رسانه یک ظرفیت بسیار خوب در عرصه مدیریت هوشمند اجتماعی است.


موسوی چلک با اشاره به دو  نقش اطلاع‌رسانی و مطالبه‌گری اجتماعی در رسانه، افزود: رسانه برای اینکه بتواند در این حوزه کار کند مستلزم سیاست‌گذاری مناسب در حوزه اجتماعی بوده که در حال حاضر خلاء آن در کشور احساس می‌شود.

 
سیاست رسانه‌ای در حوزه آسیب‌های اجتماعی نداریم


مشاور رئیس سازمان بهزیستی کشور با بیان اینکه سیاست رسانه‌ای در حوزه آسیب‌های اجتماعی نداریم، گفت: این سیاست‌گذاری رسانه‌ای نیز بر مبنای دانش ارتباطات اجتماعی و بر مبنای شرایط فرهنگی حاکم بر جامعه‌ای بوده که قرار است اخبار آن منعکس شود.

وی اضافه کرد: ما نیازمند یک سیاست‌گذاری کلان در حوزه‌های رسانه و اجتماعی هستیم؛ بنابراین به دلیل نداشتن این سیاست، همیشه جزیره‌ای و لحظه‌ای عمل می‌کنیم.


موسوی چلک عنوان کرد: رسانه‌ها در حوزه اطلاع رسانی وظیفه افزایش اطلاعات مخاطبان خود نسبت به حوزه اجتماعی، آشنایی مردم با قوانین و مقررات، معرفی منابع اجتماعی در منطقه و کشور و شناخت مسئولیت‌های سازمان‌ها در حل موضوعات شیوع پیدا کرده را دارند.

رئیس انجمن مددکاری اجتماعی ایران گفت: اگر رسانه‌ها این وظایف را به درستی انجام ندهند در شرایط کنونی با افزایش سرعت دسترسی مردم به اطلاعات و ارزان و آسان‌تر شدن آن، ناهوشمند خواهند بود.

وی در ادامه گفت: اگر مطالبه‌گری در حوزه رسانه صورت بگیرد، شفافیت بیشتر شده و بهبود عملکرد نیز بهتر اتفاق می‌افتد و پاسخگویی مدیران نسبت به آنچه که وظایف قانونی شان است افزایش می‌یابد.


سیاست دنیا در بحث خودکشی، بیان جزئیات آن نیست


مشاور رئیس سازمان بهزیستی کشور افزود: سیاست دنیا در بحث خودکشی، پرداختن مستقیم به جزئیات خودکشی و یا اقدام به خودکشی نیست؛ چراکه بیان جزئیات آن در شرایط فرهنگی هر کشور تأثیرگذار است، به همین دلیل وقتی رسانه یک موضوعی را اطلاع‌رسانی می‌کند بلافاصله برچسب سیاه‌نمایی می‌خورد.

موسوی چلک گفت: خبرنگاران و رسانه‌ها یک دماسنج اجتماعی هستند که نباید اجازه داد این دماسنج، عددی غیرواقعی را نشان دهد بنابراین نیاز داریم که در یک جا به ما مسئولین هشدار داده شود و در جایی دیگر نیز آژیر کشیده شود.
 
رئیس انجمن مددکاری اجتماعی ایران با بیان اینکه در بحث آسیب‌های اجتماعی باید آژیر کشید، عنوان کرد: در گذشته با تردید در مورد آسیب‌های اجتماعی حرف می‌زدیم و دلیل همه مشکلات کنونی ما، جلوگیری از بیان آسیب‌ها و عدم آژیر کشیدن و مداخله به موقع و تخصصی در گذشته است.

وی تأکید کرد: مردم، محور مدیریت اجتماعی هستند و در این بخش اگر این موضوع را بپذیریم درِ کلانتری یا دادگستری باید آخرین دری باشد که به روی ما باز می‌شود.

موسوی چلک بیان کرد: ما هنوز به اینجا نرسیده‌ایم که باید درباره مسائل اجتماعی، شفاف و صادقانه با مردم صحبت کنیم. این صداقت باعث می‌شود مردم نیز مشارکت کنند؛ کاهش آسیب‌های اجتماعی مستلزم مشارکت مردم است.

 
نگاه امنیتی سیاسی به حوزه اجتماعی


مشاور رئیس سازمان بهزیستی کشور نگاه امنیتی ـ سیاسی به حوزه اجتماعی را یک اشتباه دانست و تصریح کرد: راه درست این است که به رسانه اعتماد کرده و نشست‌های مسئولان با اصحاب رسانه بیشتر شود.

وی اظهار کرد: باید بپذیریم که هیچ کشوری در حوزه آسیب‌های اجتماعی موفق نمی‌شود مگر اینکه مردم مشارکت کنند و برای مشارکت مردم، باید آنان را حساس کرد و برای ایجاد این حساسیت نیز یکی از مهم‌ترین ظرفیت‌ها، رسانه ها هستند.

موسوی چلک افزود: برای ایجاد امنیت، آن را با رویکرد اجتماعی می‌توان پایدار کرد؛ در غیر اینصورت باید به دنبال هر فردی یک پلیس وجود داشته باشد و سر هر کوچه‌ای نیز باید یک کلانتری تأسیس کرد.

رئیس انجمن مددکاری اجتماعی ایران امکانات دفاعی را یک پشتوانه دانست و گفت: ما آن را نفی نمی‌کنیم ولی چیزی مهم‌تر از سرمایه اجتماعی، اعتماد و مشارکت اجتماعی برای یک کشور یا جامعه برای داشتن امنیت اجتماعی پایدار وجود ندارد.


انتهای پیام: ایسنا/10  آبان 1397





نوع مطلب : مصاحبه ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1397/08/14

واقعیت اقتصادی جامعه را مردم بهتر درک کرده‌اند

دولت در یک شرایط خاص بسته‌های حمایتی را به صورت موقت به اقشار خاصی پرداخت می‌کند که بیشتر به مثابه یک مُسکِن است و برنامه اثربخشی که منجر به توانمندسازی شود، نیست. در شرایط اقتصادی کنونی، دولت حمایتی را انجام می‌دهد که حتی به عنوان یک راهکار کوتاه مدت هم پذیرفتنی نیست و این بسته همه نیازهای نیازمندان را شامل نمی‌شود. تحولات فراز و فرود نرخ ارز و اقتصاد، یکی از گروه‌هایی که بیش از همه تحت فشار قرار می‌گیرند، دهک‌های پایین است که بخشی از آنها تحت پوشش کمیته امداد و بهزیستی هستند و بخشی هم یا شناسایی نشده‌اند و یا امکان زیرمجموعه قرار گرفتن میسر نشده است ولی ادامه این وضعیت مستلزم اتخاذ تدابیر دیگری است که حتما نیازمند منابع مالی است. لذا فکر نکنیم که حتی با بسته‌های حمایتی بیشتر می‌توانیم فشارهای اقتصادی را که به دهک‌های پایین وارد می‌آید، جبران کنیم. در مدت مشابه سال گذشته میزان مستمری مددجویان تحت کمیته امداد و سازمان بهزیستی چقدر و میزان تورم چقدر بود و امسال چه رقمی دریافت می‌کنند و تورم به چه میزان رشد کرده است؟ لذا این بسته‌های حمایتی که برای این گروه‌ها درنظر گرفته شده، حتی جبران آنچه که در این تفاوت قیمت‌ها مشهود است هم نمی‌کند و البته به عنوان یک مسکن و کار مقطعی انجام می‌شود اما به‌رغم اینکه مدتی است صحبت از ارائه بسته حمایتی می‌شود، ظاهرا هنوز به جمع بندی لازم نرسیده‌اند یا حداقل هنوز به صورت رسمی اعلام نکرده‌اند. به نظر می‌رسد در حوزه توانمندسازی دهک‌های پایین این نوع پرداخت‌های آب باریکه خیلی کمک کننده نیست. ما نیازمند بازنگری در سیاست توزیع منابع از یارانه گرفته تا سایر منابع برای توجه به دهک‌های پایین هستیم. در اصل 30 قانون اساسی «دولت موظف است وسایل آموزش و پرروش رایگان را برای همه ملت تا پایان دوره متوسطه فراهم سازد و وسایل تحصیلات عالی را تا سرحد خودکفایی کشور به طور رایگان گسترش دهد». نگاهی به مدارس دولتی و غیرانتفاعی و درصد فراوانی‌شان نشان دهنده رایگان بودن آموزش و پرورش ماست.

اصل 29 قانون اساسی هم به بحث تامین اجتماعی و رفع نگرانی مردم اشاره دارد و بیانگر این است که دولت موظف است خدمات و حمایت‌های مالی در حوزه رفاه اجتماعی، بهداشت و درمان و حوادث را در مورد مردم اجرا کند. ولی آنچه در کف خیابان به عنوان یک شهروند می‌بینیم با آنچه در قانون آمده، کوچکترین تناسبی ندارد. در همین حوزه آموزش با اینکه از آموزش رایگان در قانون صحبت شده ولی ما امروز دنبال گسترش مدارس غیرانتفاعی هستیم. به نظر می‌رسد واقعیت اقتصادی جامعه را مردم بهتر از مسئولان درک کردند برای اینکه مردم لمس می‌کنند. درواقع واقعیت آن چیزی نیست که روی کاغذ نوشته می‌شود. خود مرکز آمار ایران به تازگی میانگین تورم را 32 درصد اعلام کرده. حتی تورم برخی از اقلام از 75 تا 100 درصد هم اعلام شده است. همین امسال میزان مستمری خانواده‌های تحت پوشش 14 درصد افزایش یافته که خود گویای این موضوع است که مردم با گوشت و پوست خود شرایط را درک می‌کنند. به رغم اینکه مقام معظم رهبری بارها بر تامین معیشت مردم تاکید فرموده‌اند، ولی مسئولان حرف‌هایی می‌زنند که با واقعیت جامعه همخوانی ندارد.

* رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران

منبع: روزنامه آرمان/6 آبان 97/ صفحه اول/یادداشت روز

 

 





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1397/08/6





آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی