دغدغه های یک مدد کار اجتماعی
همه روز روزه بودن همه شب طواف کردن....
صفحه نخست       پست الکترونیک          تماس با ما              ATOM            طراح قالب
گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من
درباره وبلاگ



مدیر وبلاگ :سید حسن موسوی چلک

ای عاشقــان ای عاشقـان پیمانه را گم كرده ام

دركنج ویران مــــانده ام ، خمخــــانه را گم كرده ام

هم در پی بالائیــــان ، هم من اسیــر خاكیان
هم در پی همخــــانه ام ،هم خــانه را گم كرده ام

آهـــــم چو برافلاك شد اشكــــم روان بر خاك شد
آخـــــر از اینجا نیستم ، كاشـــــانه را گم كرده ام

درقالب این خاكیان عمری است سرگردان شدم
چون جان اسیرحبس شد ، جانانه را گم كرده ام

از حبس دنیا خسته ام چون مرغكی پر بسته ام
جانم از این تن سیر شد ، سامانه را گم كرده ام

در خواب دیدم بیـــدلی صد عاقل اندر پی روان
می خواند با خود این غزل ، دیوانه را گم كرده ام

گـــر طالب راهی بیــــا ، ور در پـی آهی برو
این گفت و با خودمی سرود، پروانه راگم كرده ام

مولوی

 





نوع مطلب : شعر، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1398/05/15

جای خالی 921 هزار همکلاسی

۱۴۱ هزار کودک ۶ تا ۱۱ ساله از تحصیل بازمانده و 780 هزار دانش‌آموز12 تا 17 ساله ترک تحصیل کرده‌اند

گزارش

سیده زهرا عباسی/ خبرنگار

Image result for ‫موسوی چلک‬‎

بر اساس اعلام وزارت آموزش ‌و پرورش و معاونت رفاه وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی ۱۴۱ هزار کودک ۶ تا ۱۱ ساله از تحصیل بازمانده‌اند؛ ۱۴۱ هزار کودکی که اغلب ساکن استان‌های سیستان ‌و بلوچستان، تهران، خراسان‌ رضوی، خوزستان، فارس، آذربایجان‌ غربی و کرمان هستند.

طبق آمار اعلام‌شده، در سال جاری 34 هزار و 89 نفر در سیستان‌ و بلوچستان، 22 هزار و 531 نفر در استان تهران، 13 هزار و 55 نفر در خراسان‌ رضوی، 11 هزار و 429 نفر در خوزستان، 6739 نفر در فارس، 6543 در آذربایجان‌ غربی و 5863 نفر در کرمان جزو‌ آمار بازماندگان از تحصیل قرار گرفته‌اند. معلولیت، فقر مالی، مشکلات فرهنگی و دوری از مدرسه مهم‌ترین دلایل برای ترک تحصیل در میان بازماندگان از تحصیل سال‌های قبل ذکر شده است؛ دلایلی که کمابیش در همه استان‌ها یکسان است.

جای خالی مددکار اجتماعی در مدارس

آسیب‌های اجتماعی چون اعتیاد والدین و مشکلات خانوادگی‌ هم از عواملی است که هرچند با درصد کمتر اما بر تحصیل بسیاری از دانش‌آموزان تاثیر گذاشته و موجب ترک مدرسه شده است؛ اتفاقی که معمولا در کنار فقر تکرار می‌شود، اما قابل پیشگیری است. نکته‌ای که رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران که در گذشته مدیر کل دفتر امور آسیب‌های اجتماعی وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی هم بوده است بر آن تاکید می‌کند

سید حسن موسوی معتقد است اگر مدارس ما مددکار اجتماعی می‌داشت، مطمئنا بسیاری از مشکلات کودکان بازمانده از تحصیل حل می‌شد و کار به ترک مدرسه نمی‌رسید. البته او همچنان امیدوار است این نقش در مدارس دیده شود و تاکید می‌کند که هنوز هم می‌توان با حضور مددکاران اجتماعی در مدارس کاری کرد که بازماندگی از تحصیل کمتر اتقاق بیفتد و حتی می‌توان در بازگشت کودکان هم از این ظرفیت استفاده کرد.  موسوی البته به تبعات بازماندگی از تحصیل و ترک مدرسه هم اشاره می‌کند و به همشهری می‌گوید: یکی از محیط‌هایی که کمک می‌کند کودکان رشد بهتری داشته باشند، محیط مدرسه است و وقتی به هر دلیلی از این فضا دور می‌شوند دچار آسیب‌های روحی و اجتماعی زیادی در آینده خواهند شد.  وی می‌افزاید: اولین اثر منفی این است که کودک از محیط سالمی به نام مدرسه دور می‌شود. دوم این‌که اگر در سن کار یعنی بالای 15 سال باشد، ممکن است در خیابان یا در کاری که با شرایط روحی و جسمی‌اش همخوانی ندارد، مشغول شود. از سوی دیگر به هر حال مدرسه نظارت حداقلی روی بچه‌ها و رفتارشان دارد و وقتی بچه در مدرسه نباشد نظارتی صورت نمی‌گیرد و اگر این کودک خانواده ناب‌سامانی هم داشته باشد این رهاشدگی بیشتر خواهد بود

آن‌ها نیامدند، ما برویم

رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران با بیان این‌که در همه دنیا مهم‌ترین استراتژی برای حمایت از کودکان آموزش به‌ویژه آموزش رسمی است، اظهار می‌کند: وقتی فرد از فرایند آموزش و محیط مدرسه خارج می‌شود، نه الزاما، اما آسیب‌پذیرتر است و به همین دلیل هم پیشنهاد ما این است که مدرسه را به جایی که بچه‌ها هستند، ببریم؛ مثلا محیط کار کودکان و حتی در خیابان یا برگزاری کلاس درس برای کودکی که فقط آخر هفته می‌تواند درس بخواند از کارهایی است که در دنیا انجام می‌شود.  رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران با بیان این‌که سیستم آموزش در ایران بر خلاف کشورهای دیگر به جای آموزش‌محور بودن مدرسه‌محور است، تصریح می‌کند: ما باید سیاست‌هایمان را تغییر دهیم، زیرا اگر کودکی حتی یک ساعت آموزش ببینید بهتر از این است که کاملا رها شود.  او همچنین بهانه کمبود اعتبار را از سوی دولت نمی‌پذیرد و معتقد است اعتبار مورد نیاز برای بازگرداندن 141 هزار بازمانده از تحصیل به اندازه‌ای نیست که دولت نتواند آن را پرداخت کند

«اعتبار» همه چیز نیست

به صفر رسیدن آمار بازماندگی از تحصیل شاید یک رویا نباشد، اما چندان در دسترس نیست. ۱۴۱ هزار کودک ۶ تا ۱۱ ساله به عنوان بازمانده از تحصیل و 780 هزار دانش‌آموزی که در گروه سنی 12 تا 17 سال ترک تحصیل کردند نشانمان می‌دهند که با عددهای کوچکی رو‌به‌رو نیستیم

گرچه هر سال دانش‌آموزان زیادی به مدرسه بازمی‌گردند، اما به همان نسبت و شاید در گستره‌ای بیشتر کودکان و نوجوانانی از سیستم آموزشی جدا می‌شوند.

در این شرایط همان‌طور که کارشناسان تاکید می‌کنند، تغییر سیاست‌گذاری‌ها شاید بهترین راهکار باشد. تشکیل مدارس سیار در مناطق دورافتاده و صعب‌العبور، پیشگیری از ترک تحصیل با اقدامات حمایتی، تسهیل ثبت‌نام و آموزش رایگان و فراهم کردن زمینه آموزشی معلولان در همه استان‌ها بخشی از اقداماتی است که نهادهای حمایتی و وزارتخانه‌های ذی‌ربط باید به فکر آن باشند.

: منبع گزارش کامل: روزنامه همشهری.دوشنبه 14 مرداد98

 




 





نوع مطلب : مصاحبه ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1398/05/15

یادداشت:وقتی نخبگان اجتماعی غایب اند

سید حسن موسوی چلک( رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران.روزنامه

 شرق.۱۳ مرداد ۹۸Image result for ‫موسوی چلک مددکاری‬‎)

لزوم بهره مندی از نخبگان اجتماعی در مدیریت های اجتماعی

یکی از وظایف دولت ها در جامعه تعهد به وظایفی است که در هر کشور دولت ها موظف هستند در مقابل مردم انجام دهند که منجر به افزایش رفاه اجتماعی و در نهایت" به زیستن اجتماعی" شود که در این شرایط مردم بطور مستمر از کیفیت زندگی خود رضایت خواهند داشت و اعتماد شان هم به دولت نه تنها کم نمی شود بلکه افزایش هم پیدا می کند و رابطه دولت_ ملت رابطه خوبی خواهد بود. یکی از الزامات تحقق عینی چنین شرایطی در هر کشوری از جمله ایران، اعمال مدیریت مناسب می باشد که چنین مدیریتی هم مستلزم بهره گیری از متخصصین و نخبگان مرتبط در هر حوزه می باشد که علاوه بر تخصص و تعهد حرفه ایی، از دانش و تجربه سیاستگذاری هم بهره کافی داشته باشند.یکی از حوزه هایی که از این منظر فقیر است حوزه اجتماعی است که چنان مدیریت در این حوزه سهل گرفته شده است که هر کسی فکر می کند می تواند مدیر اجتماعی باشد.بررسی مدیریت های اجتماعی در ایران خود گویای همین مساله است.نکته ایی که اشاره کردم متوجه یک فرد یا دستگاه اجرایی نیست بلکه در طول چهل سال گذشته همیشه وجه غالب تخصص و تجربه مدیران اجتماعی از جنس غیر از حوزه اجتماعی بوده و هستند.ایراد اصلی به افرادی که چنین مسوولیتی را می پذیرند نیست بلکه این اشکال متوجه همه کسانی است که فهم درستی از پیچیدگی های مدیریت در حوزه های اجتماعی ندارند و ساده انگارانه و شاید هم بی تفاوت با موضوعات اجتماعی برخورد می کنند.تاملی بر وضعیت شاخص های اجتماعی در کشور خود گویای این است که حوزه اجتماعی بد مدیریت شده و می شود.یکی از چندین دلیل چنین شرایطی این است که عموم مدیران اجتماعی از جنس این حوزه نیستند و اگر هم باشند که تعدادشان بسیار معدود است، از جنس نخبگان اجتماعی که بتوانند در این حوزه مهم و اساسی و پیچیده مدیریت اثربخش داشته باشند، نیستند.این غفلت هزینه های زیاد مادی و انسانی بر جامعه تحمیل کرده و خواهد کرد.از آنجایی که پذیرفتیم" در مثل مناقشه ایی نیست" می خواهیم با استفاده از یک ضرب المثل مازندرانی به آثار قطعی این غفلت اشاره کنم.ضرب المثل این است" وقته نی زن شوپی گر بووه، بنجه خی خارنه" مغنی ساده آن است که وقتی شما فردی که نی نوازی می کند را به عنوان شب پا برای مراقبت از شالیزاری در مقابل حیوانات وحشی، انتخاب می کنید نباید انتظار داشته باشید که محصولات شما سالم بماند.چرا که کسی که نی نوازی می کند باید روی زمین بنشیند، معمولا نی نواز هنگام نواختن چشمش را می بندد و همین طور معمولا افرادی احساسی و مهربان هستند و از کشتن و خون و ... متنفرند.حال فردی که برای "شب پا"یی انتخاب می شود باید جست و خیز کند و بدود، چشمش باز باشد و حتی در تاریکی بتواند خوب ببیند و به دلیل نوع کارش با کشتن حیوانات، احساساتش جریحه دار نمی شود.حالا تصور کنید که اگر نوازنده نی با چنین ویژگی هایی را برای شب پایی زمین کشاورزی انتخاب کنیم، نباید غیر از خرابی محصولات انتظار دیگری داشته باشیم.تحربه زیسته و بررسی های صادقانه نشان می دهد که در ادوار مختلف مدیریت حوزه اجتماعی افرادی بسیار خوب ولی از جنس غیر مرتبط با حوزه اجتماعی انتخاب می شوند.این نوع نگاه را محدود به یک یا دستگاه اجتماعی یا یک دوره ایی خاص از دولت نمی کنم بلکه در همه بخش های مدیریتی اجتماعی و در همه دولت ها در طول چهار دهه مصداق دارد.ممکن است فردی در حوزه تخصصی اش نخبه هم باشد ولی این به منزله این نیست که در حوزه اجتماعی هم الزاما مدیری موفق خواهد بود.پیچیدگی و تنوع موضوعات اجتماعی و لزوم فهم دقیق مسائل مرتبط ایجاب می کند با استفاده از نخبگان اجتماعی در مدیریت های این حوزه بگونه ایی مدیریت شود که با آینده نگری اجتماعی قبل از بروز مشکلات تدبیر مناسب اتخاذ کنند تا زندگی مردم در جامعه دچار مشکلات نشود.نشانگر های اجتماعی کشور در حوزه جرایم، آسیب های اجتماعی، سرمایه اجتماعی، خانواده بویژه ازدواج و طلاق، خشونت های خانگی و ...، کودکان، نشاط اجتماعی، گویای این است که حوزه اجتماعی را خوب مدیریت نکردیم.به دنبال مقصر نگردیم بلکه باید با استفاده از نخبگان اجتماعی آگاه به دانش مدیریت و سیاستگذاری به عنوان مدیران اجتماعی به دنبال پیدا کردن" راه های موثر" باشیم تا بتوانیم در ابتدا به دنبال کنترل شرایط موجود و سپس برای کاهش آنها اقدام کنیم.با این امید که با بهره گیری از این ظرفیت های اساسی بتوانیم برای بالابردن کارآمدی حوزه های اجتماعی و افزایش شاخص سلامت اجتماعی بیش از پیش موفقیت حاصل کنیم چرا که این شرایط اجتماعی زیبنده و شایسته این مردم نیست.

 





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1398/05/13

ترویج اهمیت روابط انسانی:

از حال هم خبر داشته باشیم

(روزنامه جام جم/3 مرداد 1398)Image result for ‫موسوی چلک‬‎

 یكی از نیاز‌های بشر داشتن روابط انسانی با دیگران است. در راستای این ارتباط است كه افراد می‌توانند به هم مهر بورزند، محبت كنند و از حال هم خبر داشته باشند. متاسفانه امروزه بنا به دلایل مختلف از جمله گسترش فناوری، تغییر ساختار خانواده‌ها از گسترده به هسته‌ایی، كاهش ارتباطات مردم در محله ها، مشغله‌های فراوان تغییر سبك زندگی و... فرصت دیدار‌های چهره به چهره كم شده است و نمی‌توانیم همچون گذشته شب‌نشینی‌های دلنشین را داشته باشیم و همین موضوع باعث شده دوری فیزیكی كه نتیجه‌اش دوری عاطفی است، در جامعه بیشتر شود. شاید به همین دلیل است كه شعار سال 2019 فدراسیون جهانی مددكاران اجتماعی «ترویج اهمیت روابط انسانی» تعیین شده كه خود نشان دهنده نیاز جامعه جهانی به این نوع ارتباط است.یكی از راه‌های ترویج روابط انسانی داشتن «صله رحم» است كه به معنای محبت و سلوك داشتن با خویشان و نزدیكان می‌باشد. موضوعی كه در دین اسلام به دفعات بر آن تاكید شده است. اسلام تحكیم پیوندهای خویشاوندی و استحكام روابط خانوادگی را به‌شدت مورد تأكید و توجه قرار داده و صله رحم و رسیدگی به بستگان را به‌عنوان یك ارزش الهی واجب كرده است. خداوند در آیه یك از سوره نساء در قرآن می‌فرماید: «بترسید از آن خدایی كه به نام او از یكدیگر درخواست می‌كنید؛ و درباره ارحام كوتاهی نكنید، همانا خداوند مراقب شماست». حتی از امام رضا(ع) نقل شده كه قطع رحم را گناه كبیره می‌دانند. همه این تاكیدات در دین اسلام و مبانی علمی حوزه‌های اجتماعی و تربیتی به‌دلیل كاركرد‌هایی است كه صله رحم دارد. انسان وقتی در حفظ و تحكیم روابط خود با دیگران اهتمام می‌ورزد، به نوعی آرامش را برای خود و دیگران به ارمغان می‌آورد. همین كه از حال هم خبر داشته باشیم حس خوبی به ما دست می‌دهد. خاطرم هست در دوران كودكی و نوجوانی كه مادر بزرگم، پدر، مادرم، عموهایم و همسران و فرزندان‌شان، دور هم جمع می‌شدیم چه حس خوبی داشتیم؛ حسی كه به ما انرژی مثبت می‌داد.خیلی از گرفتاری‌ها و مشكلات در این ارتباطات حل می‌شد، احساس نشاط و شادابی داشتیم، تعلق ما به همدیگر بیشتر بود. در این ارتباطات و شب‌نشینی‌ها در قالب داستان، شعر و... با فرهنگ خودمان آشنا می‌شدیم. یاد می‌گرفتیم كه باید به فكر همدیگر باشیم. در واقع زندگی انسانی در این نوع ارتباطات بیشتر معنا پیدا می‌كرد. برخی از همكاری‌های گروهی و مشاركت‌های اجتماعی در همین ارتباطات با خویشان و دوستان صورت می‌گرفت.در روابط درون خانوادگی هم این نوع ارتباط، آرامش ایجاد می‌كرد كه خود در پیشگیری از بروز خشونت و آسیب‌های اجتماعی دیگر نقش موثری داشت. با تقویت صله رحم فاصله‌ها را كم كنیم تا بیش از این از هم دورتر نشویم. فراموش نكنیم كه زندگی بدون ارتباط انسانی با دیگران معنی ندارد.

 





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1398/05/12

ترویج اهمیت روابط انسانی:

مهر بورزیم

Image result for ‫موسوی چلک مددکاری‬‎یكی از نیازهای بشر كه در روابط انسانی تامین می‌شود، نیاز به «محبت» است. برای همین هم انتظار می‌رود با ترویج مهربانی اجتماعی، احساس پویایی و
سر زندگی را در جامعه ترویج دهیم و همبستگی میان مردم را بیشتر كرده تا تعلق اجتماعی و نشاط اجتماعی را در جامعه نهادینه كنیم. فراموش نكنیم كه هیچ‌كدام از ما انسان‌ها، بی‌نیاز از محبت نیستیم و آثار آن در زندگی بسیار محسوس خواهد بود. بی‌دلیل نیست كه مولوی محبت را عاملی برای تبدیل شدن خار به گل، سركه به مل، سنگ به روغن، آهن به موم و قهر به رحمت می‌داند و حتی می‌گوید: «از محبت مرده، زنده می‌شود/ از محبت شاه بنده می‌شود». معتقدم محبت كردن به دیگران دوستی‌ها را هم در جامعه افزایش می‌دهد و احساس تنهایی اجتماعی كه امروزه یكی از نگرانی‌های جدی محسوب می‌شود كمتر خواهد شد و مهربانی اجتماعی می‌تواند جایگزین تنهایی اجتماعی شود، البته اگر بخواهیم. نكته‌ای كه همیشه به آن تاكید می‌كنم این است كه محبت روی دشمنان ما هم می‌تواند تاثیر مثبت داشته باشد. ترویج مهربانی اجتماعی موجب خواهد شد در درون خانواده هم افراد از محبت هم سیراب شوند و تشنه محبت از خانه خارج نشوند كه در غیر این صورت احتمال این كه انسجام خانواده و كیفیت روابط‌شان را تحت‌الشعاع خود قرار دهد، افزایش پیدا می‌كند. در واقع محبت، وفاداری و گذشت را هم به دنبال خواهد داشت؛ بخشی از طلاق‌ها و خشونت‌های خانوادگی به دلیل نبود محبت بین افراد خانواده است. فراموش نكنیم كه فقر محبت، نظام خانوادگی را متلاشی می‌كند حتی می‌توان گفت محبت درون خانواده می‌تواند تحمل مشكلات و ناملایمات بیرون از خانه را آسان‌تر كند.


پس برای تقویت ثبات خانوادگی، محبت بین خودمان را افزایش دهیم. همین موضوع در روابط اجتماعی خارج از خانه هم مصداق پیدا می‌كند؛ افرادی كه به جای تنفر و كینه بذر محبت نزد مردم، همكاران، همسایه‌ها و... می‌كارند، جایگاه خوبی خواهند داشت.


ضمن این كه ترویج مهربانی اجتماعی فقط روی كسانی كه به آنها محبت می‌شود تاثیر نخواهد گذاشت، بلكه كسانی كه خود مروج مهربانی و محبت بین مردم هستند هم از تاثیرات مثبت آن از جمله رضایت از زندگی، نشاط و شادابی بیشتر و داشتن سبك حمایتی بیشتر و قوی‌تر هم بهره‌مند خواهند شد؛ آن‌قدر كه خواجه‌نصیرالدین طوسی، محبت را از عدالت هم بالاتر می‌داند و معتقد است عدالت، وحدت معنوی در بین‌ قوا و محبت، وحدت طبیعی ایجاد ‌می‌كند.

منبع: روزنامه جام جم/10 مرداد 1398





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1398/05/12

دیده بانی اجتماعی  موثر در سیاستگذاری اجتماعی

سید حسن موسو ی چلک

رییس انجمن مددکاران اجتماعی ایران) روزنامه شرق/6 مرداد 1398)

یکی از الزامات سیاستگذاری های اجتماعی و برنامه ریزی های مرتبط در حوزه اجتماعی از جمله سلامت اجتماعی، آسیب های اجتماعی، کیفیت زندگی اجتماعی و... اتخاذ تدابیر لازم برای ایجاد نظام دیده بانی اجتماعی است تا سیاستگذاری ها  و تصمیم گیری ها در خلاء صورت نگیرد و مبتنی بر شواهد و داده ها و اطلاعات سودمند ویافته های پژوهشی و یا تحلیل داده های موجود باشد. به همین دلیل ضروری است تا تحولات و تغییرات اجتماعی و وضعیت اجتماعی و مولفه های مرتبط با این وضعیت بطور مستمر رصد شوند. بستر سازی برای« دیده بانی اجتماعی» یکی از راه های تحقق عملی این نظام رصد می باشد.موضوعی که در حوزه اجتماعی بنا به دلایل مختلف از جمله غلبه نگاه های غیر کارشناسی و غیر تخصصی در نظام مدیریت اجتماعی کشور،  جدی گرفته نشده و مورد غفلت قرار گرفته است.تقویت دیده بانی اجتماعی فرصتی برای مشارکت افراد مرتبط در حوزه اجتماعی برای سیاستگذاری ها و تصمیم گیری ها در سطوح ملی و استانی و محلی برای ارتقاء سلامت اجتماعی و روانی است. همچنین دیده بانان اجتماعی می توانند به سیاستگذاران اجتماعی، مشاوره های موثر در تصمیم سازی و تصمیم گیری ها بدهند، آینده نگری اجتماعی داشته باشند، ارزیابی سیاست  های موجود در حوزه اجتماعی را انجام دهند، مولفه های اجتماعی را رصد کرده و ثبت و ضبط کنند و از همه مهم تر مراقب وضعیت سلامت اجتماعی و کیفیت زندگی مردم باشند.اگر همین موارد را به عنوان فایده های دیده بانی اجتماعی قلمداد کنیم کافی است تا نه تنها تعللی در راه اندازی نظام دیده بانی اجتماعی نکنیم بلکه بر تاسیس و تقویت آن بطور جدی بکوشیم. سیاستگذاری های و تصمیم گیری ها درحوزه اجتماعی در خلاء و یا بصورت غیرشفاف، هزینه های جبران ناپذیر مادی و انسانی برجامعه و مردم تحمیل می کند.

برای دیده بانی اجتماعی می توان از ظرفیت های پژوهشگران و کارشناسان اجتماعی، بویژه مددکاران اجتماعی که اطلاعات دقیق و جامعی در تمام نقاط کشور دارند و همین طور از ظرفیت سازمان های غیر دولتی فعال  در عرصه های مختلف اجتماعی و دستگاه های اجرایی مرتبط استفاده کرد.مهم این است  که نیاز به این نظام بیش از پیش احساس شود.

 برای عملیاتی شدن دیدده بانی اجتماعی با استفاده از ظرفیت  انجمن ها و سازمان های غیر دولتی فعال درحوزه اجتماعی ضروری است  دیده بانی را باور کنیم و نگاه سیاسی و جناحی از دیده‌بانی  این سازمان ها زدوده شود، گفت: این مساله یکی از شروط و مقدمات حیاتی دیده‌بانی  این سازمان هاست. گر چه معتقدم این سازمان ها هم  در بحث دیده‌بانی اجتماعی نیازمند درک و شناخت بیشتری نسبت به  موضعات مرتبط از جمله در حیطه مدیریت شهری هستند تا زمینه برای اجرای ماده 70 برنامه پنج ساله سوم شهر تهران اجرایی شود.  گرچه این اطمینان باید داده شود که دیده بانی اجتماعی هزینه ایی نداشته باشد و ضروری است از قربانی شدن  مشارکت کنندگان در بحث دیده‌بانی اجتماعی جلوگیری شود تا بتوانند با آزادی عمل و صریح و صادقانه دراین زمینه مشارکت فعال و موثر داشته باشند و در عین حال حس مسئولیت‌پذیری اجتماعی و البته انتقادپذیری در طرفین بحث دیده‌بانی را افزایش بدهیم. یکی از انتظارات از دیده بانان اجتماعی نظارت بر عملکرد و وظایف  واختیارات سازمان های اجتماعی در حوزه های مختلف می باشد تا مدیریان  پاسخگویی وظایف خود در مقابل دیده بانان اجتماعی باشند . گرچه به نظر می رسد  تا تحقق عملی این بخش از دیده بانی اجتماعی هم مثل بقیه بخش های دیگر فاصله بسیار طولانی در پیش داریم.چرا که تحقق این بخش یعنی تحقق مطالبه گری اجتماعی توسط این دیده بانان هست. لذا مدیریت اجتماعی هوشمند ظرفیت دیده بانی اجتماعی را برای شفافیت  و مطالبه گری اجتماعی بسیار ارزشمند می داند و نهایت تلاش خود را برای تسهیل گری در این زمینه به کار می گیرد.

 فراموش نشود که  «رسانه ها» هم  می توانند در کنار سایر ظرفیت هایی که در بالا به آنها اشاره شد در زمینه دیده بانی اجتماعی نقش بسیار موثری ایفا کنند.نکته ایی که درحوزه دیده بانی اجتماعی مهم می باشد این است که دیده بانان باید نسبت به حوزه دیده بانی خود اشراف اطلاعاتی داشته تا بتوانند تاثیر گذار باشند.دیده بانی اجتماعی به منزله «مچ گیری» نیست بلکه دیده بانی اجتماعی را یک فرصت برای مدیریت بهتر و هوشمندانه تر تلقی کنیم.گر چه خلاء نظام دیده بان اجتماعی موثر و فعال را  در کشور شاهد هستیم ولی می توان از همین ظرفیت ها هم برای تقویت این نظام در کشور استفاده کرد.

 





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1398/05/12

یادداشت شرق:

 اعتراف سخت(سید حسن موسوی چلک/رییس انجمن مددکاران اجتماعی ایران/

30 تیر ماه 1398)

 Image result for ‫موسوی چلک مددکاری‬‎

یکی از نگرانی های جهان و ایران در شرایط کنونی( بیش از گذشته) تنوع و گسترش  آ‌سیب‌های اجتماعی  است که مرز خانواده را هم در نوردیده است. موضوعاتی از قبیل اعتیاد، فرار از خانه، خشونت خانگی، طلاق، فضای مجازی؛ ناراضیتی از زندگی، خیانتف کاهش ازدواج و... از جمله  موضوعاتی هستند که خانواده ها از آنها تاثیر منفی می پذیرند و بخشی از ضعف انسجام خانوادگی و صمیمیت و شادابی بین اعضاء خانواده ها هم در نتیجه همین شرایط ناگوار است که حتی می تواند ثبات  و انسجام اجتماعی در هر جامعه ایی را هم تهدید کند.

روند موجود به خصوص در برخی شهرهای بزرگ باعث ایجاد نگرانی گردیده و پیش بینی پیامدهای و آسیب های ادامه وضع موجود باعث شده است، همگی دلسوزان، آگاهان و فرهیختگان اجتماعی و مسئولان مترصد انجام اقدامات لازم به منظور تغییر این روند و جلوگیری از آسیب بیشتر باشند.واقعیت این است که در صورت گسترش آ‌سیب‌های اجتماعی هیچ دیواری حتی خانواده نمی‌تواند مانع آثار تخریبی آن شود. افرادی که بنا به دلایل مختلف درگیر آ‌سیب‌های اجتماعی و جرایم می‌شوند عموما در خانواده‌ای حداقل متشکل از همسر، فرزندان و اطرافیان زندگی می‌کنند، لذا تاثیرپذیری از وضعیت نابسامان ناشی از آ‌سیب‌های اجتماعی گریزناپذیر است. یک ارتباط مستقیم بین آ‌سیب‌های اجتماعی و بروز تاثیرات منفی در خانواده وجود دارد و هرقدر آ‌سیب‌های اجتماعی گسترش پیدا کند، خانواده بیشتر تحت تاثیر پیامدهای منفی ناشی از آ‌سیب‌ها قرار خواهد داشت و به تبع آن هرچه خانواده تحت‌تاثیر آ‌سیب‌ها باشد، امنیت اجتماعی و مدیریت اجتماعی دچار مشکل می‌شود. این وضعیت منحصر به کشور ما نیست و در همه‌جای دنیا این چرخه به این شکل عمل می‌کند. لازم به ذکر است فرزندان و زنان به مراتب در این شرایط آسیب بیشتری خواهند دید و از این بابت نگرانی‌های جدی‌تری متوجه جامعه است.

 اعضاءخانواده می‌توانند در حوزه پیشگیری از آسیب های اجتماعی نقش موثری ایفا کنند، اما باید پذیرفت که خانواده یک جزیره نیست، بلکه تحت‌تاثیر تصمیم‌گیری‌های سایر حوزه‌های مرتبط به خود است. اگر می‌توانستیم دیواری دور خانواده بکشیم شاید می‌شد امکان کنترل آ‌سیب‌ها اجتماعی را عملی کرد، اما فرد به‌ عنوان عضو خانواده در یک محیط اجتماعی زندگی می‌کند و در نتیجه در تعامل با محیط قرار دارد.در جامعه ایی که خانواده عامل گسترش آ‌سیب‌های اجتماعی است، طبیعتا نقش خانواده مهم‌تر از جامعه است. حتما باید نگاهی سه‌بعدی به این موضوع داشته باشیم، یعنی در مدیریت آ‌سیب‌های اجتماعی هم فرد مهم است، هم خانواده و هم جامعه. نگاه به حوزه مدیریت آ‌سیب‌های اجتماعی باید یک نگاه همه‌جانبه باشد. اعتقاد من این است که خانواده همچنان یکی از مورد وثوق‌ترین کانون‌های اجتماعی در کشور است که سلامت اجتماعی و روانی جامعه در گرو سلامت آن است که نباید به ‌راحتی از کنار آن گذشت. بنابراین باید از ظرفیت خانواده در مدیریت هوشمندانه‌تر حوزه اجتماعی بهره بیشتر گرفته شود.علیرغم اتخاذ سیاست های مختلف در قانون اساسی بویژه اصل دهم و بیست و یکم، سیاست های کلی خانواده، سند چشم انداز ایران 1404، سیاست های کلی و  قوانین برنامه های توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی و... باید اعتراف سخت را داشته باشیم که امروزه خانواده ها بیش از گذشته تحت تاثیر آسیب های اجتماعی هستند و نوک پیکان آسیب های اجتماعی به سمت خانواده ها نشانه می رود.

دلایلی مختلفی از قبیل:عدم وجود نظام فراگیر آموزش مهارت های خانواده، ضعف در هماهنگی دستگاه های ذیربط خانواده و تعدد آن، در نظر نگرفتن تاثیرپذیری خانواده از سایر حیطه­ها در برنامه­ریزی های کلان، نبود ارتباط منطقی بین سیاست های رسانه و خانواده، عدم ارزیابی برنامه های اجراشده در حوزه خانواده، عدم دسترسی آسان و ارزان خانواده به خدمات حمایتی تخصصی، ضعف ارایه خدمات تخصصی و مشاوره ای و مداخله ای، توجه ناکافی به مهارتهای زندگی در آموزش و پرورش وبالابردن سواد اجتماعی ، کم توجهی به نقش رضایت جنسی در پایایی خانواده، ضعف رصد آسیب­های خانواده به شکل جامع و نظام مند، ضعف توانایی در استفاده از ظرفیت ها و فرصت های فضای مجازی در حوزه پیشگیری از آسیب های اجتماعی خانواده، نبودن فضای مناسب برای مطالبه گری اجتماعی در حوزه خانواده، گسترش فقر و تاثیر آن بر گسترش آسیب های اجتماعی در درون خانواده، کم رنگ شدن ارزش ها در خانواده و جامعه، کاهش زمان گفت وگوی موثر بین اعضاء خانواده و فاصله عاطفی بین آنها، فردگرایی بیشتر حتی در درون خانواده، کاهش مسولیت پذیری در قبال همدیگر و ... در ایجاد این شرایط در خانواده تاثیر گذار بودند که مدیریت هوشمند مستلزم کاهش تاثیر گذاری هر کدام از این عوامل در بروز آسیب های اجتماعی در خانواده است.

 

 

 

 

 





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1398/05/2


دل نوشته ایی دیگر  به مناسبت روز تولدم:

درس آموخته های من از زندگی(5): مروج «مهربانی اجتماعی» باشم

Image result for ‫موسوی چلک مددکاری‬‎

بعضی روز ها هستند که در زندگی هر فردی مهم هستند از جمله این روز ها، زاد روز تولد هر فرد است.اول مرداد 1347 در شناسنامه ام به عنوان روز تولدم درج شده است.در این روز ها هر کسی نگاه می کند که تا به امروز چه کار کرده؟آیا انسان مفیدی در جامعه بوده یا نه؟ برای آینده بهتر چه برنامه های داشته باشد؟چه درس هایی آموخته است؟و ....تصمیم گرفتم به مناسبت این روز( ورود به 52 سالگی) به چند نکته یا بهتر بگویم به چند «درس آموخته» ام از زندگی به اختصار اشاره کنم :

*هر کاری را با توکل به خدا انجام دهم.،* حرمت پدر و مادر خودمان را نگه دارم که رضایت آنها از من، مسیر زندگی ام را هموار می کند، * به اعتمادی که به من می شود خیانت نکنم چرا که معتقدم اگر دیوار اعتماد بشکند یا ترک بخورد، ساختن و بند زدن آن خیلی دشوار است،*از اشتباهات خودم و نقاط قوت وضعف دیگران درس بگیرم. ضرب المثلی می گوید: «عاقل آن است که از اشتباهات خود بیاموزد و عاقل تر کسی است که از اشتباهات دیگران نیز می آموز»، *حقیقت را بگویم. گرچه هزینه هایی هم دارد که تاکنون هم این هزینه را پرداخت کرده و خواهم کرد.صداقت مولفه مهمی است که وجودش معنای دیگری به زندگی می دهد.* مسوولیت کار هایی را بپذیرم که توان انجام دادن آنها را داشته باشم در غیر این صورت خیانت  است.*در کار ها و در تعامل با دیگران صبور باشم.* قرار نیست همه مثل من فکر کنند.این به من کمک کرد تا دوستان زیادی داشته باشم که سرمایه ارزشمندی برای من محسوب می شوند.سپاسگزار همه این دوستان از جمله شما هستم. *برای شادبودن نباید منتظر کسی باشم.* از محبت کردن به دیگران دریغ نکنم:از تو دشمن چون محبت دید یارت می شود/دوستدار هر که باشی دوستدارت می شود.* تلاش کنم تا سفیر مناسبی برای حرفه ام باشم.چون معمولا مردم رفتار من را به حرفه ام نسبت می دهند.لازمه این کار تسلط بر امور مرتبط با حرفه ام هست.*روابط انسانی مناسب با دیگران یک امتیاز محسوب می شود  لذا از این امتیاز غفلت نکنم.* در کارهایم پشتکار داشته باشم.* با انسان های بزرگ و موثر، نه فقط در رشته مددکاری اجتماعی، بلکه از سایر رشته ها ارتباط داشته باشم و خود را بی نیاز از راهنمایی شان ندانم.* از خلق فرصت و ایده های جدید را  غفلت نکنم.* ایران ساخته نمی شود مگر این که هر کس در هر کجا که هست نقشش را درست انجام دهد.کسی از آن طرف آب نمی آید تا دلش برای من و شما بسوزد.لذا خودمان از خودمان شروع کنیم.* به مردم ایران  عشق بورزم چرا که :

از صدای سخن عشق ندیدم خوشتر /  یادگاری که در این گنبد دوار بماندست.

*در کارهایم جدیت و پشتکار داشته باشم. * فرهنگ مردم ایران و هر جایی را که می روم بشناسم و تا حد امکان رعایت کنم چون در برقراری ارتباط بسیار تاثیر گذار است.*نامردی ها و نامرادی ها مانع حرکتم نشود.

این یادداشت را بهانه می کنم تا از والدینم، همسر مهربان و دختر گلم و  شما و همه دوستان دیگر بابت کوتاهی ها و اشتباهاتی که تاا ین سن داشتم عذر خواهی کرده و حلالیت بطلبم.

سید حسن موسوی چلک/ مددکاراجتماعی

www.mousavichalak.ir / @hmchsocialworker تلگرام / @socialworker اینستاگرام

 





نوع مطلب : دل نوشته ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1398/05/1

مقصر شکست طرح‌های جمع‌آوری کودکان کار و خیابان کیست؟

 Image result for ‫موسوی چلک مددکاری‬‎

رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران ضمن ارائه پیشنهاداتی برای حل مشکل کودکان کار و خیابان، عدم اجرای درست آئین نامه ساماندهی این کودکان را مشکل طرح اجرا شده اخیر دانست و گفت: آئین نامه مذکور بیش از جمع آوری، به شناسایی و جذب و  آنها مربوط است.

سید حسن موسوی چلک در گفت و گو با ایسنا، با بیان اینکه پرداختن به موضوع مربوط به کودکان کار و خیابان اولین بار در سال ۷۷ مطرح شده است، افزود: بنا بر این این طرح از ۲۲ سال قبل شروع شده است این درحالیست که برخی به اشتباه اولین دوره شروع این طرح را مربوط به سال ۸۴ می‌دانند، اما سال ۸۴، سالی بود که آئین نامه مربوط به ساماندهی کودکان کار و خیابان تصویب شد.

وی با بیان اینکه سال ۷۸ آئین نامه شورای عالی اداری درباره متکدیان و بی خانمان‌ها تصویب شد اظهار کرد: این آئین نامه گروه‌های مختلفی از جمله کودکان کار و خیابان و متکدیان و… را شامل می‌شد، اما با پیگیری‌هایی که انجام شد، بهمن همان سال طی نامه‌ای موضوع کودکان خیابانی از آئین نامه اولیه جدا و موضوع جذب و شناسایی کودکان خیابانی از همان سال آغاز شد.

رئیس انجمن مددکاری اجتماعی ایران با تاکید بر اینکه موضوع «جمع آوری» در حوزه کودکان کار و خیابان با ادبیات تخصصی حوزه اجتماعی هیچ قرابتی ندارد، تصریح کرد: در آئین نامه مذکور در این خصوص از عنوان جذب و شناسایی، توانمند سازی، نگهداری موقت و… استفاده شده است لذا اینکه می‌خواهیم کودکان را به سرعت جمع آوری کنیم و برخی مسئولان حتی از لفظ پاکسازی استفاده می‌کنند، اشتباه است. واژه پاکسازی در ادبیات حوزه اجتماعی جایی ندارد.

موسوی چلک با تاکید بر اینکه باید نسبت به عوامل زمینه ساز حضور کودکان در خیابان واقع بین باشیم، ادامه داد: باید این پرسش را مطرح کنیم که ما چه قدر می‌توانیم این عوامل را مدیریت کنیم؟ بخش عمده زمینه ساز این مساله، فقر است. اگر کودکان را صرفاً از خیابان جمع کنیم در نهایت کار کودکان زیر زمینی شده و آنها به کارگاه‌های زیرزمینی و حوزه قاچاق کودکان به کشورهای همسایه و… منتقل می‌شوند. این درحالیست که خیابان حتی از خیلی از کارگاه‌های زیرزمینی امن تر است، چراکه حداقل نظارت عمومی در خیابان وجود دارد.

وی در خصوص قوانین کار کودک نیز توضیح داد: در ماده ۷۹ قانون کار گفته شده که کار کودکان زیر ۱۵ سال ممنوع است، اما همین قانون کار کودک را در ماده ۸۰ به رسمیت شناخته است. در این ماده کودکان ۱۵ تا ۱۸ سال رسماً به عنوان کارگر نوجوان به رسمیت نامیده می‌شوند و حتی می‌توانند بیمه شوند. ماده ۸۴ نیز به شرایطی مانند اینکه کار به جسم و روح کودکان آسیب نزند، ساعت کار کمتر داشته باشد و… اشاره کرده است.

رئیس انجمن مددکاری اجتماعی ایران افزود: در عین حال ایران در کنار سایر کشورها مقاوله نامه‌ای را با سازمان بین المللی کار امضا کرده که دولت‌های مذکور در آن متعهد شده‌اند سن کار کودک را تعریف کرده و در بندی کارهایی که کودکان نباید انجام دهند را مشخص و اعلام کنند. از سوی دیگر آئین نامه ساماندهی کار کودکان کار و خیابان نیز وجود دارد، البته شخصاً با عنوان «ساماندهی» کودکان کار مخالف هستم چراکه معتقدم انسان شیء، کالا یا ابزار نیست که ساماندهی شود.

موسوی چلک با بیان اینکه در این آئین نامه ۱۳ سازمان و شورا و کمیته مسئولیت دارند، اظهار کرد: باید این سوال را مطرح کرد که چند درصد آئین نامه اجرا شده است؟ معمولاً اکثر دستگاه‌ها حتی خود سازمان برنامه و بودجه که باید منابع را پیش بینی کند، در اجرای این برنامه اهتمام لازم را ندارد و بار طرح عمدتاً بر دوش بهزیستی و شهرداری تهران است.

وی در ادامه گفت: از آنجایی که امسال این موضوع مطرح شد که در اجرای طرح از ظرفیت مددکاران اجتماعی استفاده شده است، باید گفت که تنها یک کلینیک مددکاری طی قراردادی وارد این حوزه شده است. اینکه یک کلینیک وارد این حوزه شده به معنی پذیرش موضوع توسط جامعه مددکاری اجتماعی ایران نیست. اصول مددکاری اجتماعی با جمع آوری اجباری، کاملاً مغایر است. در این مدت انجمن‌های مختلفی با روش جمع آوری کودکان مخالفت کرده‌اند.

رئیس انجمن مددکاری اجتماعی ایران با تاکید بر اینکه به دنبال مشکلات طرح امسال نباید دنبال تقصیر یک سازمان باشیم، افزود: مشکل اینجاست که آئین نامه طرح را درست اجرا نکرده‌ایم.

موسوی چلک ادامه داد: نباید فراموش کنیم که اگر کودکان کار و خیابان زیاد شده‌اند، این آسیب اجتماعی به دنبال شرایط اقتصادی است. نقش مددکاران اجتماعی این است که کودکان را شناسایی کنند و به سمت جذب، نه جمع آوری آنها بروند. جذب به معنی حضور اختیاری و معرفی ظرفیت‌ها به کودکان کار است. حتی می‌توانیم به بسیاری از کودکان ۱۵ تا ۱۸ ساله که کار می‌کند، در تسهیل وضعیت نامساعدشان کمک کنیم و دست کم مهارت ارتباطی، اجتماعی و تحصیلی را به آنها بیاموزیم.

وی با انتقاد از اینکه این کودکان صرفاً به مراکز نگهداری رفته دوباره با یک تعهد به خیابان برمی گردند، تصریح کرد: آیا نظام تأمین اجتماعی ما اینقدر قوی است که از خانواده کودکان آنقدر  به پونه ایی حمایت کنیمکه نیازی به درآمد های ناشی از کار کئدکاتن شان نداشته باشند؟ با برای توانمند سازی خانواده های شان موفق عکل کنیم؟و...

رئیس انجمن مددکاران اجتماعی در ادامه پیشنهاداتی را برای رفع مشکلات اجرای این طرح مطرح کرد و گفت: الان حدود ۳۵ فعال سازمان غیر دولتی در حوزه کودکان فعال هستند. می‌توانیم هر منطقه را به یک یا چند سازمان‌های مردم نهاد بدهیم و آنها به جای نگهداری کودکان، به سمت خدمات روزانه به آنها بروند. این موضوع به معنای این نیست که بخواهیم به کار بچه‌های زیر ۱۵ سال مشروعیت بدهیم، اما این کودکان باید بتوانند با مراجعه به یک مرکز خدمات بگیرند. همچنین می‌توانیم تیم‌های سیاری را با محور مددکاران اجتماعی برای شناسایی بچه‌ها راه بیندازیم تا با اعتماد سازی از این طریق به سراغ کودکان بروند و در مواردی که نیاز به حمایت ویژه وجود دارد آنها را به مراکز ارجاع دهند.

موسوی چلک ادامه داد: برای مثال ممکن است کودکی بد سرپرست باشد. این کودکان نیاز به حمایت شبانه روزی بهزیستی دارند. در واقع در این حالت سیستم غیر دولتی جذب و شناسایی را انجام داده است با حضور مددکاران اجتماعی و از طریق آنها خدمات اولیه ارائه شده است و سپس از ظرفتهای دولتی یا غیر دولتی استفاده می‌کنیم.

وی با اشاره به اینکه واقعیت این است که این کودکان کار خودشان قربانی هستند، ادامه داد: این کودکان قربانی شرایطی هستند که منجر به گسترش این پدیده، خانواده بی سامان یا معتاد، نبود نظام فراگیر تأمین اجتماعی و… شده است. در واقع آنها کودکانی هستند که کودکی را تجربه نمی‌کنند. باید اجازه دهیم مدیریت کار به عهده خود شبکه‌های مدافع کودکان باشد و رویکرد به کار رفته در این خصوص نیز باید علمی  و همراه با اصول اخلاقی وحرفه ایی باشد. کسانی که حضور یک کلینیک را به معنای پذیرش جامعه مددکاری می‌دانند به نظر می‌رسد این روش چیزی جز ضربه زدن به حوزه مددکاری اجتماعی را به همراه نخواهد داشت.

منبع: ایسنا/25 تیر 98

 





نوع مطلب : مصاحبه ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1398/04/25

خانه ملت گزارش می‌دهد:کودکان کار؛ قربانیان کوچک فقر

رشد جمعیت کودکان کار ناشی از فقر و ناکامی دستگاه‌های مربوطه در ساماندهی و حمایت از آنها که تنها به جمع‌آوری مقطعی این کودکان اکتفا می کنند، عامل تداوم و گسترش دامنه این شاخه از آسیب‌های اجتماعی شده است.

کودکان کار کودک کارخبرگزاری خانه ملت- گروه اجتماعی-مرضیه جلیلی

تعریف کودک کارکارشناسان کودکانی که در خیابان دیده می‌شوند را در ۴ گروه طبقه بندی می‌کنند. گروه اول کودکان فقیری هستند که شب‌ها به خانه‌شان برمی‌گردند. احتمالا به مدرسه می‌روند و بزهکار نیستند. گروه دوم نسبتا مستقل‌ هستند و پیوندهای آن‌ها با خانه در شرف از هم گسستن است. حضور آن‌ها در مدرسه هم کم‌کم خاتمه پیدا می‌کند. در ادامه هم بزهکاری آن‌ها شروع می‌شود.گروه سوم کودکان خانواده‌های خیابانی هستند که به همراه خانواده خود در خیابان زندگی و کار می‌کنند. وضعیت آن‌ها با فقر گره خورده است. در هندوستان به آن‌ها «ساکنین پیاده‌رو»گفته می‌شود و در آمریکا کودکان خانواده‌های بی‌خانمان هستند  و گروه چهارم نیز تماس خود را با خانواده قطع کرده‌اند و تمام وقت خود را در خیابان می‌گذرانند و کودکان خیابانی «واقعی» هستند. البته سازمان ملل این معضل را در قالب کودک کار، پسر یا دختری است که خیابان، خانه و محلّ زندگی او شده و تحت حمایت و نظارت کافی بزرگسالان مسؤول قرار ندارد، تعریف کرده است.

آمار کودکان کار در ایران:آمار کودکان کار و خیابانی در استان‌های مختلف با توجه به جغرافیا و تفاوت‌های فرهنگی در استان‌ها متغیر است.

در تهران به ازای هر ۵۳۰ نفر جمعیت، در تبریز به ازای هر ۱۶ هزار نفر جمعیت «یک کودک کار» کار و خیابان وجود دارد، ضمن اینکه در کرمان در سال گذشته ١٠٦٣ کودک خیابانی و کار در شهرستان کرمان شناسایی شده اند. در استان البرز درسال‌های ۹۶ و  ۹۷ و سه ماهه اول ۹۸  تعداد  ۹۳۰  مورد کودک کار و خیابان  در مراکز تحت نظارت اداره کل بهزیستی پذیرش شده‌اند. در یزد ۷۵۹ کودک کار و خیابانی از سال ۹۲ تا پایان سال ۹۷ در مراکز بهزیستی یزد پذیرش شدند و در استان خوزستان نیز کودکانی که توسط بهزیستی شناسایی و شناسنامه‌دار شده اند و برای آن‌ها پرونده تشکیل شده است، تقریبا ۵۶۰ نفر هستند که همه آن‌ها خانواده دارند و تنها ساعاتی از روز را در خیابان‌ها کار می‌کنند.

کودکان کار در دام قاچاقچیان اعضا گرفتار می‌شوند:

زهرا ساعی  با یادآوری اینکه ما اغلب در کلانشهرها با پدیده کودکان کار مواجه هستیم، گفت: آمار این کودکان در پایتخت بیشتر بوده و چندین سال است که در طرح‌های کوتاه مدت متولیان امر همچون شهرداری، سازمان بهزیستی و نیروی انتظامی بخشی از امور این کودکان از جمله جمع‌آوری و نگهداری را برعهده دارند.

نماینده مردم تبریز، آذرشهر و اسکو در مجلس شورای اسلامی، ادامه داد: متاسفانه در تهران جمعیت این کودکان سیر صعودی داشته و تاثیر اجرای طرح‌ها در رابطه با کنترل این وضعیت هم مقطعی بوده، چرا که اقدامات در این حوزه برنامه‌محور نبوده است و دارای پشتوانه نیست.وی تصریح کرد: حضور کودکان کار اتباع خارجی هم به زیبایی چهره شهر خدشه وارد می‌کند و هم گسترش دامنه آسیب‌های اجتماعی را به دنبال دارد.ساعی خاطرنشان کرد: تعداد زیادی از کودکان کار بازمانده از تحصیل هستند و اغلب آنها انواع بزهکاری را می‌آموزند و تعدادی از آنها طعمه قاچاقچیان برای توزیع مواد مخدر هستند و توسط باندهایی در این حوزه کنترل می‌شوند، از نظر سلامتی هم به دلیل حضور دائم در محدوده‌های دارای ترافیک یا حتی فعالیت در حوزه بازیافت زباله در معرض خطر بوده و به امراض مختلفی مبتلا می‌شوند، ضمن اینکه این کودکان به هیچ وجه کودکی نمی‌کنند و از این جهت نیز در معرض آسیب‌های روحی قرار دارند.وی اظهار کرد: هم‌اکنون نمی‌توان آینده خوبی برای کودکان کار متصور شد و سرنوشت آن مبهم است، کما اینکه ممکن است تعدادی از آنها در دام باندهای قاچاق مواد مخدر و حتی قاچاق اعضا گرفتار شوند.

جمع‌آوری کودکان باید منطبق با داده‌های علمی و تجربیات منطقی باشد

زهرا ساعی  معتقد است: ما باید برای رفع پدیده کودک کار تعداد محدودی از دستگاه‌ها را درگیر کنیم، چرا که تعدد دستگاه‌ها باعث می‌شود کارها به کُندی پیش رفته و تصمیم‌گیری‌های واحدی وجود نداشته باشد و تنها در این حوزه وقت و هزینه به هدر برود و در نهایت نتیجه مطلوب نیز حاصل نشود.

افزایش فقر باعث رشد آمار کودکان کار شده است: در ادامه احمدبیگدلی با بیان اینکه کودک کار یکی از آسیب‌های اجتماعی مهم بوده که مساله‌ساز شده است، گفت: دلایل ایجاد این پدیده ارزان بودن دستمزد این کودکان است که اغلب بی‌سرپرست یا بدسرپرست هستند که توسط افراد سودجو بکار گرفته می‌شوند یا دارای والدینی هستند که مشکلات مالی دارند و از کودکانشان سوءاستفاده مالی می‌کنند.نماینده مردم خدابنده در مجلس شورای اسلامی، ادامه داد: هم‌اکنون سرچهارراه‌ها کودکان کمتر از 12 سال در حال دستفروشی هستند که این موضوع با هیچ عقل، منطق و یا حتی شرع و قانونی پذیرفتنی نیست که کودکان به جای تحصیل یا تفریح مشغول کار شوند.بیگدلی تاکید کرد: متاسفانه با افزایش فقر در جامعه، آمار کودکان کار هم افزایش یافته است تاجاییکه حتی در جاده‌ها ساعت 5 صبح کنار اتوبان‌هایی که هیچ امنیت جانی برای عابران وجود ندارد، این کودکان مشغول دستفروشی هستند

ساماندهی کودکان کار به دلیل موانع قانونی ناکام مانده است:

محمدرضا عارف رئیس کمیته راهبردی امید متشکل از اعضای مجمع نمایندگان تهران، شورای شهر، استاندار و شهردار گفت: در شرایط کنونی معضل اصلی تهران رشد آسیب‌های اجتماعی است، به خصوص در حوزه کودکان کار و معتادان متجاهر که از اهمیت ویژه‌ای برخوردار هستند.نماینده مردم تهران، ری، شمیرانات، اسلامشهر و پردیس در مجلس شورای اسلامی، ادامه داد: در رابطه با کودکان خیابانی یا کار تاکنون اقداماتی شده است، جلسات مشترکی را با شهرداری، استاندار تهران و سازمان محیط زیست داشتیم، ضمن اینکه استاندار تهران که در گذشته رئیس سازمان بهزیستی بوده است و تخصص خوبی در این زمینه دارد و برغم اینکه اقدامات خوبی در این حوزه انجام شده است اما در این زمینه با برخی موانع قانونی روبرو هستیم.این نماینده مردم در مجس دهم، با اشاره به موانع قانونی که در مسیر ساماندهی کودکان کار وجود دارد، تصریح کرد: متأسفانه بعد از اینکه این کودکان را جمع‌آوری کرده و به استان‌هایشان برمی‌گردانند، دو روز بعد مجدد برمی‌گردند که این موضوع در حال پیگیری است.هم اکنون در تلاش هستیم تا بتوانیم کودکان کار را ساماندهی کنیم که تقریبا از تمام پتانسیل تهران در مورد این مسئله استفاده می‌شود تا با حفظ آرامش و حرمت افراد انجام شود و امیدواریم به نتیجه برسد.رییس مجمع نمایندگان تهران در مجلس شورای اسلامی، تاکید کرد: اعتقاد ما بر این است که کودکان کار حتی‌الامکان به محل زندگی‌شان بازگردانده شوند، چرا که بسیاری از آنها برای استان‌های دیگر هستند، اما متأسفانه بخشی از آنها نیز خارجی هستند که ما با این گروه مشکل داریم، چرا که بعد از جمع‌آوری دوباره برمی‌گردند که رفع این مشکل نیازمند همکاری نهادهای مربوطه برای پیگیری امور اتباع خارجی است./

حذف کودکان کار از خیابان در شرایط اقتصادی کنونی امکانپذیر نیست

سید حسن موسوی چلک رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران، در مورد حقوق کودکان کار بنابر قانون گفت: در ماده (79) قانون کار آمده که کار برای کودکان زیر 15 سال ممنوع است، اما ماده (80) این قانون رسما افراد 15 تا 18 سال را به عنوان کارگر نوجوان قلمداد کرده است، حتی در ماده (84) آمده که این کودکان با نیم ساعت کار کمتر و کاری که به جسم و روحش آسیب نزند از حمایت‌های تأمین اجتماعی نیز برخوردار می‌شوند، بنابراین ما کار افراد 15 تا 18 سال را به رسمیت شناخته‌ایم مگر مشاغلی که کودکان از آن منع شده باشند.

وی با بیان اینکه آیین‌نامه منع فوری اشکال کار کودک در هیأت دولت مصوب و ابلاغ شد، ادامه داد: بر اساس مقاوله‌نامه 182 سازمان بین‌المللی کار، کشورها متعهد شدند تا متناسب با شرایط فرهنگی کشورشان مشاغلی را برای کودکان منع کنند که ایران هم این کار را کرده است، کما اینکه در گام اول گفته شده از نظر قانونی کار کودک هیچ منعی ندارد، مگر اینکه کار موجب آزار، استثمار و بهره‌کشی کودک شود.رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران، تصریح کرد: گروه دوم کودکانی هستند که طبق آیین نامه ساماندهی کودکان خیابانی برای تأمین معاش خانواده مجبور به کار کردن هستند. تا زمانی که عواملی که باعث ‌شوند کودکان، مدرسه، خانه و جای گرم و نرم را بر کار ترجیح دهند که بخش عمده آن نیز به فقر برمی‌گردد، حل نشود، ما به شکل‌های مختلف کودکان کار و خیابانی خواهیم داشت، بنابراین در ابتدا فقر و بعد هم موضوع فراگیر نشدن نظام رفاه و تأمین اجتماعی مانع از ساماندهی این کودکان می‌شود.وی اظهار کرد: هم اکنون خط فقر در شهر تهران چند است؟ ضمن اینکه مبلغی که در قانون حمایت از خانواده‌های نیازمند داریم یک سوم حداقل حقوق کارمندان دولت است، اما ما چه میزان برای یک خانواده پنج نفره و بیشتر پرداخت می‌کنیم؟ بنابراین نظام تأمین اجتماعی و حمایت اجتماعی کشور یک نظام فراگیر، جامع و کامل نیست.موسوی چلک­ یادآورشد: در چنین شرایطی به دلیل مشکلات اقتصادی حضور کودکان کار را در جامعه و خیابان پررنگ‌تر می‌کند و طبیعتا کار کردن این کودکان در خیابان تبعات دیگری را نیز برای آنها به همراه خواهد داشت.وی در پاسخ به این پرسش که آیا دستگاه‌های مربوطه به وظایف خود در حوزه حمایت از کودکان کارعمل کرده‌اند، افزود: این دستگاه‌ها تلاش خود را می‌کنند، چرا که اگر کار نمی‌کردند شرایط بدتر از وضع موجود بود، اما بحث اینجاست که این مشکل حل نمی‌شود به این دلیل که ریشه‌های آن همچنان سر جای خود هستند.موسوی چلک­ بیان کرد: تا زمانی که عواملی که در گسترش فقر تأثیرگذارند و باعث می‌شوند کودک در این سن مجبور شود به خیابان بیاید و به صورت طولانی مدت کار کند و آسیب جسمی و روحی ببیند، مدیریت نشود، ما به اشکال مختلف کودکان کار را در خیابان خواهیم داشت.

رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران، بیان کرد: در شرایط کنونی این کودکان بر سر چهارراه‌ها و گاهی زیر زمین فعالیت می‌کنند و اگر آنها را از سطح خیابان جمع‌آوری کنیم، به زیر زمین‌ می‌روند و در آن صورت شرایط بدتری خواهند داشت، در این صورت برای این کودکان خیابان امن‌تر از جاهای دیگر خواهد بود.وی عنوان کرد: با این شرایط ما چاره‌ای جز پذیرش کودکان کار در خیابان‌ها نخواهیم داشت و باید تدابیری اتخاذ کنیم که هم ساعت کارشان به عنوان کودک کار کمتر شود، هر چند مطلوب و نگاه واقع‌بینانه این است که کودک بچگی‌اش را بکند، و این در حالی است که کودکان کار، کودکی را تجربه نکرده‌اند، بنابراین طبیعی است که در آینده کمتر بتوانند در چرخه توسعه کشور و ایجاد امنیت نقش موثر، سازنده و پایداری داشته باشند.رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران، تاکید کرد: ما باید کاری کنیم که این کودکان در کنار حضورشان برای کار در خیابان به سایر حقوقشان مانند امنیت، بهداشت، بیمه، آموزش و ... نیز دسترسی داشته باشند، چراکه حذف کودک کار خیابان در شرایط اقتصادی کنونی امکانپذیر نخواهد بود./برخی نمایندگان ادوار نیز که پیش از این در کمیسیون اجتماعی فعال بوده و تجربیات سازنده ای در این مورد دارند معتقدند آینده این کودکان پر ابهام و نگران کننده است چون مستعد حرکت به سمت انواع بزهکاری هستند.

شهرداری قانونا وظیفه‌ای در قبال کودکان کار ندارد:شهردار تهران پیش از این در رابطه با کودکان کار گفته بود: «در ایران بر اساس داده‌های مرکز آمار وزارت کار از ۹ میلیون کودک ۴۹۹ هزار نفر فعال در حوزه کار هستند، ضمن اینکه مسئله کار کودک ارتباط مستقیم با فقر در خانواده دارد، البته تعداد بالایی از کودکان کار در کشور تابعیت ایرانی ندارند درصد قابل توجهی از کودکان کار در خیابان‌ها فعالیت می‌کنند و مشغول دستفروشی، گلفروشی، زباله‌گردی و یا فال‌گیری هستند.

آمار کودکان کار در کلانشهر‌ها بیشتر از سایر شهر‌ها است که البته یکی از علت‌های آن جمعیت بالای این شهرهاست، اما
شهرداری قانونا وظیفه‌ای در قبال کودکان کار ندارد و بهزیستی و سایر دستگاه‌ها متولی آن هستند، ولی ما خود را مسئول اجتماعی در این زمینه می‌دانیم و بهزیستی دو نوع خدمت در مراکز شبانه روزی و مراکز آموزشی را انجام می‌دهد که ما در کنار آن‌ها در این زمینه‌ها نیز فعالیت می‌کنیم
.»

اید پدرانه دست نوازشی به سرشان بکشیم و آینده‌ای امن برایشان تضمین کنیم./منبع: خبرگزاری خانه ملت/23 تیر 98





نوع مطلب : مصاحبه ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1398/04/24

افزایش بیماری ها در سایه شادنبودن مردم

سلامت نیوز : متاسفانه امروزه شاهد سایه افکندن فضای غمگین در جامعه هستیم که این خود می تواند پیامدهای منفی بسیاری را در جامعه داشته باشد، به گونه ای که پزشکان بر این باور هستند که ریشه بسیاری از بیماری ها شاد نبودن مردم و استرس بالای آنهاست

به گزارش سلامت نیوز به نقل از روزنامه آرمان ،امروزه با نگاهی گذرا در جامعه به راحتی می توان به این مهم دست یافت که دیگر بسیاری از مردم بنا به دلایل مختلف شاد نیستند، به گونه ای که با چهره ای عبوس و درهم رفته افراد مواجه می شویم که این خود می تواند نشان از غمگین بودن آنها داشته باشد

از این رو روانشناسان معتقد هستند که ادامه داشتن این روند سرشار از غم و غصه خود می تواند زنگ خطری جدی برای سلامت مردم و در نهایت سلامت جامعه باشد

افزایش بیماری ها در سایه شادنبودن مردم 

به طور کلی باید در نظر داشت که یکی از مهمترین معایب شادنبودن مردم را می توان شیوع انواع بیماری ها در میان افراد جامعه عنوان کرد، چراکه تحقیقات نشان می دهد که شادی خود می تواند عاملی بازدارنده برای ابتلا به بسیاری از بیماری ها باشد

بنابراین اگر مسئولان امر اقدامات جدی و مناسبی برای ایجاد شادی و نشاط انجام ندهند به یقین در آینده نه چندان دور می توان شاهد افزایش آمار ابتلا به انواع بیماری های خطرناک مانند انواع سرطان، بیماری های قلبی و عروقی و مواردی از این دست شد ؛ مقوله ای که بهداشت و روان جامعه را دستخوش مشکلات و گرفتاری های بسیاری خواهد کرد

از سوی دیگر باید خاطرنشان کرد که افزایش آمار ابتلا به افسردگی را می توان یکی دیگر از پیامدهای منفی شادنبودن مردم دانست. بسیاری از افراد جامعه متاسفانه به این عارضه مبتلا هستند که این خود می تواند عاملی برای بروز بسیاری از بیماری های روحی روانی نیز باشد؛ مساله ای که افزون بر جامعه، کانون خانواده را هم درگیر معضلات بسیاری می کند

پرواضح است که کاهش امید به زندگی از دیگر معایب غمگین بودن مردم محسوب می شود. به عبارت ساده تر پزشکان بر این باور هستند که شادنبودن مردم می تواند عامل اصلی برای کاهش امید به زندگی و همچنین افزایش آمار مرگ ومیر در جامعه باشد که این خود می تواند با پیامدهای منفی بسیاری همراه باشد
آنچه مسلم است یکی دیگر از معایب غمگین بودن مردم را می توان افزایش خشونت در میان افراد جامعه دانست، چراکه طبق بررسی های به عمل آمده امروزه بسیاری از افراد به دلیل غمگین بودن دیگر حوصله و توان تحمل بسیاری از رفتارها و حرف ها را ندارند و در اثر کوچکترین مساله به راحتی با یکدیگر درگیر می شوند به گونه ای که طبق آمار منتشرشده طی سال های اخیر دعواهای خیابانی به طرز عجیبی افزایش یافته است

هرچند در این مجال باید متذکر شد که خشونت در میان اعضای خانواده نیز بسیار زیاد شده است تا جایی که شاهد دعوا و زد و خورد میان اعضای خانواده و به خصوص برخی زوج ها نیز هستیم که این خود می تواند باعث بروز تبعات منفی بیشتری شود. به عنوان مثال افزایش قتل و موارد دیگر را می توان در زمره دیگر عوارض منفی غمگین بودن مردم عنوان کرد. این عارضه به بافت های پنهان جامعه نیز آسیب های جدی وارد می کند

افزایش فقر عاملی برای شادنبودن مردم 

بدیهی است که فقر خود می تواند تاثیر بسزایی در افزایش و همه گیرشدن ناراحتی مردم داشته باشد، به گونه ای که طبق بررسی های به عمل آمده با نامطلوب شدن شرایط اقتصادی شادی نیز از جامعه فاصله می گیرد و شهروندان از حالت پویا و شاد به سمت غمگین شدن پیش می روند. بنابراین به راحتی می توان این ادعا را داشت که غمگین بودن خود ارتباط معناداری با فقر و بیکاری دارد

شادی حق مردم است 

رئیس انجمن مددکاری ایران می گوید: «یکی از برنامه های اصلی مدیران شهری و دولتمردان در کشورهای توسعه یافته، کم کردن بار این اختلالات روانی و البته استرس هاست. در این میان روانشناسان و جامعه شناسان اصلی ترین نسخه درمانی برای چنین جامعه ای را که درگیر استرس ها و بیماری های روانی است، نشاط و شادی اجتماعی می دانند و معتقدند این نشاط در عملکرد افراد در جامعه تاثیرگذار خواهد بود.» 

سیدحسن موسوی چلک با بیان اینکه فراهم آوردن زمینه و بستر برای تعاملات اجتماعی می تواند تا حد زیادی مداخله مثبت در کاهش افسردگی و مشکلات روانی در جامعه باشد، می گوید: «شادی حق مردم است و نباید با این بهانه که این شادی ها می تواند زمینه هنجارشکنی را به وجود آورد، مردم را از این حق محروم کرد

ما وقتی اجازه ظهور و بروز شادی های جمعی در شهرها را فراهم نمی کنیم، یا حتی با ابزارهایی جلوی این شادی های جمعی را می گیریم، ناخودآگاه جوانان که بیش از سایر گروه ها تشنه این تعاملات و نشاط اجتماعی هستند به سمت جمع های پنهانی هل می دهیم. این راندن از فضای اجتماعی زمینه بروز آسیب های اجتماعی را به وجود می آورد؛ چیزی که در حال حاضر جامعه ایران از آن رنج می برد.» 

کاهش روابط خانوادگی

جالب است بدانیم که جامعه شناسان بر این باور هستند که کاهش روابط خانوادگی نیز خود می تواند یکی دیگر از دلایل شادنبودن مردم باشد، چراکه امروزه در سایه شهرنشینی و برخی از مسائل دیگر روابط میان خانواده ها به طرز قابل تاملی کاهش یافته است که این خود می تواند در زمره دیگر دلایل غمگینی مردم محسوب شود

از این رو توصیه می شود که روابط خانوادگی و به خصوص روابط میان اعضای یک خانواده بیشتر شود تا در سایه آن بتوان شاهد ایجاد شادی و نشاط در خانه بود، چراکه امروزه دیگر در بسیاری از خانواده ها صدای خنده و شادی و یا حتی بازی کودکان با والدین نیز شنیده نمی شود که این خود جای بسی تاسف دارد

امروزه والدین به دلیل مشغله کاری زیاد دیگر فرصت چندانی برای کودکان خود ندارند و کودکان نیز تمام وقت خود را با بازی های رایانه ای و یا تلویزیون سپری می کنند که این خود می تواند تاثیرات منفی بسزایی را در سلامت جسمی و روحی آنها بر جای بگذارد

چشم و هم چشمی

یکی دیگر از دلایل شادنبودن مردم را می توان چشم و هم چشمی و استفاده بیش از اندازه از شبکه های اجتماعی عنوان کرد، چراکه امروزه بسیاری از مردم زمان خود را در این شبکه ها سپری می کنند

بنابراین توصیه می شود که افراد زمان کمتری را در شبکه های اجتماعی سپری کند و در مقابل فرصت بیشتری برای باهم بودن داشته باشند تا از این طریق مشکلات خود را نیز بتوانند حل کنند، چراکه مطالعات نشان می دهد افراد به دلیل استفاده بیش از اندازه از شبکه های اجتماعی دیگر زمان کافی برای درددل کردن و بیان مشکلات خود با دیگران ندارد که این خود می تواند تاثیر بسزایی در غمگین بودن افراد داشته باشد. بنابراین انتظار می رود با کاهش ساعت استفاده از شبکه های اجتماعی این مشکل نیز تا حد زیادی مرتفع شود

برنامه های تلویزیونی

متاسفانه شادنبودن رنگ آمیزی شهری و همچنین برنامه های تلویزیونی نیز خود می تواند از دیگر دلایل غمگین بودن مردم محسوب شود، چراکه امروزه با نگاهی گذرا بر سطح خیابان ها به راحتی می توان به این مهم دست یافت که بسیاری از سازه ها دارای رنگ آمیزی سرد و بی روح هستند که این خود می تواند در روحیه افراد جامعه بسیار تاثیرگذار باشد

از این رو می توان با ایجاد تغییرات اساسی در مدیریت شهری به راحتی نشاط و شادی را به مردم هدیه کرد. در پایان باید خاطر نشان کرد که غمگین بودن مردم خود باعث تحمیل هزینه های بسیار بالا به دولت خواهد بود

بنابراین شاید بهتر است به جای پرداخت هزینه های بالا، با برنامه ریزی های مناسب و مدون، راهکارهای مناسبی برای افزایش شادی و نشاط در میان مردم از سوی دولت اتخاذ شود تا در سایه این مهم بتوان شاهد کاهش آسیب ها و مشکلات اجتماعی نیز بودمنبع: سلامت نیوز: 23 تیر 98

 





نوع مطلب : مصاحبه ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1398/04/23
Image result for ‫امام رضا‬‎




نوع مطلب : دل نوشته ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1398/04/22
Image result for ‫امام رضا‬‎




نوع مطلب : دل نوشته ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1398/04/21

شفافیت، اعتماد اجتماعی را افزایش می‌دهد

نگاه

Image result for ‫موسوی چلک‬‎
سیدحسن موسوی چلک/ رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران
یکی از نیاز‌های مردم در ارتباطات اجتماعی و انسانی در تعامل با دولتمردان و تعاملات بین‌فردی «شفافیت» است و حتی می‌توان موضوع شفافیت را از مولفه‌های مهم و اساسی در حکمرانی خوب تلقی کرد؛ چراکه شفافیت می‌تواند زمینه را برای داشتن زندگی خوب و فضای امن‌تر که از حقوق شهروندی است، فراهم کند. توجه بیشتر به مقوله شفافیت می‌تواند زمینه را برای کاهش فساد فراهم کند؛ موضوعی که هر زمانی در هر جامعه‌ای اتفاق بیفتد یا گسترش پیدا کند، زمینه را برای نارضایتی و در نتیجه کاهش اعتماد اجتماعی و عمومی فراهم می‌کند. این در حالی است که به‌خوبی آگاه هستیم استمرار مدیریت‌ها و قدرت‌ها در هر جامعه‌ای بدون وجود اعتماد عمومی و اجتماعی امکان‌پذیر نیست یا دچار مشکل می‌شود. شاید به‌دلیل همین اهمیت است که در شعار‌ها و برنامه‌های دولتمردان و کسانی که می‌خواهند از طرف مردم انتخاب شوند یا مناصبی را بگیرند، موضوع شفافیت و مبارزه با فساد به انحای متفاوت مطرح می‌شود. با توجه به فساد در جامعه جهانی امروزه موضوع شفافیت بیش از گذشته مورد توجه قرار گرفته است. افزایش آگاهی اجتماعی از طرق مختلف ازجمله رسانه‌های مختلف، فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی که محدودیت اطلاع‌رسانی‌ها را در جامعه جهانی کمتر کرده است، موضع شفافیت دولتمردان و مدیران بخش‌های مختلف را در روابط با مردم و حتی روابط بین کشور‌ها تبدیل به یک دغدغه اساسی و به‌عبارت بهتر تبدیل به یک مطالبه عمومی کرده است.


بی‌دلیل نیست که در هر جامعه‌ای که شفافیت نیست احتمال بروز فساد به انحای مختلف مالی، سیاسی، اداری، اخلاقی و... افزایش پیدا می‌کند. در چنین جوامعی یکی از مهم‌ترین مولفه‌ها و سرمایه‌های پیشرفت که سرمایه اجتماعی است، کاهش پیدا می‌کند. این در حالی است که شفافیت می‌تواند در افزایش این سرمایه مهم تأثیر چشمگیری داشته باشد. عباراتی مانند اتاق شیشه‌ای، شهر شیشه‌ای و سازمان شیشه‌ای می‌تواند نشانه‌ای از انتظار و خواسته مردم از مدیران در هر مجموعه سازمانی (دولتی یا خصوصی و غیردولتی) باشد. فراموش نکنیم دولت‌ها برای استمرار‌شان نیاز به مشارکت مردم دارند و این مشارکت اجتماعی بدون وجود اعتماد عمومی نمی‌تواند ادامه پیدا کند و در نتیجه دچار چالش‌های جدی خواهد شد؛ لذا انتظار می‌رود که دولتمردان و مدیران در هر جامعه‌ای زمینه را برای افزایش شفافیت به شکل‌های مختلف ازجمله با استفاده از فناوری‌های نوین و فضای مجازی بیش از پیش فراهم کنند که این ارتقای شفافیت، زمینه را برای نظارت فراگیر‌تر و شفاف‌تر هم فراهم می‌کند که خود می‌تواند در افزایش اعتماد عمومی و سرمایه اجتماعی تأثیر چشمگیری داشته باشد. برخی معتقدند که «شفافیت اجتماعی به شهروندان این امکان را می‌دهد تا آگاه‌تر باشند و به بی‌پرده‌گویی تشویق شوند و مانند تنظیم مکانیسمی از مرکز قدرت عمل کنند. پایه و بنیان اصول اخلاقی و حکومت جایی است که در آن منافع و نیازهای شهروندان مورد تمرکز قرار بگیرد». فراموش نکنیم که برای برقراری روابط اجتماعی و انسانی نیاز به اعتماد اجتماعی داریم که بخشی از آن از شفافیت بین مردم و مدیران حاصل می‌شود و امروزه بیش از هر زمانی به آن (اعتماد اجتماعی) نیاز داریم. موضوعی که «آنتونی گیدنز» از جامعه‌شناسان معروف به‌درستی به آن اشاره می‌کند و معتقد است که اعتماد اجتماعی امروز بیش از گذشته پیش‌نیاز زندگی ماست؛ چراکه شکل زندگی مدرن، روابط سنتی و چهره به چهره را از بین برده و شیوه‌های مکانیکی و ماشینی زندگی، امکان شناخت عناصر لازم زندگی را زدوده است. زندگی مدرن با وجوهی چون گسترش استفاده از اینترنت و فضای مجازی در ابعادی گاهی بزرگ‌تر از فضای واقعی امروز بیش از همیشه نیاز ما شهروندان را به اعتماد به‌عنوان پیش‌فرض روابط انسانی و اجتماعی گسترش داده است.

منبع: روزنامه همشهری/17 تیر 1398




 

 





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1398/04/21

رییس انجمن مددکاران اجتماعی ایران:

بهزیستی باید تاوان معلولیت های ناشی از تصادف ها را بدهد؟

بهزیستی باید تاوان معلولیت های ناشی از تصادف ها را بدهد

تهران - ایرنا - رئیس انجمن مددکاری اجتماعی ایران گفت: بسیاری از آسیب ها و معلولیت ناشی از ضعف سیاست گذاری و برنامه ریزی های نهادهای دیگر است اما بهزیستی باید تاوان آن را بازپس بدهد.

سیدحسن موسوی چلک افزود: پایین بودن برخی شاخص‌های رفاه اجتماعی مانند اشتغال الزاماً به بهزیستی یا یک سازمان بازنمی گردد.
وی با اشاره به گسترش فعالیت‌های سازمان‌های حمایتی به دلیل فقر و آسیب‌های دیگر ادامه داد: اگر امروز سازمان‌های حمایتی ناگزیر هستند بسیاری از گروه‌های هدف خود را پوشش دهند ناشی از ضعف سیاست گذاری و برنامه ریزی های دیگر نهادها است به طورمثال معلولیت‌های ناشی از تصادفات تقصیر بهزیستی نیست اما بهزیستی باید توان آن را باز پس دهد.
وی اضافه کرد: سازمان‌های مختلفی در پدید آمدن آسیب‌ها نقش دارند و باید توجه داشت که «پیشگیری» از جنس موضوعاتی است که همه نهادها حتی رسانه‌ها در آن نقش دارند.
رئیس انجمن مددکاری اجتماعی ایران تاکید کرد: سازمان بهزیستی کشور به عنوان متولی سلامت اجتماعی باید باور کند که متولی سلامت اجتماعی است که این امر نیازمند بازنگری سیاست‌های موجود است حتی ممکن است مستلزم بازنگری ساختار و وظایف باشد و این اجتناب ناپذیر است.
موسوی چلک افزود: در عین حال بهزیستی باید نسبت به وظایف خود پاسخگو باشد اما در عرصه تولید فقر و معلولیت‌های ناشی از کژکاری های وزارت بهداشت که منتج به معلولیت باشد نقشی ندارد اما باید مطالبه گر باشد.
وی یادآور شد: بهزیستی طی ۴۰ سال بار زیادی بر دوش داشته و در برابر مسائلی که در آنها نقشی نداشته است، پاسخگو بوده است.

منبع: ایرنا.19 تیر 98
 





نوع مطلب : مصاحبه ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1398/04/20


( کل صفحات : 174 )    1   2   3   4   5   6   7   ...   


آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی