دغدغه های یک مدد کار اجتماعی
همه روز روزه بودن همه شب طواف کردن....
صفحه نخست       پست الکترونیک          تماس با ما              ATOM            طراح قالب
گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من
درباره وبلاگ



مدیر وبلاگ :سید حسن موسوی چلک

یادداشت :

پنهان بودن پیامد های جنگ ها

سید حسن موسوی چلک

رییس انجمن مددکاران اجتماعی ایران

( منبع: روزنامه شرق،30 شهریور99 )

وقوع هر بحرانی اعم از طبیعی یا غیر طبیعی در هر جامعه ایی پیامدهای مختلفی را به دنبال خواهد داشت.برخی از این پیامد ها به حین بحران بر می گردد اما بخش مهمی از آنها به پس از آن خود را نشان می دهد که معمولا کمتر به آنها توجه می شود. از جمله این بحران های غیرطبیعی  جنگ ها هستند که با تاریخ بشر مانوس بوده و خواهد بود و همه مردم به شکلی در گیر آن خواهند بود و از پیامد ها آن  تاثیر  می پذیرند. شاید بتوان این گونه اشاره کرد که جنگ ها در ادوار مختلف بر جوانب مختلف زندگی افراد تاثیرات منفی می‌گذارد و از لحاظ اجتماعی، روانی، فردی، اقتصادی، شناختی و بسیاری از جنبه‌های دیگر افراد را با چالش‌های زیادی مواجه می‌کند.پیامد های منفی ناشی از جنگ در بسیاری از موارد مانند تخریب زیر بنا ها برای همه مشخص است چون دیده می شود اما یکی از بخش های سلامتی که شدیداً از جنگ متأثر می شود سلامتی اجتماعی و  روانی ان است که متأسفانه اثرات آن پنهان است و این مسأله سبب شده که افراد از این ناحیه صدمه ببیند. مهم ترین اثرات روانی-اجتماعی جنگ عبارتند از : انواع استرس های فردی و جمعی (اختلال پس از حادثه)، بیماری های روانی و شخصیتی ، اضطراب، افسردگی، افزایش تمایل به خشونت در جامعه، گسترش روحیه انتقام جویی ، رشد انحصار طلبی و بی عدالتی ، رشد فرهنگ توجیهی و مصلحتی ، ترس و بی اعتمادی ، رشد فشار ها و تنش های گروهی و فردی، تحزیب کارکرد های خانواده، گرایش به آسیب های اجتماعی به دلیل فشار های روانی وارده و با هدف کاهش این فشار ها، و....

.معمولا خانواده‌ی افرادی که در جنگ مجروح یا کشته می‌شوند حتی بعد از جنگ نیز ممکن است نتوانند با این وقایع کنار بیایند و مسائل تلخی را تجربه می‌کنند. برخی از صاحب نظران معتقد که جنگ ها  عاملی مؤثر ومهم  در ابتلای افراد به انواع اختلالات روانی واسترش های پس از این بحران هستند. گرچه جنگ ها در برخی از زمینه ها از قبیل پیشرفت در تجهیزات جنگی و دفاعی  را برای کشور های درگیر جنگ به دنبال خواهد داشت.اما معمولا حوزه سلامت اجتماعی و روانی از جنگ ها معمولا تاثیرات منفی آن را بیش تر تجربه خواهد کرد. گرچه تاثیرات آنها بر کودکان، سالمندان، زنان و مردان همیشه یکسان نیست.ولی همه مردم به نوعی تحت تاثیر این پیامدها هستند.کودکی رادر نظر بگیرید که پدر خود را درجنگ از دست داده باشد ودر زندگی رابطعه پدر وفرزتندی را تجربه نکرده باشد. هر چقدر هم خدمات و امکانات به این کودک بدهیم باز هم جای خالی پدر و محبت پدر و چتر حمایت او را نخواهد گرفت. یا زنی که شوهرش را درچنگ از دست داده باشد نیز همین طور. ببخی از این زنان خیلی جاها احساس تنهایی می کنند و مجبور می شوند فشار های مختلفی را در زندگی  تجربه کنند که اگر همسرشان زنده بود، شاید تجربه نمی کرد یا کمتر تجربه می کردند.خانواده ایی که بیمار اعصاب و روان ناشی از جنگ دارد نیز مشکلات خاص خود را دارند که تا تجربه نکنیم نمی توانیم از آن صحبت کنیم.به همین دلیل ضروری است تا  رویکردهای سلامت اجتماعی و روانی در تمام برنامه های  بنیاد شهید و امور ایثار گران  تقویت شود.همین طور اقدامات دیگری برای تقویت این ابعاد سلامت ضروری به نظزر می رسد که از جمله آنها  می توان به موارد زیراشاره کرد:

-         لزوم تقویت و ارتقاء رویکرد خانواده محور کردن برنامه ها در جامعه ایثارگری

-         شناسایی موانع مشارکت اجتماعی و.. جامعه ایثارگری

-         برنامه ریزی برای تلفیق باجامعه و پرهیز از ایزوله کردن و نگاه جزیره ایی

-         تلاش جدی برای حفظ عزت نفس جامعه ایثارگری

-         همه خدمات را به پرداخت پول خلاصه نکنید.شناسایی ظرفیت ها و امکان برقراری ارتباط واستفاده از این ظرفیتها در بسیاری ازمواقع بسیار اثرگذار تر از ارایه مستقیم ومستمر  پول می باشد.افراد و فرزندان شان را قوی کنید.

-         با توجه به شرایط سنی این افراد و خانواده ها  و افزایش سالمندان تحت پوشش نیازمند برنامه ریزی قوی برای این عزیزان هستیم.

-         تقویت رویکرد های محله محوری و تلفیق اجتماعی

-         لزوم توجه به پیشگیری از آسیب های اجتماعی درجامعه تحت پوشش بنیاد و تهیه گزارش های مستمر از چکونگی وضعیت آسیب های اجتماعی شایع و درحال شیوع این افراد(واقع بین باشیم منکر آسیب های اجتماعی در این جامعه نخواهیم بود.حتی تعداد کم آسیب های اجتماعی در این جامعه، زیاد است)

-         بررسی اثربخشی برنامه های  اجتماعی و روانی موجود و در صورت لزوم بازنگری برنامه ها و فرایند های ارایه خدمات

-         شناسایی ایده های جدید  اجتماعی و .. در حوزه ایثارگری

-         مددکار اجتماعی محور بودن خدمات و لزوم تدوین نظامنامه مددکاری اجتماعی در بنیاد

-         تشکیل پرونده ها در قالب «مدیریت مورد» برای افراد وخانواده های دارای شرایط حاد و نیاز های خاص وافراد در معرض اسیب و آسیب دیده اجتماعی  تا مدیریت بهتری در شناسایی نیاز ها، ارایه خدمات و هماهنگی بهتروبیشتری صورت گیرد.

-         تقویت رویکرد سلامت (جسمی، روانی واجتماعی و معنوی)همه جانبه در جامعه ایثارگری

-         لزوم توجه به ارایه خدمات با توجه به تفاوت های فرهنگی جامعه ایثارگری

-         بهره گیری از تجارب جهانی با هدف بومی سازی  خدمات اجتماعی ومددکارسی اجتماعی متناسب با شرایط کشور ما.

-         لزوم تقویت پزوهش های بنیادی، کاربردی در بنیاد(داخلی و  تطبیقی) برای ارتقای سلامت اجتماعی و روانی

-         تسهیل دسترسی به خدمات فراگیر و جامع و پایدار در حوزه سلامت همه جانبه از جمله سلامت اجتماعی و روانی بابهره گیری از ظرفیت های موجود.

ضمن گرامی داشت یاد و خاطره شهدای انقلاب اسلامی و همه ایثارگرانی که برای دفاع از ایران فداکاری کردند، فراموش نکنیم که تقویت خدمات اجتماعی و روانی یکی از ضروریات جامعه و خانواده های افراد حادثه دیده از جنگ ها هستند.

 

 





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1399/06/30

یادداشت: کرونا، پوششی برای ناکارآمدی مدیران

سیدحسن موسوی‌چلک رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران

(منبع:روزنامه آرمان ملی،29 / 6 / 99)

 مروری بر موارد مطروحه در گفتگوی ویژه خبری؛ با حضور دکتر حسن موسوی چلک –  پایگاه اطلاع رسانی مددکاران اجتماعی ایران

   هنگامی که بحرانی اتفاق می‌افتد انتظارات از دستگاه‌ها و سازمان‌های مختلف کمتر از شرایط قبل از بحران‌ها خواهند بود. در ابتدا پذیرش این شرایط طبیعی به نظر می‌رسد ولی وقتی که این شرایط طولانی می‌شود، نباید همچنان ناکارآمدی مدیران و سازمان‌ها مورد پذیرش قرار گیرد. اینجا انتظار می‌رود دستگاه‌ها یا مراجع ناظر تمهیدات متفاوتی را برای ارزیابی عملکرد مدیران و دستگاه‌ها اتخاذ کنند که منجر به بی‌تفاوتی آنها یا به وظایف ذاتی خودشان نشوند تا کرونا بهانه‌ای برای استمرار مدیریت مدیران ناکارآمد و ضعیف نشود که این طولانی شدن خود هزینه‌های جبران‌پذیری را بر جامعه تحمیل می‌کند. متاسفانه این ناکارآمدی در حوزه‌های مختلف خود را نشان می‌دهد. عدم کنترل بر مشکلات و هزینه‌تراشی‌های مختلف برای مردمی که در طول چهار دهه بعد از انقلاب اسلامی برای مسئولان از جان و مال و... کم نگذاشتند، می‌تواند زمینه‌ساز کاهش امید و افزایش نارضایتی را فراهم کند. معتقدم اتفاقا در چنین شرایطی تفاوت مدیران کارآمد و ناکارآمد خود را بیشتر نشان می‌دهد و کرونا عذر بدتر از گناه خواهد بود اگر بخواهیم نسبت به این ناکارآمدی مدیران و دستگاه‌های اداری به دلیل کرونا مسامحه شود. حداقل هزینه‌های این مسامحه و بی‌تفاوتی، می‌تواند کاهش سرمایه اجتماعی در جامعه باشد. برخی از مدیران به جای اینکه اهداف سازمانی را با توجه به اهمیت آنها در شرایط بحرانی برای سازمان سازماندهی و اولویت‌بندی می‌کنند آنها را براساس میزان جلب‌توجه‌کننده بودن عملکرد مدیریت نزد مافوق‌ها یا نگاه پوپولیستی اولویت‌بندی می‌کنند؛ بنابراین این وضعیت در صورتی‌که مغایر با اولویت‌بندی موردنیاز و مطلوب سازمان باشد سازمان را از رسیدن به اهدافش بازخواهد داشت و حتی وضعیت نامطلوبی را ممکن است در جامعه ایجاد کنند. متاسفانه بعضی از مدیران ناکارآمد دوست دارند در این شرایطی که کرونا همه بخش‌ها را تحت تاثیر قرار داده است، در همه محافل و مجالس و رسانه‌های مختلف آمارهایی را ارائه کنند که نشان‌دهنده رشد حوزه مدیریتی ایشان باشد ولی متاسفانه خیلی از این آمارها فاقد هرگونه رشد کیفی بوده و اگر به‌دقت آمارها بررسی شود و مورد بررسی کارشناسی واقع‌بینانه و مبتنی بر شواهد قرار بگیرند، نادرستی این آمارها برای هرکسی مشخص خواهد شد. این نیز خود خیانت این مدیران ناکارآمد به مردم است که توی چشم مردم نگاه می‌کنند و دروغ می‌گویند؛ البته باید سپاسگزار مدیران کارآمد هم بود. موضوع دیگری که نشان از ناکارآمدی این مدیران است و ما در حوزه اجتماعی به‌وفور داریم می‌بینیم این است که فاقد هر نوع تفکر خلاق هستند تا بتوانند حداقل عملکرد سازمان‌ها را حفظ کنند. متاسفانه کرونا بهانه‌ای شد تا مدیران ناکارآمد جولان دهند و به تخریب اعتماد سازمانی و اجتماعی ادامه دهند. افسوس...

 





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1399/06/29

یادداشت شرق:

«استراتژی با هم بودن »

سید حسن موسوی چلک

رییس انجمن مددکاران اجتماعی ایران

(23 شهریور99)

 

امروزه اهمیت استفاده از همه ظرفیت ها برای موفقیت جوامع مختلف و حتی سازمان ها و ایجاد فضای آرامش و افزایش رضایت اجتماعی تدبیری هوشمندانه و عاقلانه است که غیر از این باشد باید هزینه پرداخت شود که گاهی اوقات این هزینه ها غیر قابل جبران هستند و یا اگر قابل جبران باسند بسیار سخت خواهد بود.در این فضا منتقد و موافق هر دو با هم جای می گیرند نه فقط موافقین. این جای گرفتن همیشه ممکن است بصورت پست های اداری و مناصب های مختلف دادند، نیست بلکه حتی شنیدن دیدگاه هل و نظرات شان هم می تواند یکی از این راه ها باشد.فراموش نکنیم که فقط از یک زاویه دیدن و اعتماد کردن به افرادی که در مقابل هر گفته ایی حتی ناصواب و دروغ، اقدامی حتی ناکارآمد، تصمیمی حتی برخلاف قوانین و مصالح جامعه یا سازمان و .. فقط سر شان را به علامت تایید تکان می دهند  و مداهنه می کنند و... خود خطایی برزگ است که موجب می شود نتوان از همه ظرفیت ها به خوبی و بموقع استفاده کرد.این را بپذیریم که شرایط فعلی کشور که در برخی از حوزه ها ناکارآمدی خود را نشان داده است نتیجه همین نگاه یک سویه و غفلت از شنیدن رویکردهای متفاوت با مدیران احرایی در دولت های مختلف از حمله دولت فعلی و استفاده از همه این ظرفیت ها و توانایی ها است.بر این باور هستم که توسعه و پیشرفت کشور و سازمان ها  در گرو همین اندیشه پیشرو و اساسی است.دعواهای سیاسی و جناحی و حذف و تخریب رقبا  حتی افراد قوی از جناح مقابل و رفتار های کودکانه در ساختار اداری  و مدیریتی و اجرایی کشور چیزی جز اتلاف منابع انسانی و هزینه های دیگر نخواهد داشت.فراموش نشود که در پذیرش با هم بودن یکی از الزامات پذیرش همین تفاوت هاست.بدون شک در چنین فضای مه آلود مردم بیش از گذشته نامید خواهند شد که خود می تواند به کاهش اعتماد اجتماعی و مشارکت اجتماعی مردم و در یک معنای عام تر کاهش سرمایه اجتماعی در جامعه شود. دعواهای واقعی و یا به اصطلاح زرگری با هدف تخریب دیگران یا حذف رقبا موجب فاصله گرفتن مردم از این جناح ها و مدیران خواهند شد.مصلحت و منافع مردم در با هم بودن است نه در اختلاف.شاید بقای جنان حا  دراختلاف باشد ولی مردم نه.مردم هماهنگی وانسجام را اگر ببینند امیداور تر می شوند، همبسته تر می گردند، سازکار تر می شوند، تاب آور تر می گردند.در چنین شرایطی مردم هم مسوولیت پذیرتر می شوند( که تاکنون هم  چیزی هم نگذاشتند از جان و مال خود برای بقا گذشتند) و هم مشارکت جو تر.مولفه هایی که برای هر مدیری در هر سطحی از مسوولیت در مدیریت ملی، استانی و محلی و... بسیار بزرگ و  ارزشمند است.البته اگر قدر بدانیم به دنبال افزایش این سرمایه هم خواهیم بود در غیر این صورت بر طبل اختلاف و تعارضات خواهیم کوبید که همه را خسته خواهد کرد چون از از صدای طبل اختلاف و منافع فردی و حزبی چیزی عاید مردم نمی شود. بپذیریم که اگر در نتیجه این خستگی های آزار دهنده مردم مایوس تر شده و رفتار هایی نشان دادند که مورد پسند همه ما نباشد، آنهایی مقصر هستند و باید پاسخگو باشند که بر این طبل می کوبند. لذا از مردم مایوس نمی توان امیدی به مشارکت اجتماعی و مسوولیت پذیری و  تاب آوری فردی و اجتماعی داشت. بیایم «با هم بودن» را به عنوان یک استراتژی بپذیریم و همه را درکنار هم برای ساختن جامعه داشته باشیم. بدون شک در این شرایط سینرژی که ایجاد می شود می تواند به اصطلاح«کوه را به کاهی بی ارزش تبدیل کند». وقتی در جامعه زندگی می کنیم نمی توانیم  بگوییم که  «هر کس راه خود را برود» .چرا که در نتیجه این تفکر، در جوامع مختلف فاصله ها بین مردم و مردم و دولت ها زیاد می شود. فراموش نشود که امروز وجود این فاصله ها، سم مهلکی برای امنیت پایدار کشور خواهد بود.با این امید که درسایه این با هم بودن  بامشارکت بیشتر همه،نشاط جای خستگی را بگیرد و  هوشمندانه تر  و همه جانبه تر فکر کنیم، تصمیم بگیریم و عمل کنیم تا پویایی اجتماعی و «به زیستن اجتماعی» را بیش از پیش شاهد باشیم.انشاءا...





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1399/06/23


یادداشت:حقیقت‌گویی هزینه دارد

سیدحسن موسو‌ی‌چلک رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران

(روزنامه آرمان ملی/22 شهریور99)

 این روزها هر مسئولی را که می‌بینیم در صحبت‌های خود از بقیه می‌خواهند که برای مبارزه با فساد و ناکارآمدی از افرادی که به شفافیت و... کمک بکنند، حمایت کنند؛ گویی که قرار است اتفاقی بیفتد. اما تاملی بر رفتارهای سازمانی در کشور نشان می‌دهد که همیشه حقیقت‌گویان در حاشیه بودند و باید هزینه حقیقت‌گویی را بپردازند و چاپلوسان و افرادی که منافع فردی را بر منافع سازمانی و حرفه‌ای و ترویج اخلاق اداری و انسانی ترجیح می‌دهند بیشتر جولان می‌دهند و این همان منشأ فساد و ناکارآمدی‌هایی است که نتیجه‌اش همینی است که در بخش‌های مختلف اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی داریم می‌بینیم و متاسفانه ناچاریم تاوان آن را هم پس بدهیم. موضوعی که در حدیثی که از پیامبر اکرم(ص) نقل شده است، گویی دال بر همین موضوع است که «حق را بگویید، حتی اگر به ضررتان باشد». اگر نیم‌نگاهی به سازمان‌های مختلف داشته باشیم به‌آسانی متوجه می‌شویم که انسان‌هایی را که دغدغه‌مند هستند و چاپلوسی نمی‌کنند و از بیان حقیقت‌ها واهمه‌ای ندارند عموما گوشه‌نشین‌شان می‌کنیم. بر این باورم که این خود فسادی است که انجام می‌دهیم و ایجاد فضای ترس از بیان حقیقت، خود کمک به ترویج فساد و ناکارآمدی و ایجاد فضای امن برای کسانی است که از این شرایط سودهای متعدد و متفاوتی می‌برند؛ جمله‌ای که شهید بهشتی هم به آن اشاره می‌کند. آنجا که می‌گوید: «من تلخی برخورد صادقانه را به شیرینی برخورد منافقانه ترجیح می‌دهم». اما چه می‌شود که ما این نوع متملقان و چاپلوسان را بیشتر دوست می‌داریم، خود موضوع بسیار قابل تاملی است. مگر نه این است که پیامبر اکرم(ص) در مورد حق‌گویی چنان تاکید و تصریح دارد. به درستی می‌توانم اشاره کنم که پویایی یک سازمان و جامعه در وجود و حضور افرادی است که متعهدانه در بیان حقیقت و دفاع از حق و مقابله با ظلم و فساد و ناکارآمدی، متعهد هستند نه خاموش. به‌ویژه این انتظار از افرادی که آگاهی بیشتری دارند، بیشتر می‌رود. نتیجه خاموش بودن، فرصتی ایجاد می‌کند تا ناکارآمدها، بیشتر جولان دهند. در این صورت پرداخت هزینه حقیقت‌گویی، با کسانی است که در دفاع از حقیقت و ناکارآمدی خاموش نیستند. لذا معتقدم باید استقامت کرد چرا که حق‌گویی، هزینه‌بردار است. امام علی(ع) می‌فرماید: «خداوند رحمت کند کسی را که چون حقی را می‌بیند، به یاری آن برمی‌خیزد و هرگاه ستمی را مشاهده کرد، از آن جلوگیری می‌کند و همیشه یاور حق و اهل حق است تا آن حد که برای یاری حق به استقبال دشواری‌ها می‌شتابد». و این سخنانشان هم نکته قابل تاملی دارد که نمی‌توان به‌راحتی از کنار آن گذشت و آن اینکه «در همراهی حق، خوشبختی به‌وجود می‌آید». حال اگر به دنبال کارآمدی و مقابله با فساد به شکل‌های مختلف هستیم، فضا را برای منتقدان و حقیقت‌گویان بیشتر باز کنیم و به جای به حاشیه راندن آنان از ظرفیت‌های‌شان برای اصلاح امور و پیشبرد اهداف سازمانی و کشور بیشتر استفاده کنیم.

 

 

 





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1399/06/22
شفافیت؛ کلید حفظ‌ مشارکت‌های اجتماعی‌
نویسنده : حسن موسوی چلک، رئیس انجمن مددکاران اجتماعی

بررسی تاریخ زندگی بشر نشان می‌دهد معمولا مردم در بحران‌ها به اشکال مختلف طبیعی و غیرطبیعی مشارکت بیشتری برای کمک به‌ همنوعان انجام می‌دهند.این مشارکت‌ها می‌تواند به‌روش‌های مختلف صورت گیرد؛ به‌عنوان‌مثال می‌توان به کمک‌های نقدی برای تأمین اقلام موردنیاز، بازسازی مناطق آسیب‌دیده و تأمین پوشاک و خوراک اشاره کرد که ‌‌ازجمله رایج‌ترین شیوه‌های کمک‌رسانی است.  ‌ شیوه دیگر مشارکت برای رفع مشکلات کمک‌های غیر نقدی است که به‌جای پرداخت مستقیم پول، لوازم و اقلام موردنیاز تأمین می‌شود.در دوران کرونا بارها شاهد اخباری بودیم که مردم لوازم بهداشتی و درمانی از قبیل ماسک، شوینده، تجهیزات پزشکی، بسته‌های آذوقه و ... تهیه‌کرده و بین افراد مختلف نیازمند ‌توزیع کرده‌اند. شیوه دیگر مشارکت مردم در شرایط بحرانی ارائه مستقیم خدمت است.به‌عنوان‌مثال، کادر درمانی بدون دریافت پول خدمات مرتبط ارائه می‌کنند. یا افراد برای نظافت مراکز درمانی مراجعه و کمک می‌کنند. برخی بنگاه‌ها و شرکت‌ها هم در قالب مسؤولیت اجتماعی در این شرایط فعالیت‌های انسان دوستانه خود را افزایش می‌دهند تا کمکی به افراد درگیر بحران‌ کرده باشند. دراین‌بین مهم این است که هر چه مردم مشارکت بیشتری داشته باشند، مدیریت بحران‌ و ارائه خدمات ‌ به افراد نیازمند بهتر صورت می‌گیرد‌.
همچنین یکی از راه‌های افزایش و استمرار این مشارکت‌ها اعتمادسازی است و معمولا در جوامعی که سرمایه اجتماعی بالاتر باشد، این میزان مشارکت بیشتر خواهد بود و نشان می‌دهد اعتماد اجتماعی بالا معمولا زمینه مشارکت بیشتر را فراهم می‌کند. علاوه بر این،‌ برخی مواقع درخواست مسؤولان عالی‌رتبه کشورها ازجمله رهبران دینی یا سیاسی و حتی قومی می‌تواند در شرایط بحرانی بر میزان مشارکت مردم بیفزاید. همین‌طور گروه‌های مرجع و افراد شناخته‌شده در عرصه‌های ورزشی، هنری
و ...نیز ازجمله گروه‌های تأثیرگذار برافزایش میزان مشارکت در شرایط بحرانی هستند. در کنار فعالیت این افراد و گروه‌ها نکته مهم در جلب مشارکت و پایداری آن شفافیت، اطلاع‌رسانی صحیح و مستمر و مبتنی بر شواهد واقعی است‌. هرقدر شفافیت بیشتر و نیازهای واقعی شناسایی شود و نحوه عملکرد به‌موقع و دقیق در دسترس مردم  قرار بگیرد‌.احتمال پایداری و استمرار و حتی افزایش کمک‌ها و حمایت‌های مردمی و بنگاه‌ها را شاهد خواهیم بود که پشتوانه بزرگ و مهمی برای کشور در جهت افزایش همبستگی اجتماعی هم خواهد بود.  افزون بر این، باید یادآور شد انتخاب روش‌های مناسب و آسان و خلاقیت در اطلاع‌رسانی و بهره‌گیری از ظرفیت ‌ فناوری‌های نوین، رسانه‌ها و سازمان‌های غیردولتی‌ برای جلب مشارکت مردم و تسهیل ارائه کمک‌ها چه نقدی و چه غیرنقدی نیز نقش مهمی در افزایش مشارکت مردم خواهد داشت.
منبع: روزنامه جام جم.18 شهریور99




نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1399/06/18

یادداشت:«نخبگان» معلم شوند

سیدحسن موسوی‌چلک.

رییس انجمن مددکاران اجتمای ایران

(روزنامه شرق/16 شهریور99)

با توجه به شروع سال تحصیلی ، این آغاز را  تبریک می‌گویم. خاطرم هست زمان ما وقتی می‌شنیدیم فردی برای معلمی (دانشگاه تربیت معلم) قبول شده است، کلی ذوق می‌کردیم در‌واقع به دلیل پایگاه و منزلت اجتماعی‌ای هکه معلمان داشتند و افتخار بود. البته الان هم از نظر من معلمی افتخاری بزرگ است. ولی کمی جلوتر که آمدیم به مرور زمان این منزلت اجتماعی متأسفانه به دلایل مختلف کمتر جلوه داده شده است. بر این باورم که آموزش‌و‌پرورش برای توسعه و ارتقای کیفیت آموزش چاره‌ای ندارد جز  اینکه در انتخاب معلمان شرایطی را فراهم کند تا نخبگان رشته‌های مختلف برای معلم‌شدن پیشگام شوند. البته سیاست‌گذاران کلان کشور در این مسیر نقش بسیار مهم و اساسی دارند تا این منزلت اجتماعی را به معلمان برگردانند تا نخبگان خود برای معلم‌شدن پیشگام شوند. بدون شک تأکید بر تربیت انسان شایسته بدون حضور این نخبگان ممکن است به آسانی میسر نشود. در این صورت نیروی انسانی بی‌کیفیت به آموزش‌و‌پرورش وارد نخواهد شد. البته باید سپاسگزار معلمان فعلی هم باشیم که تلاش ارزنده‌ای دارند ولی واقعیت این است که الان کمتر کسی است که در رتبه‌های بالای کنکور انتخاب‌های اول خود را معلمی تعیین کند. بدون شک کشوری که آموزش‌و‌پرورش قدرتمندترین و مهم‌ترین دستگاه اجرائی آن باشد این فضا و شرایط هم برای حضور نخبگان و بهترین‌ها در مدارس فراهم و هموار خواهد شد. هزینه‌کردن در مدارس، سرمایه‌گذاری ارزشمندی برای هر کشوری از جمله کشور ما محسوب می‌شود. بی‌دلیل نیست که در ادیان مختلف الهی از جمله دین اسلام بر اهمیت آموزش‌و‌رورش و کسب علم تأکید می‌شود و برای کسانی که در تعلیم‌وتربیت بودند احترام و جایگاه ویژه‌ای قائل بودند. بپذیریم که اگر قرار است معلمان فقط از طریق دو دانشگاه شهید رجایی و فرهنگیان تربیت و جذب آموزش‌و‌پرورش شوند که به‌دلیل نیاز به آموزش‌ها‌ی خاص یک راهکار خوب است، تمهیداتی اتخاذ شود که دروازه ورود برای نخبگان تسهیل شود. ضمن اینکه به نظر می‌رسد برای نخبگانی که به هر دلیلی امکان جذبشان در این دو دانشگاه فراهم نشد، شرایط ورودی تعیین شود تا در صورت تمایل از ظرفیت این نخبگان هم بعد از فارغ‌التحصیلی در مدارس استفاده شود. وقتی با تعدادی از دوستان که ژاپنی بودند صحبت می‌کردم تأکید خاصی داشتند که معلمان شأن و منزلت اجتماعی بالایی در آن کشور دارند و معتقد بودند ژاپن از طریق مدارس ساخته شد چون مدارس بهترین‌ها را در اختیار دارند و از همین طریق پیشرفت کشورشان رقم خورد. بررسی‌ها نشان می‌دهد که با وجود دگرگونی‌های اقتصادی و اجتماعی صد سال اخیر در ژاپن، معلمان همیشه منزلت اجتماعی بالایی داشته‌اند. آنها به‌طور مستمر در دوره‌های آموزش ضمن خدمت شرکت کرده و کیفیت علمی لازم را برای تدریس در مدارس به عنوان معلم پیدا می‌کنند؛ البته این موضوع فقط به ژاپن برنمی‌گردد. در میان کشورهای جهان، آلمان و کره‌جنوبی هم بیشترین حقوق را به معلمانشان پرداخت می‌کنند. در کشورهایی از قبیل هلند، انگلیس، لوکزامبورگ، ایرلند، دانمارک، استرالیا و چند کشور دیگر هم معلم از حقوق بالایی برخوردار است. پس یک راهکار دیگر برای ارتقای کیفی خدمات توجه به کیفیت آموزش‌های ضمن خدمت است. یک راه دیگر برای جذب نخبگان این است که سیاست‌گذاری‌های مربوط به حقوق و مزایا برای معلمان بازنگری جدی شوند. به‌گونه‌ای که معلمان از بالاترین حقوق و مزایا در کشور بهره‌مند باشند و حتی معلمان را از پرداخت مالیات بر حقوق معاف کنند و حقوق بعد از اشتغالشان (زمان بازنشستگی) هم مثل حقوق زمان اشتغالشان باشد. این راه‌ها نخبگان را تشویق خواهد کرد تا انتخاب اول خود را آموزش‌و‌پرورش قرار دهند. در این صورت امیدواری به پیشرفت و توسعه کشور در آینده بیشتر و بیشتر خواهد شد. بر این باورم که آینده هر کشوری از جمله ایران از مدرسه ساخته و تعیین می‌شود.

 





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1399/06/17

 

یادداشت:جان دانش‌آموزان باید در اولویت باشد

سیدحسن موسوی‌چلک رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران

(منبع:روزنامه آرمان ملی/16 شهریور99)

 

 کرونا روی بخش‌های مختلف جامعه از جمله یکی از مهم‌ترین بخش‌ها که نظام آموزش است، تاثیر گذاشته است. این شرایط زمینه‌ای را فراهم کرد تا مدارس و دانشگاه‌ها تعطیل شوند و بازگشایی مجدد مدارس در آغاز سال تحصیلی هم با یک تردید مواجه شود و هم نگرانی‌های جدی ایجاد کند. این درحالی است که تقریبا اخبار و گزارش‌های ارائه‌شده ازسوی مسئولان حکایت از آن داشت که بازگشایی مدارس منوط به شرایط استان‌ها- قرمز و زرد و سفید- خواهد بود. فرض‌کنید مدرسه‌ای 40 دانش‌آموز دارد و 20 دانش‌آموز مجبورند به مدرسه بروند. تنها هزینه تهیه ماسک روزانه یک دانش‌آموز را در نظر بگیرید که در طول سال احتمالا برای همه خانواده‌ها امکان‌پذیر نیست. نکته قابل تامل مراسم بازگشایی مدارس توسط رئیس‌جمهور است که در فضای حضوری صورت نگرفت ولی سال تحصیلی جدید به صورت حضوری شروع شد! گزارشی از شرکت واحد مربوط به حوزه حمل‌ونقل حکایت از آمادگی و غافلگیری توامان متولیان این حوزه دارد که ناشی از تصمیم‌گیری لحظه‌ای است. از طرف دیگر وزیر بهداشت نگران شیوع مجدد کروناست. توجه کنیم که حتی اگر محیط مدرسه ایمن باشد، حضور بچه‌ها در محیط‌های عمومی که عموما محیط‌های ایمنی نیستند، با ترددشان خطر ابتلا را تشدید می‌کند. از سویی واقعا تامین مواد ضدعفونی و شوینده و امکانات برای همه مدارس شدنی نیست. آیا بعد از هربار استفاده دانش‌آموزان از آبخوری، آب‌سردکن و سرویس‌های بهداشتی، ضدعفونی انجام می‌شود؟! در مدارسی که حیاط کوچکی دارند، رعایت فاصله‌گذاری چگونه خواهد بود؟ ممکن است بگویند کشورهای آلمان، انگلیس و آمریکا اقدام به بازگشایی مدارس کرده‌اند اما زیرساخت‌های قوی این کشورها به‌گونه‌ای است که مثلا در کشور آلمان نه‌تنها حضور دانش‌آموزان به نصف تعداد رسیده بلکه گروه‌بندی هم شده‌اند و با همدیگر ارتباطی ندارند؛ چنانچه دانش‌آموز، مدیر یا معلم یک گروه مبتلا شوند، تنها همان گروه قرنطینه می‌شوند. ولی با امکانات موجود ما، خطر متوجه مقاطع ابتدایی و حتی تا مقطع نهم بیشتر است. ضمن اینکه رعایت نکات بهداشتی از سوی بچه‌های کم‌سن‌تر به دلیل ویژگی‌هایی که دارند، ضریب اطمینان کمتری نسبت به دانشگاه و دانشجویان دارد ولی مدارس به صورت حضوری بازگشایی می‌شود. تقریبا 21میلیون نفر جمعیت ما در مناطق کم‌برخوردار و محلات ناکارآمد شهری زندگی می‌کنند و معمولا هم تراکم بچه‌ها و بُعد خانوار در این مناطق بیشتر است لذا این نگرانی که بازگشایی به این شکل زمینه بروز بحران‌های دیگر را فراهم کند هم وجود دارد. واقعیت این است که آمادگی بازگشایی مدارس وجود ندارد و آنچه درخصوص حضور یک‌خط درمیان دانش‌آموزان یا اختیاری‌شان گفته می‌شود، عملا بازی کردن با آموزش است و بر کیفیت آموزش تاثیر می‌گذارد. اگر کرونا نباید مانع از حضور در عرصه‌های اجتماعی شود اما درعین‌حال بهترین راهکار در خانه ماندن است، این تناقض و تضاد مردم را آزرده می‌کند. واقعیت این است که حتی اگر قرار باشد با کرونا زندگی کنیم زمانی که زیرساخت فراهم نیست، نباید اینگونه تصمیم گرفت. البته در این خصوص آموزش‌وپرورش مقصر نیست. مسئولان درحالی تاکید بر تبعیت از نگاه کارشناسان در تصمیم‌گیری دارند که کارشناسان حوزه بهداشت، کادر درمان و نظام پزشکی نگرانی‌های خود از بازگشایی حضوری مدارس را اعلام کرده‌اند. بعضی کشورهای آفریقایی یک‌سال آموزش را تعطیل کردند چون هر تصمیمی که با جان مردم همراه باشد، قطعا پیامد دارد. جان دانش‌آموزان در اولویت است، جامعه ما واقعا پذیرش بروز و ظهور بحران جدید را ندارد.

 





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1399/06/16


اورژانس اجتماعی ۲۲ ساله شد

سیدحسن موسوی‌چلک رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران


یکی از وظایف دولت‌ها پاسخگویی به نیازها و مشکلات مردم است. برخی از این مشکلات از جنس آسیب‌های اجتماعی و جرائم هستند. موضوعی که پاسخگویی مناسب و به‌موقع و تخصصی و در دسترس بودن خدمات مرتبط برای افراد در معرض آسیب و آسیب‌دیده اجتماعی می‌تواند یک فرصت برای کنترل و کاهش آسیب‌های اجتماعی و بازتوانی آسیب‌دیدگان اجتماعی باشد. یکی از برنامه‌هایی که از سال 1378 یعنی 22 سال قبل در ایران تاسیس شد، اورژانس اجتماعی بود که هرچه جلوتر می‌رویم بیشتر به اهمیت تاسیس آن پی می‌بریم. اولین مرکز هشتم شهریورماه سال1378 در یزد افتتاح شد و بعد در همان سال در هفت استان دیگر هم تاسیس شد که درحال حاضر بیش از 350 شهر اورژانس اجتماعی (با شدت و ضعف‌هایی) فعالیت دارند. مراکزی که در نتیجه تلاش و صبوری مدیران و همکاران اورژانس اجتماعی از جمله مددکاران اجتماعی، روانشناسان و... همکاری‌های بین‌بخشی به این نقطه رسیده که وظیفه خودم می‌دانم از همه آنها سپاسگزاری کنم و خدا قوت بگویم. تاسیس اورژانس اجتماعی فرصتی بوده و هست تا مداخلات اجتماعی، جایگزین مداخلات قضائی و انتظامی‌ شود و پلی باشد بین خانه و کلانتری. ضمن اینکه این برنامه می‌تواند برای قضازدایی و کاهش پرونده‌های قضائی نیز تاثیرگذار باشد. موضوعی که حجم بالای آنها (پرونده‌ها) بارها مورد انتقاد مسئولان قضائی و کارشناسان هم قرار گرفته است. به نظر می‌رسد علاوه‌بر آیین‌نامه اورژانس اجتماعی مصوب سال 1392 در هیات دولت، قانون اطفال و نوجوانان ابلاغی سال 1399 فرصت بزرگی برای نهادینه و فراگیرشدن این برنامه باشد. البته تحقق آن مستلزم ایجاد سازوکار و ساختار مناسب و جذب نیروی انسانی و تامین امنیت شغلی کارشناسان و تامین منابع مالی است. اورژانس اجتماعی با چهار فعالیت (مرکز مادر اورژانس اجتماعی:مداخله در بحران، پایگاه خدمات اجتماعی، خط تلفن123(یک،دو، سه) و خدمات سیار اورژانس اجتماعی)، فرصتی مناسب برای تسهیل دسترسی افراد در معرض آسیب و آسیب‌دیده اجتماعی به خدمات است. شبانه‌روزی و رایگان بودن خدمات اورژانس اجتماعی از جمله ویژگی‌های دیگر این برنامه است. معتقدم، بودم و هستم که برای هر مشکلی مردم نباید به دادگاه و پاسگاه مراجعه کنند. مراجعه مردم به این نهادها باید آخرین راهکار باشد. اورژانس اجتماعی را یک فرصت ارزشمند برای بازتوانی اجتماعی افراد در معرض آسیب و آسیب‌دیده اجتماعی قلمداد کنیم و باید بپذیریم که با فراگیرشدن این برنامه و تسهیل دسترسی افراد مرتبط به این مراکز از قبیل خشونت‌دیدگان خانگی، افرادی که اقدام به خودکشی کردند، یا برای کاهش طلاق نیاز به مداخله دارند، افراد فراری، زنان آسیب‌دیده اجتماعی و... کاهش هزینه‌های ناشی از طی شدن فرآیند انتظامی و قضائی و احتمالا زندان و... را هم خواهیم داشت. ضمن اینکه به عنوان یک مددکار اجتماعی معتقدم بازتوانی اجتماعی از طریق مددکاران اجتماعی اورژانس اجتماعی به مراتب بسیار بهتر از زندان‌ها خواهد بود. هم مردم و هم خانواده‌ها نسبت به افرادی که سابقه زندان دارند، (به دلیل برچسب اجتماعی‌ای که می‌خورند) پذیرش اجتماعی سخت‌تری دارند تا اورژانس اجتماعی.منبع: روزنامه آرمان ملی.12 شهریور99

 





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1399/06/12

یادداشت: توانمندسازی، حلقه مفقوده نظام حمایتی

نویسنده : دكتر حسن موسوی‌چلك رئیس انجمن مددكاران اجتماعی ایران


دیروز رئیس سازمان بهزیستی كشور از افزایش 15 درصدی مستمری مددجویان بهزیستی خبر داد و اعلام كرد كه قرار است به خانواده‌های تحت پوشش این سازمان برحسب بعد خانوار ماهانه از ۱۲۵ تا ۴۷۹‌هزار تومان مستمری پرداخت شود. او البته این را هم گفت كه رشد 15 درصدی مبلغ مستمری مددجویان بهزیستی در ماه‌های آینده نیز ادامه پیدا کند و این مساله نشان می‌دهد كه سازمان بهزیستی توجه لازم را به افزایش مستمری مددجویان نشان داده است، اما هنوز به امر توانمندسازی افراد تحت پوشش به اندازه كافی توجه نداشته است.


این در حالی است كه یكی از وظایف دولت‌ها حمایت از اقشار دارای نیازهای خاص و سایر نیازمندان است و در كشور ما نیز هم در قانون اساسی و هم در سایر اسناد و قوانین مرتبط با این موضوع، بر موضوع توانمندسازی و افزایش شاخص‌های رفاه اجتماعی با هدف داشتن امنیت خاطر همه‌جانبه تاكید شده است.


اما تاملی بر آنچه كه تاكنون در این حوزه‌ها در كشورمان انجام شده است، نشان می‌دهد «توانمندسازی» نه فقط اولویت اول نظام رفاه و تامین اجتماعی ما نبوده است، بلكه در بیشتر موارد برای حمایت از اقشار نیازمند جامعه از رویكرد مقابل آن یعنی وابستگی به نهادهای حمایتی استفاده شده است.


معمولا رؤسای سازمان‌های حمایتی از این‌كه افراد تحت پوشش‌شان زیاد شده است، خوشحال می‌شوند و در گفت‌وگوهایشان با رسانه‌ها و جلسات مختلف هم به نوعی به این موضوعی افتخار می‌كنند.


 
این در حالی است كه در برنامه پنجم توسعه كشور بر توانمندسازی 10 درصد از افراد تحت پوشش سازمان‌های حمایتی تاكید شده بود كه به دلیل محقق نشدن موضوع توانمندسازی همه‌جانبه این بند از برنامه ششم توسعه حذف شد.
این در شرایطی است كه هم‌اكنون در قوانین حمایتی كشور پیش‌بینی شده است كه مستمری افراد تحت پوشش سازمان‌های حمایتی دست‌كم به اندازه یك‌سوم حداقل حقوق كاركنان دولت باشد كه با وجود افزایش مكرر مستمری‌ها تاكنون همین مساله نیز محقق نشده است. این در حالی است كه دولت هر ساله در لوایح بودجه سنواتی، مستمری مددجویان سازمان‌های حمایتی را بین 15 تا 20 درصد افزایش می‌دهد كه این میزان هیچ تناسبی با تورم موجود و افزایش هزینه‌های اقشار نیازمند ندارد.
بنابراین با این نوع و میزان حمایت، صحبت كردن از توانمندسازی چیزی شبیه شوخی به نظر می‌رسد. البته برای كسانی كه فهم و دانش درستی از توانمندسازی اجتماعی ندارند، شاید افزایش میزان مستمری مددجویان فرصتی برای مانور رسانه‌ای باشد، ولی برای ما مددكاران اجتماعی كه با این گروه‌ها سر و كار داریم و خود افرادی كه از این حمایت‌های بسیار ناچیز كمتر از حداقلی مصوب قانون برخوردار می‌شوند، به‌خوبی روشن است كه این نوع پول‌پاشی‌ها نه فقط هیچ كمكی به توانمند‌سازی نمی‌كند، بلكه در عمل فقط و فقط وابستگی افراد به نهادهای حمایتی را افزایش می‌دهد.


تاملی بر افزایش مستمر افراد تحت پوشش سازمان‌های حمایتی در سال‌های اخیر و میزان اندك حمایت‌های مستمر از این قشر نیز خود گویای همین نكته است كه اصل توانمندسازی مبنای برنامه‌های سازمان‌های حمایتی قرار نگرفته است. گرچه گاهی اوقات آمارهای ارائه‌شده درباره توانمندسازی ما هم بیشتر تك‌بعدی است و فكر می‌كنیم فقط با دادن وام یا تسهیلات مسكن توانمندسازی انجام می‌شود. در حالی كه توانمندسازی ابعاد مختلفی دارد كه غفلت از این ابعاد فقط دور ریختن همین منابع حداقلی و بسیار ناكافی است. بنابراین بپذیریم كه ناكارآمدی سازمان‌های حمایتی منجر به بزرگ‌تر شدن آنها شده است، چراكه اگر این سازمان‌ها خوب كار می‌كردند، بعد از 40 سال یا باید تعطیل می‌شدند یا حداقل كارشان كمتر می‌شدمنبع: روزنامه جام جم/4 شهریور99

 





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1399/06/4

یادداشت:

خدمت بی‌منت

سیدحسن موسوی‌چلك- رئیس انجمن مددکاران اجتماعی

(روزنامه شرق،2 شهریور99)

تأملی بر زندگی پیامبران الهی و پیشوایان دین گویای این نکته است که هیچ‌گاه از توجه به افراد نیازمند غافل نبودند. این موضوع در زندگی امام حسین(ع) که با ماه محرم یاد و نام ایشان را بیشتر از همه ایام می‌شنویم هم مصداق دارد. این حدیث معروف از ایشان خود گویای این نوع نگاه در زندگی ایشان است. آنجا که می‌فرماید:
إنَّ حَوائِجَ النّاسِ اِلَیکُم مِن نِعَمِ اللّه ِ عَلَیکُم فَلاتَمَلُّوا النِّعَمَ (نیاز مردم به شما از نعمت‌های خدا بر شما است؛ از این نعمت افسرده و بیزار نباشید). حال که ما در جامعه‌ای زندگی می‌کنیم که برای این امام همام احترام ویژه‌ای قائل هستیم و تقریبا از قبل از آغاز ماه محرم برای ورود به این ماه برنامه‌ریزی‌های مختلفی می‌کنیم و نشست‌های متعدد برگزار می‌کنیم و در طول سال هم به مناسبت‌های مختلف زیارت عاشورا را می‌خوانیم این موضوع هم باید برای ما دارای اهمیت قابل توجهی باشد که هم نسبت به نیازمندان بی‌توجه یا کم‌توجه نباشیم و اگر هم خدمتی به آنها ارائه می‌کنیم منتی روی سر آنان نگذاریم و با روی خوش با آنان برخورد کنیم. چراکه احترام به این امام بزرگوار و سایر پیشوایان دین را باید با عمل به سیره آنان نشان دهیم. موضوعی که توسط سایر پیشوایان دین هم روی آن تأكید شده و در ادبیات غنی ما هم بارها بر آن تأكید شده است. آنجا که سعدی شیرازی به حکایت «عطایش را به لقایش بخشیدم» دقیقا دارد به همین موضوع اشاره می‌کند. درویشی را ضرورتی پیش آمد. کسی گفت که فلانی نعمتی دارد بی‌قیاس، اگر بر حاجت تو واقف گردد، همانا که در قضای آن توقف نکند. گفت که من او را ندانم. گفت منت (من شما را) راهبری می‌کنم. دستش گرفت تا به منزل آن شخص در آورد. یکی را دید لب فرو هشته و تند نشسته. برگشت و سخن نگفت. کسی گفتش: چه کردی؟ گفت: عطای او را به لقای او بخشیدم:

مبر حاجت به نزدیک ترش‌روی/ که از خوی بدش فرسوده گردی

و گر گویی غم دل با کسی گوی/ که از رویش به نقد، آسوده گردی.

موضوعی که در مددکاری اجتماعی به عنوان «اصل پذیرش» و در اصول خدمات اجتماعی در اسلام به عنوان اصل اخلاص آمده، حال این سؤال پیش می‌آید که چقدر ما در ارائه خدمات به نیازمندان این‌گونه عمل می‌کنیم و منت بر سرشان نمی‌گذاریم و فرصت خدمت را یک نعمت می‌دانیم؟ اگر کمی واقع‌بین باشیم آنچه در عمل اتفاق می‌افتد با آنچه امام حسین(ع) به من و شما پیامش را رسانده، متفاوت است. خیلی از خدمات ما مبتنی بر رازداری حرفه‌ای و حفظ شأن این افراد نیست که بدون شک چنین خدماتی عزت‌نفس‌شان را خدشه‌دار می‌کند. «گوته» که بعضی‌ها او را فیلسوف و برخی هم شاعر آلمانی می‌دانند عبارت‌هایی با این مضمون دارد که اگر پول زیاد ندارید، همه مردم پولدار نیستند، اگر تحصیلات عالیه ندارید، همه هم چنین وضعیتی را ندارند، اگر مشاغل مهم ندارید، مشاغل مهم برای همه افراد نیست، ولی اگر عزت نفس نداری برو بمیر که هیچ چیز نداری. موضوعی که بار‌ها بارها در کلام پیشوایان دین ما هم هست. امام حسین علیه‌السلام داشتن عزت نفس را یکی از صفات ضروری مؤمنین می‌داند و بدون شک این ضرورت برای افراد نیازمند هم هست. همه اینها نشان می‌دهد که نیازمند بازنگری جدی در سیاست‌گذاری‌های اجتماعی در این زمینه هستیم و همین‌طور در رفتار‌های فردی کمک و دستگیری از این افراد باید مراقب باشیم که کمک ما «عزت نفس آنان را خدشه‌دار نکند». خدشه‌دارکردن عزت‌نفس‌شان مرام امام حسین(ع) نبوده بلکه این توجه نشانه از توجه به «کرامت انسانی‌ نیازمندان» بوده است. بهره‌برداری سیاسی در خدمت به این افراد باید ممنوع شود. ضمن اینکه این نوع بهره‌برداری‌های سیاسی یا فردی و... اخلاقی، انسانی و حرفه‌ای هم نیست (در واقع مغایر اخلاق حرفه‌ای در مددکاری اجتماعی هم هست). به‌قول معلم شهید دکتر علی شریعتی در کتاب «حسین وارث آدم»: «حسین سیاستمداری نیست که به‌خاطر شراب‌خواری و سگ‌بازی یزید، با او درگیری پیدا کرده باشد و این حادثه غم‌انگیز اتفاق افتاده باشد! او وارث پرچم سرخی است که از آدم، همچنان دست به دست، بر سر «انسانیت» می‌گردد و اکنون به دست او رسیده است» . تأملی در زندگی پیشوایان ادیان الهی حامل پیام‌های مختلفی است که از جمله مهم‌ترین پیام‌های حاملین این پرچم سرخ، توجه به «انسانیت» است که یکی از نشانه‌های این توجه حفظ کرامت و رعایت اخلاق در برابر همه انسان‌ها از جمله افراد نیازمند است. در عهدنامه مالک اشتر هم همین تأكیدات را امام علی(ع) به مالک اشتر دارد. به همین دلیل فکر می‌کنم ضروری است از محرم و محرم‌ها درس‌های زندگی و اخلاق انسانی و اجتماعی بگیریم و عمل کنیم. پس بیاییم با نیازمندان، انسانی‌تر و اخلاقی‌تر رفتار کنیم تا عمل‌کننده به پیام‌های الهی باشیم.

 





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1399/06/2

یادداشت:فقر، ترسناک‌ترین درد زندگی

سید‌حسن موسوی‌چلک. رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران

(منبع:روزنامه شرق.26 مرداد99)

 

یکی از موضوعاتی که در همه جوامع در ادوار مختلف و در میان مردم ادیان مختلف وجود داشته و به نظر می‌رسد همچنان وجود خواهد داشت، موضوع «فقر» است. شرایط فعلی کشور ما به‌گونه‌ای است که این روز‌ها بیش از همیشه «فقر» را در ادبیات نوشتاری و گفتاری مسئولان، مردم و اصحاب رسانه و فعالان اجتماعی و... می‌بینیم و می‌شنویم. فقط تأملی بر افراد تحت پوشش دو سازمان اجتماعی که به نمایندگی از دولت به ‌طور مستقیم مستمری بسیار حداقلی دریافت می‌کنند، خود گویای این شرایط است. کشوری با این‌همه منابع و موقعیت‌های استراتژیک جغرافیایی و... این‌همه فقیر، شایسته‌اش نیست. علاوه بر کتاب نهج‌البلاغه، در کتاب‌های زیادی دیدگاه امام علی(ع) در حوزه‌های مختلف از جمله فقر مطرح شده است. یکی از کتاب‌های خوب از نظر من کتاب «علی، صدای عدالت انسانیت» از «جرج سجعان جرداق» مسیحی است که در این یادداشت از این کتاب بهره بردم. حضرت علی(ع) خودش زهد ورزید و به خود سخت گرفت ولی راضی نبود مردم بر سیره و روش فقرا زندگی داشته باشند. این جمله که برای دنیایت چنان بکوش که گویی همیشه زنده‌ای، خود گویای همین نکته است. به‌همین‌دلیل از نظر ایشان راه حق چیزی بالاتر از رفع نیازمندی مردم نیست. این مطلب که اگر «حق را از راهش بجویید، راه‌ها بر شما مسرت‌بخش و شادی‌آور گردد و عیال‌مندی از شما در آن محتاج و درمانده نمی‌شود یا کسی از شما فقیر نگردد»، به همین موضوع اشاره دارد. ایشان خود به‌صراحت می‌گوید که از غذای اشتهاآور و لباس نرم بدش نمی‌آید ولی چون مردم نمی‌توانند بخورند و بپوشند، ناراحت بود. این جمله ایشان را بسیاری از ما بارها شنیده‌ایم: آیا خود را قانع کنم که به من امیرالمؤمنین بگویند و در ناراحتی‌های روزگار با آنها شریک نباشم؟ به نظر می‌رسد این ناراحتی‌ها بیشتر از بی‌نوایی و فقر مردم است.

 ایشان به‌خوبی آگاه است که در میان دردهایی که انسان در طول حیات خود تحمل می‌کند، هیچ‌کدام ترسناک‌تر از فقر نیست. امام علی(ع) به‌خوبی دریافته بود که فقر جلوی هر فضیلتی را می‌بندد و حتی می‌تواند وسیله کفر شود. آن را که فقر و نداری، هر فضیلت اخلاقی را از او سلب کرده و احتیاج و درماندگی، آرامش دل و اطمینان خاطر را در او کشته است، نمی‌تواند خود را به راستی بیاراید و به پاکی و پاک‌دلی ممتاز شود و در شادی فضایل اخلاقی سر کند و کینه، بغض، نفرت و سایر مظاهر انحراف از خیر و نیکی را از دل بزداید. اگر تأملی داشته باشیم بر آنچه دوروبرمان می‌گذرد، خود گویای این نکته است که درد فقر خیلی عمیق‌تر از آن چیزی است که گفته می‌شود. کودکان به خاطر ناداری در خیابان کار و زندگی می‌کنند، بسیاری از سرقت‌های خرد، به خاطر فقر است و ناداری، تأملی بر آمار رئیس پلیس آگاهی تهران مبنی بر اینکه در سال 1399، 50 درصد سارقان خرد، سرقت‌اولی هستند، می‌تواند چه پیامی غیر از گسترش فقر و ارتباط آن با جرائم داشته باشد؟ بسیاری از مجرمانی که در زندان‌ها به سر می‌برند، یکی از مهم‌ترین عوامل ورودشان به زندان و ارتکاب جرم همین فقر است
من و سایر همکاران عزیزم به‌عنوان مددکار اجتماعی در سراسر دنیا از جمله ایران با عوارض فقر به‌خوبی آشنا هستیم. ممکن است همه ما فقیر نباشیم، اما ترس و درد عوارض فقر را با گوشت و پوست‌مان تجربه کردیم. حالا که حالِ این مردم فقیر خوب نیست، بیاییم از تمام ظرفیت‌ها استفاده کنیم و خدمت بدون منت بدهیم. منابع دولت، تمام بنیادها، آستان‌ها، اوقاف و امور خیریه و... متعلق به مردم است و مردم فقیر طبیعتا در اولویت بیشتری هستند. فعالیت‌های اقتصادی این منابع باید برای کاهش فقر و توانمندسازی فقرا باشد، در غیر این صورت دور‌شدن از اهداف انسانی است. بیاییم عید غدیر را یک فرصت جدید قلمداد کنیم، نه فقط با پویش‌های لحظه‌ای و دفعتی بلکه به ‌طور مستمر برای کاهش فقر به ‌طور جدی و عملی نه شعاری اقدام کنیم و این درس عید غدیر برای ما باشد.

 





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1399/05/26

یادداشت:جنگ نابرابر زنان سرپرست خانوار با کرونا

موسوی چلک، رئیس انجمن مددکاری اجتماعی

(روزنامه جام جم،25 مرداد99)


یکی از گروه‌های هدف حوزه اجتماعی زنان سرپرست خانوار هستند. ما بر اساس آمار سرشماری نفوس مسکن مرکز آمار ایران که قبلا هر 10 سال و حالا هر پنج سال اعلام می‌شود در سال 75 بالغ بر یک میلیون و 200 هزار زن سرپرست خانوار داشتیم، این تعداد در سال 85 به یک میلیون و 600 هزار نفر، در سال 90 به دو میلیون و 550 هزار نفر و سال 95 این عدد به سه میلیون  و60 هزار نفر افزایش پیدا کرد. تازه‌ترین آمار در این رابطه را معاونت زنان ریاست جمهوری اعلام کرد که نشان می‌دهد تعداد زنان سرپرست خانوار در ایران به رقم 5/3 میلیون نفر رسیده است. نکته بدیهی این که طی این دو دهه آمار این زنان افزایش چشمگیری داشته است. یکی از دلایل آن فوت بر اثر تصادفات و البته افزایش طلاق در خانواده‌های ایرانی طی دو دهه اخیر بوده است.

این زنان به دو گروه تقسیم می‌شوند؛ یک دسته شامل افرادی است که تحت حمایت دولت قرار می‌گیرند که طبق قانون حمایت از زنان و کودکان بی‌سرپرست سال 71 مجلس شورای اسلامی دو نهاد کمیته امداد و سازمان بهزیستی باید از این گروه از زنان حمایت مستمر داشته باشند. یعنی اگر درآمد نداشته یا درآمدشان کمتر از یک سوم حقوق کارمندان دولت باشند، می‌توانند از یکی از این دو نهاد مستمری بگیرند.

 حالا با همه این حمایت‌ها اگر زن سرپرست خانواری دارای یک خانواده پنج نفره باشد و با توجه به اضافه‌شدن یارانه‌ها این مستمری افزایش هم پیدا کند میزان دریافت مستمری آنها 500 هزار تومان در ماه خواهد بود. رقمی که با توجه به افزایش افسارگسیخته تورم حتی با همان قانون حمایتی مصوب مجلس هم نمی‌خواند،‌ قانونی که می‌گفت این رقم باید حداقل یک‌سوم حقوق کارکنان دولت باشد. این نوع حمایت حتی در شرایط غیرکرونایی هم حمایت بسیار کمی است. وگرنه هزینه‌های لازم برای رعایت پروتکل‌های بهداشتی فردی و بهداشت محیط هم به آنها تحمیل شده است در حالی که هزینه‌ها هیچ جایی در آن مستمری ندارد. ضمن این‌که برخی زنان در زمان پیش از کرونا با راه‌انداختن مشاغل خرد خانگی بخشی از هزینه‌های خود را تامین می‌کردند که با توجه به فراگیری این ویروس همان درآمد اندک هم از میان رفته است. نظام حمایتی ما هم تغییرات چشمگیری در سیاست‌های حمایتی مبتنی بر این گروه از زنان انجام نداده است.






نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1399/05/25

 

یادداشت:مردم به فکر خودتان باشید

سیدحسن موسوی چلک رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران

(روزنامه آرمان ملی،25 مرداد99)

 

 این روزها هرجا می‌رویم صحبت از کروناست. هر خبری می‌شنویم حتما نامی از کرونا برده می‌شود. گویی صحبت بدون کرونا، کامل نمی‌شود یا معنی ندارد. بدون شک برای بهبود این شرایط مردم محورکار هستند. نه اینکه مسئولان نقشی ندارند که با تصمیم‌گیری‌هایی که انجام می‌دهند، می‌تواند نقش مهمی داشته باشند ولی گویا ناهماهنگی میان مسئولان و کم‌توجهی به نظرات کارشناسی تمامی ندارد. دو وزیر مرتبط بهداشت، درمان و آموزش پزشکی که مسئولیت اصلی کرونا را دارد و وزیر علوم، تحقیقات و فناوری اعلام می‌کنند کنکور به تعویق می‌افتد ولی یک دفعه شبانه نظرات کارشناسی‌شده توسط افراد غیرکارشناس یا کارشناس‌تر یا با یک فشار و... تغییر می‌کند و بعد هم رئیس‌جمهور در چشم مردم نگاه و ادعا می‌کند که تصمیم‌ها در ستاد ملی کرونا، کارشناسی است؛ به همین راحتی. هزینه‌های اضافی که خیلی هم اضافه است برای تامین اقلام بهداشتی و درمانی و هزینه‌های مختلف ناشی از مشکلات اقتصادی و بیکاری و... را هم که من و شما داریم می‌پردازیم. یک‌میلیون پول خودمان را با کلی منت به عنوان یارانه دادند و حالا هم دارند پس می‌گیرند. پس تا اینجا هزینه‌هایی فشارهای مختلف به پشت کنکوری‌ها، اقلام بهداشتی و... با من و شما به عنوان شهروند بوده و بعد از این هم خواهد بود. حالا که این را نیک می‌دانیم، بیاییم خودمان به فکر خودمان باشیم و در این ایام تمام همت خود را برای رعایت دستورالعمل‌های بهداشت فردی و محیط انجام دهیم، فاصله‌گذاری فیزیکی را رعایت کنیم، اقلام را به خودمان گران‌تر نفروشیم، هوای همدیگر را بیشتر داشته باشیم و کمتر به هم به اصطلاح «بپریم». مشکلات این‌چنینی را روی سر زن و مرد و فرزندان خودمان خالی نکنیم. محرم امسال را هم قرار است با کرونا سپری کنیم. گویا حالاحالاها کرونا جا خوش کرده و ول کن مردم نیست. بیاییم با رعایت نکات بهداشتی اجازه ندهیم روند آمار فوتی‌ها و بیماران بعد از محرم بیشتر شود. افرادی که فوت می‌کنند از خانواده من و شما و سرمایه‌های این کشور هستند. مگر نیروی انسانی سرمایه نیست که به همین راحتی داریم از دستشان می‌دهیم؟ اگر عزیزی از من و شما فوت کند، باز هم مخارج و گرفتاری‌هایش به ما برمی‌گردد. باور کنید پول همه چیز را باید خودمان از جیب پر یا خالی‌مان پرداخت کنیم. با طولانی شدن این شرایط متاثر از کرونا، همه ما خسته شدیم چون کرونا بر تک‌تک بخش‌های زندگی ما تاثیر منفی گذاشته و مشکلات متعدد فردی، خانوادگی، اجتماعی، اقتصادی و... ایجاد کرده است. در حوزه‌های اقتصادی کم مشکل نداشتیم که باز هم من و شما همچنان جورش را می‌کشیم و پرداخت می‌کنیم، حالا کرونا هم به این مشکلات دامن زده است. بیاییم خودمان به خودمان رحم کنیم و با مشارکت همه‌جانبه برای پیشگیری از شیوع کرونا به فکر خودمان باشیم.

 





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها : یادداشت:مردم به فکر خودتان باشید;موسوی چلک;مدذدکار اجتماعی;،
لینک های مرتبط :
          
1399/05/25

یادداشت:

امام علی(ع)‌گونه عمل کردن مهم‌تر از فقط «یا علی گفتن است»

سیدحسن موسوی‌چلک رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران

(منبع: روزنامه آرمان ملی،19 مرداد99)

دغدغه های یک مدد کار اجتماعی - مطالب سید حسن موسوی چلک

مناسبت‌ها فرصتی برای سخن گفتن، شنیدن و نوشتن در باب آن مناسبت است. از جمله این مناسبت‌ها عید غدیر است که به همه شما تبریک می‌گویم. بسیاری از ما ممکن است هر روز یا بیشتر روزها به‌گونه‌ای از نام امام علی(ع) استفاده می‌کنیم یا می‌شنویم به نامش قسم می‌خوریم؛ آن هم چه قسم‌هایی. اما اینکه چقدر به سیره ایشان پایبند هستیم و گفته‌های ایشان را به کار می‌گیریم مهم‌تر است. در این یادداشت کوتاه می‌خواهم به برخی از این نکات اشاره کنم. به هر قیمتی دنبال خلافت و پست نبود، نه اینکه به آسمان و ریسمان چنگ زند تا خلیفه شود. کاری که امروز برخی از ما انجام می‌دهیم تا مدیر باشیم حالا تخصص داریم یا نه مهم نیست. آن وقت خود را پیرو سینه‌چاک آن امام هم می‌دانیم و نذری هم می‌دهیم. به همه مردم فکر می‌کرد نه فقط هم‌کیشان خود. آنجا که نوشته بود که مردم دو گروهند: یا برادران دینی تو هستند یا انسانی چون تو. موضوعی که در نامه به مالک‌اشتر نوشته و از ایشان هم، همین را می‌خواهد. در عمل به فکر فقرا بود. این جمله ایشان را بارها و بارها شنیدیم که «آیا خود را قانع کنم که به من امیرالمومنین بگویند، اما در سختی‌ها کنارشان نباشم»؟ معتقد بودند که در این توجه‌ها و دستگیری‌ها حرمت (عزت‌نفس) افراد باید حفظ شود و منتی هم گذاشته نشود. «شایسته‌سالاری» را مبنا قرار می‌داد و معتقد بود بی‌توجهی به تخصص در هر کاری زمینه سقوط و شکست را فراهم می‌کند و این را خیانت می‌دانست اما امروزه چه می‌کنیم خود بهتر می‌دانیم. ولی معمولا خودمان را به خواب می‌زنیم و فکر می‌کنیم رستم دستان هستیم و هر کاری از ما برمی‌آید چراکه نمی‌خواهیم ننگ این نوع خیانت را بپذیریم. خود را در برابر قانون با بقیه مردم برابر می‌دانست. به قولی در برابر یک یتیم، چنان ضعیف و چنان لرزان و پریشان می‌شود که رفیق‌ترین احساس یک مادر را به صورت اساطیری نشان می‌دهد. ایشان معتقد بودند با مردم آنگونه معاشرت کنید، كه اگر مردید بر شما اشك ریزند و اگر زنده ماندید، با اشتیاق سوی شما آیند. ساده‌زیست، جوانمرد، قانع و فروتن بود. کاخ لواسانات و... نداشت. فرزندانش هم با مردم و در کنار مردم بودند. به کسی باج نمی‌داد. امروزه برخی از ما باج می‌دهیم که زمان مدیریت‌مان بیشتر شود. آن‌وقت برای امام علی(ع) مراسم برگزار می کنیم تا ظاهرسازی کنیم. تاکید ایشان بر اینکه «زنهار! از آنچه همه مردم در آن سهیم و شریک هستند، به خود مخصوص گردانی» خود گویای نوع نگاه ایشان به مدیریت است. ایشان معتقد بودند دانشمند کسی است که «سخن خیر و حکمت را از هر شخصی که شنید قبول کند و آن را به معلومات و دانش خویش بیفزاید». امروزه در ساختار اداری معیوب و ناکارآمد ما چه بسیار کسانی هستند که سخنان خیر می‌گویند ولی چون به مذاق روسا خوش نمی‌آید حذف می‌شوند یا کنار گذاشته می‌شوند. بله از غدیر باید این درس‌ها و درس‌های مختلف را بگیریم. با این امید که هر روز بیش از پیش پیرو عملی سیره عملی ایشان باشیم.ان‌شاء‌ا...

 





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1399/05/19

رییس انجمن مددکاران اجتماعی ایران:


اگر به دنبال اصلاح و شفافیت هستیم باید نقد خبرنگاران را به جان خرید

رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران ضمن تبریک‌ روز خبرنگار گفت: اگر به دنبال اصلاح، شفافیت و شناخت نقاط ضعف هستیم باید نقد خبرنگاران را باید به جان خرید.

به گزارش ایسنا، سید حسن موسوی چلک در یادداشتی به مناسبت روز خبرنگار نوشت: «نامگذاری روزها به مناسبت‌های‌ خاص فرصتی برای سپاسگذاری از کسانی است که در ارتباط با آن مناسبت در حوزه های مختلف فعالیت می‌کنند. بدون شک یکی از روزهای روزهای بسیار مهم روز خبرنگار است.

به عنوان یک شهروند، مددکار اجتماعی و رئیس یک تشکل غیردولتی با سابقه ۶٠ ساله این روز را به خبرنگاران تبریک گفته و از آنها سپاسگذاری کنم که اگر آنان نبودند بعضی از اتفاقات خوب امروز هرگز تحقق نمی‌یافت.

معتقدم خبرنگاران به درستی طلایه داران آگاهی در جامعه هستند. خبرنگاران می‌توانند نقش‌های مختلفی را ایفا کنند؛ یعنی در کنار ارائه آگاهی و اطلاعات به روز و موثق به مخاطبان که بسیار ارزنده است، آنها بیش از هرکسی در ایجاد آرامش به مردم در شرایط بحران با انعکاس اخبار به موقع و صادقانه کمک می‌کنند و هم در شرایط عادی زمینه اعتماد سازی بین مردم و رسانه‌ها را افزایش می‌دهند.

نقش مهم دیگر رسانه‌ها مطالبه‌گری و پرسشگری است که به دلیل حیطه فعالیتم در حوزه اجتماعی، فکر می‌کنم موضوعی است که معمولان مدیران سازمان‌ها و دستگاه‌های اجرایی ممکن است با آن همراه نباشند. این یکی از وظایف سخت خبرنگاران است که به جسارت، شجاعت و تیزهوشی، نیازسنجی، تسلط به مباحث روز و وظایف دستگاه‌ها و قوانین مرتبط نیاز دارد. وظیفه مطالبه گری این پیام را می‌دهد که خبرنگاران در برابر مردم جامعه و جامعه ای که در آن زندگی می کنند احساس مسئولیت می‌کنند.»

وی در ادامه این یادداشت افزود: «نقش دیگر خبرنگاران شفافیت و پاسخگویی در جامعه است. خبرنگاران می‌توانند با پاسخگویی مسئولان، شفافیت را ایجاد کنند و معتقدم هیچ پستویی نباید وجود داشته باشد که خبرنگاران نتوانند آزادانه در تمام تاریکی‌ها نور بیندازند.

اگر به دنبال اصلاح، شفافیت و شناخت نقاط ضعف هستیم باید نقد خبرنگاران را باید به جان خرید.

این روز را به تمام خبرنگاران و دست اندکاران این حوزه تبریک می‌گویم و دشواری‌های انتقال اخبار و گزارش‌ها عرض ادب می‌کنم چرا که آنها حق مردم را مطالبه گری و انعکاس می‌دهند.»منبع: ایسنا/16 مرداد99





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1399/05/18


( کل صفحات : 43 )    1   2   3   4   5   6   7   ...   


آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic