دغدغه های یک مدد کار اجتماعی
همه روز روزه بودن همه شب طواف کردن....
صفحه نخست       پست الکترونیک          تماس با ما              ATOM            طراح قالب
گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من
درباره وبلاگ



مدیر وبلاگ :سید حسن موسوی چلک


فقر عامل فروش نوزاد؟

سیدحسن موسوی چلک رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران

 سید حسن موسوی چلک - خبرگزاری مهر | اخبار ایران و جهان | Mehr News ...

 

 

 

موضوع فروش نوزادان را از چند زاویه باید نگاه کرد. نخست اینکه بروز تخلف و جرم و دور زدن قانون در حوزه‌های مختلف از جمله موضوع مورد بحث، موضوع قابل کتمانی نیست و وقتی موضوع فروش و قاچاق کودکان در حوزه جرم قضایی را داریم نشان دهنده این است که این موضوعات اتفاق می‌افتد و ممکن است در جوامع مختلف و زمان‌های متفاوت شدت وضعف داشته باشد. نکته دوم، موضوع فرزند خواندگی است. هر کشوری بر مبنای قوانین سازوکاری برای واگذاری سرپرستی بچه‌ها به صورت دائم یا موقت تعریف می‌کند. در این سازوکار مراحل و شرایطی دیده شده که مصلحت و آینده کودک را در نظر دارد. اینکه انتظار داشته باشیم به آسانی و بی‌مطالعه و دقت بچه‌ای تحویل داده شود، امکان‌پذیر نیست. با توجه به اینکه ما در جامعه‌ای هستیم که اسلامی است، حاکم شرع یعنی بالاترین مقام شرعی مسئولیت اکثریت سرپرستی این بچه‌ها را اگر یتیم باشند برعهد دارد. موضوع بعدی ناباروری در کشور است. حتی اگر در این زمینه عدد هم نداشته باشیم، تعدد مراکز ارائه دهنده خدمات ناباروری گویای افزایش مشکل است و اینکه بودن یک بچه در زندگی زوجین می‌تواند به استحکام آن خانواده کمک کند رغبت برای سرپرستی بچه‌ها را افزایش می‌دهد. اما نکته‌ای که مهم است اینکه تعدادی از متقاضیان بچه‌های شیرخوار می‌خواهند والا به عنوان امین موقت خیلی راحت‌تر می‌توانند سرپرستی بچه‌ها را برعهده بگیرند. نکته مهم این است که افرادی ثبت نام می‌کنند و تقاضای فرزندخواندگی در قالب حضانت دائم دارند اما تعداد بچه‌های قابل واگذاری زیاد نیست و تناسب وجود ندارد. در این شرایط وقتی ساختار رسمی توان پاسخگویی صددرصد ندارد، ساختار غیررسمی فعال می‌شود. بخشی از ساختار غیررسمی به دلیل فقر است و کسی هم منکر وضعیت اقتصادی نیست. قدیم‌ها رحم اجاره‌ای می‌گفتند و حالا اگر نامش رحم اجاره‌ای نباشد چیزی شبیه همین است. کسانی در این فرآیند ورود پیدا می‌کنند که از قوانین و مقررات شناخت بیشتری دارند. اگر نگوییم یقه‌سفیدها -که همه مجرم مالی نیستند- ممکن است در این بین کارکنان ذیربط هم درگیر باشند. شناختی که من از جامعه دارم اینگونه است ولی اینطور هم نیست که بگوییم اتفاق نمی‌افتد. ضمن اینکه تا جایی که اطلاع دارم وقتی حوزه قضایی متوجه موضوع می‌شود برخورد قاطع خواهد داشت. این نیست که مسامحه کنند یا کوتاه بیایند. ولی واقعیت این است که خیلی جاها دسترسی به افرادی که مرتکب این نوع جرائم می‌شوند چندان راحت نیست چون معمولا مدارک رسمی در این حوزه دارند و بعضا شناسنامه می‌گیرند ولی تحلیلم این است که حوزه انتظامی، امنیتی، قضایی اشراف خوبی نسبت به این مقوله دارد و البته به منزله اینکه اتفاق نمی‌افتد نیست ولی از فراوانی خیلی بالایی هم در این حوزه برخوردار نمی‌شود. باید دید آیا شرایط اقتصادی کنونی در این موضوع تاثیر می‌گذارد که به نظر می‌رسد قضاوت کمی زود است و باید صبر کنیم ببینیم چه اتفاقی در آینده می‌افتد.

منبع: روزنامه آرمان ملی/29 اردیبهشت99

 





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1399/02/29

گامی برای آزادی

سید حسن موسوی چلک

رییس انجمن مددکاران اجتماعی ایران


 در شرایط عادی تعداد زندانیان طبق آمار مسئولان سازمان زندان‌ها تقریبا 2ونیم برابر است. یعنی به ازای هر تخت، دو نیم نفر. همانطور که می‌دانیم، مهم‌ترین راه پیشگیری در مقابل کووید19 رعایت بهداشت فردی و محیط است و طبیعتا تصمیم قوه قضاییه برای کاهش جمعیت زندان‌ها با هدف شیوع کرونا تصمیمی به‌جا بوده است. کرونا برای زندانیان و خانواده آنها فرصتی ایجاد کرده تا کنار هم باشند. به‌عنوان یک مددکار اجتماعی تا به حال زندانیان زیادی را از نزدیک ملاقات کرده‌ام که به‌خاطر شیوع بیماری کرونا به مرخصی آمده اند؛ امیدواری و شادمانی زندانیان و خانواده‌شان غیرقابل وصف است. مرخصی زندانیان در دوره کرونا باعث وصل و جدایی می‌شود. کودکان و خانواده‌هایی که به پدرشان در مدت کوتاهی دل می‌بندند و به او انس می‌گیرند اما جدایی فرا خواهد رسید. این فراق در شرایط عادی نیز آسیب‌های بی‌شماری به همراه دارد چه رسد به شرایط خاصی مانند بازگشت به زندان. این روزها شاهد هستیم که بیش از 100هزارنفر در جریان کرونا از زندان به‌صورت موقت آزاد شده‌اند. اما می‌توان اقدامی انجام داد که برخی از زندانیان به زندان بازنگردند. در این خصوص پیشنهادی به قوه قضاییه و سازمان زندان‌ها ارائه شده است. زندانیانی که در ماه‌های اخیر به مرخصی آمده‌اند جزو کسانی هستند که شرایط مرخصی را دارا بوده‌اند. می‌توان برای این افراد پرونده‌ای به عنوان «مدیریت مورد» تشکیل داد و پرونده‌ها را دوباره با رویکرد‌های قضایی و اجتماعی بررسی کرد. شاید بتوان در این شرایط برای عده‌ای از زندانیان در قالب میانجیگری بین شاکی و متشاکی (ایجاد صلح) و یا در قالب تخفیف‌های قانونی گامی برای خلاصی از زندان برداشت. انجمن مددکاران اجتماعی ایران برای تشکیل چنین تیمی که متشکل از مددکار اجتماعی، قاضی و مسئول زندان است اعلام آمادگی می‌کند و در هر استان و شهرستانی می‌توان شرایط زندانیان را بررسی کرد و می‌توان با استفاده از امکان مجازات‌های جایگزین حبس کاری کرد که عده‌ای مجددا به زندان باز نگردند. اگر 10درصد از این جمعیت 100هزار نفری هم به زندان بازنگردند اتفاق بزرگی رخ داده است.منبع روزنامه همشهری/27 اردیبهشت 99


 





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1399/02/28

فقیر را حقیر نکنیم

سیدحسن موسوی‌چلک- رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران

 از کودکی تا به امروز در کتاب‌های دینی مطالعه کردیم یا در مساجد و تکایا  بارها به گوش شنیده‌ایم و می‌شنویم که حضرت علی(ع) تا وقتی ضربت شمشیر ابن‌ملجم را نخورده بود، خیلی از مردم اطلاع نداشتند فردی که شب‌ها به صورت ناشناس پشت در خانه‌های نیازمندان و مستمندان آذوقه می‌گذارد، آن حضرت هستند. شب‌های قدر در ماه مبارک رمضان فرصتی است تا به بخشی از اندیشه و رفتار آن امام همام درباره فقر و فقرا نگاهی گذرا و کوتاه داشته باشیم. برای ما که در ایران روز ولادت امام علی(ع) به نام روز ملی مددکاری اجتماعی هم شناخته می‌شود و بیش از 34 سال است که این روز جشن گرفته می‌شود و ارزش‌ها و اصول علمی مددکاری اجتماعی در جهان هم تأکیداتی مبنی‌بر تکریم انسان و حفظ کرامت انسانی دارند و اصل رازداری حرفه‌ای از اصول مسلم مددکاری اجتماعی است، این رفتار امام علی(ع) از زوایای مختلف قابل‌تأمل است. این موضوع حاوی پیام‌های متعددی در حوزه اجتماعی و انسانی است.

نکته اول: اینکه هیچ مسئولی نباید از احوال مردم جامعه خویش بی‌خبر باشد.
نکته دوم: مسئولیت‌پذیری در قبال مردم جامعه‌ای است که در آن مسئولیت داریم.
نکته سوم: اهتمام ویژه به امور مربوط به طبقات محروم و فقیر است. تأملی بر بخشی از مفاد نامه 53 نهج‌البلاغه که به عهدنامه مالک اشتر معروف است، گویای بسیاری از نکات ارزشمند است. آنجا که با مالک اشتر در این نامه می‌نویسد: «خدا را خدا را در طبقه پایین اجتماع، از آنان که راه چاره ندارند، و ازکارافتادگان و نیازمندان و دچارشدگان به زیان و سختی و صاحبان امراضی که از پا درآمده‌اند، در میان اینان کسانی هستند که روی سؤال و اظهار حاجت دارند و کسانی که عفت نفسشان مانع از سؤال است. بنابراین آنچه را که خداوند در مورد آنان از حفظ حقوق از تو خواسته به حفظ آن پرداز، نصیبی از بیت‌المال که در اختیار توست، و سهمی از غلات خالصه‌جات اسلامی را در هر منطقه برای آنان قرار ده، که برای دورترین آنها همان سهمی است که برای نزدیک‌ترین آنان است، در هر صورت رعایت حق هر یک از آنان از تو خواسته شده، پس نشاط و فرورفتن در نعمت تو را از توجه به آنان بازندارد، چه اینکه از بی‌توجهی به امور کوچک آنان به بهانه پرداختن به کارهای زیاد و مهم معذور نیستی، از اندیشه‌ات در امور ایشان دریغ مکن، و رخ از آنان برمتاب، نسبت به امور نیازمندان و محتاجانی که به تو دسترسی ندارند، از آنان که دیده‌ها خوارشان می‌شمارد، و مردم تحقیرشان می‌کنند کنجکاوی کن، برای به‌عهده‌گرفتن امور اینان انسانی مورد اعتماد خود را که خداترس و فروتن است مهیا کن، تا وضع آنان را به تو خبر دهد. سپس با آنان به صورتی عمل کن که به وقت لقاء حق عذرت پذیرفته شود، زیرا اینان در میان رعیت از همه به دادگری و انصاف نیازمندترند، و در ادای فَاَحق همگان باید چنان باشی که عذرت نزد خداوند قبول شود. به اوضاع یتیمان و سالخوردگان که راه چاره‌ای ندارند، و خود را در معرض سؤال از مردم قرار نداده‌اند رسیدگی کن».
نکته چهارم: حفظ حرمت و حیثیت فقرا و نیازمند است که نباید به‌هیچ‌وجه مورد بی‌توجهی قرار گیرد.


نکته پنجم: با دین‌شان و همسویی با ایشان یا همسو‌نبودن، کاری نداشت. حضرت در رسیدگی به ایتام و نیازمندان تفاوتی قائل نمی‌شدند؛ همچنین بین افراد؛ چه طرفدار و موافق ایشان بودند و چه مخالف بودند و حتی بین مسلمانان و غیرمسلمانان نیز فرق نمی‌گذاشتند. نقل شده است که حضرت از محلی عبور می‌کردند که دیدند پیرمردی گوشه‌ای نشسته و در حال گدایی است، حضرت از اطرافیان علت گدایی شخص را جویا می‌شوند و اطرافیان می‌گویند: «یک فرد نصرانی است». حضرت به حالت اعتراض می‌گویند: «تا زمانی که این فرد جوان بود از نیروی کارش استفاده کردید حال که پیر و کهنسال شده است می‌گویید نصرانی است؟» و دستور می‌دهند که از بیت‌المال به آن فرد کمک شود. به راستی که امام علی(ع) که ما این‌همه به ایشان می‌نازیم همان کسی است که در کمک به فقرا فرقی بین مسلمان و غیرمسلمان قائل نبودند.
نکته ششم: نکته مهم در رفتار ایشان با فقرا رازداری در ارائه خدمات به آنان بود. رفتار ایشان مبنی‌بر نشناخته‌ماندن دلایل متعددی داشته باشد. یکی حفظ حیثیت فقرا بود و دیگری توجه به رازداری بود. اینکه امروز برای تحویل‌دادن کلید خانه فقیر دوربین می‌بریم و خبر اول رسانه‌ها می‌کنیم، اگر افطاری می‌دهیم کلی خبرساز می‌شود و عکس نیازمندان و ایتام را تابلو می‌کنیم و بر دیوار اتاق‌ها نصب می‌کنیم، خانه می‌سازیم و آرم سازمان محل کار خود را درج می‌کنیم یا نام‌گذاری می‌کنیم مجتمع مسکونی فلان دستگاه، آذوقه می‌بریم و کلی عکس و فیلم می‌گیریم، جشن عروسی می‌گیریم برایشان و متأسفانه با افتخار تصویرشان را پخش می‌کنیم، کارناوال جهیزیه و کمک راه می‌اندازیم، افطاری می‌دهیم با کلی رفتارهای نمایشی و... و نمونه‌های بی‌شماری که هیچ‌کدام از آنها نه با اصول ارائه خدمات اجتماعی در اسلام هم‌خوانی دارند، نه با  اخلاق حرفه‌ای در مددکاری اجتماعی، نه با حقوق شهروندی و نه با اصول روابط انسانی و اتفاقا این نوع رفتارها زمینه آزارشان را بیشتر فراهم می‌کند. باور کنیم که این‌گونه رفتارها با مشی و منش و اصول امام علی(ع) که این روزها و شب‌ها بیشتر به یادش هستیم و حداقل نامش را می‌بریم، هم‌خوانی ندارد. به عبارت بهتر، در تضاد و تناقض است. فقرایی که اگر خدمتی به آنها ارائه می‌شود وظیفه دولت (به معنای عام) است، بنابراین حق نداریم منتی بر آنان داشته باشیم. دوست‌داشتن امام علی(ع) فقط به حرف نباید باشد، بلکه در عمل پیرو ایشان و تفکراتشان باشیم. تأکید و توجه امام علی (ع) به ایتام و نیازمندان به‌قدری بود که در هنگام شهادت خود به فرزندانش امام حسن(ع) و حسین(ع) وصیت کردند: «خدا را، خدا را! در مورد یتیمان، نکند آنها گاهی سیر و گاهی گرسنه بمانند. نکند آنها در حضور شما در اثر رسیدگی‌نکردن از بین بروند».


ایشان هیچ‌گاه فقیر را حقیر نمی‌کرد، پس بیاییم ما هم در این راه پیرو امامی باشیم که حفظ حرمت و حیثیت فقرا برایش بسیار بسیار مهم بود

منبع: روزنامه شرق/28 اردیبهشت 99

 





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1399/02/28

لزوم همکاری اولیای مدرسه و خانه برای بازگشایی مدارس

سیدحسن موسوی چلک رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران

 

 

 رفع اطاله دادرسی در قوه قضاییه با ایجاد "نظام‌نامه مددکاری ...

باتوجه به اینکه مدت تحصیلی خیلی زیاد شد و آموزش و کیفیت آموزش مهم‌تر از طول مدت آموزش است از طرفی این دغدغه را هم در کشور داریم که عده‌ای امکان دسترسی و استفاده از سامانه شاد آموزش و پرورش را نداشتند؛ به هر دلیلی اعم از اینترنت یا نداشتن گوشی‌های مناسب از خدمات این شبکه محروم شدند که در این رابطه باید تدبیری اتخاذ می‌شد. مدارس تقریبا سه ماه با هدف حفظ سلامت دانش‌آموزان در بحران شیوع کرونا تعطیل شد. اکنون تصمیم بر این است که فضای مناسب به مدت یک ماه به منظور پرسش و پاسخ‌های احتمالی ایجاد شود. به نظر می‌رسد این تصمیم با رعایت فاصله‌گذاری هوشمند و با توجه به اختیاری بودن و نه اجباری بودن حضور دانش‌آموزان می‌تواند فرصتی برای کسانی باشد که به هر دلیلی نتوانستند از برنامه‌های آموزش مجازی آموزش و پرورش استفاده کنند. اما زحمتی که مدیران مدارس باید داشته باشند به‌رغم اینکه ممکن است کارشان سخت باشد این است که با خانواده دانش‌آموزان جهت حضور دانش‌آموز هماهنگی‌های لازم را از طریق گروه‌های اجتماعی برای تماس بین مدارس و اولیای دانش‌آموزان انجام دهند. از آنجا که ممکن است همه هر روز نتوانند به مدرسه بروند، نیازمند یک برنامه زمانبندی هستیم تا بعضی از نگرانی‌ها که در این رابطه وجود دارد، کمتر شود. در تصمیم رئیس‌جمهور مبنی بر بازگشایی اختیاری مدارس ویژگی‌هایی هست که می‌توان به اجباری نبودن و توجه به دسترسی دانش‌آموزانی که به دلیل عدم امکان استفاده از شرایط آموزش مجازی نظیر شاد را نداشتند، اشاره کرد که می‌تواند فرصت مجددی برای آنها باشد. نکته دیگر اینکه این پایه مقدمه پایه بعدی بچه‌هاست و رفع ابهام و اشکالات با حضور داوطلبانه می‌تواند روی کیفیت آموزش دانش‌آموزان تاثیر بگذارد. خانواده‌ها هم در این بخش باید با مدرسه و دانش‌آموزان همکاری کنند تا ان‌شاءا... در بازه زمانی یک ماه بتوان فضا را مدیریت کرد. به نظر می‌رسد همکاری خانواده و مدرسه می‌تواند یک تجربه جدید برای آموزش دانش‌آموزان در شرایط بحرانی باشد.منبع: روزنامه ارماتن ملی/23 اردیبهشت99





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1399/02/23

یادداشت: مردم دیگر چه کار کنند تا...

سیدحسن موسوی‌چلک . رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران

( روزنامه شرق/21 اردیبهشت 1399)

حدود ۴۱ سال از انقلاب اسلامی ایران می‌گذرد. انقلابی که مردم با آمال و آرزوهایی که بیشتر رنگ و بوی مذهبی و عدالت اجتماعی و کاهش فاصله طبقاتی بین فقرا و ثروتمندان و برابری و استقلال و آزادی و... داشت به پیروزی رسید. بلافاصله بعد از پیروزی انقلاب اسلامی، درگیری با منافقین را داشتیم که باز هم مردم کنار مسئولان بودند و بعد هم که هشت سال جنگ تحمیلی را پشت سر گذاشتیم که باز هم مشارکت بی‌نظیر مردم را شاهد بودیم که هم از جان و هم از مال خود گذشتند تا ناموس ما و خاک ما تاراج بیگانگان نشود. اگر فرزند اول شهید می‌شد، پیشانی فرزند دوم را با پارچه نوشته‌های یا اباالفضل، یا زهرا، یا مهدی، الله اکبر، یا رسول‌الله، و... می‌بستند تا مبادا سنگر خالی شود که دشمن غلبه کند و تاریخ گواه است که چه جان‌فشانی‌ها که نکردند. تأملی بر آمار شهدا، جانبازان و... خود گویای این جان‌فشانی‌هاست. برای سازندگی هم مردم کم نگذاشتند، شرایط سخت را گذراندند و به‌اصطلاح «دم برنیاوردند». اگر حوادث و بلایای طبیعی و غیرطبیعی در کشور اتفاق می‌افتاد، مردم برای کمک‌های نقدی و غیرنقدی و حضور برای انجام کمک‌های داوطلبانه سر از پا نمی‌شناختند. حتی اگر در کشورهای دیگر هم حادثه‌ای اتفاق می‌افتاد، مردم ایران عزیز از سر خیرخواهی و نوع‌دوستی و عمل به مسئولیت اجتماعی خود نه‌تنها کم نمی‌گذاشتند، بلکه پیشگام هم بودند که در خاطره تاریخ این رفتار‌های انسانی از مردم مهربان ایران عزیز به یادگار خواهد ماند. چنانچه برای بستن دهان دشمن (با وجود دلخوری‌های که داشتند) لازم بود مشارکت سیاسی داشته باشند که دریغ هم نکردند، زیرا همیشه شرایط حساس اعلام می‌شد و مردم هم در کنار مسئولان بودند تا احساس تنهایی نکنند. در بحران زلزله بم، زلزله کرمانشاه، زلزله گیلان و قزوین و آوج سیل‌های چند سال اخیر به‌ویژه سیل بی‌سابقه شب عید سال گذشته و... مردم ایران گل کاشتند و نشان دادند که مردم‌دار هستند و برای حفظ وطنشان در هر جبهه‌ای حضور دارند. برای پراید چهار میلیون تومانی صف می‌کشند تا بیش از 90 میلیون تومان پول پرداخت کنند، ارز حدود سه هزار تومانی را تا حدود 15 هزار تومان خریدند، حاضر شدند سکه ۲۰۰ هزار تومانی را در یک بازه زمانی کوتاه تا بیش از هفت میلیون تومان بخرند، یک‌شبه قیمت بنزین از هزار تومان به سه هزار تومان افزایش می‌یابد، فقط چند روزی از سر گرسنگی اعتراض می‌کنند و پاسخ قانع‌کننده هم نمی‌دهیم و به‌خاطر اینکه دشمن از آب گل‌آلود ماهی نگیرد، با مسئولان همراهی و همکاری می‌کنند تا برای تأمین امنیت کشور به زحمت نیفتند، از خیابان‌ها به خانه‌هایشان می‌روند تا باز هم نشان دهند که کنار مسئولان هستند. هنگام تشییع جنازه سردار شهید حاج قاسم سلیمانی سنگ تمام گذاشتند و حتی جان دادند تا کشور بماند. در بحران اخیر مربوط به کرونا هم سنگ تمام گذاشتند تا نشان دهند که هنوز کشور عزیزشان ایران را دوست دارند. حضور داوطلبانه برای ارائه خدمات تخصصی به بیماران تا تهیه لوازم و تجهیزات بهداشتی و درمانی، تهیه سبد‌های غذایی و مشارکت در ضدعفونی‌کردن معابر و محیط‌های عمومی و... تنها بخش‌های کوچکی از نشانه‌های حضور مردم در کنار مسئولان است که اگر قرار باشد این نوع حضور در این ۴۱ سال نوشته شود، باید هزاران جلد کتاب نوشت؛ اما باور کنید پاداش این همه فداکاری مردم این وضعیت اقتصادی نیست که بیش از ۶۳ میلیون نفر نیازمند کمک‌هزینه معیشت حدود 50 هزار تومانی باشند، طبق آمار وزارت تعاون کار و رفاه اجتماعی از بانک اطلاعات ایرانیان حدود چهارمیلیون‌و 500 هزار نفر از جمعیت پنج‌دهم پایین هیچ‌گونه چتر حمایتی ندارند که از این تعداد حدود دومیلیون‌و 300 هزار نفر سالمندان بالای ۶۵ سال هستند. براساس آمار دو سال قبل وزارت راه و شهرسازی حدود 21 میلیون نفر از جمعیت 80 میلیونی ما در محلات ناکارآمد شهری زندگی می‌کنند که بیشتر این مناطق از حداقل‌های خدمات عمومی هم محروم هستند. از قیمت‌ها هم که دیگر نگو و نپرس که بی‌حساب‌و‌کتاب افزایش پیدا می‌کند و کمر مردم را می‌شکند. مجرمان یقه‌سفیدی که با سوءاستفاده از حسن نیت مردم، به‌اصطلاح بار خود بستند تا به کشورهای دیگر از قبیل کانادا بروند یا در ایران در اوشان و فشم و لواسان ساکن شوند. برادر مسئول باشند یا دامادشان و... از آقازاده‌های‌شان که هیچ نگو، چون ژن خوب هستند. سؤال اساسی اینجاست که آیا این زندگی حق این مردم است؟ قرار بود هزینه بهداشت و درمان و آموزش عمومی رایگان باشد که الان کمر مردم را شکسته است، حالا هزینه‌های دیگر بماند. موضوعی که پیشوایان دین ما هم هشدار داده بودند که اگر فقر از دری بیاید، ایمان از در دیگر می‌رود. خیلی ساده برای فردی که آب از سرش بگذرد چه یک وجب، چه صد وجب

آقایان قدر این مردم را بدانید، قدر این مردم را بدانید، قدر این مردم را بدانید و درست کار کنید، اگر شایسته نیستید بر میز مدیریت در سطوح مختلف تکیه نزنید که خیانت به این مردمی است که این‌گونه در همه شرایط با شما بودند تا احساس تنهایی نکنید.

 





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1399/02/21

یادداشت:شغل و درآمد در روزهای قرنطینه

سید حسن موسوی چلک

رییس انجمن مددکاران اجتماعی ایران(روزنامه اعتماد، 20 اردیبهشت 1399)

موسوی‌چلک: جای خالی "سلامت اجتماعی" در سیاست‌گذاری‌های دولت احساس ... 

هنگامی که بحرانی اتفاق می‌افتد بسته به میزان تاثیرگذاری‌اش رفتار مردم نیز متفاوت خواهد شد. بحران کرونا هم یکی از بحران‌هایی است که جهانگیر شد و تقریبا همه جای دنیا را فرا گرفته. با توجه به ویژگی بحران کرونا، استراتژی در خانه ماندن، یا فاصله‌گذاری هوشمند یکی از راه‌های موثر در مبارزه با ویروس است اما در چنین شرایطی اولین چیزی که تعطیل خواهد شد کسب و کار است. دولت‌ها نیز تلاش می‌کنند بین این دو حوزه تصمیم بگیرند، سلامت مردم و رونق کسب و کار. دو حوزه‌ای که تجمیع آن بسیار سخت است. یعنی اگر کسب و کار را هدف قرار دهند احتمالا سلامت زیر سوال می‌رود، مانند آماری که در تهران و چند جای دیگر درباره بالا رفتن روند بیماری اعلام می‌کنند و اگر صرفا سلامت را در دستور کار قرار دهند کسب و کار از رونق خواهد افتاد. با این توضیح که قبل از کرونا نیز اوضاع اقتصاد و نظام رفاه و تامین اجتماعی‌مان، به معنای عامش خوب نبود
از طرف دیگر طولانی شدن تحریم‌ها و آثار تخریبی آن حتی اگر بحران کرونا هم به وجود نمی‌آمد محملی بود که مردم برای بهتر کردن اقتصاد به هر شکلی تدابیری را اتخاذ کنند. حالا با اتفاق افتادن بحران کرونا این نگرانی‌ها بیشتر شده است چرا که دولت در شرایط فعلی توان پاسخگویی به تمام نیازهای مردم و اطمینان‌بخشی نسبت به آینده در حوزه اقتصاد را ندارد، به‌رغم اینکه اگر منصف باشیم در بحران کرونا سوای تمام محدودیت‌هایی که در اقتصاد یا پایین بودن سرمای اجتماعی و غیره داشتیم، ایران نسبت به بسیاری از کشورهای پیشرفته بهتر عمل کرد. برای مثال امروز وضعیت امریکا با توجه به اینکه حدود یک ماه بعد از ما درگیر کرونا شد، با ما قابل مقایسه نیست


اگر منصف بشیم دولت در این بخش عملکرد بهتری داشته و مردم نیز تقریبا تبعیت کردند اما طولانی‌شدن این موضوع و در خانه ماندن و رونق پیدا نکردن اقتصاد، به ویژه در اسفند ماه که همیشه حوزه اقتصاد ما رونق بیشتری داشت اما امسال به خاطر کرونا این حوزه تقریبا تعطیل شد، کار را سخت‌تر کرد. ضمن اینکه این شرایط نه تنها منجر به جبران هزینه‌های قبل از اسفند نشد بلکه هزینه‌های دیگر را نیز بر فعالیت‌های اقتصادی تحمیل کرد. بحث دیگری که هست فرصت‌های از دست رفته و بیکاری‌های ایجاد شده است. آماری كه از سازمان تامین اجتماعی اعلام شد، عبارت بود از اینکه حدود نزدیک به 700 هزار نفر تقاضانامه مستمری بیکاری را تکمیل کرده‌اند. طبیعتا آنهایی که حال و روز خوشی دارند دچار چنین مشکلاتی نمی‌شوند. کسانی که شغل ثابتی دارند درگیر چنین موضوعاتی نمی‌شوند. سوال اینجاست که چه کسانی درگیر می‌شوند؟ عمدتا باز هم اقشار فقیر هستند که درگیر چنین موضوعاتی می‌شوند و نگرانی‌های چنین شرایطی را دارند. گروه بعدی که طبق آمار بانک اطلاعاتی ایرانیان منتشر شده است، تقریبا چهار و نیم میلیون نفر در 5 دهک پایین هستند که نه پوشش بیمه تامین اجتماعی دارند و نه تحت پوشش سازمان‌های حمایتی مانند کمیته امداد هستند. جمعیت این افراد قابل توجه است. در این جمعیت نیز چیزی حدود دو میلیون و سیصد هزار نفر افراد بالای 65 سال هستند که هیچ کدام از نظام‌های حمایتی و رفاهی آنها را تحت پوشش ندارد.  پس شاید آنهایی که امروز دغدغه معیشت دارند از منظر خودشان درست فکر می‌کنند. نه فقط دولت ما بلکه اکثر دولت‌ها در این حوزه سخت‌ترین تصمیم را باید اتخاذ کنند. بین سلامت مردم و کسب وکار. اکثر دولت‌ها در نگهداری مردم در خانه برای بلندمدت مشکل دارند. دولت کشور ما نیز بعد گذشت حدود دو ماه مجبور شد بین حفظ سلامت و تنها در خانه ماندن یا کسب و کار، با رعایت فاصله‌گذاری هوشمند گزینه دوم را انتخاب كند. گرچه مردم در مواردی رعایت درستی نمی‌کنند و این می‌تواند نگرانی را بیشتر کند.





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1399/02/20

مردم‌داری در جهان‌گیری کرونا

نویسنده : دکتر سیدحسن موسوی چلک رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران

  دکتر موسوی چلک رییس انجمن مددکاری ایران : مدارای اجتماعی باید در ...

یکی از ویژگی‌های انسان در زندگی اجتماعی مردم‌دار بودن است.مردم‌داری به زبان ساده یعنی این که شریک درد وغم مردم بودن، همراهی کردن با مردم در شرایط سخت و دشوار و همکاری با مردم در  این شرایط ، خوش خلقی با مردم، فروتنی، فداکاری، گذشت، وفای به عهد، مدارا با مردم و... .

یکی از زمان‌‌هایی که این ویژگی بیشتر نمود پیدا می‌کند در شرایط بحرانی و سخت است.این بحران می‌تواند برای یک فرد ایجاد شده باشد مثلا عزیزی را از دست داده یا در کسب وکارش گرهی ایجاد شده یا مثل اکنون همه مردم جهان گرفتار ویروس کرونا شده باشند.
طبیعتا در چنین شرایطی چگونگی رفتار مردم در ایجاد امید یانامیدی تاثیرگذار است.رفتار حاکی از مردم‌داری قطعا امید و انگیزه ایجاد می‌کند در غیر این صورت، معمولا  مردم درگیر بحران احساس تنهایی و یاس می‌کنند.با شیوع بحران کرونا در کشورهای مختلف ازجمله ایران شاهد رفتارهای مختلفی از مردم هستیم که نشان از مردمداری آنها دارد.

 اگر از تعداد معدودی که در بحران‌ها برای کسب سود و درآمد بیشتر رفتاری غیرانسانی دارند، بگذریم (که در همه جوامع حضور دارند)واقعیت این است که رفتار مردم ایران در بحران‌های مختلف نشان از وجود مولفه مهم مردم‌داری در روابط انسانی دارد.

تاملی بر رفتار اکثر مردم کشورمان در چنین شرایطی از جمله بحران کرونا موید این نکته است. مالکی که اجاره ملکش را چند ماه می‌بخشد، فرد متخصصی که با کار داوطلبانه در این شرایط به کمک مردم می رودیا پرستاران و پزشکان، مددکاران اجتماعی و به طور کلی کارکنان بهداشت و درمان که مدت‌های طولانی و حتی ماه‌ها به منزل نمی روند تا در بیمارستان‌ها به مردم خدمات ارائه کنند در واقع دارند در عمل مردمداری را نشان می‌دهند و رفتاری دارند که  نشان می‌دهد نمی‌توانند نسبت به محنت دیگران بی‌تفاوت باشند.

رفتار افرادی که داوطلبانه درکار تولید ماسک و اقلام متعدد هستند تا برای پیشگیری از شیوع کرونا کمک کنند،کسانی که اقلام را به رایگان برای کادر درمان و مردم دیگر حتی معتادان بی‌خانمان، کودکان کار، سالمندان و... تهیه می‌کنند در واقع دارند مردمداری را نشان می‌دهند چرا که در جامعه بی‌تفاوت نیستند و در چنین شرایطی  نفع‌شان را به دیگران می‌رسانند تا مصداق این شعر شاعر بزرگ سعدی شیرازی نباشند که:اگر نفع کس در نهاد تو نیست/ چنین گوهر و سنگ خارا یکی است مردمی که در نظافت شهر کمک می‌کنند تا محیط‌های عمومی را ضدعفونی کنند، سبد غذایی تهیه می‌کنند تا به خانواده‌هایی  کمک کنند که در این شرایط به دلیل فاصله‌گذاری فیزیکی نمی‌توانند معیشت خود را تامین کنند و البته هیچ‌گونه چشم‌داشتی هم ندارند نیز از همین دسته افراد مردم‌دار هستند و مصداق این شعر پرمعنای شاعر نامی ایران که: تو نیکی می کن و در دجله انداز/ که ایزد در بیابانت دهد باز مردمداری درهر جامعه‌ای  صمیمیت ومهربانی اجتماعی رادر میان مردم تقویت می‌کند که خود می‌تواند در تسکین آلام تاثیر چشمگیری داشته باشد.

ضمن این که ترویج مردم‌داری در جوامع مختلف از جمله ایران پشتوانه خوبی برای مسوولان برای مدیریت بهتر بحران‌ها از جمله بحران کرونا نیز قلمداد می‌شود. فکر می‌کنم که یکی از جلوه‌های زیبای اخلاق در جامعه همین مردم‌داری و به فکر دیگران بودن است.این که از انسان اجتماعی صحبت می‌کنیم در واقع از کسی می‌گوییم که به حکم اجتماعی بودن، نمی‌تواند نسبت به دیگران  و مشکلات و نیازهای آنان بی‌تفاوت باشد.منبع: روزنامه جام جم/18 اردیبهشت 99

 





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1399/02/20

پیام تبریک رییس انجمن به مناسبت روز جهانی صلیب سرخ و هلال احمر

 به نام خدایی که در این نزدیکی است.

لزوم تقویت و نهادینه کردن رویکرداجتماعی در جمعیت هلال احمر
نامگذاری روزها به مناسبت های خاص فرصتی برای سپاسگزاری از دست اندرکان و افراد مرتبط با آن مناسبت می باشد.از جمله این مناسبت ها روز جهانی صلیب سرخ و هلال احمر بوده که مصادف با ۱۸ اردیبهشت ماه می باشد. ضمن تبریک این مناسبت به همه مسولین وکارکنان و داوطلبان این جمعیت و سپاسگزاری از تلاش ها و فداکاری های انجام شده، این مناسبت را بهانه می کنم و با توجه به اصول هفتگانه و اهداف مورد پذیرش و اهمیت این نهاد  مهم بین المللی که در راستای ترویج مهربانی اجتماعی و روابط انسانی و نهادینه کردن  صلح و نوع دوستی وتقویت مشارکت های اجتماعی تلاش می کند، به چند نکته اشاره کنم:
ü سیاستگذاری و برنامه ریزی برای حفظ و ارتقاء  اعتماد اجتماعی مردم به جمعیت
ü پرهیز از انجام فعالیت های موازی در جمعیت
ü توجه  به نیروی انسانی به عنوان یکی از بزرگترین سرمایه های سازمانی
ü شفافیت و پاسخگویی بموقع با هدف ارتقای سلامت همه جانبه
ü سیاستگذاری و برنامه ریزی مناسب برای  ارتقاء سطح دانش مدیران، کارکنان و مردم  از طرق مختلف از جمله توسعه آموزش های همگانی در جامعه و تربیت نیروی انسانی متخصص برای  انجام مداخلات تخصصی در شرایط متعدد
ü لزوم تدوین استراتژی های موثر برای استفاده حداکثری از ظرفیت های اجتماعی
ü تقویت رویکرد های اجتماعی و محله ایی متناسب با وظایف
ü ارزیابی مستمر و صادقانه برنامه ها و اقدامات انجام شده(تقویت برنامه های مرتبط با مدیریت عملکرد در جمعیت)
ü بهره گیری از ظرفیت انجمن های مرتبط و سازمان های غیر دولتی و سازماندهی مناسب برای استفاده حداکثری از این ظرفیت ها
ü توجه به پژوهش های بنیادی و کاربردی با بهره گیری از ظرفیت های دانشگاه ها و موسسات پژوهشی و انجمن های تخصصی
ü برنامه ریزی برای تقویت مراقبت از کارکنان با هدف ارتقاء سلامت اجتماعی و روانی آنان
ü مستدسازی تجارب داخلی با هدف بهره گیری از آنان در سیاستگذاری ها و برنامه ریزی ها و همچنین  و انتقال به جامعه جهانی
ü برنامه ریزی برای انتقال دانش و تجارب جهانی به ایران با هدف بهره گیری از این دانش و تجارب با ملاحظه رویکرد های فرهنگی و بومی کشور ( بومی سازی)
ü حذف و تجمیع فعالیت های موازی در جمعیت
ü استفاده حداکثری از تکنولوژی ها و فناوری های نوین و شبکه های مجازی و اجتماعی
ü تقویت جایگاه  سازمانی جمعیت در مدیریت بحران
ü برنامه ریزی برای ترغیب وتشویق بنگاه ها برای ایفای مسولیت اجتماعی در جمعیت
ü برنامه ریزی مناسب برای جوانان  و ارتقاء دانش و مهارت های آنان در راستای وظایف جمعیت و افزایش  شاخص های سلامت اجتماعی و روانی در این گروه
ü تقویت ارتباطات برون سازمانی با هدف بهره گیری از ظرفیت های متقابل
ü برنامه ریزی برای افزایش اختیارات استان ها و پرهیز از درگیر شدن به امور اجرایی و جزیی در واحدهای ستادی ملی جمعیت
ü تشکیل بانک اطلاعات سازمان های غیردولتی و انجمن های مرتبط با جمعیت در سطوح ملی ،استانی و شهرستانی
ü تهیه و تدوین  سیاست های مناسب رسانه ایی
  • روابط عمومی انجمن مددکاران اجتماعی ایران




نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1399/02/20

جمع خاطر جمع جامعه

خبرآنلاین - موسوی چلک، سید حسن
دکتر حسن موسوی چلک/ رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران


وقتی به عنوان یک فعال اجتماعی که با رسانه‌های مختلفی در ارتباط هستم، جایگاه روزنامه جام‌جم را با دیگر رسانه‌های نوشتاری کشور مقایسه می‌کنم، به این نتیجه می‌رسم که این روزنامه به‌خصوص در حوزه اجتماعی سال‌هاست که به یکی از معتبرترین رسانه‌های جریان اصلی ایران تبدیل شده‌است. مهم‌ترین دلیل این موضوع نیز آن است که سرویس اجتماعی این روزنامه معمولا به سوژه‌هایی توجه می‌کند که ضرورت پرداختن به آن در جامعه کاملا احساس می‌شود و به نوعی آن سوژه‌ها دغدغه عموم مردم هستند.
از دیگر دلایل موفقیت روزنامه جام‌جم در حوزه اجتماعی می‌توان به این نکته اشاره کرد که این روزنامه برای ارتقای سطح کیفی مطالب خود از کارشناسان گوناگونی که از طیف‌های فکری مختلف هستند، استفاده می‌کند. علاوه بر این، حضور خبرنگارانی در سرویس اجتماعی روزنامه جام‌جم که نسبت به حوزه‌های اجتماعی دغدغه‌مند هستند و صرفا برای پر کردن صفحه مطلب نمی‌نویسند، به موفقیت بیشتر این روزنامه کمک کرده‌است. این خبرنگاران همچنین معمولا پرداخت خوبی در ارائه مطالب خود دارند و آن را با نثری قوی به مخاطب عرضه می‌کنند.


نکته دیگری که باعث موفقیت هرچه بیشتر روزنامه جام‌جم می‌شود، آن است که مطالب این روزنامه یکی از منابع اصلی استناد برنامه‌سازان صدا و سیما به‌ویژه در حوزه‌های اجتماعی است و خیلی اوقات شاهد آن هستیم که گزارش‌های اختصاصی روزنامه جام‌جم خوراک گفت‌وگوهای ویژه خبری شبکه‌های مختلف رادیو و تلویزیون را تامین می‌کند. علاوه بر این، بسیاری از مواقع مطالب جام‌جم مورد توجه فعالان اجتماعی گوناگون قرار می‌گیرد و حتی این افراد در بحث‌های کارشناسی خود به گزارش‌های سرویس اجتماعی جام‌جم استناد می‌کنند. همه این مسائل باعث می‌شود روزنامه جام‌جم در جایگاه خاصی در میان سایر رسانه‌های نوشتاری کشور قرار گیرد و بازتاب مطالب این روزنامه بسیار وسیع‌تر از نسخه چاپی آن باشد.


غلبه نداشتن نگاه سیاسی بر موضوعات اجتماعی در مطالب روزنامه جام‌جم نیز از جمله دیگر عواملی است که باعث موفقیت این روزنامه بخصوص در حوزه اجتماعی آن شده است. شاهد مثال این مساله نیز آن است که خود من بارها در گفت‌وگو با خبرنگاران جام‌جم، برنامه‌های مختلف سازمان صدا و سیما را نقد کرده‌ام و اغلب این انتقادها بدون هیچ کم و کاستی به چاپ رسیده‌است.منبع: روزنامه جام جم/11 اردیبهشت99





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1399/02/11

یادداشت:

عملکرد قابل‌قبول دولت در مدیریت کرونا

سیدحسن موسوی‌چلک رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران

(روزنامه آرمان ملی.11 اردیبشهت 99)

موسوی چلک در زنجان: شعبات استانی انجمن باید در برنامه ریزی های ...

جلسه‌ای با حضور روسای حدود 20 انجمن تخصصی در حضور رئیس‌جمهور برگزار شده که در این جلسه هر کدام از روسای انجمن‌ها، دغدغه‌ها و نگاه خودشان را داشته‌اند. اگر منصف باشیم با توجه به شرایط کشور، اعم از تحریم‌ها و... آب‌دیده شده‌ایم، اما به‌رغم همه اینها، در مقایسه با کشورهای پیشرفته درمی‌یابیم که گرچه در شروع کار ابهاماتی وجود داشته ولی با همه این شرایط نظام بهداشت و درمان و کادر درمان، پزشکان و پرستاران به نیاز مردم برای دریافت خدمات بهداشتی- درمانی پاسخ داده‌اند. هرچه جلوتر رفتیم ستاد ملی کرونا مشروعیت بیشتری پیدا کرد و تبعیت مردم بیشتر شد. خیلی از مردم فاصله‌گذاری اجتماعی را پذیرفته بودند. نمی‌خواهم بگویم نمره 20 به دولت بدهیم، ولی به‌گونه‌ای رفتار شد که هم تجهیزات و هم خدمات بهداشتی- درمانی در اختیار مردم قرار گرفت. با مدیریتی که انجام شد مردم در اقلام اولیه زندگی کمبود جدی احساس نکردند. همگرایی بین قوای مختلف بیشتر شد و الان یک مقدار ثبات بیشتری پیدا کرده و همه به این درک مشترک رسیده‌اند که موضوع کرونا را نباید سیاسی کنند. همه باید علیه کرونا کار کنیم که خود این مساله به مردم آرامش داده است. در دوران کرونا شاهد تجمع نبودیم، درحالی که در بحران‌های قبلی مردم آزردگی‌هایی داشتند. کشوری مثل آلمان برای تهیه ماسک با مشکل مواجه شد ولی ما بالاخره توانستیم بعد از یکی، دو هفته به هر شکلی، کار را مدیریت کنیم؛ گرچه به لحاظ قیمت‌ها مشکلاتی به‌وجود آمد. به‌نظرم اینها اتفاقات خوبی است؛ گرچه این نقد را دارم که هنوز نتوانسته‌ایم از ظرفیت سازمان‌های غیردولتی به خوبی استفاده کنیم. پژوهشی هم که ایسپا انجام داده بود، حکایت از رضایت حدود 75‌درصدی مردم از عملکرد دولت داشت. این امر می‌تواند یک نشانه خوب برای دولت باشد و امیدواریم دولت بتواند از این ظرفیت برای برداشتن گام‌های بعدی به درستی استفاده کند. البته این مساله به منزله نادیده گرفتن نقاط ضعف و مطالبه‌گر نبودن نیست. به‌نظرم قرار است با کرونا زندگی کنیم و طبیعتا هر چه جلوتر می‌رویم، ممکن است پیچیدگی‌ها خودش را بیشتر نشان دهد. مراکز پرریسک هنوز فعال نشده‌اند و در این رابطه به دولت فشار وارد می‌آید. این نگرانی وجود دارد که محدودیت منابع موجب شود دولت نتواند آنگونه که می‌خواهد از مشاغل غیررسمی حمایت کند. به‌نظرم این نکته قابل‌تأملی است و باید واقع‌بینانه با این موضوع برخورد کرد. اگر واقع‌بینانه برخورد کنیم و انصاف داشته باشیم دولت عملکرد قابل قبولی داشته اما همچنان می‌تواند بهتر و بیشتر عمل کند. یکی از راه‌ها این است که همزمان دولت از متخصصان مشورت بگیرد. خود این مسائل می‌تواند همگرایی را افزایش دهد. در این راستا دولت می‌تواند‌ از همه ظرفیت‌های علمی کشور و همچنین‌ سازمان‌های غیردولتی به‌عنوان پشتوانه‌ای فکری، پژوهشی و اجرایی استفاده کند. به‌نظر می‌رسد این فرصت ذی‌قیمتی است؛ با توجه به اینکه بحران کرونا تقریبا یک بحران جهانی است و همه کشورها درگیر آن هستند و سابقه هم نداشته که یک ویروس همزمان در یک بازه زمانی کوتاه همه را درگیر خودش کند.

 





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1399/02/11

سالمندان را در شرایط بحران رها نکنیم

سیدحسن موسوی چلک رئیس انجمن مددکاران اجتماعی

اسیدپاشی‌ و بروز ناامنی و نگرانی در جامعه - مددکاری اجتماعی 

 ویروس کووید- 19، این روزها همه اقشار جامعه را درگیر کرده و پس از نگرانی‌هایی که در رابطه با افزایش مرگ و میر و ابتلا به این ویروس در قشر سالمندان وجود داشت، در ابتدا این موضوع ترس عجیبی را در میان جامعه سالمندی کشور ایجاد کرده بود. هم‌اکنون و با توجه به تحلیل‌های آماری در تعداد مبتلایان به ویروس کووید- 19 در سراسر جهان و ایران، شاهد هستیم که آن ترس اولیه، خیلی مبتنی بر واقعیت‌ها نبوده و پیک این بیماری و مرگ و میر ناشی از آن فقط در میان اقشار سالمندان نیست. سالمندانی که بیماری‌های زمینه‌ای دارند بیشتر در معرض ابتلا به کرونا هستند و چون انسان در سن بالا معمولا یک بیماری زمینه‌ای همچون دیابت، فشار خون، سرطان خواهد داشت، این قشر از جامعه نیازمند مراقبت بیشتر هستند، کما اینکه بسیاری از سالمندان، کرونا را شکست داده‌اند و این نکته امیدوارکننده‌ای است. اما نکته نگران‌کننده‌ای که این روزها در جامعه ما وجود دارد مربوط به سالمندانی است که به بیماری کرونا مبتلا می‌شوند و بعد از سپری کردن دوره درمان، در دوران نقاهت تنها در خانه می‌مانند. این امر نیازمند تدابیر خاص و جدی است و اینجاست که نظام مراقبت اجتماعی و نظام حمایت اجتماعی نقش موثری می‌تواند در این رابطه ایفا نماید. مراقبت‌های بهداشتی برای سالمندانی که تنها زندگی می‌کنند نیز موجب نگرانی کارشناسان اجتماعی شده است. در مراکز نگهداری سالمندان این نگرانی وجود ندارد، چون خدمه آسایشگاه‌های سالمندی از آنها مراقبت می‌کنند، اما افرادی که در منزل هستند باید نظام مراقبت اجتماعی در مورد این گروه از افراد جامعه با هوشمندی بیشتری وارد عمل شود. نکته دیگری که باید در این مجال به آن پرداخت این است که پدران و مادرانی که در منازلشان تنها می‌مانند و فرزندان و افراد فامیل از ترس اینکه ناقل کرونا به آنها نباشند و به همین بهانه به دیدار آنها نمی‌روند، می‌تواند باعث افزایش افسردگی در میان این قشر شود. خدا نکند در چنین شرایطی سالمندی تنها بماند. از یک طرف اخبار و اطلاعاتی که از طریق رسانه‌ها دریافت می‌کند، او را دچار استرس می‌کند. از طرف دیگر باید خودش مراقب خودش باشد و همه کارهایش را هم خودش انجام دهد، از خرید گرفته تا کارهای دیگر. همیشه در دین اسلام و فرهنگ کشور ما صله‌رحم و بازدید از افراد مسن یک واجب بوده است. بسیاری از سالمندان یک عمر به سر کار رفته‌اند و عادت ندارند بیش از چند روز در خانه بمانند و سبک زندگی این دوران و ماندن در خانه به‌طور مستمر و طولانی برای این افراد می‌تواند آزار دهنده باشد. خیلی از آنها امکانات سرگرم کننده‌ معمول همچون شبکه‌های اجتماعی و فیلم دیدن را ندارند و این نگرانی کارشناسان اجتماعی را افزایش می‌دهد. در دوره سالمندی بسیار از مردم بازنشستگانی هستند که آمادگی پذیرش سبک زندگی متناسب بازنشستگی را نداشته‌اند و همیشه نگرانی بابت افسردگی آنها وجود داشته و حالا با طولانی شدن این روند و در خانه ماندن آنها از ترس ابتلا به کرونا، می‌تواند تاثیرات منفی انزوای آنها را افزایش دهد و موجب کاهش سلامت جسم و روح‌شان شود. خوشبختانه انجمن علمی سالمندی و دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی پویش‌هایی را برای ارائه خدمات تلفنی و رفع نیازهای مشاوره‌ای سالمندان و خانواده‌شان پیش‌بینی کرده‌اند. از سوی دیگر شهروندان باید مراقبت بیشتری از قشر سالمند جامعه داشته باشد. چند روز پیش یکی از مربیان مطرح فوتبال آلمان برای سالمندان خرید می‌کرد و اقلام خوراکی و بهداشتی را پشت در منزل آنها می‌گذاشت. ما نیز برای همسایگان سالمند، مخصوصا افرادی که تنها زندگی می‌کنند، این مسئولیت و وظیفه اجتماعی را داریم که با رعایت موازین بهداشتی نیازهای روزانه‌شان را تهیه کنیم تا زمانی که از این بحران به‌سلامت عبور کنیم

منبع: روزنامه آرمان ملی/9 اردیبهشت99.

 





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1399/02/9

 

یادداشت:

«زخم فقر و زخم چاه خوابی»

سید حسن موسوی چلک

رییس انجمن مددکاران اجتماعی ایران( روزنامه شرق،6 اردیبهشت99)

 

هریک از ما در طول روز اخبار زیادی می شنویم یا می خوانیم. به برخی از اخبار به نوعی عادت کردیم و برای ما خیلی تازگی ندارد ولی شنیدن برخی دیگر اینگونه نیست و تعجب  ما را بر می انگیزد.از جمله این اخبار می توان به گزارشی اشاره کرد که چند روز قبل توسط  خبرنگار روزنامه همشهری منتشر شد و آن هم خبر مربوط به چاه خواب ها در اطراف میدان شوش تهران بود که عده ایی از مردم زیر زمین داخل چاه و قنات مانند، خانه داشتند و زندگی می کردند.به عنوان یک مددکار اجتماعی شنیدن اخباری از فقر و تنگدستی برای من تازگی ندارد و به عنوان فردی که به دلیل شغلم سال های سال در این منطقه رفت و آمد دارم با موضوعات متعدد و پیچیده مردم در این منطقه آشنا هستم.خاطرم سال 1378 که پایگاه(موقت) خدمات اجتماعی را در کتابخانه خواجوی کرمانی فعال شد و بعد ها سال 1381 به حضور رییس وقت و معاون امور اجتماعی سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور و نمایندگان دستگاه های مختلف مجدد این کار (بعد از حدود یک سال تعطیلی) منسجم تر فعالیت خود را آغاز کرده بود.تاملی بر آنچه که بارها مشاهده کرده و گزارش دادم و یافته های دیگر کارشناسان و گزارش های خبرنگاران و...آنچه که مشخص می باشد این است که مردم به انتخاب خود به زندگی این چنینی از قبیل چاه خوابی روی نیاوردند.بلکه مهم ترین عامل اساسی« فقر» است.اینجا این سوال مطرح می شود که کشوری با این همه سرمایه غنی چرا باید شاهد زندگی این چنینی مردم  باشد؟ گرچه معتقدم فقر زندگی خیلی از مردم را تحت تاثیر شدید قرار داده است و نمی توان تاثیرات منفی فقر را در خانواده و جامعه منکر شد.وقتی کتاب علی(ع) صدای عدالت انسانیت از نویسنده مسیحی به نام جرج سجعان جرداق را مطالعه می کردم در خصوص فقر نکات جالبی از فرمایشات  امام علی(ع) نوشته بود.حال که این شرایط را می بینم می خواهم به بهانه این خبر به برخی از آن نکات اشاره داشته باشم.در کتاب علوم وحقوق بشر چنین نوشته است:« وجهه همت او رسیدگی به درماندگان و ستمدیدگان و فقرا بود تا داد آنان را از استثمارکنندگان بستاند و زندگی آرام و راحت به آنان ببخشد.او در سر آن نبود تا سیر بخورد و خوش بپوشد و راحت بخوابد، در حالی که روی زمین فقرا و بینوایانی باشندکه حتی امید به قرص نانی نداشته باشند.و بیان او چه بزرگ است:آیا من خود را قانع کنم که به من امیر المومنین بگویند، ولی در سختی های زندگی با آنان(مردم وفقرا) دمساز نباشم.
امام علی(ع)معتقد بود که«راستی را اگر چه به تو زیان رساند، بر دروغ،اگر چه به سود تو باشد،مقدم دار».به مصیبت دیگران شادی نکن و با مردم به نرمی و محبت،دوستی کن. کرم و بخشش ازاخلاق و مبین جوانمردی او بود.از هیچ مخلوفی کینه به دل نداشت.
او معتقد است که:آن که محتاج قرص نانی است چگونه می تواند فاضل باشد؟.نان برای همه وسیله صلح و آرامش است، عامل استقرار نظم و وسیله ای است که انسان را آماده تفکر و احساس می نماید و همبستگی او را با مردم براساس صحیح استوار می سازد.آن کس که آتش گرسنگی درونش را عذاب می دهد، و خون زندگی را در رگ و پوستش می خشکاند،و نور ایمان را در دلش خاموش می سازد، دوستی را به کینه ای عمیق و آرامش خاطر و پاکی روح را به بدبینی و بغض و عداوت وحشتناک بدل می سازد، نمی تواند فردی مطمئن به زیبایی های زندگی،و مومن به عدالت دیگران و راهنمای برادر خود و دوست دار مردمان باشد. خدمت به انسان، رفع نیازمندی و در هم کوبیدن ظلم اساس سیاست حضرت علی(ع)بود. یک بار پیامبر اکرم (ص) به او نگریست و فرمود:
« ای علی، خداوند تو را به نیکوترین پیرایه خود آراسته است:مهر بیچارگان و دردمندان را در دل تو نهاده، و تو را از این که آنان پیرو تو باشند، خشنود گردانیده و آنها نیز از این که تو پیشوای ایشان باشی، راضی و خوشحال هستن»..

به راستی که ما از پیروان پیشوایان دینی هستیم که هر یک از آنان برای ترویج وتحقق عدالت اجتماعی تلاش کردند.حال این سوال مطرح می شود که آیا وجود چنین انسان هایی که مجبور هستند برای حفظ خود از گرما و سرما در قنات ها، چاه ها وگورها بخوابند و در بدترین شرایط زندگی کنند چقدر با تحقق عدالت اجتماعی تناسب دارد؟ افزایش تعداد افراد تحت پوش کمیته امداد و بهزیستی و سایر نهادهای حمایتی خود گویای حال و روز فقر در جامعه است.معتقدم در  کشوری با این همه امکانات این نوع  زندگی حق مردم نیست و همه اعم از مسولین و مردم با کمک هم باید تلاش کنیم تا با اتخاذ تدابیر مناسب از این شرایط خارج شویم.

 

 

 

 





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1399/02/7

 

یادداشت: لزوم تعادل بین سواد‌مجازی و سواد اجتماعی

دغدغه های یک مدد کار اجتماعی - مطالب سید حسن موسوی چلک 

سیدحسن موسوی‌چلک رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران

کرونا یک بهانه بود تا بعضی از موضوعات نه ‌فقط در جامعه ما که در سایر جوامع خودش را نشان دهد و اتفاقا آن اهمیت سبک زندگی و اهمیت توجه به‌کارکردهای اجتماعی خانواده و اهمیت مهارت‌های اجتماعی و ارتباطی است. آنچه بعد از مدیریت اولیه بهداشتی در کرونا بیماری که در آن واقع شدیم و حتی بعد از آن یک دلیل موجه برای سرمایه‌گذاری به‌منظور بالابردن سواد همه جانبه مردم در حوزه سلامت جسمی، سواد سلامت روان و سواد سلامت اجتماعی یا سواد‌اجتماعی است. چراکه دغدغه‌های این روزها بیشتر خودش را نشان داده و انتظاری که از خانواده‌ها می‌رفت، نتوانست برآورده شود. یکی از کارکردهای خانواده ایجاد آرامش و نشاط برای همه اعضای خانواده است. بررسی‌هایی که مرکز افکارسنجی دانشجویان برای شهرداری تهران انجام داد، دقیقا نشان می‌دهد که تنش پررنگ‌تر از آرامش است. پژوهشی که 16 تا 19 فروردین‌ماه انجام شد و حدود 16 درصد در دوران کرونا خشونت را تجربه کردند. 56 درصد زوجین تنش شدید را گزارش کرده بودند و حدود 50 درصد هم تنش بین والدین و فرزندان را. اما اینها یک نشانه است که ما نتوانستیم روی بالا بردن سواد ‌اجتماعی مردم اقدامات موثری را انجام دهیم. نکته دیگر که از ابعاد اجتماعی کرونا می‌توان اشاره کرد اینکه، الگوهای تربیتی ما متناسب با نیاز امروز نوجوانان و جوانان نیست و کارآمدی لازم را ندارد. همچنین اطلاعاتی که والدین دارند یا اطلاعاتی که در درون خانواده وجود دارد با آنچه بچه‌ها نیاز دارند در این بازه‌زمانی دو ماهه کافی نبوده است. مولفه دیگر حوزه کرونا، ایجاد یا طرح این سوال است که چرا خانواده‌ها به‌رغم اینکه نزدیکترین کسان به‌ همدیگر در درون خانواده هستند، نمی‌توانند در یک مدت طولانی همدیگر را تحمل کنند یا چرا آستانه تحمل شان کم می‌شود؟ اینجاست که فکر می‌کنم یک سوال اساسی دیگر مطرح می‌شود و آن اینکه سیطره تکنولوژی و فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی چگونه توانسته خانواده‌ها را به‌جایی برساند که کارکردهای اجتماعی و واقعی خودشان را از دست بدهند یا این کارکردهای اجتماعی‌شان کمرنگ‌تر شود و الان اگر دوردور کردن در فضای مجازی نباشد، تحمل این شرایط سخت‌تر خواهد شد چون ما برنامه‌هایی برای فعالیت‌های گروهی کنار همدیگر در درون خانواده نداریم. سبک زندگی فعلی ما نشان داد که در کوچک‌ترین بحران کارآمدی لازم را نداریم، اما در پساکرونا حوزه‌های اجتماعی یا سواد‌اجتماعی بیشتر مورد توجه در جامعه جهانی قرار خواهد گرفت. نمی‌دانم چرا به‌این موضوع خوشبین هستم همانگونه که در حوزه بهداشت فردی هم خوشبین هستم. از آن طرف اتفاق دیگری هم خواهد افتاد و سیطره تکنولوژی و فضای مجازی در ارائه و دریافت خدمات مختلف و متعدد آموزش و بسیاری از خدمات دیگر حتی خدمات پزشکی است که چنانچه سیطره پیدا کند، ارتباطات اجتماعی و انسانی ضعیف‌تر می‌شود و چیزی که می‌تواند جبران این بخش را بکند همان سواد اجتماعی در کنار سواد فضای مجازی است که اگر نتوانیم تعادل منطقی بین‌شان ایجاد کنیم، تحلیلم این است که سواد‌اجتماعی، فدای سواد‌مجازی خواهد شد و این برای ترویج روابط انسانی و مهربانی اجتماعی می‌تواند یک تهدید باشد. چون در فضای مجازی حتی اگر چهره همدیگر را هم ببینیم، احساسی که در روابط اجتماعی‌مان داریم، صورت نخواهد پذیرفت. به‌همین دلیل انتظار می‌رود که بتوانیم تعادلی بین این بخش ایجاد بکنیم.منبع: روزنامه آرمان ملی،6 اردیبهشت 99

 





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها : سواد اجتماعی;سواد مجازی;،
لینک های مرتبط :
          
1399/02/6


معتادان هم انسان هستند

سیدحسن موسوی‌چلک رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران

موسوی چلک: مددکاری اجتماعی در ایران تخصصی نیست

یکی از موضوعاتی که در جوامع شهری و به‌ویژه کلانشهرها خودش را نشان می‌دهد، موضوع آسیب‌های اجتماعی است که با توجه به گستردگی و تنوع آنها شاهد ظهور و بروز انواع آسیب‌های اجتماعی هستیم. از جمله آسیب‌های اجتماعی که در کلانشهرها مشهودتر دیده می‌شود موضوع اعتیاد به موادمخدر است که گروه‌های مختلفی از مردم را درگیر کرده است. یکی از این گروه‌ها، افرادی هستند که در قالب معتادان متجاهر خودشان را نشان می‌دهند و دلایل متعددی برای وجود این نوع معتادان در جامعه می‌توان متصور بود. از جمله این دلایل می‌توانیم به طرد از خانواده به دلایل مختلف که می‌تواند اعتیاد، جرم یا هر دلیل دیگری برای طرد وجود داشته باشد، اشاره کنیم. موضوع دیگر، بحث فقر است که در حوزه معتادان متجاهر یکی از وجوه مشخصه‌شان است. هرازگاهی اخباری راجع‌به گورخواب‌ها، کسانی که زیر پل‌ها می‌خوابند یا در ایام سرما در پل‌های سرپوشیده اسکان می‌یابند، شنیده می‌شود؛ اما آنچه نگران‌کننده است یک بخش خود این افراد هستند که سرمایه جامعه محسوب می‌شوند، ولی به دلیل گرایش به مواد مخدر این سرمایه را از دست می‌دهیم. نکته دوم تهدیدهایی است که متوجه این افراد می‌شود. نکته بعدی جامعه است. طبیعتا وقتی تعداد این افراد زیاد می‌شوند، به دلیل اعتیاد ممکن است مجبور به ارتکاب جرائم دیگر شوند و تخلفات دیگری هم انجام دهند. این واقعیت را باید قبول کرد که اعتیاد حداقل در اکثر بررسی‌های انجام شده، رتبه اول آسیب‌های اجتماعی کشور را به خودش اختصاص داده و طبیعتا موضوعی که این همه فراوانی دارد حتما تبعات هم دارد. برای این‌گونه از افراد باید چند کار انجام داد؛ نخست اینکه این افراد شهروندانی هستند که به موادمخدر گرایش پیدا کرده‌اند. بنابراین خروج‌شان از این شرایط بدون همکاری خانواده، دولت و حتی مردم بسیار سخت خواهد بود، اگر نگوییم امکان‌پذیر نیست. دوم اینکه شاید برخی با این جمله موافق نباشند ولی معتقدم گرایش آنها به اعتیاد نباید زمینه‌ای شود تا این افراد از سایر حقوق‌شان محروم شوند. اعتیاد واقعیت اجتماعی است و تمرکز را باید روی برنامه‌های کاهش آسیب گذاشت؛ آن‌هم با رویکرد سازمان‌های غیردولتی و مبتنی بر جامعه که طبیعتا در این شرایط سازمان‌های غیردولتی می‌توانند نقش موثری را ایفا کنند. نکته دیگر موضوع اعتیاد معتادان متجاهر یا حتی گورخواب‌ها یا کسانی است که زمین را حفر می‌کنند و ممکن است برای مراقبت از خودشان از گرما و سرما به تونل خوابی روی آورند. نباید این گروه را ابزاری برای تخریب رقیب سیاسی قرار دهیم. ما در کشوری هستیم که در کنار دو کشور تولیدکننده موادمخدر در دنیا قرار گرفته‌ایم. از آنجا که ترانزیت از ایران به کشورهای دیگر ارزان و راحت است، طبیعتا تحت‌تاثیر جریان ترانزیت هم قرار خواهیم گرفت. گرچه اعتقاد دارم باید تمرکز برنامه‌هایمان را روی پیشگیری بگذاریم که هیچ‌گاه در اولویت نبوده است اما با معتاد هم نباید رفتار غیرانسانی داشته باشیم. این کار باعث می‌شود ظرفیت‌های مختلف برای کمک به این افراد به منظور خروج از این شرایط در کنار دولت داشته باشیم. ما بارها و بارها تجربه کرده‌ایم و این افراد را جمع کرده و طرح‌های والعادیات و... را کم اجرا نکرده‌ایم ولی نتیجه نداده است. برخوردهایی که از اوایل انقلاب با معتاد و معتادان داشته‌ایم تا الان چه نتیجه‌ای داشته است؟ آیا مواد سبک‌تر شده؟ سن اعتیاد بالاتر رفته؟ زنان درگیر نشده‌اند؟ فراوانی نسبت به جمعیت کمتر شده؟ نمی‌خواهم مبارزات انجام شده را نادیده بگیرم. باید از پلیس مبارزه با موادمخدر به خاطر تلاش‌هایشان و به احترام شهدایی که در این راه داده‌ایم، تشکر کنیم؛ اما پیچیدگی این حوزه بیش از آن است که بخواهیم با ساده‌انگاری برخورد کنیم. اعتیاد جزئی از واقعیت کشور ماست؛ اگرچه واقعیتی تلخ.

منبع: روزنامه آرمان ملی.4 فروردین99

 





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1399/02/4

زیر ذره بین:

مسوولیت هنرمندان و قرنطینه

دکتر سید حسن موسوی چلک)رییس انجمن مددکاران اجتماعی ایران)

وقتی بحرانی اتفاق می افتد، ظرفیت های مختلفی برای کاهش عوارض ناشی از آن می تواند نسبت به مردم به کار بیفتند. ظرفیت هایی که وجود دارند و در شرایط بحران می توانند به شکل دیگری خودشان را نشان دهند. با توجه به ویژگی بحران کرونا و راه های پیشگیری از آن که فاصله های فیزیکی، تعطیلی بسیاری از برنامه ها در محیط های عمومی نیز طولانی شدن مدت اقامت در خانه که بخشی نیز با عید نوروز مصادف شده بود، یکی از مهم ترین موضوعات در این شرایط این است که چه می توان کرد تا احساس تنهایی در مردم کمتر شود و بتوانند اضطراب و استرس روانی این شرایط را تا حدی کاهش دهند.

ورود هنرمندان به برنامه های مختلفی که به قصد سرگرم سازی و روحیه بخشی به مردم در چنین روزهایی برنامه ریزی شده، یک اتفاق بسیار خوب و مثبت است. این حضور بخشی از آن ایفای مسوولیت شان در قبال دیگران است، کمک می کنند تا مردم لحظات شادتری داشته باشند و اگر ما چنین هنرمندانی را که مردم دوست شان دارند تشویق بکنیم، این کار چیزی نیست جز همراهی و همدلی کردن با مردم. در یک بحران هر کسی بنا به حرفه و تحصیلات و دارایی اش ممکن است خدمتی را داوطلبانه به مردم ارایه دهد و هنرمندان نیز می توانند به این شکل به مردم کمک کنند.

در چنین فضایی ما باید بتوانیم ارتباط مان را با جامعه حفظ کنیم، چراکه نیاز به ارتباط اجتماعی داریم. در شرایط بحران می توانیم بفهمیم تا چه اندازه به بلوغ رسیده ایم. برای مثال شنیده ایم در این مدت چند نفر از ورزشکاران مبلغی را به شهر خود کمک کرده اند یا کسانی اجاره مغازه یا منزل شان را بابت این ماه می بخشند و در مجموع شاهد شکل های گوناگون کمک های مردم بودیم. اما ظرفیت های هنرمندان با مخاطبان بسیاری که در سطوح و اقشار مختلف دارند، کمک بسیاری به بازسازی روحیه و کم کردن استرس در چنین شرایطی می کند. می توانیم اینها را به عنوان یک ظرفیت بشناسیم و هم از کسانی که وارد این کار شده اند، سپاسگزار باشیم و از کسانی که هنوز وارد نشده اند نیز تقاضا کنیم که بپیوندند و نشان دهند که اگر هنری دارند، هنر بدون مردم جایگاهی ندارد. در چنین شرایطی مردم می توانند به واقع احساس کنند که هنرمندان فقط برای دیده شدن سوی مردم نمی روند، بلکه درد و نیاز مردم را درک می کنند و در حد توان شان پای کار می آیند. همدلی و بودن در کنار مردم یکی از نشانه های انسان بودن است.منبع: روزنامه اعتماد/30 فروردین99

 





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1399/02/1


( کل صفحات : 43 )    1   2   3   4   5   6   7   ...   


آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic