دغدغه های یک مدد کار اجتماعی
همه روز روزه بودن همه شب طواف کردن....
صفحه نخست       پست الکترونیک          تماس با ما              ATOM            طراح قالب
گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من
درباره وبلاگ



مدیر وبلاگ :سید حسن موسوی چلک
مطالب اخیر
تقویت مدارا و مهربانی اجتماعی
حسن موسوی چلك رییس انجمن مددكاران اجتماعی ایران

نظام برنامه‌ریزی اجرایی كشور در سال ٩٦ باید نگاهی جدی و ویژه به حوزه اجتماعی، آسیب‌های اجتماعی و سلامت اجتماعی داشته باشد. اگر این‌چنین شود و همزمان با شروع برنامه توسعه ششم كه توجه ویژه‌ای به حوزه اجتماعی دارد، می‌شود سال ٩٦ را با امید به بهبود شرایط اجتماعی و سلامت اجتماعی گذراند و غفلت‌هایی كه در این حوزه و در سال‌های گذشته رخ داده را ترمیم كرد. توجه به موضوع خانواده و تلاش برای ترویج و تقویت مدارای اجتماعی در مردم، باید برنامه‌های دیگر مدیران و كارشناسان حوزه اجتماعی باشد. با توجه به اینكه در همین روزهای آینده انتخابات ریاست‌جمهوری هم برگزار می‌شود، این موضوع بیشتر از همیشه باید مورد توجه قرار بگیرد و سیاستمداران باید در این دوران رفتار و اخلاق و مدارای سیاسی نسبت به رقبا را رعایت كنند. در كنار رفتارها و برنامه‌های مدیریتی و اجرایی، مردم هم باید بدانند كه سلامت در حوزه اجتماعی، تنها وظیفه دولت و حكومت نیست. مردم باید بدانند كه مسوولیت اجتماعی دارند و باید مهربانی اجتماعی را تقویت كنند. رسانه‌ها در ترویج این فرهنگ، مطالبه‌گری اجتماعی و اطلاع‌رسانی شفاف باید كنار مردم بایستند و رییس‌جمهور هم امسال راهی برای ارتباط با نخبگان و متخصصان حوزه‌های اجتماعی برقرار كنند تا با همراهی آنها عملكرد دولت در این حوزه‌ها بهبود پیدا كند.منبع: روزنامه اعتماد/ 14 فروردین 96/صفحه آخر





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1396/01/14
امید تغییر در سال 1396:سال 95 از دیدگاه کارشناسان:

خروج آسیب‌های اجتماعی از پستو

یکی از موضوعاتی که در سال ۱۳۹۵ بیش از سال‌های قبل مورد توجه قرارگرفته، آسیب‌های اجتماعی است. سالیان مدیدی بود که مسئولان ارشد کشور در مورد آسیب‌های اجتماعی و روند رشد آنها، کاهش سن افراد در معرفی آسیب و آسیب‌دیده اجتماعی، روند افزایش آمار آسیب‌های اجتماعی و جرایم و... خیلی شفاف صحبت نمی‌کردند، بنابراین در حوزه سیاستگذاری‌های کلان کشور کم‌توجهی یا بی مهری غیر قابل جبران نسبت به این موضوع شده بود؛ ‌طوری‌که با ورود مقام معظم رهبری و برگزاری جلسات منظم با مسئولان ارشد نظام در تمامی قوا و حوزه‌ها و بیان این نکته که در این حوزه «بیست سال عقب هستیم» و اینکه این حوزه نباید سیاسی شود و هر کس که ایران را دوست دارد در زمینه کاهش آسیب‌های اجتماعی اهتمام کند، مسئولان متوجه شدند که باید طرحی نو در اندازند و تدابیر ویژه‌ای اتخاذ کنند؛ گرچه در عمل تاکنون اقدام خاصی که نشان از تغییر برنامه‌ها و... شود، صورت نگرفته است، اما در برنامه ششم توسعه کشور، مجلس این موضوع را مورد توجه قرارداد. گرچه به این مصوبات هم نقدهایی وارد است، اما با وجود این نقدها، ورود مجلس در بازنویسی این موضوع، باعث مطرح شدن نکات ارزنده‌ای هم شده است که آسیب‌های اجتماعی را از «پستو» درآورده است. گرچه این نگرانی همچنان وجود دارد که غلبه نگاه سیاسی- امنیتی به آسیب‌های اجتماعی، مانع تحقق بسیاری از مصوبات شود، اما برنامه ششم توسعه نسبت به برنامه پنجم توسعه در زمینه آسیب‌های اجتماعی بسیار قوی‌تر نوشته شده است. تقویت رویکردهای اجتماعی، پیشگیری از آسیب‌های اجتماعی، تقویت جایگاه مددکاری اجتماعی، خدمات مشاوره‌ای، توسعه پایگاه‌های خدمات اجتماعی، الزام به تدوین پیوست‌های اجتماعی، توسعه اورژانس اجتماعی با هدف تسهیل دسترسی افراد در معرض آسیب و آسیب‌دیده اجتماعی، بهره‌گیری از ظرفیت سازمان‌های غیردولتی، توجه به توانمندسازی افراد، کاهش عناوین مجرمانه، تلاش برای تقویت زندان‌زدایی و استفاده از مجازات‌های جایگزین، توجه عینی‌تر به خانواده، راه‌اندازی نظام رصد آسیب‌های اجتماعی، تقویت برنامه‌های پیشگیری از آسیب‌های اجتماعی در مدارس و مراکز آموزشی و... از جمله این نکات در برنامه ششم توسعه کشور است. با این امید که بتوانیم با تلاش‌های مضاعف، ارتقای شاخص‌های سلامت اجتماعی را در کشور شاهد باشیم، چرا که در چنین شرایطی است که نیروی انسانی به عنوان مهم‌ترین منبع توسعه کشور می‌تواند ایفای نقش موثر داشته باشد و نه تنها مخل امنیت نباشد، بلکه در راستای حفظ و پایداری امنیت گام‌های موثری برداشته شود.

سید حسن موسوی چلک

رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران

منبع: روزنامه آرمان 28 اسفند 96/صفحه5





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1395/12/29

گزارش آیین نکوداشت دکتر حسین فکرآزاد/ گزارش تصویری نکوداشت بخش اول

آیین نکوداشت دکتر حسین فکرآزاد در جمعی صمیمی در ساختمان بهزیستی استان تهران برگزار شد.

روز دوشنبه ۹ اسفند ۹۵ آیین نکوداشت این استاد مددکاری اجتماعی و عضو هیات علمی دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی و دانشگاه آزاد تهران مرکزی در جمع باشکوهی از دانشجویان، اساتید، مدیران و دوستان ایشان به اجرا درآمد.

در این مراسم که به مناسبت ماه جهانی مددکاری اجتماعی و به همت انجمن مددکاران اجتماعی ایران و با همکاری بهزیستی استان تهران برگزار شد، علاوه بر خانواده دکتر فکرآزاد، انوشیروان محسنی بندپی، رئیس سازمان بهزیستی کشور و معاونین وی، دکتر حمیدرضا خرم خورشید، رئیس دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی و تعداد زیادی از همکاران و شاگردان استاد فکرآزاد حضور داشتند.

در ابتدای این مراسم، سید حسن موسوی چلک، رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران و دبیر مراسم ضمن قدردانی از سازمان ها، افراد و اصحاب رسانه که در برگزاری این برنامه کمک کردند عنوان نمود که این آیین، پنجمین برنامه از سری نکوداشتهایی است که انجمن مددکاران اجتماعی ایران از پیشکسوتان حوزه مددکاری و سلامت اجتماعی برگزار می نماید.

وی گفت: انجمن اگرچه بنیانگذار آیین های قدردانی نیست اما همواره سعی کردیم که این مراسم را با شکوه و جلوه خاصی که در شأن معلمین حوزه اجتماعی است برگزار کنیم تا هم بخشی از تلاشهایی که در این عرصه صورت داده اند را به یاد بیاوریم و هم سنت حسنه گرامی داشت مقام استاد را برپا نگاه داریم.

موسوی چلک با بیان این مطلب که شعار سال جاری روز جهانی مددکاری اجتماعی “ثبات اجتماعی و توسعه محیط زیست” است گفت: مددکاران اجتماعی برای ارتقاء جامعه سالم کار می کنند و در این مسیر از تجربیات و زحماتی که پیشکسوتان این حرفه انجام داده اند غافل نخواهند بود.

در ادامه، دکتر اصغر باقری مدیرکل بهزیستی استان تهران، ضمن قدردانی از همت انجمن مددکاران اجتماعی ایران عنوان نمود که برای سازمان بهزیستی افتخاری است که میزبان برنامه پاسداشت مقام اساتید مددکاری اجتماعی باشند.

وی با بیان برخی از ویژگی های دکتر فکرآزاد ، متانت و صبوری وی در جلسات و کلاسهای درسشان را تحسین نمود و برای سلامت و عزت ایشان دعا کرد.

دکتر انوشیروان محسنی بندپی نیز با ذکر برخی از سجایای اخلاقی دکتر فکرآزاد حضور ایشان در حوزه اجتماعی را یک فرصت مغتنم دانست و ابراز امیدواری کرد بیش از پیش از ایشان و ایده های و تجاربشان در برنامه های سازمان استفاده شود.

همچنین برخی از حاضرین در باب خاطرات با ایشان یا سابقه همکاری یا دوستیشان سخن گفتند.

در انتهای برنامه، لوح یادبود ویژه مراسم و تندیس دکتر فکرآزاد و هدایایی که از سوی افراد و سازمان های مختلف تهیه شده بود به ایشان تقدیم شد.

کتابچه این مراسم و تمبری که به افتخار ایشان و برای این مراسم تدارک دیده شده بود بین حاضرین توزیع گردید.

این برنامه ساعت حدود ۱۸ با عکسهای یادگاری به پایان رسید/

گزارش تصویری آیین نکوداشت دکتر حسین فکرآزاد:






نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1395/12/12

یاییم به جای پا، دستان هم را بگیریم

             انسان موجودی اجتماعی است لذا برای زندگی در جامعه نیاز به همکاری با دیگران دارد.به همین دلیل در حوزه اخلاق اجتماعی یکی ازمولفه ها، همکاری با دیگران است.بدون شک لذتی که انسان از کمک کردن به دیگران می برد به مراتب ببشتر از زمانی است که زیر پای کسی را خالی می کنیم.حال چه می شود که برخی از افراد این لذت را در زیرپا  خالی کردن دیگران می دانند،نمی دانم. پس حال که می توانیم دستان هم را بگیریم در این راه از یکدیگر سبقت بگیریم.

          اگر دست کسی را گرفیم فرصت را برای رشد او فراهم می کنیم، شرایط بهتری را برای او فراهم می کنیم،این دست گیری موجب می شود که اگر ما هم نیاز داشتیم دیگران دستان ما را بگیرند.این شرایط را در نظر داشته باشید که فردی در حال سقوط در چاهی است. لذت کدامیک بیشتر است؟کمک کردن به او برای خروج از چاه یا هول دادن فرد به داخل چاه؟انسان اخلاق مدار راه اول را انتخاب می کند.اگر دست کسی را گرفتید و او رشد کرد و به شوکت و شهرت  و مقامی رسید بیشتر خوشحال می شویم یا زمانی که او را در اوج ذلت و ناتوانی ببینیم؟

             پس بیاییم تا دیر نشده بر مبنای اخلاق اجتماعی تا می توانیم دستان هم را بگیریم تا این که زیر پای هم را خالی کنیم.دست گیری به مراتب راحت تر و شیرین تر از خالی کردن زیر پای هم است.

سید حسن موسوی چلک

مددکار اجتماعی

باز نشر





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1395/11/23

پلاسكو و آزردگی روح جمعی

 

حادثه پلاسكو، اتفاق تلخی بود، اتفاقی كه نگرانی‌ها را در حوزه آسیب‌های روانی هم افزایش می‌دهد. این آسیب‌ها به شكل‌های مختلف خود را نشان می‌دهند:

- ناایمن بودن محیط‌های اجتماعی حالا فشار روانی بیشتری را به مردم تحمیل می‌كند. همه كسانی كه به بازار می‌روند، به خصوص در محیط‌هایی شبیه پلاسكو، با بافت‌های قدیمی، از این پس نگرانی وقوع حادثه برای شهروندان بیشتر حس می‌شود.

- این حادثه نشان داد كه ما در مدیریت بحران هم بحران‌زده‌ایم. با وجود تمامی جانفشانی‌هایی كه نیروهای آتش‌نشان از خود نشان دادند، این نوع از مدیریت بحران حالا نگرانی‌های بیشتری را ایجاد كرده است. مردم از مدیریت بحران ناامید شدند و با توجه به حادثه‌خیز بودن كشورمان، این ناامیدی مساله‌ای جدی است.

- شاهد بودن اینكه تجهیزات و امكانات به اندازه كافی نیست یكی دیگر از عواملی است كه سبب افزایش نگرانی جمعی می‌شود.

- یك بخش از فشاری كه شهروندان در این حادثه متحمل شدند برمی‌گردد به اطلاع‌رسانی ضعیف و در پی آن انتشار اخبار نادرستی كه در شبكه‌های اجتماعی دست‌به دست می‌شدند. فشار تحمل این دسته از اخبار فشار كمی نیست، این هراسی كه در مردم ایجاد شده زمان می‌برد تا فروكش كند.

- این حادثه یك پیام مشخص داشت: مردم حاضر نیستند كه برای ایمنی و پیشگیری هزینه كنند. هرقدر هم كه بگوییم پیشگیری بهتر از درمان است باز هم می‌بینیم كه تا به بخش درمان نرسیم خبری از توجه و هزینه نیست. همیشه فكر می‌كنیم «مرگ مال همسایه است»، همیشه فكر می‌كنیم حادثه برای مغازه و محل كار و خانه ما پیش نمی‌آید و توقع داریم كه اتفاق‌های ناگوار برای دیگران رخ دهد. حالا كه اتفاق پلاسكو رخ داده، باید بر روی حمایت‌های روانی و اجتماعی تمركز كنیم. این حمایت باید از دسته‌های مختلفی از شهروندان به عمل آید: خانواده شهدای آتش‌نشان و جان‌باختگان حادثه، امدادگران و تمامی كسانی كه در این روزها در محل حادثه حضور داشتند، كسانی كه به هر نحوی در این حادثه دچار آسیب‌دیدگی شدند به خصوص كسبه و خانواده‌هایی كه از محل ساختمان پلاسكو ارتزاق می‌كردند. می‌دانم كه درحال حاضر بیشتر تمركز بر روی آتش‌نشانان است، می‌دانم كه این افراد جان‌شان را از دست دادند و داغ آنها برای همه ما سنگین است اما نباید فراموش كنیم كه چندین خانوار به صورت مستقیم و غیرمستقیم از این ساختمان زندگی خود را تامین می‌كردند و باید به فكر حمایت از آنها باشیم. اگر نتوانیم امیدواری را افزایش دهیم فشار آثار روانی روی همه این گروه‌ها بیشتر می‌شود. جدای از تمامی گروه‌هایی كه مستقیم یا غیرمستقیم درگیر این حادثه شدند، باید به یاد داشته باشیم كه روح جمعی هم در این حادثه آسیب دید، این یعنی مردم. برای التیام این آزردگی باید از راه‌های مختلف ایجاد امیدواری كرد. اجرای برنامه‌های گروهی و ملی برای خارج كردن مردم از خمودگی و كرختی یكی از این راهكارها است و امیدوارم كه در این راه از روانشناسان و مددكاران اجتماعی استفاده شود. اما از سوی دیگر باید بدانیم كه اندیشیدن تمهیدات هم به التیام این زخم كمك می‌كند: انتشار اخبار خوب، سیاستگذاری‌های مناسب برای پیشگیری از تكرار حوادثی از این دست، توانمند كردن مردم برای مواجهه با حوادث. برای اینكه امیدواری افزایش پیدا كند باید دست از فرافكنی بكشیم، پیگیری دقیق مقصران احتمالی حادثه و اطلاع‌رسانی دقیق در مورد برخورد با مقصران باعث آرامش مردم می‌شود.

حسن موسوی چلك/ رییس انجمن مددكاران اجتماعی ایران

منبع: روزنامه اعتماد/7 بهمن 1395

 





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1395/11/8

اولویت ایمن‌سازی باشد

هم‌زمان با انتشار خبر شهادت آتش‌نشانان کشور، به‌صورتی گسترده‌ در سطح خیابان‌ها برای ارج‌نهادن رشادت و ایثار این خدمتگزاران جامعه تلاش شد که اوج آن را در روز تشییع پیکر این عزیزان شاهد خواهیم بود. وظیفه اخلاقی مردم حضور در این مراسم و ادای احترام به افرادی است که جان‌شان را برای حفظ و نجات دیگران از زبانه‌های آتش پلاسکو فدا کردند. هرچه از این حادثه تلخ می‌گذرد، آتش‌نشانان بیشتر و بیشتر به نماد «مهربانی اجتماعی» بدل می‌شوند و تلاش و ایثار آنها بیشتر و بیشتر در بستر جامعه نمود پیدا می‌کند. حضور مردم در این مراسم هرچقدر باشکوه باشد، مانع از آن نمی‌شود که قصورهای انجام شده در این فاجعه ملی نادیده‌ گرفته شود. مردم ما نمی‌توانند از کنار مدیریتِ بحران‌زده بحران به‌سادگی عبور کنند و خواهان پاسخ‌گویی مدیران و مسئولان در سطوح مختلف مدیریتی‌شان هستند، مطالبه‌ای که اگر با پاسخی درست از سوی مسئولان همراه نباشد، به بازخواست می‌رسد. ما در کشوری زندگی می‌کنیم که حادثه‌خیز است و پایتخت‌مان شهری است که یک روز به دلیل سیل، روز دیگر به دلیل توفان، یک روز برای خشک‌شدن سدها و روزی دیگر به دلیل آتش‌سوزی پلاسکو درگیر حادثه می‌شود. در چنین شهری، مدیران شهری چه کسانی هستند و چرا باید یک ساختمان بیش از شش روز در آتش بسوزد؟ با این حساب اگر زلزله‌ای احتمالی تهران را درنوردد، با چه فاجعه‌ای مواجه خواهیم بود؟ مطالبه اصلی مردم این است که اولویت تمام دستگاه‌ها در سال ٩٦، ایمن‌سازی باشد. احساس ناامنی روانی به‌وجودآمده در جامعه، احساسی است که اثرات آن با پایان‌یافتن ماجرای پلاسکو و تشییع پیکر شهدای آن پایان نمی‌یابد، بلکه امروز به مطالبه‌ای عمومی در سطح جامعه بدل شده و مسئولان موظف به پاسخ‌گویی آن هستند. در این زمینه هرگونه اهمال، پذیرفتنی نیست و از سوی دیگر نیز هرگونه تسهیلات مورد نیاز باید به بخش‌های مختلف داده شود تا در مواقع بحران، هیچ بهانه‌ای در میان نباشد. اگر با شعار ایمن‌سازی، سال ٩٦ را آغاز کنیم، تقویت بنیه‌های فرهنگی در این زمینه نیز در اولویت قرار خواهد گرفت. پلاسکو حادثه بزرگی نبود؛ اما به ازدست‌دادن جمعی از فداکارترین خدمتگزاران جامعه انجامید؛ این سرمایه‌های اجتماعی کشور ما، نباید به دلیل ضعف مدیریت بحران جان خود را از دست می‌دادند؛ بنابراین با فروکش‌کردن شعله‌های پلاسکو، مردم این سؤال را مطرح خواهند کرد که چه تعداد از افرادی که در سطوح مدیریت بحران کشور ما حاضر هستند، در این زمینه دانش و توانایی دارند؟ این اجحاف در حق جامعه است که افرادی بر این صندلی‌ها بنشینند که توان اجرای مسئولیت‌های قانونی خود را ندارند و نسبت به مصیبت‌های به‌بارآمده پاسخ‌گو نیستند. غفلت از خانواده بزرگ پلاسکو که در این حادثه متضرر شده‌اند نیز اشتباه است. فراموش نکنیم هزاران نفر به‌صورت مستقیم یا غیرمستقیم از این حادثه دچار ضرر و خسارت شده‌اند و یک‌شبه زندگی‌شان زیر و رو شده است. اگر این افراد در روزهای آینده با حمایت‌های مالی و روانی مواجه نشوند، آسیب بزرگ‌تری جامعه را تهدید خواهد کرد. حمایت‌های روانی و اجتماعی را در روزهای پس از بحران بسیار جدی بگیرید، خانواده شهدای امدادگر و آتش‌نشان و خسارت‌دیدگان پلاسکو در اولویت هستند؛ اما می‌توان از همین بستر استفاده کرد و زمینه را برای حمایت روانی و اجتماعی از مردم و شهروندانی که یک هفته با چنین حادثه تلخی رو در رو بوده‌اند فراهم کرد.


 
سیدحسن موسوی‌چلک.رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران

منبع:روزنامه شرق/7بهمن 1395

 

 





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1395/11/8

حمایت های اجتماعی ، ضرورت شرایط بحرانی


ارائه خدمات مددکاری اجتماعی در حوادث، ضرورتی اجتناب‌ناپذیر است در ابتدا وظیفه خود می‌دانم از طرف جامعه مددکاری اجتماعی ایران عزیز اسلامی، شهادت همکاران فداکار و مهربان آتش‌نشانی را که با گذشتن از جان خود در حادثه آتش‌سوزی ساختمان پلاسکوی تهران بار دیگر نشان دادند که در مسئولیت‌پذیری در قبال مردم و ترویج مهربانی اجتماعی از پیشگامان در کشور هستند به خانواده‌های محترم آنان و همکاران ارجمند‌شان و خانواده‌های سایر بازماندگان تسلیت بگویم.

یکی از موضوعاتی که جوامع مختلف با آ ن مواجه می‌شوند موضوع سوانح و حوادث طبیعی و غیرطبیعی است. کشور ما نیز از این قاعده مستثنی نبوده و نخواهد بود. از جمله این حوادث می‌توان به زلزله، سیل، آتش‌سوزی و... اشاره کرد. با توجه با پیامد‌های مختلفی که وقوع چنین حوادثی از خود بر جای می‌گذارد ضروری است دولت‌ها تمهیدات لازم را برای ارائه خدمات در چنین شرایطی فراهم کنند. با توجه به حادثه آتش‌سوزی و تخریب ساختمان پلاسکو در تهران علاوه بر اطفای حریق و آوار‌برداری و ارائه خدمات درمانی که از اقدامات اولیه در چنین شرایطی محسوب می‌شوند، توجه به ارائه حمایت‌های‌ روانی و اجتماعی، حداقل برای گروه‌های زیر ضروری به نظر می‌رسد:

* خانواده‌های شهدای آتش‌نشان وسایر بازماندگان

*گروه‌های امدادگر حاضر در این حادثه اعم از آتش‌نشانان، امدادگران جمعیت هلال

 احمر، همکاران شهرداری تهران، نیرو‌های انتظامی، اورژانس پزشکی، اورژانس اجتماعی، اصحاب رسانه، مسئولان مرتبط و.....و خانواده‌های این افراد.

* کسانی که در این حادثه خسارت مالی دیده‌اند

* افکار عمومی(مردم)

بدون شک در این زمینه مددکاران اجتماعی و روانشناسان شاغل در نهادهای مرتبط و انجمن‌ها و بخش‌های خصوصی بهترین گزینه برای ارائه این نوع خدمات هستند.
البته منابع حمایت اجتماعی دارای طیف گسترده‌ای هستند که برحسب اهمیت و درجه نزدیکی اولویت‌بندی می‌شوند. این طیف گسترده شامل تمام افرادی است که فرد را به گونه‌ای می‌پذیرند و برای رفع مشکلاتش یاری رسانده و مورد حمایت قرار می‌دهند از نقش مسئولین، دوستان، همکاران، خانواده‌ها و بستگان نیز نباید غافل بود. حمایت اجتماعی یکی از تعیین‌کننده‌های اجتماعی واسطه‌ای است که در جهت تحقق نیازهای واقعی و عاطفی افراد کمک‌کننده است. تعلق به شبکه اجتماعی و الزامات متقابل آن و برخورداری از حمایت اجتماعی موجب می‌شود تا افراد احساس ارزشمند بودن، عشق، محبت، توجه و احترام کنند که این امر تأثیر حفاظتی قوی بر سلامت و بازتوانی افراد پس از حوادث دارند. این حمایت‌ها انواع مختلفی دارند که عبارتند از:

1-    حمایت عاطفی: فرد از نظر عاطفی مورد محبت و توجه دیگران قرار می‌گیرد
2 -
حمایت مادی: به تهیه و تدارک کمک‌های مالی و خدمات مورد نیاز فرد اطلاق می‌شود

2-    3- حمایت اطلاعاتی: فرد در اثر ارتباط با دیگران اطاعات بیشتری در پیرامون یک موضوع کسب کرده و آگاهی او بیشتر می‌شود

3-    4- حمایت ارزیابی کننده: کسب اطلاعاتی خاص که بر آن اساس فرد از دیگران بازخورد دریافت کرده و بتواند خود را مورد ارزیابی قرار دهد.

4-    وقوع این حادثه موجب شده تا یک بار دیگر ضعف برنامه‌ریزی عملیاتی در حوزه حمایت‌های اجتماعی در سوانح و حوادث خود را بیش از پیش نمایان کنند. ارائه حمایت‌های اجتماعی به افراد و مردم و همه گروه‌هایی که نیاز به این نوع حمایت‌های روانی اجتماعی دارند موجب خواهد شد تا افراد راحت‌تر با این واقعیت کنار بیایند و در واقع بازتوانی اجتماعی این افراد بهتر انجام شود که می‌تواند اطمینان بیشتری برای آنان ایجاد کند. در این مدت همه از فداکاری‌های آتش‌نشانان گفتند که باید هم گفته می‌شد و این افراد نشان دادند که مسئولیت‌پذیری بالایی دارند که همیشه نام و یاد‌شان به خاطر این از جان گذشتگی در جامعه ماندگار خواهد شد و به‌عنوان یک شهروند ومددکار اجتماعی جلوی این همه فداکاری‌ها سر تعظیم فرود می‌آورم. اما فراموش نکنیم در کنار این افراد حتماً باید به کسانی که خسارات مالی دیده‌اند هم توجه شود.فراموش نکنیم وقوع این حادثه بر اثر غفلت، ناکارآمدی قوانین برای نظارت اثر بخش، ضعف مدیریت ساختمان و هر چه که بوده ولی امروزه تعداد زیادی از شهرواندن این کشور با مشکلی مواجه شدند که اگر خود و خانواده‌‌شان از نظر اجتماعی بازتوان نشوند مشکلات آنها برای فعالیت مجدد اقتصادی با مشکل جدی‌تر مواجه خواهد شد.خیلی از این افراد بیشتر دارایی خود را برای شب عید سرمایه‌گذاری کرده بودند و امروز با مشکل پرداخت چک‌ها و بدهی به طلبکاران فشار روانی اجتماعی را بر آنان بیشتر خواهد کرد. علاوه بر این افراد، کسانی که در این حادثه همکاران‌شان را از دست دادند هم نیاز به بازتوانی اجتماعی و روانی دارند. این آخرین حادثه نخواهد بود لذا به این افراد متخصص و فداکار در شرایط دیگر هم نیاز داریم که بازتوانی اجتماعی می‌تواند در تحقق این مهم، کمک کند.
این نوع خدمات ضمن اطمینان بخشی، امنیت روانی اجتماعی را نیز در جامعه افزایش خواهد داد و اضطراب و نگرانی‌ها و استرس‌ها را در مردم کمتر خواهد کرد. سلامت روانی – اجتماعی بیش از پیش تهدید نخواهد شد و امیدواری اجتماعی را افزایش خواهد داد.

5-    ارائه اطلاعات درست و بموقع به مردم می‌تواند نگرانی‌های اجتماعی افکار عمومی را کم کند.شاید ارسال اطلاعات نادرست و نگران کننده از طرق مختلف از جمله شبکه‌های اجتماعی فشار‌های وارده بر مردم را بیشتر کرده بود.لذا برای افکار عمومی هم ارائه اطلاعات درست می‌تواند یک فرصت باشد تا استرس‌های کمتری را تجربه کنند.

6-    انجمن مددکاران اجتماعی ایران آمادگی خود را برای ارائه خدمات اجتماعی برای همه افراد درگیر این حادثه  به مسئولان مرتبط اعلام کرده و می‌کند تا متناسب با شرایط هر یک از افراد بتواند راهکارهای مناسب در این حوزه ارائه کند.
منبع: روزنامه ایران/4 بهمن 1395


 

 





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1395/11/4

تعظیم در برابر ازجان‌گذشتگی آتش‌نشانان

 

یکی از رفتارهایی که همیشه در یاد و خاطره مردم هر جامعه‌ای می‌ماند ایثار و فداکاری است. برخی افراد در قبال همنوعان خود از جان گذشتگی می‌کنند و عملکرد آنها در حوزه فعالیتشان قابل تقدیر بوده و است. مهربانانی که هنگام سوانح و حوادث در شرایطی قرار می‌گیرند که بین حفظ جان خود و دیگران، گذشت از خودشان و حفاظت از جان سایران را انتخاب می‌کنند، قابل تقدیرند. بدون شک امدادگران سازمان‌های مرتبط از جمله آتش‌نشانی افرادی هستند که به کرات نشان داده اند که در این گونه مواقع بر اساس وظایف حرفه‌ای و انسانی حفظ جان دیگران را به جان خود ترجیح می‌دهند. ما شهدای آتش‌نشان زیادی داشتیم. در حادثه‌ای که در ساختمان پلاسکو اتفاق افتاد، معلوم شد که آتش‌نشانان در شرایط بحرانی از جان گذشتگی را ترجیح می‌دهند. از این رو باید سپاس و درود را نثار افرادی کنیم که از جان خود مایه می‌گذارند تا اگر مردم به هر دلیل دچار حادثه شدند مطمئن باشند که آتش‌نشانانی هستند که در این شرایط آنها را تنها نمی‌گذارند. بنابراین ضروری است که نشان نوع‌دوستی به این گروه از افراد توسط دولت اهدا شود، نه از این بابت که آسیب دیده‌اند، بلکه با اهدای این نشان‌ها روح نوع‌دوستی را در جامعه بیش از پیش تقویت کنیم تا یادمان نرود که هنوز افرادی وجود دارند که روحیه گذشت و فداکاری را در عمل نشان داده اند. من سر تعظیم فرود می‌آورم برای همه آتش‌نشانان و خانواده عزیزشان، به‌ویژه خانواده‌هایی که عزیزان خود را از دست داده اند. باید بگوییم که آتش‌نشانان همیشه زنده هستند و روح پهلوانی و انسان دوستی آنها در تاریخ ماندگار است. ما به داشتن این آتش‌نشانان از جان گذشته به خودمان می‌بالیم. آتش‌نشانان در مواقع بروز مشکل از هیچ کوششی برای نجات گرفتاران دریغ نمی‌کنند. از سوی دیگر، معمولا مردم هم قدردان افرادی هستند که به آنها خدمت می‌کنند. نباید فراموش کنیم که مردم ایثار و فداکاری را بی پاسخ نخواهند گذاشت. حادثه ساختمان پلاسکو این مساله را نشان داد، چرا که وقتی مردم ایثار آتش‌نشانان را دیدند برای کمک به هموطنان و آتش‌نشانان به سازمان اهدای خون مراجعه کرد و در راه کمک کردن از چیزی کم نگذاشتند، چرا که در هنگام بروز حوادث ممکن است که عضوی از خانواده به اندازه آتش‌نشانان فداکار نباشد، اما آتش‌نشانان برای نجات مردم دست به هر کاری می‌زنند. به همین دلیل مردم هم لطف آنها را بی پاسخ نگذاشته و در حادثه ساختمان پلاسکو اقدام تحسین برانگیزی را انجام داده و خون خود را برای نجات آسیب دیدگان اهدا کرده اند و این کار بسیار زیبایی است و نشان می‌دهد که هنوز فرهنگ نوع‌دوستی و مهربانی اجتماعی در جامعه وجود دارد و با این اتفاق دوباره ترویج یافته است. به عبارت دیگر ما می‌دانیم که وقتی دچار مشکل می‌شویم احساس تنهایی نخواهیم کرد، چرا که مردم در صحنه حضور دارند و با کمترین کار ممکن حمایت خود را نشان می‌دهند. این قبیل کارها نمادی از مهربانی اجتماعی است که ما از مردم خوبمان بارها دیده ایم. در واقع چنین اقدامات پسندیده‌ای مسبوق به سابقه است و محدود به حادثه ساختمان پلاسکو نیز نبوده است. بنابراین عملکرد مردم در راستای کمک رسانی برگرفته از مبانی دینی و فرهنگی ماست که همیشه به عنوان اخلاق حسنه در ایرانیان وجود داشته است. مردم در این روز‌های سخت نشان دادند از هیچ تجلیلی از ایثارگران فروگذار نیستند.

 

 سید حسن موسوی چلک*

رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران

منبع:روزنامه آرمان/2/11/95

 





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1395/11/2
رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران تاکید کرد؛

ضرورت حمایت های اجتماعی از بازماندگان حادثه پلاسکو


رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران، از آمادگی این انجمن برای ارائه حمایت های اجتماعی به بازماندگان حادثه ساختمان پلاسکو خبر داد.

سید حسن موسوی چلک در گفتگو با خبرنگار مهر، گفت: وقوع حوادث طبیعی و غیرطبیعی بخشی از زندگی هر انسانی محسوب می شود و در چنین شرایطی ارائه خدمات «حمایت های اجتماعی» به کسانی که درگیر چنین حوادثی هستند، از اهمیت ویژه ای برخودار است.

وی افزود: از جمله این افراد که نیاز به این خدمات دارند، بازماندگان حادثه پلاسکو هستند.

رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران گفت: باید پذیرفت که افراد شاغل در این ساختمان سرمایه خود را از دست داده اند و از همه مهمتر روحیه خود را هم ممکن است از دست داده باشند. به همین دلیل در کنار خدمات امدادی و آواربرداری که از اقدامات ضروری در ابتدای وقوع این حادثه محسوب می شود، ارائه خدمات مددکاری اجتماعی با هدف بستر سازی برای پذیرش این واقعیت و ایجاد امید و انگیزه برای بازگشت به زندگی اجتماعی برای بازماندگان و افراد درگیر این حادثه بسیار مهم قلمداد می شود.

موسوی چلک افزود: این انجمن در راستای وظیفه حرفه ای و انسانی خود آمادگی خود را برای ارایه حمایت های اجتماعی به بازماندگان این حادثه و افراد درگیر به وزارت کشور، سازمان مدیریت بحران کشور، شهرداری تهران، استانداری تهران و سازمان آتش نشانی تهران اعلام کرده است.





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1395/11/2

آثار جنگ تحمیلی هنوز بر میزان فقر در کشور مشاهده می شود

یکی از واقعیت‌هایی که امروز در جامعه با آن مواجهیم، این است که برنامه‌های اقتصادی دولت درمجموع نتوانسته آثارش را روی شاخص‌های اقتصادی و وضعیت معاش مردم جامعه آن‌گونه که بایسته و شایسته است، بگذارد. دلایل متعددی برای این عدم توفیق وجود دارد اما مسئله اینجاست که گناه آن را نمی‌توان پای دولت فعلی یا دولت‌های قبل گذاشت، بلکه به‌نوعی ما با پدیده‌ای مواجهیم- که اگر نامش را فقر بگذاریم- عوامل شکل‌دهنده مختلف و گوناگونی دارد.
اگر امروز افراد زیادی از جامعه تحت پوشش سازمان‌های دولتی حمایت‌کننده هستند، نشان از این واقعیت است که گروه گسترده‌ای از جامعه ما حتی در معاش حداقلی خود با مشکل مواجهند؛ مسئله‌ای که از یک‌سو به بزرگ‌شدن سازمان‌های حمایت‌کننده منجر شده و از سوی دیگر، باعث شده شاهد فقرا و متکدیان فراوانی در کوچه و خیابان باشیم.
یکی از دلایل شیوع این پدیده بی‌شک دولت‌ها هستند اما بخش دیگر آن مربوط به کاسته‌شدن از سرمایه‌های اجتماعی ماست. اگر در گذشته، گونی اولِ برنج‌های خرمن‌کوبی‌شده به فقرا و نیازمندان محله می‌رسید، امروز خبری از چنین توجهی به مسائل اجتماعی نزدیکان و شهروندان و هم‌محله‌ای‌ها وجود ندارد. دیگر همچون دیروز در جامعه امروز شاهد فراگیری توجه به مردم نیستیم. رشد درصد شهرنشینی کشور از ٣٠ درصد به ٧٠ درصد، حس مسئولیت‌پذیری را در میان ما آدم‌های جامعه کمتروکمتر کرده تا آنجا که کمتر پیش می‌آید به فکر دیگران هم باشیم.
بر این اساس است که فقر در دو شکل نمود پیدا می‌کند:
فقر عمیق که گسترده و ریشه‌دار است و مدیریت آن در سطح جامعه کار بسیار مشکلی است و فقر خرد که نشان‌دهنده مشکلات فردی در برطرف‌کردن نیازهای آنی است. در این میان، نباید این مسئله را نادیده گرفت که ما در شرایطی قرار داریم که دولت با وجود سال‌ها تحریم و انواع فشارهای اقتصادی و سیاسی توانسته با کنترل نرخ تورم، ثبات حداقلی را به خانواده‌های اقشار مختلف داده و کمک کند آدم‌ها از نوعی آرامش روانی در برخورد با مسائل اقتصادی خود برخوردار شوند.
شاید اگر به این مورد، تلاش برای بازتوزیع درست منابع پس از هدفمندی یارانه‌ها و ایجاد یک نظام رفاهی و تأمین اجتماعی سیستماتیک و مبتنی بر توزیع عادلانه خدماتی مانند بهداشت، آموزش، اشتغال و مسکن نیز اضافه می‌شد، فقر تا به این اندازه در کوچه و خیابان شهر رخ نمی‌نمود و فریاد آی آدم‌ها به گوش نمی‌رسید. علاوه بر همه اینها، یادمان نرود ما داریم درباره جامعه‌ای سخن می‌گوییم که جنگ هشت‌ساله تحمیلی را پشت سرگذاشته است. طبیعی است عوارض چنین جنگی هنوز زنده باشند و در سازوکار اداره کشور نقش تلخ خود را ایفا کنند. استفاده از ترکیب «اقتصاد مقاومتی» در بیانات رهبری هم اشاره‌ای به این موضوع دارد که عوارض جنگ هنوز به ما این فرصت را نداده که به سطح توقعات‌مان از عدالت اجتماعی و خالی‌شدن جامعه از چهره فقر نزدیک شویم. بازسازی هنوز ادامه دارد و هزینه‌بر است؛ جنگ با تمام محرومیت‌هایش اگرچه به پایان رسیده اما تا رسیدن به عدالت اجتماعی، این سرمایه‌های اجتماعی هستند که می‌توانند بازوی ما در ریشه‌کنی فقر باشند




نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1395/10/28
یادداشت


17 سال از شروع کار اورژانس اجتماعی می‌گذرد، اما هنوز فعالیت‌های این نهاد در سراسر کشور فراگیر نشده و گسترش آن و رفع نیاز‌های شهروندان در انتظار توجه ویژه مسئولان است تا به این شکل برای توسعه سلامت اجتماعی کشور تصمیم‌هایی را که از پیش گرفته شده اجرایی کنند و مقدمات‌ دسترسی شهروندان را در سراسر کشور به خدمات اورژانس اجتماعی فراهم کنند.

یادآوری می‌شود گسترش خدمات اورژانس اجتماعی سبب قضا زدایی شده و به این شکل مساله اطاله دادرسی نیز که یکی از مشکلات جامعه است بر طرف می‌شود.

افزون براین با ارائه خدمات مناسب از سوی اورژانس اجتماعی می‌توان پذیرش اجتماعی افراد را بالا برد.

شخصی را تصور کنید که به دلیلی روانه زندان می‌شود، زندان رفتن چنین فردی برای خود او و خانواده‌اش مشکلاتی ایجاد می‌کند مثلا دید جامعه به آنها تغییر کرده و همسایه‌ها و آشنایان روابط خود را با چنین افرادی محدود می‌کنند.

این درحالی است که گسترش خدمات اورژانس اجتماعی می‌تواند مانع گسترش چنین آسیب‌هایی شود؛ زیرا پذیرش مداخلاتی که از سوی اورژانس اجتماعی صورت می‌گیرد برای شهروندان آسان تر است. مساله دیگر کیفیت خدماتی است که اورژانس اجتماعی ‌ارائه می‌کند. این خدمات باید سه ویژگی داشته باشد؛‌ بموقع ارائه شود، تخصصی باشد و در دسترس تمام شهروندان قرار گیرد. چنانچه خدمات اورژانس اجتماعی این فاکتورها را داشته باشد می‌توان امیدوار بود فعالیتش برای جامعه تغییرات مثبتی به ارمغان بیاورد. ایجاد تغییرات مثبت از طریق اورژانس اجتماعی در گرو بها دادن به این نهاد است، به این شکل که مسئولان برای رفع کمبودهایی مانند نیرو و تجهیزات همکاری لازم را داشته باشند.

با ورود رهبر معظم انقلاب و بیانات ایشان درباره آسیب‌های اجتماعی، امیدها برای چنین توجه‌هایی زنده شده است . شاید به همین خاطر است که در ماده 95 برنامه ششم توسعه، بندی به توسعه اورژانس اجتماعی اختصاص داده شده است.

به نظر می‌رسد با توجه ویژه به اورژانس اجتماعی بتوان شرایطی را ایجاد کرد که موانع برای فعالیت مناسب این نهاد برداشته شود ‌و خدمات ارائه شده از سوی اورژانس اجتماعی به جامعیت، کفایت، پایداری و استمرار برسد و در نتیجه آن بتوان مداخلات مناسبی در آسیب‌های اجتماعی داشت.

حسن موسوی‌چلک

رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران

منبع:روزنامه جام جم مورخ9 دی 95





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1395/10/10

نارضایتی نباید مانع انجام درست وظایف‌مان شود

یكی از ویژگی‌های انسان، اجتماعی بودن و اجتماعی زندگی كردن است؛ طبیعی است كه در این زندگی نیازمند تعامل و ارتباط و همكاری با دیگران در جامعه است. این ارتباط و تعامل می‌تواند زمینه‌ای را فراهم كند تا یك پشتوانه و اعتماد به نفس بالاتری را برای داشتن یك زندگی با كیفیت و رضایت بیشتر از زندگی داشته باشد لذا به همین دلیل در تعریف یك جامعه سالم به این موضوع تعامل و همكاری افراد با هم و به عبارت بهتر سرمایه اجتماعی تاكید ویژه‌ای می‌شود كه ما اگر دو مولفه سرمایه اجتماعی یعنی اعتماد اجتماعی و مشاركت اجتماعی را مبنا قرار دهیم، متوجه می‌شویم كه مشاركت اجتماعی در هر جامعه‌ای می‌تواند به عنوان یك مولفه جدی و كلیدی برای ساختن یك جامعه پایدار و برخوردار از رفاه و تامین اجتماعی فراهم كند. شاید به همین دلیل است كه ما می‌بینیم موضوع فعالیت خیرین یا تشكل‌ها بر پایه مشاركت اجتماعی افراد گذاشته شده است. در غرب كلیسا این كار را می‌كرد، در جامعه ما مسجد و بازار این كار را می‌كردند یا در قالب نهادها بود، اما در كنار این نهادها، مردم هم وظیفه‌ای را به عهده داشتند و این وظیفه این بود كه نمی‌توانستند نسبت به اطرافیان خود بی‌تفاوت باشند. به همین دلیل در آیین‌ها و مناسك مختلف به مناسبت‌های مختلف دستگیری از نیازمندان و توجه به اطرافیان مورد تاكید بوده است. بحثی هم در دین ما وجود دارد به نام «تكافل اجتماعی» كه دو بخش دارد یكی بعد اجتماعی كه ولی‌امر مسلمین نسبت به افراد موظف است كه افراد به هر دلیلی نیازی دارند زمینه دریافت خدمات لازم را فراهم كند. بخش دیگران بعد فردی است، اینكه هر كدام از ما نسبت به دیگران مسوولیتی را احساس كنیم. شاید به همین دلیل است كه صحبت از حق همسایه به میان می‌آید.

در گذشته در جامعه ما كه بیشتر روستایی بود سبك زندگی و نوع ارتباطات چهره به چهره باعث شده بود كه این ارتباطات نزدیك‌تر و صمیمی‌تر باشد. همین موضوع باعث شده بود كه این نوع همكاری و تعامل و توجه به دیگران بیشتر باشد. در زندگی شهری به دلیل تغییر ساختار خانواده از گسترده به هسته‌ای، تغییر ارتباطات و به عبارت بهتر كاهش ارتباطات بین مردم، باعث شد كه این نوع مسوولیت‌ها را كمرنگ‌تر ببینیم.

بخشی از این برمی‌گردد به گرفتاری‌هایی كه ما در زندگی داریم و این باعث شده كه ما نقش اجتماعی‌مان را فراموش كنیم. فراموش كردن یا كمرنگ شدن نقش اجتماعی می‌تواند احساس تنهایی اجتماعی را در جامعه افزایش دهد. شاید به همین دلیل است كه امروزه در بسیاری از كشورها كه دچار چنین شرایطی می‌شوند، موضوع مسوولیت اجتماعی بنگاه‌ها و شركت‌ها مطرح می‌شود. وقتی مردم به هر دلیلی رغبتی به كمك ندارند یا توجه‌شان به دیگران كمتر می‌شود، سعی می‌كنند از طریق بنگاه‌ها این كمك را انجام دهند. موضوع بسیار مهم این است كه مهربانی اجتماعی لازم است كه در جامعه بیش از پیش ترویج شود. ترویج مهربانی اجتماعی می‌تواند تكیه‌گاه و پشتوانه و اعتماد به نفسی باشد كه ما برای داشتن یك زندگی با كیفیت و رضایت زندگی بالا و داشتن یك زندگی پویا و با نشاط به آن نیاز داریم. فراموش نكنیم كه در این راه هم می‌توانیم عامل به ترویج مهربانی اجتماعی باشیم و هم می‌توانیم از مهربانی اجتماعی تاثیر بپذیریم. مهم‌ترین عارضه‌هایی كه فقدان این پدیده را در پی دارد این است كه باعث انزوا و گوشه‌گیری و تنهایی و ترس و اضطراب برای مقابله با مشكلات بیشتر شود و این می‌تواند امنیت روانی را برای داشتن یك زندگی پویا و با نشاط كم كند.

در مورد وظایف اجتماعی كه به افراد محول می‌شود، تجربه نشان داده هر كجا در ساختار اداری شایسته سالاری وجود داشته باشد، هر كجا تشویق‌ها و تنبیه‌ها بر اساس عملكردها باشد نه ارتباطات دیگر، مجموعه‌ای كه فعالیت می‌كند، یك مجموعه پویاتر و مسوولیت‌پذیرتر و پاسخگوتر نسبت به وظایفی كه به آن محول شده خواهد بود. شاید به همین دلیل است كه ما این مسوولیت‌پذیری را در بخش‌های خصوصی بیشتر می‌بینیم. به دلیل اینكه بخش خصوصی به دنبال این است كه رضایت مراجع را جلب كند و در نهایت درآمد یا سود بیشتری را كسب كند. بخشی از این موضوع هم به اخلاق اجتماعی برمی‌گردد، همه ما نسبت به وظایفی كه به عهده داریم مسوول هستیم. من اعتقاد دارم كه هیچ كشوری ساخته نمی‌شود مگر اینكه هر فردی ساختن و تغییر را از خود شروع كند. حتی اگر ما از بعضی موضوعات نارضایتی داریم این نباید مانع این شود كه ما وظایف‌مان را درست انجام ندهیم. اگر ما این احساس مسوولیت را نداشته باشیم، باعث می‌شود كه بهره‌وری كاهش پیدا كند. بخشی از موضوع هم به اعتماد به مدیران برمی‌گردد، گاهی مواقع وقوع اتفاقاتی می‌تواند اعتماد را كاهش دهد و این كاهش اعتماد كاهش مشاركت و مسوولیت‌پذیری را به دنبال دارد.

سیدحسن موسوی‌چلك/ رییس انجمن مددكاران اجتماعی ایران

منبع: روزنامه اعتماد/20 آذر 1395/صفحه 7





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1395/09/20

معلولان و دسترسی به رسانه الکترونیک

خبرآنلاین/وبلاگ نخبگان > موسوی چلک، سید حسن - نامگذاری روز هابه مناسبت های خاص فرصتی است برای سپاسگزاری ازدست اندکاران آن مناسبت و بیان نیاز ها و مشکلات مرتبط با کسانی که آن روز به نام شان، نامگذاری شده است.

روز سوم دسامبر مصادف با ۱۲ آذرماه برای نخستین بار در سال ۱۹۹۲ میلادی از سوی مجمع عمومی سازمان ملل متحد بع نوان روز جهانی معلولین اعلام گردید.فرارسیدن این روز را به همه کسانی که در بخش های دولتی و غیر دولتی در راستاتی تحقق حقوق این غزیزان تلاش می کنند تبریک می گویم. هدف از تعیین این روز ارتقاء رشد اذهان عمومی درباره مسائل مربوط به معلولیت های مختلف می باشد.به همین مناسبت هر ساله شعاری برای این روز تعیین می شود که در سال 2016 میلادی « دسترسی معلولان به رسانه الكترونیك »به عنوان شعار سال تعیین شده است.

این نامگذاری با تاكید بر لزوم قابلیت دسترسی معلولان به رسانه الكترونیك از تمام كشورهای عضو سازمان می‌خواهد تا از طریق راههای گوناگون، امكان دستیابی به فناوری های ارتباطی و اطلاعات را برای معلولان همواره تسهیل كند.این موضوع ایجاب می‌كند تا اقداماتی انجام گیرد تا به موجب آن موانع و سدهای موجود برای دسترسی معلولان به فناوری های الكترونیكی از جمله اینترنت از بین برود و دستیابی به فناوریهای ارتباطات برای همه تسهیل شود تا افراد معلول نیز در راستای بهره‌مندی از این فناوری ها توانایی‌هایی بالقوه خود را پرورش داده و نقش خود را در توسعه جامعه ایفا كنند.چرا که امروزه بهره برداری از فضای مجازی و به معنای عام آن دسترسی به رسانه الکترونیک ضرورتی اجتناب ناپذیر است.لذا انتظار می رود با توجه به شرایط خاص برخی از افراد دارای معلولیت از جمله نابینایان ، ناشنوایان و ... تدابیر خاص توسط دولت برای دسترسی آسان، سریع و ارزان این گروه ها به رسانه الکترونیک فراهم شود و در زمینه افزایش آگاهی و دانش این افراد برای استفاده مناسب تر از این ظرفیت تدابیر عملی و فراگیر اتخاذ شود.

این کار می تواند زمینه تبادل سریع اطلاعات،برقراری ارتباطات آسان ، کم کردن زمان انجام امور ، دسترسی به نرم افزارهای مورد نیاز معلولان و انجام امور از طریق استفاده از ظرفیت رسانه های الکترونیک را فراهم کند.هیات دولت در جلسه مورخ 10 خرداد 1394 مصوبه ایی داشته است که در تاریخ 15شهریور 95 توسط معاون اول رییس جمهور ابلاغ شده است در یکی از مفاد این مصوبه در خصوص اتخاذ تمهیدات لازم در حوزه الکترونیک برای معلولان چنین آمده است:


امروزه با پیشرفت تکنولوژی و فناوری اطلاعات زمینه و عرصه برای حضور معلولان در عرصه‌های مختلف در جامعه بیش از پیش فراهم شده است و این فرصتی است که می‌تواند مشارکت آنان را افزایش دهد. ضمن اینکه نباید فراموش کرد که مشارکت در عرصه‌های مختلف حق معلولان است چراکه آنان نیز شهروندان جامعه محسوب می‌شوند و دسترسی برابر به فرصت‌ها از جمله رسانه های الکترونیک را باید فراهم کرد.لذا همه باید تلاش کنیم تا این حق به این شهروندان بطور مناسب داده شود.

سیدحسن موسوی چلک، رییس انجمن مددکاران اجتماعی ایران





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1395/09/13

د خبر: ۱۷۰۹۹۸

 

حسن موسوی چلک در گفت‌وگو با «آرمان»:

فرزندان طلاق را از هم جدا نکنیم

آرمان - زهرا سلیمانی: واکنش کودکان به جدایی والدینشان از یکدیگر ممکن است شامل اضطراب، خود سرزنشی و عملکرد ضعیف در مدرسه شود که به سن کودک، شرایط طلاق و عملکرد روانشناختی والدین بستگی دارد. در واقع طلاق اغلب برای والدین و کودکان استرس‌زاست و به همین دلیل کارشناسان، والدین را تشویق می‌کنند برای کمک به آنها به منظور گذراندن این دوره گذر سخت از پزشکان و روانشناسان کمک بگیرند. همچنین از آنجا که فاکتور عملکرد روانشناختی والدین بر توانایی کودکان برای کنار آمدن با طلاق والدین تاثیر می‌گذارد، والدین در صورتی که دیگر چاره‌ای جز جدا شدن نداشته باشند باید مطمئن باشند که می‌توانند به احساسات خود درباره جدایی‌شان از هم کنترل داشته باشند و به این قابلیت دست پیدا کنند که از کودکانشان در چنین شرایطی حمایت کنند. حتی در این زمینه «کارول سی ویتزمن» یکی از نویسندگان این مطالعه از دانشکده پزشکی ییل آمریکا معتقد است: هر چه والدین احساس توانمندی بیشتری برای کنترل شرایط داشته باشند بیشتر قادر خواهند بود نیازهای فرزندانشان را رفع کنند. آنچه در ادامه می‌خوانید نظرات «حسن موسوی چلک»، رئیس انجمن مددکاران اجتماعی، درباره چگونگی رفتار با کودک طلاق در گفت‌وگو با «آرمان» است.

در کشور ما طلاق در حال افزایش است. واکنش کودکان نسبت به طلاق والدین چگونه باید باشد؟

در اصل تاثیرپذیری فرزندان از طلاق والدین بر اساس سن آنها می‌تواند متفاوت باشد. اما این امر با چند پیامد متفاوت همراه است. بر اساس بررسی‌های موجود طلاق والدین بر روابط اجتماعی فرزندان تاثیر منفی می‌گذارد. برای مثال اگر این فرزندان دانش‌آموز باشند بر حوزه تحصیلی آنها تاثیر منفی خواهد داشت. پدیده طلاق والدین می‌تواند بر دیگر نقش‌های اجتماعی کودکانشان تاثیرگذار باشد. برای مثال در برخی مواقع کودکان بر این باورند که حضور آنها باعث بروز چنین اختلافاتی شده است. این نوع طرز تفکر احساس گناه نسبت به وقوع این پدیده را برای آنها به ارمغان می‌آورد. این نوع طرز تفکر باعث انزوای فرزندان طلاق می‌شود. از دیگر تاثیرات طلاق والدین روی کودکان می‌توان به مقوله جامعه پذیری آنها اشاره کرد. در اصل جامعه پذیری کودکان بر اساس سن و موقعیت آنها متفاوت است، اما بالاخره اینکه بعد از جدایی آنها در کنار پدر یا مادر زندگی کنند، هم چندان فرقی با یکدیگر ندارد. چون کودک برای رشد و تکامل خود به طورهمزمان به پدر و مادر نیاز دارد. به هیچ عنوان محبت و توجه یکی از والدین را نمی‌توان جایگزین توجه دیگری کرد. در این شرایط از دست دادن یکی از والدین به دلیل جدایی می‌تواند جامعه‌پذیری افراد را تحت شعاع قرار دهد. پدر و مادر بعد از جدایی با قبول مسئولیت فرزندان یا واگذاری آنها به مراکز نگهداری از کودکان به نسبت با آثار و تبعات گسترده ای همراه هستند. در ضمن بعد از جدایی و ازدواج مجدد، پدر یا مادر به نسبت این کودکان را مجبور به زندگی با فرد جدید می‌کنند، طبیعتا هر یک از این شرایط می‌تواند برای فرزندان طلاق با پیامدهای متعدد همراه باشد.

این مساله تاثیرات سوء بر کودکان می‌گذارد. برای کاهش این تاثیرات چه باید کرد؟

اغلب کودکان طلاق با مشکلات گسترده ای همچون ناسازگاری، انزوا، گوشه گیری، اضطراب و حتی ترس از ازدواج مواجه هستند. حتی در برخی مواقع به دلیل عدم وجود سرپرست مشخص برای فرزندان طلاق، زمینه برای گرایش به بزه کاری و انواع آسیب‌های اجتماعی برای آنها ایجاد شده است.

رفتار زوج‌های طلاق گرفته چگونه باید باشد تا بتوان شدت عوارض ناشی از این پدیده اجتماعی را کاهش داد؟

والدین باید قبل از تصمیم به طلاق با فرزندان صحبت کرده و به توضیح دلایل چنین تصمیمی بپردازند. آنها باید به فرزندانشان اطمینان دهند که حواس و توجه شان به آنهاست. فرزندان باید بدانند بعد از جدایی می‌توانند همدیگر را ببینند و با یکدیگر ارتباط داشته باشند و در عمل نیز این پایبندی را به یکدیگر داشته باشند. اما با تمام این امور باز هم طلاق عوارض منفی خود را روی فرزندان خواهد گذاشت. اما صحبت در این زمینه قبل از طلاق و توضیح درباره دلایل بروز چنین تصمیمی می‌تواند یک وظیفه باشد که والدین قبل از جدایی نسبت به فرزندان حاصل از طلاق دارند. در ضمن طلاق یعنی پایان رابطه زوجیت به دلیل اختلافات ریشه دار که نهال زندگی را خشکانده و گاه خاطره تلخ آن تا پایان عمر از ذهن دو طرف پاک نمی‌شود. در برخی مواقع این دلخوری‌ها موجب می‌شود تا زن و مرد هیچ‌گاه به خوبی از هم سخن نگویند و تنها نکات منفی رفتارهای یکدیگر را بیشتر به خاطر آوردند، اما ماجرا آنجا بغرنج می‌شود که در مواجهه با کودک مادر یا پدر از بدی‌های طرف مقابل بگویند و احساس تعلق خاطر خانوادگی فرزندشان را دچار خدشه کنند؛ اینکه کودک یا نوجوان به فکر فرو رود و با خود بیندیشد که چه خانواده بدی دارد و در این زمینه احساس سرافکندگی کند و حس ناخوشایندی داشته باشد که بر تمام زندگی او تاثیر خواهد گذاشت. با توجه به اینکه در سال‌های اخیر آمار طلاق در جامعه افزایش یافته است به نسبت زندگی کودکان نیز بر اثر طلاق والدین دستخوش تغییرات می‌شود. در این شرایط توصیه می‌شود که بزرگ‌ترها به ویژه والدین کودکشان را مطمئن سازند که همیشه از او حتی پس از جدایی حمایت می‌کنند. علاوه بر این، والدین نباید اجازه دهند در فعالیت‌های روزمره فرزندنشان همچون انجام تکالیف مدرسه، فعالیت‌های فوق برنامه و ارتباط با دوستان و فامیل خللی ایجاد شود.

تاکنون در زمینه وضعیت و شرایط فرزندان طلاق بررسی یا پژوهشی انجام شده است؟

خیر. در کل نمی‌توان در این زمینه دستور کلی صادر کرد،‌ اما تجربه تلخ طلاق همیشه در زندگی افراد در معرض این پدیده اجتماعی مشاهده می‌شود.

با توجه به اینکه روز به روز بر شدت طلاق در جامعه ما افزوده می‌شود، در این شرایط چگونه می‌توان صدمات ناشی از چنین تصمیمی را کاهش داد. آیا خانواده‌ها می‌توانند بعد از ایجاد تفاهم نسبی در زندگی تصمیم به فرزندآوری بگیرند یا بروز طلاق در بین زوجین غیر قابل پیش‌بینی است؟

در فرهنگ ایرانی وجود بچه در خانواده را به عنوان گرمی و صمیمیت می‌دانند. اما در واقع یکی از کارکردهای تشکیل خانواده تولید نسل است. باید زوج‌ها قبل از فرزندآوری آمادگی داشته باشند. درضمن این آمادگی می‌تواند شامل آمادگی ذهنی، برای ایجاد فضای گرم و صمیمی برای داشتن فرزند با یکدیگر را تجربه کنند. همیشه به زوج‌ها توصیه می‌شود قبل از فرزندآوری تفاهم نسبی را در زندگی به‌وجود آورند، اما نباید چندان بین آنها فاصله وجود داشته باشد. در این شرایط اگر زوجین اختلاف در زندگی شان احساس کنند می‌توانند فقط با حل اختلافات موجود مبادرت به فرزندآوری کنند. چون زوج‌های پرتنش به نسبت فرزندان را دچار مشکل می‌کنند.

شما به عنوان یک استاد دانشگاه یا یک معلم توانایی کودکان طلاق را در مدارس و دیگر محافل در مقایسه با دیگر کودکان چگونه ارزیابی می‌کنید؟ آیا طلاق والدین بر مسائل گوناگون همچون آموزش، ارتباطات و... تاثیر می‌گذارد؟

هر گاه کودکان از حمایت عاطفی، روانی، اجتماعی و... والدین برخوردار باشند به نسبت درانجام کارهای خود می‌توانند مناسب عمل کنند. چون حمایت از سوی والدین می‌تواند برای فرزندان به عنوان تکیه گاه برایشان اعتماد به نفس در پی داشته باشد. درضمن نمی‌توان گفت که فرزندان طلاق با مشکلات چندانی مواجه هستند، اما بی شک وقتی پدر و مادر در منزل با یکدیگر روابط عاطفی صمیمی برقرار می‌کنند به نسبت خانه آنها به کانون آرامش و تکیه گاه مناسبی برای کودکان تبدیل می‌شود. پس با این تفاسیر کودکان نیازمند حمایت‌های روانی و اجتماعی والدین هستند.

روزنامه آرمان/13/9/95

 





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1395/09/13


وبلاگ > موسوی چلک، سید حسن - یکی از برنامه‌هایی که در حوزه اجتماعی ایران می‌توان از آن به عنوان برنامه‌ای ملی و ماندگار یاد کرد، اورژانس اجتماعی است.

اورژانس اجتماعی، تفکری بود تا هر فردی که درگیر آسیب اجتماعی می‌شود، پرونده قضایی برایش تشکیل نشود.

تلاش شده، اورژانس اجتماعی خدمات تخصصی را بموقع ارائه دهد و در دسترس باشد، اما اورژانس اجتماعی برای این که بتواند اثربخشی بیشتری داشته باشد، نیازمند تمهیداتی است.
اول این که باید فراگیر شود، به گونه‌ای که شهروندان در تمام کشور بتوانند از خدمات آن بهره ببرند. برای رسیدن به این مهم باید توجه داشت، اورژانس اجتماعی به عنوان برنامه‌ای که با آسیب‌های اجتماعی سر و کار دارد، یک برنامه فرابخشی و فراسازمانی است که مستلزم همکاری دستگاه‌ها و نهادهای مرتبط در این حوزه است. تجربه نیز ثابت می‌کند، هر کجا این همکاری و تعامل بیشتر بوده، اورژانس اجتماعی موفق‌تر عمل کرده است.

مساله دیگر، بحث نیروی انسانی و امنیت شغلی همکاران در اورژانس اجتماعی است، چراکه اورژانس اجتماعی با تناسب توسعه کمی که داشته توسعه ساختاری پیدا نکرده و این هم به سیاست دولت می‌گردد، اما معتقدم اورژانس اجتماعی باید از این رویکرد مستثنا باشد، چراکه با گسترش آسیب‌های اجتماعی و دغدغه‌های موجود در کشور مانند سیاست قضازدایی و پیشگیری از وقوع جرم باید گفت، اورژانس اجتماعی یکی از بهترین محمل‌ها برای تحقق این رویکرد است.
مساله دیگر، نیروی انسانی متخصص اورژانس اجتماعی است، چراکه دانشگاه‌های کشور در تربیت نیروی انسانی متخصص خیلی موفق نبوده‌اند.

علاوه بر این هرچند اساس کار اورژانس اجتماعی، مداخله در امور خود معرف‌هاست، اما نیاز است، اورژانس اجتماعی ضابط اجتماعی نیز باشد تا بتواند مداخلات بموقع و بهتری انجام دهد.
با توجه به گسترش آسیب‌های اجتماعی، ما چاره‌ای نداریم جز این که مراکز اجتماعی مانند اورژانس اجتماعی را گسترش دهیم تا دسترسی افراد در معرض خطر و آسیب‌دیده را به خدمات تخصصی تسهیل کند، به گونه‌ای که محدودیت مکانی و زمانی به حداقل برسد.

حسن موسوی چلک، رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1395/09/12


( کل صفحات : 32 )    ...   2   3   4   5   6   7   8   ...   


آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی