دغدغه های یک مدد کار اجتماعی
همه روز روزه بودن همه شب طواف کردن....
صفحه نخست       پست الکترونیک          تماس با ما              ATOM            طراح قالب
گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من
درباره وبلاگ



مدیر وبلاگ :سید حسن موسوی چلک
مطالب اخیر

احترام در تشییع جنازه

 

سیدحسن موسوی‌چلک

چند روز پیش از برگزاری مراسم تشییع‌ پیكر مهرداد اولادی، شبکه‌های اجتماعی پر شدند از کمپین «سلفی نه». قائم‌شهری‌ها با این کمپین می‌خواستند یک مراسم متفاوت و احترام‌آمیز برای بازیکن تیم پرسپولیس برگزار کنند و به‌همین‌خاطر از شبکه‌های اجتماعی مثل تلگرام، توییتر و فیس‌بوک کمک گرفتند تا صدایشان به گوش عزادارانی که راهی قائم‌شهر می‌شوند، برسد.

حالا که مراسم تشییع پیكراولادی به پایان رسیده، انتشار عکس‌های خبری، گواه این واقعیت است که کمپین «سلفی نه» موفق شده و هیچ‌یک از شرکت‌کنندگان این مراسم با ستاره‌های ورزشی عکس سلفی نگرفته‌اند
این اولین بار نیست که شبکه‌های اجتماعی توانسته‌اند حامل خبرهای خوب و خوشحال‌کننده در زمینه تغییر عادت‌های غیرفرهنگی جامعه امروز باشند. در چند سال اخیر سلفی‌گرفتن در مراسم سوگواری به یک رسم بدل شده بود؛ اما قائم‌شهری‌ها نشان دادند که می‌توان با استفاده درست از ابزارهای ارتباطی، این روزها به تغییر رفتار مردم و ارتقای سطح فرهنگی جامعه کمک کرد

واقعیت این است که دنیای امروز ما، دنیای گسترش تکنولوژی و به همان میزان، دنیای گسترش فرصت‌ها و ظرفیت‌های ارتباطی است که تنوعی برای دسترسی گروه‌های مختلف جامعه به جریان اطلاع‌رسانی ایجاد کرده. در چنین شرایطی، کاری که قائم‌شهری‌ها کردند، نشان از آن دارد که استفاده درست از شبکه‌های اجتماعی می‌تواند فرصت‌ساز شرایط بهتر در جامعه ما باشد؛ البته در کنار این واقعیت نباید نادیده گرفت که ما هنوز ظرفیت‌های مثبت شبکه‌های اجتماعی را درست نشناخته‌ایم و به‌همین‌دلیل آنها را یک تهدید می‌دانیم؛ در‌حالی‌که ظرفیت‌هایی که این رسانه‌ها در اختیار ما می‌گذارند، می‌تواند روی زندگی بهتر ما تأثیر‌گذار باشد. کلیدواژه استفاده صحیح از این شبکه‌ها، «مدیریت درست» است؛ چراکه چنین ظرفیتی ایجاب می‌کند مسئولیت‌پذیری فردی و گروهی را در زمینه بهره‌برداری از این وضعیت افزایش دهیم

رسانه‌های امروز در حوزه شبکه‌های اجتماعی، سرعت بیشتری دارند، ارزان‌تر هستند و جذابیت‌های فراوان‌شان باعث شده که گروه‌های مختلف، مخاطب یا کاربر آنها باشند؛ به‌همین‌دلیل پیامی مثل «سلفی نه»، به‌سرعت به جمعیت گسترده‌ای از مشایعت‌کنندگان زنده‌یاد مهرداد اولادی می‌رسد و می‌تواند به تغییر و اصلاح الگوهای غلط زندگی امروز ما منجر شود

این ظرفیت را عزیز بدانیم و با آن دشمنی نکنیم؛ چراکه برخورد قهری و سلبی نمی‌تواند مانع از استفاده مردم از چنین رسانه‌هایی شود؛ بالعکس یک برخورد ایجابی درست می‌تواند به جامعه این انگیزه را بدهد که ده‌ها کمپین اعتمادکردنی برای اصلاح رفتارهای اجتماعی فراهم کند و این بخش مهمی از سرفصل سرمایه‌های اجتماعی است

منبع: روزنامه شرق/4 اردیبهشت 95 / صفحه آخر

 





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1395/02/5

به نام خدایی که در همین نزدیکی است

پیام رییس انجمن مددکاران اجتماعی ایران به مناسبت روز مددکاری اجتماعی

« مددکاران اجتماعی، مسئولیت پذیر و مطالبه گر اجتماعی»

در ابتدا ولادت حضرت علی(ع) بزرگ مددکار عالم اسلام ، روز پدر و روز ملی مددکار  اجتماعی را به همه شما عزیران تبریک می گویم.به شما که لحظه لحظه زندگی تان سرشاز از نیکی کردن به انسان هایی است که خداوند دوست شان دارد و چه دوستی بهتر از حضرت دوست که هر چه داریم از اوست.به شما انسان های بزرگی که با توکل به خداوند، به انسانیت معنا می بخشید و تقسیم خنده ها و ترمیم گریه ها را پیشه خویش قرار داده اید.فرا رسیدن این روز را بهانه می کنم تا ضمن تجدید ارادت به چند نکته اشاره کنم.

مددکاری اجتماعی در نگاه نوین خود دو ماموریت اساسی «کمک به ارتقاء مستمر کیفیت زندگی آحاد مردم» و  « توسعه شاخص های سلامت اجتماعی »  را دنبال می کند. تحقق این دو ماموریت نیازمند توجه به رویکرد سلامت محوری با تاکید بر سلامت اجتماعی و توسعه برنامه های پیشگیرانه اجتماعی است.در این راستا ضروری است که تا جایگاه مددکاری اجتماعی درحوزه های سیاستگذاری اجتماعی ارتقاء یابد، بازنگری جدی و اساسی در حوزه آموزش دانشگاه و موسسات آموزش عالی صورت گیرد، نوآوری و خلاقیت در برنامه های اجرایی جدی تر گرفته شود، ضمن بهره گیری از دانش و تجربه جهانی، در تولید دانش بومی نیز  قدم برداشته شود.لذا ما نیازمند مددکاری اجتماعی هستیم که نیاز محور، آینده نگر و  پژوهش محور باشد و در راستای تحقق حقوق اجتماعی شهروندان ضمن مسئولیت پذیر بودن، پرسشگر و مطالبه گر هم باشد.

هدف از مطالبه گری اجتماعی مقابله ،مخالفت یا اعتراض نیست چرا که معتقدیم در سایه تعامل ما می‌توانیم امور را بهتر پیگیری کنیم ولی این تعامل به منزله سکوت و یا خاموشی نیست. معتقدیم اگر چراغ مطالبه گری اجتماعی در کشور روشن شود اتفاقات بسیار خوبی خواهد افتاد که از جمله آنها می‌توان رعایت حقوق شهروندی، پاسخگو‌ بودن مسئولان، اجرای بهتر قوانین، افزایش سرمایه اجتماعی، اعتماد اجتماعی، مشارکت اجتماعی، نشاط اجتماعی، انسجام اجتماعی، کاهش فساد، شایسته سالاری و افزایش پرسشگری در جامعه، نظارت و کنترل اجتماعی بیشتر، امنیت اجتماعی پایدار، شایسته ‌سالاری، استفاده صحیح از منابع، توسعه شاخصه‌های رفاه اجتماعی و افزایش رضایت اجتماعی اشاره کرد.لذا باید از همه ظرفیت‌ها از جمله مجلس شورای اسلامی، دستگاه‌های نظارتی، سازمان‌های غیر دولتی، رسانه‌ها ، مردم ، گروه‌های مختلف از جمله زنان، کودکان، سالمندان، معلولین، هنرمندان، نخبگان اجتماعی برای پرسشگری و مطالبه‌گری اجتماعی استفاده کرد.

برای داشتن جامعه ایی با چنین ویژگی هایی همه باید تلاش کنیم، چرا که چنین جامعه ایی ساخته نمی شود بلکه باید آن را ساخت و در این راه نباید از هیچ کوششی دریغ کرد. خواسته های خود مبنی بر لزوم  تصویب قانون تشکیل  سازمان نظام مددکاری اجتماعی،حق سختی کار، ثبت روز ملی مددکاری اجتماعی در شورای فرهنگ عمومی را همواره از مجاری قانونی دنبال خواهیم کرد و کوتاه نخواهیم  آمد چرا که اینها را خواسته های به حق و البته حداقلی جامعه مددکاری اجتماعی ایران می دانیم.

بر این باورم که با همدلی، همکاری و حضور و تلاش انسان های بزرگی چون شما تحقق چنین جامعه ایی دور از دسترس نیست چرا که « خواستن، توانستن است».پس ضروری است هوشمندانه حرکت کنیم تا آثار درخشان  این حرکت را در جای جای ایران عزیر اسلامی ببینیم و از آن لذا ببریم.

همچنین بر خود وظیفه می دانم  از همه مسئولین، کارشناسان و مددکاران اجتماعی، اصحاب رسانه که در راه اعتلای انسانیت تلاش می کنند، سپاسگزاری نمایم و بابت همکاری های صمیمانه شان با انجمن قدردانی نمایم.

با احترام - سیدحسن موسوی چلک

رییس انجمن مددکاران  اجتماعی ایران

اول اردیبهشت  ماه 1395





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1395/02/1

اول دفتر

منطق و احساس در پرونده «ستایش»

حسن موسوی چلک


رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران



ماجرای قتل «ستایش قریشی» تأسف عمیق هر شنونده‌ای را برمی‌انگیزاند. این رخداد ناخوشایند را از دو منظر می‌توان ارزیابی کرد. اول اینکه آزار جنسی انجام شده توسط نوجوان ١٧ساله است و دوم قتل ستایش، پس از کودک‌آزاری اتفاق افتاده است. از منظر نخست، وقوع کودک‌آزاری موضوع جدیدی نیست و با استناد به آمارهای منتشر شده جهانی می‌توان یادآور شد که روزانه با پدیده کودک‌آزاری در تمامی کشورهای جهان، مواجه هستیم. در این میان، کودک‌آزاری جنسی حساسیت برانگیزتر است و مردم نسبت به آن واکنش بیشتری نشان می‌دهند، اغلب این حساسیت‌ها نیز به خاطر نوع کودک‌آزاری است که توسط کسانی صورت می‌گیرد که عموماً از آشنایان فرد آزاردیده هستند. در این واقعه هم ما شاهدیم که همسایه کودک او را شناسایی و مورد آزار قرار داده است. متأسفانه پژوهش‌ها نشان می‌دهند که آشنایان نقش پررنگ‌تری در کودک‌آزاری جنسی دارند. همچنین این فرد آزاررسان، خود، نوجوانی است که در سن بلوغ می‌باشد و در این سن غریزه جنسی، بر دیگر غرایز غالب است تا حدی که اگر کنترل روانی نیرومند و آموزش‌های لازم از جانب خانواده و جامعه منتقل نشده باشد، بسیاری از رفتارهای آدمی را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد. متهم به قتل این پرونده هم در شرایطی قرار داشته که درصدد تجربه جنسی بوده و متأسفانه از مخاطرات رفتار ناشایست خود آگاهی کافی نداشته است. نکته مهم دیگر آن است که متهم در لحظه ارتکاب قتل، اصلاً به ملیت افغانستانی ستایش فکر نمی‌کرده و فقط تحت فرمان غریزه جنسی مرتکب کودک‌آزاری و قتل شده است. بنابراین، برجسته کردن ملیت کودک جان‌باخته در این حادثه، منطقی نیست و صرفاً به برخی تنش‌های بی‌پایه میان دو ملت دوست و برادر دامن می‌زند که در سال‌های سختی و خوشی کنار هم زیسته‌اند و در شادی‌ها و غم‌های یکدیگر شریک بوده‌اند تا حدی که ایرانیان زیر فشارهای اقتصادی هم در حد توان خود، هرگز میزبانی از همسایگان افغانستانی خویش را فراموش نکرده‌اند و در مجموع کوشیده‌اند شرایط مناسبی برای میهمانان افغانستانی‌شان فراهم کنند. در این میان، جرایمی هم توسط شماری از افغانستانی‌های مقیم ایران اتفاق افتاده و حتی تعدادی از ایرانیان در زمره جان‌باختگان یا آسیب‌دیدگان این جرایم بوده‌اند، اما هرگز، قانونگریزی و حتی جنایات معدود مجرمان افغان را به حساب ملت افغانستان ننوشته‌اند. بنابراین، همان منطق ایجاب می‌کند این جرم که توسط نوجوانی رخ داده، همانند جرمی فردی تلقی شده و تلاش نشود با برجسته‌سازی ناروای ملیت قربانی مظلوم، تنشی میان دو ملت دوست پدید آید. بر هر ناظر منصفی مشخص است که جنس موضوع؛ انتقام از قوم و قبیله و کشوری نیست که نیاز باشد در واکنش به آن، تحصن و فضاسازی تبلیغی صورت گیرد. این پرونده، مشابه سایر پرونده‌های دیگر است و باید به دستگاه قضایی فرصت داد که حکمی منطبق با قانون درباره متهم صادر کند. باز باید تأکید کرد که اصل ماجرا تأسف بار و دلخراش است اما احساسات نباید به عاملی برای بروز رفتارهای هیجانی تبدیل شود.

منبع: روزنامه ایران/31/1/95 /صفحه اول


 

 





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1395/01/31

یكی از عرصه‌هایی كه در حوزه سیاست‌گذاری‌های كلان كشور به نسبت سایر حوزه‌ها از قبیل اقتصادی، عمرانی، پزشكی، سیاسی و... همیشه مورد غفلت قرار گرفته؛ «امور اجتماعی» است. این در حالی است كه شرایط اجتماعی كشور از زوایای مختلف خوب نیست و به عبارت بهتر نگران‌كننده است. تاملی بر آمار‌های مختلف حوزه اجتماعی از قبیل افزایش زنان سرپرست خانوار، آمار بالای پرونده‌های قضائی، آمار قابل‌توجه تعداد ورودی‌ها به زندان، افزایش طلاق وكاهش ازدواج دائم‌ (باوجود وجود حدود ۱۱میلیون افراد در سن ازدواج)، روند نگران‌كننده ابتلا به ویروس HIV ، افزایش گرایش به مصرف مواد مخدر صنعتی و شیمیایی، رشد قابل‌توجه زنان مبتلا به سوء‌مصرف موادمخدر، آسیب‌های اجتماعی ناشی از فضای مجازی، كاهش شاخص‌های سرمایه اجتماعی و مسئولیت اجتماعی، آمار بالای تصادفات و پیامد‌های اجتماعی ناشی از تصادفات رانندگی، كاهش اعتماد اجتماعی‌ (افزایش چك‌های بلامحل خود گویای بخشی از این موضوع است)، تاثیر‌پذیری خانواده‌ها از افزایش جرایم و دعاوی خانوادگی از قبیل الزام به تمكین، عسروحرج، ترك انفاق، طلاق، كاهش زمان گفت‌وگو‌های خانوادگی، ضعف اخلاق اجتماعی، افزایش خشونت‌های اجتماعی و... خود گویای این نكته است كه امروز بیش از هر زمانی باید نگران شرایط اجتماعی كشور باشیم. لذا انتظار می‌رود در این مرحله از تاریخ كشور عزیزمان كه از آن به عنوان «پسابرجام» یاد می‌شود و در سال جدید، اشتباهی كه در گذشته انجام دادیم و غرق در مسائل اقتصادی شدیم‌ (در دوران سازندگی و حتی بعد از آن) و از امور اجتماعی غفلت كردیم را تكرار نكنیم. شاید بتوان گفت بخشی از مشكلات امروز كشور ناشی از همان غفلت قبلی است كه در حق حوزه اجتماعی انجام دادیم. باتوجه به شواهدی كه وجود دارد این نگرانی برای من به عنوان كارشناس اجتماعی هست كه باز هم امور اجتماعی قربانی بی‌توجهی یا كم‌توجهی خواهد شد. یكی از دلایل آن هم این است كه در حوزه سیاست‌گذاری كلان اجتماعی كشور، نخبگان وخبرگان اجتماعی حضور نداشته و جایی هم برای طرح مسائل خود ندارند. باید قبول كرد كه با تفكر مهندسی، اقتصادی و پزشكی و عمرانی نمی‌توان برای حوزه اجتماعی سیاست‌گذاری كرد. موضوعی كه دراین مقطع همچون گذشته نمایان است و دیگرانی كه دانش كافی برای سیاست‌گذاری در حوزه اجتماعی ندارند، سكاندار این حوزه هستند. سیاست‌گذاری و برنامه‌ریزی در حوزه اجتماعی نیازمند دانش اجتماعی و سیاست‌گذاری است و در این صورت است كه می‌توان ادعا كرد در پسابرجام مدیریت هوشمندی در حوزه اجتماعی اعمال می‌شود. موضوعی كه با حضور حلقه‌هایی از افراد صرفا اقتصادی در چرخه سیاست‌گذاری‌های كلان كشور و دارای نگاه تك‌بعدی به توسعه و كم‌توجه به حوزه اجتماعی تحقق آن دور از انتظار است. فراموش نشود كه غفلت گذشتگان از امور اجتماعی، شرایط امروز ما را دامن زده است و غفلت امروز ما هم‌ (كه دیگر نمی‌توان نام آن را غفلت گذاشت) شرایط بداجتماعی را در دوره نه چندان دور رقم خواهد زد كه دیگر قابل گذشت نخواهد بود چراكه این غفلت، امنیت اجتماعی ما را نشانه خواهد گرفت. موضوعی كه فقدان یا كاهش آن هزینه‌های جبران‌ناپذیری را بر كشور تحمیل خواهد كرد. با این امید كه سیاست‌گذاران كلان كشور در این مقطع زمانی از اشتباهات قبلی درس بگیرند و در پسابرجام، اموراجتماعی را از حاشیه به متن سیاست‌گذاری‌های كشور بیاورند. در این صورت است كه می‌توانیم شاهد جامعه‌ای با نشاط، پویا، دارای سرمایه اجتماعی بالا و برخوردار از سلامت اجتماعی و امنیت اجتماعی بالا باشیم.

سید حسن موسوی چلک

رییس انجمن مددکاران اجتماعی ایران

منبع: روزنامه آرمان/22/1/95

 

 






نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1395/01/22
کد خبر: ۱۴۷۹۴۱
جذابیت آسیب‌های اجتماعی نوپدید برای جوانان

 

آسیب‌های اجتماعی پیوسته در همه جوامع از گستردگی و تنوع زیادی برخوردار بوده، هست و خواهد بود. از جمله ویژگی‌هایی كه در جامعه كنونی شاهد آن هستیم، گسترش تكنولوژی، دسترسی به اطلاعات و تحولاتی است كه از طریق فضای مجازی ایجاد شد و منجر به ایجاد آسیب‌های اجتماعی در جوامع شد. ماهواره، فضای مجازی و شبكه‌های اجتماعی به دنبال تاثیر اینترنت در جوامع توسعه‌یافته آسیب‌های جدیدی را ایجاد كرده كه در گذشته شاهد آن نبودیم. قبل از اینكه اینترنت به‌طور كامل در كشور و فرهنگ ما جا بیفتد موضوع جرایم اینترنتی مطرح شد. ما با گسترش فضای مجازی با آسیب‌هایی مواجه هستیم كه قبل از گسترش این فضاها با آنها برخورد كردیم. به همین دلیل جوامع همیشه در معرض آسیب‌های اجتماعی نوپدید هستند. آسیب‌هایی كه به یك معنا در گذشته چندان مهم نبود، اما در زمان فعلی گسترش آن افراد زیادی را درگیر خود كرده است. معنی نوپدید بودن این آسیب‌ها این نیست كه در گذشته این آسیب‌ها وجود نداشته‌اند، بلكه آسیب‌های اجتماعی كه در همه زمان‌ها شاهد گسترش آن هستیم در برخی زمان‌ها و به واسطه برخی تحولات رشد و نمود بیشتری پیدا می‌كنند و آسیب‌های ایجاد شده در فضای مجازی كشور نیز از این دسته هستند.

فضای مجازی به خودی خود بد نیست

هر چند آسیب‌های اجتماعی اینترنتی در سال‌های اخیر در كشور بسط بیشتری پیدا كرده است، اما باید قبول كنیم فضای مجازی و دسترسی آزادانه افراد به اخبار و اطلاعات فی‌نفسه و به خودی خود بد نیست. ضعف برنامه‌های پیشگیری و فقدان رویكرد آینده نگری درباره فضای مجازی به گونه‌ای به ضرر كشور شده است كه بعد از ایجاد آسیب تازه می‌خواهیم برای برنامه‌ریزی درباره آن آسیب اقدام كنیم. ضعف در اطلاع‌رسانی به موقع زمینه‌ای را فراهم كرده كه ما آسیب‌های قابل توجهی را در حوزه موضوعات مختلف مشاهده كنیم. باید قبول كنیم كه اگر رویكردهای پیشگیرانه را تقویت كنیم بی‌شك بستر برای سلامت اجتماعی بیشتر فراهم می‌شود. در حال حاضر به دلیل ضعف در حوزه پیشگیری نتوانسته‌ایم با آسیب‌های اجتماعی نوظهور یا نوپدید برخورد درستی داشته باشیم. نگرانی درباره آسیب‌های اجتماعی نوپدید از جایی شدت می‌گیرد كه بحث جذابیت این آسیب‌ها برای جوانان و نوجوانان و خنثی بودن این آسیب‌ها مطرح می‌شود. منظور از خنثی بودن آسیب‌های اجتماعی در فضای مجازی این است كه افرادی كه دچار سوءرفتار در فضای مجازی هستند به سختی قابل قضاوت هستند و این افراد در مقایسه با افرادی كه برای مثال اعتیاد دارند به خوبی و به سرعت توسط جامعه قابل شناسایی نیستند. مجموعه این تخلفات در كشور ما طی چند سال اخیر كه استفاده از اینترنت و فضای مجازی شدت گرفته به جایی رسید كه دایره انتظامی و پلیس ویژه تحت عنوان پلیس فتا برای نظارت بر تخلفات احتمالی در فضای مجازی و مقابله با آسیب‌ها شكل گرفت كه تا پیش از این وجود نداشت. تا قبل از این اگر كسی در فضای مجازی و اینترنت تخلفی را مرتكب می‌شد در درجه اول امكان شناسایی او به این سرعت و سهولت وجود نداشت و در كنار این نمی‌شد به درستی او را مجازات كرده و قانون را درباره این فرد خاطی به جریان انداخت.

آینده‌نگری را فراموش كرده‌ایم

در رابطه با بحث آسیب‌های اجتماعی و آسیب‌های اجتماعی نوپدید باید رویكرد آینده‌نگری را در كشور تقویت كنیم؛ موضوعی كه فقدان آن باعث شده هزینه‌های انسانی و ملی زیادی را بپردازیم. آسیب‌های اجتماعی می‌توانند هزینه‌های هنگفت اقتصادی، اجتماعی و حتی سیاسی و امنیتی برای كشورها داشته باشند و در حالی كه اگر این آسیب‌ها به حال خود رها شوند یا آینده‌نگری درباره آنها صورت نگیرد باید برای هزینه‌های مختلفی كه این سهل‌انگاری بر ما وارد می‌كند آماده باشیم. هیچ جامعه‌ای از آسیب‌های مختلف اجتماعی مصون نخواهد بود مگر اینكه از قبل بتواند تدابیر مناسبی را در این حوزه اتخاذ كند. جامعه ما هم از این آسیب‌ها مصون نبوده و نخواهد بود و بنابراین همه جوامع در همه مقاطع و دوره‌های تاریخی در معرض آسیب‌های اجتماعی هستند و باید آمادگی مقابله با تهدید‌های مختلف در این حوزه را داشته باشند. آسیب‌های اجتماعی نوپدید هم بر افرادی كه درگیر این حوزه هستند و هم بر خانواده‌های آنها و كل افراد جامعه تاثیر می‌گذارد و از این حیث این آسیب‌های اجتماعی نوپدید جوامع را در مواجهه با آسیب‌هایی قرار می‌دهد كه آمادگی لازم برای مقابله با آنها وجود ندارد. در زمینه آسیب‌های ناشی از فضای مجازی ضعف تكنیك‌های مداخله‌ای و مهارت‌های مداخله‌ای را هم شاهد هستیم. مداخله درست و اصولی با فیلتر و سانسور تفاوت دارد و نباید تصور كرد هر نوع مداخله‌ای در بحث آسیب‌های اجتماعی در فضای مجازی باید به حذف و فیلتر خلاصه شود. از سوی دیگر، نمی‌توان آسیب‌های اجتماعی نوپدید را بدون در نظر گرفتن شرایط كلی جامعه بررسی كرد و كلیه آسیب‌ها در نتیجه شرایط كلی حاكم بر جوامع در هر عصر و دوره تاریخی باید بررسی شود. تنهایی و فقدان همبستگی اجتماعی، كاهش مسئولیت اجتماعی، كاهش سرمایه اجتماعی، فقدان برنامه‌ریزی در حوزه جوانان و نشاط و شادابی آنها، بی‌اعتمادی، فردگرایی و... می‌تواند باعث بروز انواع آسیب‌های اجتماعی جدید در كشور شود. هرچند جنس آسیب‌های اجتماعی كشور در حال حاضر بیشتر مجازی است اما این آسیب‌ها محدود به این فضا نخواهد بود و در اثر مداخله سایر عوامل اجتماعی هم می‌توانند ایجاد شوند.


در حال حاضر استفاده از فضای مجازی در میان مردم ایران نسبت به گذشته بسیار فراگیر شده و البته به گفته متخصصان و آسیب‌شناسان سن استفاده از فضاهای مجازی نیز در میان نوجوانان كاهش یافته است. باید استفاده درست از فضای مجازی به كاربران آموزش داده شود و سواد بهره‌برداری مناسب افزایش پیدا كند. در این زمینه مسئولان باید چاره‌ای بیندیشند، در غیر این صورت در سال‌های آینده دیگر نمی‌توان با آسیب‌های اجتماعی ایجاد شده مقابله كرد. 

*

حسن موسوی‌چلك*

رئیس انجمن مددكاران اجتماعی ایران





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1395/01/21

‌ باورکردنی نیست؛ اما آمار کشتگان تصادفات نوروزی امسال هم همچون سال‌های گذشته آن‌قدر بالا بود که از یک طرف مسئولان را بیشتر از قبل نگران کرد و از سوی دیگر، مردم را واداشت تا تعداد مرگ‌های جاده‌ای در نوروز را با حوادث دلخراش و تروریستی در بروکسل مقایسه کنند. چه اتفاقی می‌افتد وقتی سال نو، به جای طلیعه درخشان یک زندگی تازه و شاداب و سالم، رخت سیاه به تن اهالی یک خانواده می‌کند؟ یکی از موضوع‌هایی که در دنیا در حوزه اجتماعی هم مورد توجه قرار گرفته، تصادفات جاده‌ای است؛ چراکه این نوع سوانح به‌طور مستقیم و غیرمستقیم بر شاخص‌های سلامت (جسمی، روانی و اجتماعی) هر کشوری تأثیر زیادی دارند. پیامد‌های تصادفات جاده‌ای می‌تواند منجر به معلولیت‌هایی شود یا خانواده‌ای زن سرپرست خود را از دست بدهد یا کودکی را یتیم کند. آنچنان که آمارها می‌گویند، در سال ٩٣ بیش از ١٦ ‌هزار نفر در ایران به خاطر تصادفات جاده‌ای جان خود را از دست داده‌اند؛ به عبارتی هر ساعت ٢/٢ نفر در کشور بر اثر تصادف به کام مرگ رفته‌اند و به استناد آمارها، هشت تا ١٠ برابر این میزان، مصدوم و معلول روی دست جامعه مانده است! باور نمی‌کنید؛ اما سومین عامل معلولیت در کشور، تصادفات جاده‌ای هستند به طوری که از ١٢هزارو ٥٠٠ نفر از معلولان ضایعه نخاعی تحت پوشش بهزیستی، شش‌هزارو ٨٢٥ نفر، یعنی حدود ٥٥ درصد به دلیل تصادفات رانندگی بوده‌اند. سومین دلیل زن سرپرست خانوارشدن در کشور نیز همین تصادفات هستند تا جایی که مرکز پژوهش‌ها هشدار داده تصادف جاده‌ای دیگر یک اتفاق یا یک رخداد ساده با بار اقتصادی و مالی نیست بلکه جزء لاینفک حوزه گسترده اجتماعی محسوب می‌شود. واقعیت این است که در کشور ما با پدیده‌ای مواجهیم که هر سال ضررهای گسترده‌ای را به جامعه تحمیل می‌کند، خسارت‌هایی که در حوزه اقتصادی حدود شش درصد از تولید ناخالص داخلی را از بین خواهند برد و در حوزه اجتماعی، لطمات جبران‌ناپذیری بر پیکره روح و روان و سلامت اجتماعی افراد باقی می‌گذارند. می‌گویند که تعداد قربانیان جاده‌ای در نوروز امسال، چهار درصد کاهش داشته است، این را باید به فال‌نیک گرفت اما هنوز رقم ١٦‌ هزار نفری مرگ‌و‌میرهای جاده‌ای ترسناک و نگران‌کننده است؛ ما جامعه‌ای کم‌نظیر در دنیا هستیم که هر سال، حدود همین تعداد از نیروهای انسانی‌مان را در قربانگاه جاده‌های کشور از دست می‌دهیم. مردم هم انگار آداب سفر را فراموش کرده‌اند؛ از یاد برده‌اند که ایرانی‌ها یکی از امن‌ترین و ایمن‌ترین سفرهای دنیا را در اعصار کهن تجربه می‌کردند و مسئولان هم به جای فرهنگ‌سازی و کمک خواستن از ان‌جی‌اوها، خواسته‌اند با افزایش جریمه‌ها به کاهش آمار مرگ‌ومیرهای جاده‌ای بپردازند که هنوز تا وضعیت مطلوب، فاصله بسیار زیادی دارند. از میان آمار تصادفات امسال، ٤٤ درصد واژگونی خودروها به ما یادآوری می‌کند که حتی رانندگان نیز به فکر سلامت خود نیستند. اگر مردم در این راه به اصلاح الگوهای غلط نپردازند، نوروزهای ما همچنان با دلواپسی مسافرانی که راهی سفر کرده‌ایم، همراه خواهد بود

سیدحسن موسوی‌چلک-رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران

روزنامه شرق/ مورخ16/1/95





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها : 16هزار کشته بس نیست؟،
لینک های مرتبط :
          
1395/01/16
                                         به نام خدایی که در همین نزدیکی است
   « بهار، بهانه ایی برای افزایش مهربانی های اجتماعی »
خدا را شاکرم که توفیق داد تا یک بار دیگر در کنار شما عزیزان نوروز و بهار را تجربه کنم. بهاری که حامل پیام مودت و الفت، مهر و محبت، یکرنگی و سادگی، صفا و صمیمیت، نشاط و شادابی و تجلی اراده و عظمت الهی است. بیاییم بهار و نوروز را بهانه کنیم تا حال که نسیم الهی از جانب کوی یار در بوستان زندگی مان وزیدن می گیرد، روی دل در معرض لطفش قرار دهیم و جام درون از آلودگی ها پاک سازیم و از چهاردیواری نخوت و خودخواهی، غفلت و بی خبری، رخوت و سستی به در آییم و در زیر آسمان هدایت و ابرهای فیض از باران رحمت جان جهان، قدح گیریم و باور داشته باشیم که در نوروز نو کردن جامه ها، ستردن غبار از پیکر خانه ها و یا نشاندن سبزه در کاسه ها و بر کوزه ها، تنها استعاره و نمادی است از نوسازی جان در این بهار جهان.
در جهان امروزی بیش از گذشته نیاز به توجه به یکدیگر و پذیرش مسئولیت اجتماعی داریم تا احساس تنهایی در اجتماع انسانی نداشته باشیم:

pic36_www.jahaniha.com_1

بیا در کوچه باغ شهر احساس
شکست لاله را جدی بگیریم

اگر نیلوفری دیدیم زخمی
برای قلب پر دردش بمیریم

بیا در کوچه های تنگ غربت
برای هر غریبی سایه باشیم

بیا هر شب کنار نور یک شمع
به فکر پیچک همسایه باشیم

بیا در یک شب آرام و مهتاب
کمی هم صحبت یک « یاس » باشیم

بیا در خلوت افسانه ها مان
برای یک کبوتر دانه باشیم

اگر روزی پرستو بی پناهست
برای بالهایش لانه باشیم

بیا با یک نگاه آسمانی
ز درد یک ستاره کم نماییم

بیا هر وقت باران باز بارید
برای گل شدن آماده باشیم(حیدرزاده)


اینک که عطر « یا مقلب القلوب » از میان طبیعت بهاری به مشام می رسد و « یا مدبر الیل» جلوه خود را بدین گونه نمایان ساخته است و « یا محول الحول» آغاز دیگری را نوید می دهد و بسوی « احسن الحال» عروج نموده، فرا رسیدن عید نوروز را به شما و خانواده محترم تبریک می گویم.با این امید که هر یک از ما در جامعه سفیر سلامت اجتماعی باشیم.( انشاء ا…)

                                                                                                                              سید حسن موسوی چلک
                                                                                                                      رییس انجمن مددکاران اجتماعی ایران
                                                                                                                                                 بهار ۹۵





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1394/12/29

با توجه به عدم تصویب برنامه ششم و تمدید مجدد برنامه پنجم توسعه مسائل اجتماعی در سال ۹۵ سمت و سوی جدیدی می‌یابد. انتظار می‌رود با تمدید مجدد برنامه پنجم در سال آینده، فصلی را تحت عنوان سلامت اجتماعی در برنامه‌های اجتماعی جاری كشور از جمله برنامه ششم توسعه داشته باشیم. بازنگری و سیاست‌گذاری‌های ما برای اقشار نیازمند و اقشار خاص نیز باید در این برنامه مورد توجه قرار گیرد. سیاستی كه در حال حاضر ما در حوزه مسائل اجتماعی در كشور اجرا كرده‌ایم نشان می‌دهد این خدمات از یكپارچگی، جامعیت و استمرار لازم برخوردار نیستند. موضوع بعدی بحث حقوق شهروندی است. امروز یكی از بزرگ‌ترین مشكلات ما كم توجهی یا بی توجهی به حقوق اجتماعی است. حقوق شهروندی می‌تواند یكی از بهترین فرصت‌ها برای جلب مشاركت دیگران و رسیدن به توسعه باشد. در نهایت اینكه ما نیازمند یك بازنگری در حوزه رفاه تامین اجتماعی در راستای اجرای اصول ۲۱ و ۲۹ قانون اساسی هستیم. ما در اجرای این دو اصل با وجود همه اقداماتی كه انجام شد كه من از همه آنها تشكر می‌كنم هنوز هم نواقص زیادی را شاهد هستیم. موضوع بعدی بحث توسعه برنامه‌های مرتبط با پیشگیری از آسیب‌های اجتماعی است. همچنین در كنار این عوامل لازم است موضوع مسئولیت اجتماعی را به عنوان موضوعی جدی مدنظر قرار داد. هزار منطقه به عنوان سكونتگاه غیررسمی در كشور ما وجود دارد كه از آنها تحت عنوان مناطق حاشیه نشین یاد می‌شود؛ هزار منطقه‌ای كه مردمان آن از حداقل‌های فرهنگی، اجتماعی، بهداشتی و روانی هم برخوردار نیستند. یك بار برای همیشه باید با توسعه پایگاه‌های اجتماعی با محوریت مردم خود این مناطق به این بحث به صورت جدی پرداخته شود و تاكنون این مهم محقق نشده است. یكی از معضلات ما این است كه در حوزه آسیب‌های اجتماعی مطالبه‌گری در حوزه آسیب‌های اجتماعی به منزله تقابل دولت و مردم تلقی می‌شود، در حالی كه این طور نیست. یكی از معضلات ما این است كه در حوزه اجتماعی مطالبه‌گر اجتماعی نیستیم. مطالبه گری وظایف هر كسی را در هر مسندی یادآوری می‌كند و در حوزه اجتماعی مطالبه گری به‌شدت مغفول مانده است. نكته آخر اینکه كمتر كسی در میان ما یاد گرفته است بیشتر از آنكه به فكر خود باشد به فكر دیگران باشد. برای شكل‌گیری مهربانی‌های اجتماعی باید از خودمان شروع كنیم.

حسن‌ موسوی چلک

رئیس انجمن مددكاران اجتماعی

منبع: روزنامه آرمان/27اسفند 94





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1394/12/28
با حوزه اجتماعی مهربان‌تر باشیم

نه برای سال پیش‌رو، بلکه برای سال‌ها و سالیانی که در پیش است، «محیط‌‌زیست» را باید یکی از اولویت‌های حوزه‌های مختلف به حساب آوریم؛ ضرورت پرداختن به این حوزه در بخش‌های دولتی و غیردولتی تنها به‌خاطر حفظ محیط‌زیست در معنای علمی آن نیست، بلکه در دنیای امروز، زیست سالم را یکی از حقوق اجتماعی افراد جامعه می‌دانند. بنابراین آنگاه که سخن از مسائل اجتماعی به میان می‌آید، پرداختن به محیط‌زیست نیز در اولویت‌های آن گنجانده شده است. بااین‌حساب برای سال پیش‌رو باید امیدوار باشیم که مسائل اجتماعی از حاشیه به متن بیایند چراکه وضعیت اجتماعی ایران در شرایط کنونی نگران‌کننده است و نیازمند مدیریتی هوشمند در این زمینه هستیم که واقعیت‌ها را آن‌گونه که هست بپذیرد و براساس آن برنامه‌ریزی مطلوبی داشته باشد.  در حوزه برنامه‌ریزی، نظام رفاه و تأمین اجتماعی ایران (فارغ از تشکیلات و ساختار دولتی آن) باید با پنج مؤلفه مورد ارزیابی و بازنگری قرار بگیرد؛ «فراگیری خدمات»، «جامعیت خدمات»، «کفایت خدمات»، «استمرار خدمات» و «اثربخشی خدمات». اگر نظام رفاه در کشور براساس چنین مؤلفه‌هایی مورد بازنگری جدی قرار بگیرد، نگرانی‌های ما در سال پیش‌رو از مزمن‌ترشدن و عمیق‌ترشدن آسیب‌های اجتماعی اندکی کمتر خواهد شد.  سال آینده، سالی است که کشور باید برای کاهش سرمایه‌های اجتماعی خودش فکری اساسی کند. مشارکت‌های احساسی و لحظه‌ای که در بزنگاه‌های محیط‌زیستی، اجتماعی و ملی می‌بینیم، سرمایه‌های اجتماعی به حساب نمی‌آیند بلکه براساس الگوهای بین‌المللی، کشوری به سرمایه‌های اجتماعی خود افتخار می‌کند که مهربانی را در فضای اجتماعی خودش تسری داده باشد. برعکس آن جامعه امروز ما، جامعه‌ای خودمحور است که شعار «کلاهمان را باد نبرد»، به محور انتخاب در سبک زندگی ما بدل شده. پس کجا هستند مردمی که می‌سرودند: «بیا در کوچه‌باغ شهر احساس/ شکست لاله را جدی بگیریم/ اگر نیلوفری دیدیم زخمی/ برای قلب پردردش بمیریم». خلاصه کلام اینکه ما باید در بخش‌های مختلف حوزه اجتماعی، یک بازنگری جدی کنیم تا سال آینده پله‌ای رو به صعود برای وضعیت اجتماعی ایران به حساب آید.



سیدحسن موسوی‌چلک- رئیس انجمن مددکاران اجتماعی  ایران

منبع: روزنامه شرق/26/12/94





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1394/12/27

 

نوروز فرصت با‌هم بودن

ما به بهانه نوروز فرصت‌هایی ایجاد می‌كنیم تا در كنار هم باشیم. تعطیلات نوروز تنها تعطیلات رسمی در ایران است كه در آن كلیه مشاغل دولتی و غیردولتی تعطیل هستند. فرصت‌های خانوادگی كه از این معبر ایجاد می‌شود انكارناپذیر است. یكی از ضروریات زندگی سفر است. در برخی كشورهای خارجی سفر جنبه اجباری دارد و این نشانه تاثیر روانی عمیق سفر بر افراد است. سفر فرصت فكر كردن به خود و فراغت از زندگی ماشینی را برای انسان عصر جدید فراهم می‌كند و آشنایی با انسان‌های دیگر از اقوام و ملل مختلف باعث افزایش تجربیات و فهم افراد در زندگی می‌شود. افرادی كه زیاد سفر كرده‌اند كارآمدی بیشتری دارند. ما در سفر فرصت استثنائی به دست می‌آوریم كه فارغ از مشغله‌های اداری و مشغله‌های مختلفی كه در زندگی داریم برای خودمان زمان‌های فراغت و نشاط را فراهم كنیم. سفر صرف‌نظر از اینكه مقصد آن كجا باشد و چقدر به درازا بكشد، باعث انبساط خاطر می‌شود. به همین دلیل به سفر زیاد توصیه می‌شود. سفر می‌تواند فرصت‌هایی ایجاد كند كه ما آرامش و نشاط بیشتری در زندگی داشته باشیم. بعد از تعطیلات افرادی كه به سفر رفته‌اند انرژی بیشتری برای كار كردن دارند.

افزایش همدلی در عید نوروز

در چند سال اخیر موضوع سفر بیشتر از گذشته جای خود را در زندگی ما باز كرده است. با وجود فشارهای اقتصادی كه مردم تحمل كردند، اما هر سال تعداد زیادی از افراد، در تعطیلات به داخل یا خارج از كشور سفر می‌كنند و این مساله خوشایند است. در عید نوروز درست است كه در تقویم چهار روز تعطیل رسمی ثبت شده اما ما عملا ۱۳ روز نوروز را تعطیل هستیم. این فرصت خوبی است تا ما به عنوان یك خانواده با هم بودن را در تمام طول شبانه روز طی ۱۳ روز تجربه كنیم. این با هم بودن همدلی بین اعضای خانواده را هم افزایش می‌دهد. در سفر مشاركت و همكاری بیشتر بوده و حتی گذشت هم در سفر بیشتر است. در مسافرت‌ها هر كس تلاش می‌كند عاملی برای شادی و نشاط سایران باشد و همین خودش نشاط‌بخش است. نوروز می‌تواند فرصت با هم بودن را برای تك تك اعضای خانواده‌های ایرانی فراهم كند. در سفر رعایت برخی مسائل ضروری است و باید در سفرها افراد به محیط پیرامون خود به‌شدت دقت كنند. ثبت خاطرات سفر به معنی این نیست كه افراد سفرنامه ناصرخسرویی بنویسند، اما باید خاطراتی كه در این سفرها ایجاد می‌شود نگاشته شود. تجربیاتی كه در جریان هر سفری ایجاد می‌شود باعث می‌شود افراد نسبت به گذشته پخته‌تر شوند. سفر باعث یادگیری بیشتر و استفاده از تجربیات در زندگی اجتماعی می‌شود و این یك فرصت و غنیمت بزرگ است.

حفظ محیط زیست در سفر

مساله مهم بعدی كه باید در هر سفر مورد توجه قرار گیرد حفظ محیط زیست است. ورود انسان به محیط طبیعی، زیستگاه حیوانات را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد. این امر گاهی به شكل مستقیم مانند ماهیگیری، شكار پرندگان و حیوانات مورد توجه است و گاه در اثر استفاده انسان از محیط پرورشی حیوانات دگرگون می‌شود. استفاده معقول از محیط زیست و حفاظت از آن مهم است تا زندگی دیگر موجودات زنده آسیب نبیند و نسل‌های آینده نیز از بهره‌گیری نعمت‌های الهی محروم نمانند. از این رو پرداختن به موضوع اخلاق زیست محیطی همواره مورد نیاز و ضروری است كه باید ارباب رسانه‌ها و نویسندگان و گویندگان در فرهنگ‌سازی اجتماع آن را جدی بگیرند تا این وظیفه عمومی نهادینه شود. برای توسعه فرهنگ زیست‌محیطی استفاده از معارف و آموزه‌های دینی مورد سفارش و تاكید اسلام از محورهای مهم امور فرهنگی اجتماع به شمار می‌آید. من در خطه مازندران بزرگ شده‌ام و یكی از مشكلات مهم در مسافرت‌ها را حفظ نكردن محیط زیست و بی توجهی به آن می‌دانم. باید در تمام سفرهایی كه داریم به این مساله توجه داشته باشیم كه حق كسی را ضایع نکنیم و هیچ موجود زنده و غیرزنده‌ای از این سفر ما آسیب نبیند. به این ترتیب می‌توان انتظار داشت خاطره خوبی از هر سفر در ذهن ما باقی بماند. در كنار مناظر طبیعی و موجودات زنده بعضی افراد با ضربه زدن به بناهای تاریخی و نوشتن یادگاری روی آنهابه محیط زیست و فرهنگ و تاریخ این مرز و بوم خدشه جدی وارد می‌كنند كه باید این اقدام متوقف شود. در فرهنگ ما آمده است كه بسیار سفر باید تا پخته شود خامی! افراد مختلف اعم از دوست و فامیل وقتی عید نوروز و چیزی در حدود ۱۳ روز در كنار هم قرار می‌گیرند شناخت بهتر و كامل تری از هم پیدا می‌كنند و می‌توانند از این طریق خلأها و مشكلات موجود در روابط میان خود را تصحیح كنند. به ویژه برای زوج‌های جوان كه به تازگی وارد زندگی مشترك خود شده‌اند این سفرها فرصت بهتری برای خودشناسی و تفاهم متقابل را فراهم می‌كند و می‌توانند از این طریق به شناخت واقع‌بینانه‌تری از هم دست یابند. در سفر باید یك نفر سفر را مدیریت كند و گوش دادن همه افراد به دستورات این مدیر در سفر بسیار ضروری است. راهنمای سفر یا مدیر سفر باعث می‌شود سفر به خوبی انجام شود و مقرراتی كه در سفر وجود دارد توسط افراد نادیده گرفته نشود. حوادث و حواشی سفرهایی كه مدیر مشخص کرده بسیار كمتر است و در این گروه‌ها كمتر درگیری بین افراد رخ می‌دهد.

سبد كالا و سفر

در قرآن كریم آمده است: بگویید روی زمین سیر و سفر كنید. در واقع سیر و سیاحت آرامش‌بخش روح و روان انسان است و با دیدن مكان‌های دیدنی و مناظر زیبا روحیه انسان شاداب‌تر می‌شود. زمانی كه انسان همه این مواهب الهی را در سفر دارد، مسلما روابط خانوادگی و اجتماعی صمیمانه‌تر و موثرتری برقرار می‌شود، زیرا در سفر همدلی‌ها و محبت‌ها بیشتر شده و افراد به هم نزدیك‌تر می‌شوند. به همین دلیل همیشه گفته‌اند اگر استرس و ناراحتی دارید، سفر كنید. سفر به ویژه در عید نوروز خستگی یك سال كاری افراد را برطرف كرده و باعث می‌شود افراد با آرامش و انرژی بیشتری برای سال جدید خود را آماده كنند. به هر حال نمی‌توان منكر این مساله بود كه خانواده‌های ایرانی در سال‌های اخیر به دلیل نوسانات اقتصادی نگرانی‌های مالی و معیشتی داشته اند، اما پیشنهاد می‌كنم هر خانوار ایرانی بر حسب ضرورت سفر داخلی یا خارجی را در سبد كالای خود به عنوان امری لازم قرار دهد.

سیدحسن موسوی‌چلك

 رئیس انجمن مددكاران اجتماعی ایران

منبع: روزنامه آرمان/24/12/94

 





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1394/12/24

نگاه روز

به بهانه فرارسیدن ماه جهانی مددكاری اجتماعی

نویسنده: حسن موسوی چلك*

یكی از حوزه هایی كه در كشورهای مختلف دنیا جدی گرفته می شود حوزه اجتماعی و به تبع آن حوزه مددكاری اجتماعی است به همین مناسبت در جهان در ماه مارس میلادی به عنوان ماه جهانی مددكاری اجتماعی نام گذاری شده است و با اعلام فدراسیون جهانی مددكاری اجتماعی جهانی شعار سال این حوزه مشخص می شود. در سال جاری با محور احترام به شان و حقوق همه انسان ها شعار مددكاران اجتماعی در جست وجوی یك جامعه انسانی منجسم تعیین شده است. بدون شك تاملی بر این شعار نشان دهنده اهمیت و نقشی است كه مددكاران اجتماعی می توانند در راستای انسجام اجتماعی در هر جامعه ای داشته باشند لذا توجه به این حوزه و متخصصین آن در هر جامعه ای می تواند بستری برای به زیستن یا بهزیستی اجتماعی مردم قلمداد شود و در سایه انسجام اجتماعی و تكریم انسان ها و رعایت حقوق بشر و حقوق شهروندی امنیت اجتماعی در جامعه گسترش پیدا كند. موضوعی كه نبود آن می تواند فشارهای روانی، اجتماعی متعددی را بر افراد وارد كرده و هزینه های زیادی را به دولت ها تحمیل كند. در جامعه ما نیز این موضوع مستثنی نبوده و نخواهد بود. به عبارت دیگر در كشور ما توجه به امور اجتماعی از جمله مددكاری اجتماعی از حاشیه باید به متن سیاستگذاری های اجتماعی وارد شود. گرچه تاكنون موفق به نهادینه كردن این رویكرد نشدیم و آن هم بیشتر از این موضوع نشات می گیرد كه به غلط امور اجتماعی را امور حاشیه ای و مصرفی قلمداد می كنیم و لذا انتظار می رود در ایران نیز ما با استفاده از ظرفیت مددكاران اجتماعی در جهت توسعه اجتماعی، مسوولیت اجتماعی حقوق اجتماعی، عدالت اجتماعی، رفاه اجتماعی و انسجام اجتماعی تلاش چشمگیر تری را داشته باشیم و بتوانیم در سیاستگذاری های اجتماعی و برنامه ریزی های ملی و محلی جایگاه ویژه ای برای مددكاران اجتماعی قایل شویم. فراموش نكنیم كه امنیت اجتماعی پایدار در سایه جامعه منسجم، امن با نشاط و یكپارچه و متحد خواهد بود. این گونه به نظر می رسد كه دانسته یا ندانسته در این زمینه تاكنون غفلت مشهودی داشتیم. شاید پیچیدگی مدیریت اجتماعی و دشواری مداخله در مولفه های اجتماعی با هدف مدیریت دگرگونی های اجتماعی و ایجاد نظم اجتماعی و لزوم همكاری فرابخشی و نگرانی از مطالبه گری و پرسشگری اجتماعی در زمینه حقوق اجتماعی منجر به غفلت و كم توجهی به حوزه اجتماعی شده. ما انجمن مددكاران اجتماعی ایران عضو فدراسیون جهانی مددكاران اجتماعی تلاش خواهیم كرد در راستای وظایف حرفه ای و در چارچوب قوانین و مقررات جاری كشور و با هدف تحقق حقوق اجتماعی و انسجام اجتماعی و افزایش شاخص های سلامت اجتماعی تلاش خود را در كشورمان گسترش دهیم با این امید كه شاهد جامعه ای موفق باشیم كه شان و حقوق همه انسان ها به ویژه اقشار دارای نیازهای خاص در جامعه محترم شمرده شود و حقوق بشر نه از جنبه سیاسی آن بلكه از جنبه های فنی و تكنیكی و به عنوان حقوق اساسی و انسانی در جامعه نهادینه شود. بدون شك تحقق این شرایط مستلزم تعامل حوزه های مختلف با یكدیگر ازجمله مددكاران اجتماعی است. فراموش نكنیم كه مهم ترین وظیفه دولت ها و سازمان ها پاسخگویی به نیازها، مشكلات و مطالبات مردم است. جامعه پاسخگو نسبت به مطالبات بحق مردم می تواند جامعه ای كامیاب و موفق باشد و شاید به همین دلیل است كه موضوع حقوق بشر هم در دین مبین اسلام و ادیان مختلف الهی جدی گرفته شده است. ما هم به عنوان سفیران سلامت اجتماعی تمام ظرفیت ها، توانایی ها، مهارت ها و دانش خود را در این راستا به كار خواهیم گرفت تا بهزیستی اجتماعی را در جامعه نهادینه كنیم. انتظار داریم سیاستگذاران كلان كشور در سیاستگذاری های اجتماعی به جای بهره گیری از تفكر مهندسی اقتصادی و پزشكی در مدیریت اجتماعی كشور، نخبگان و كارشناسان اجتماعی را سهیم و شریك در سیاستگذاری ها كنند. و نظارت بر اجرای سیاستگذاری های اجتماعی در كشور را در قالب سازمان های غیردولتی و سازمان های نظام به تشكل های تخصصی واگذار كنند لذا انتظار داریم دولت و مجلس در این زمینه برای تصویب قانون تشكیل سازمان نظام مددكاری اجتماعی در جمهوری اسلامی ایران پیشگام شوند تا در عمل این شعار را كه باید كار را به مردم واگذار كرد، شاهد باشیم و واگذاری امور به مردم فقط در حد شعار باقی نماند. به امید آن روز.
    *
رییس انجمن مددكاری اجتماعی

     روزنامه اعتماد، شماره 3481 به تاریخ 13/12/94





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1394/12/14

درباره همایشی كه در خانه سینما و برای كودكان و ایدز برگزار شد

مثبت، خوشایند و امیدواركننده

آسیب‌های اجتماعی در سال‌های اخیر آنقدر افزایش پیدا كرده كه تبدیل به یك نگرانی همگانی و موضوعی حساس شده است. ابتلا به بیماری ایدز هم یكی از همین آسیب‌هاست. آسیبی كه از سال ٦٥ تا امروز بیش از ٣٠ هزار مورد مبتلابه آن در كشور شناسایی شده است و براساس تحقیقات، آمار واقعی این آسیب چهار یا پنج برابر آمار رسمی و شناخته‌شده است. با توجه به اینكه الگوی ایدز هم در كشور تغییر كرده و خطرات این تغییر بسیار بیشتر شده، مساله مهم پیشگیری و ایجاد حساسیت در جامعه است. مدیران اجتماعی باید از تمام ظرفیت‌ها برای پیشگیری و ایجاد حساسیت نسبت به این بیماری در جامعه استفاده كنند و در این میان، بدون شك نقش رسانه‌ها، نقشی بسیار تاثیرگذار و مهم است. سینما یكی از فراگیرترین رسانه‌هاست و اهالی‌اش هم گروه مرجع عامی كه می‌توانند از ظرفیت‌های خود در كمك به كاهش آسیب‌های اجتماعی و مواردی مثل اطلاع‌رسانی درباره ایدز و پیشگیری نقش موثری ایفا كنند. هر حركتی چه مستقیم و چه غیرمستقیم و هر قدمی از سمت هنرمندان برای كمك به حل آسیب‌های اجتماعی، اتفاقی مثبت و تاثیرگذار است. هنرمندان چه با ساختن فیلم‌هایی درباره موضوعات و مشكلاتی از این دست، چه از طریق صحبت كردن و هشدار دادن و چه برگزاری همایش‌هایی درباره این موضوعات، تاثیر بسیار زیادی در پیشگیری، اطلاع‌رسانی و حتی مطالبه‌گری دارند. وقتی همایشی مانند همایش «كودكان، سینما، اچ ‌آی وی، ایدز» برگزار می‌شود و هنرمندان تصمیم می‌گیرند تا با حضور در این همایش و صحبت درباره راه‌های فرهنگ‌سازی و پیشگیری صحبت كنند، قطعا اتفاق خوب و مثبتی رخ داده كه باید آن را به فال نیك گرفت و دانست كه تاثیرات این اتفاق هم در جامعه خودش را نشان می‌دهد.


چنین پیشگامی و همراهی اجتماعی، مردمی كه نسبت به هنرمندان حساس هستند و خبرهای آنها را دنبال می‌كنند را وادار می‌كند تا به مسائل و مواردی توجه كنند كه می‌تواند به آنها نسبت به ویروس اچ‌آی‌وی و بیماری ایدز اطلاعات خوب و مفیدی دهد و راه‌های مراقبت و پیشگیری را در اختیار آنها بگذارد. از طرف دیگر توجه به كودكان‌و‌نوجوانان به عنوان نسلی كه برای آموزش و فرهنگ‌سازی می‌توان بیشتر از هر قشر دیگری سرمایه‌گذاری كرد و امیدوار بود تا در آینده نتیجه قابل‌قبولی از این سرمایه‌گذاری گرفت، اتفاق مثبت و خوشایند دیگری است كه با برگزاری این همایش رخ داده و می‌توان امیدوار بود كه سال‌های آینده، روند همكاری‌های اجتماعی هنرمندان به مسیری برای كاهش آسیب‌های اجتماعی منتهی شود. با تمام اینها باید امیدوار باشیم كه هنرمندان ما تنها به برگزاری همین یك همایش قناعت نكنند و با پیگیری و تداوم چنین برنامه‌های مثبت و سازنده‌ای، میزان تاثیرگذاری را بیشتر و بیشتر كنند.

سید حسن موسوی‌چلك

رییس انجمن مددکاران اجتماعی ایران

منبع: روزنامه اعتماد/13 اسفند 94

 

 





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1394/12/13

از سال ۱۳۶۹ هر سال در اسفند و در آستانه عید نوروز و بهار طبیعت، مردم نیكوكار كشور ما همزمان با هفته احسان و نیكوكاری در ۱۴اسفند در همایشی عظیم كه تبلور نوعدوستی، نیكوكاری و مهرورزی آنهاست مبادرت به احسان بخشی از اموال خود به نیازمندان جامعه می‌كنند. در تقویم نیز چهاردهم تا بیست و یكم اسفند با عنوان هفته نیكوكاری نام گذاشته شده است. در این روزها جشن نیكوكاری صرف نظر از هدایایی كه طی آن جمع‌آوری می‌شود به لحاظ معنوی، اجتماعی و فرهنگی دارای كاركرد‌های ویژه‌ای است كه از جمله آنها می‌توان به گسترش و تقویت هر چه بیشتر فرهنگ احسان و انفاق، كمك به همنوع و انسجام اجتماعی اشاره كرد. نوعدوستی و كمك به همنوع از دیدگاه آیین الهی و جهانی اسلام امری ذاتی و فطری است. در واقع خداوند متعال تمایل به كمك كردن به همنوعان را به صورت یك شناخت در قلب هر فرد گنجانده است، بدین مفهوم كه عمل نیكوكاری به صورت نور الهی در قلب و سرشت انسان وجود دارد. بر همین اساس در دین اسلام كه منطبق با فطرت انسان‌هاست، نوعدوستی و كمك به ‌دیگران توصیه شده است. حفظ كرامت انسانی در زمان كمك به نیازمندان و محرومان از مهم‌ترین مسائلی است كه باید مورد توجه قرار گیرد. سرمایه اجتماعی با اولویت افزایش مشاركت اجتماعی در بین مردم جامعه از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. افراد در جامعه ما با بهره گیری از مبانی دینی و فرهنگی ایرانی مشاركت اجتماعی، نوعدوستی، دستگیری از نیازمندان و خدمت به افراد را جزو اولویت‌های خود قرار داده اند. امروزه در جوامع مختلف با ساز و كارهای اداری و غیراداری زمینه حمایت اجتماعی از نیازمندان فراهم شده است؛ این امر هم به‌طور مستمر و هم به شیوه موردی از اهمیت برخوردار است. در كشور ما نیز در كنار حمایت‌های مستمر حاكمیت در قالب سازمان‌ها و نهاد‌های حمایتگر، نهاد‌های غیردولتی و سمن‌ها نیز در راستای جلب مشاركت‌های مردمی فعالیت می‌كنند. معمولا هر ساله در كشور ما قبل از فرارسیدن سال نو جشن احسان و نیكوكاری با محوریت كمیته امداد برگزار می‌شود.

كمك كردن با توجه به كرامت انسانی

در اصل نیكوكاری به صورت نور الهی در قلب و سرشت انسان وجود دارد. قبل از هر اقدامی در كمك به مددجویان باید كرامت و حیثیت آنها حفظ شود. كمك به نیازمندان نباید منجر به آزار نیازمندان یا مددجویان شود. در این اقدام نباید افراد خدمات گیرنده احساس خجالت یا شرمساری كنند. نكته دیگر اینكه هرگونه كمك به نیازمند نباید با منت یا موضعگیری خاصی انجام شود. در ضمن هرگونه اقدام نوعدوستانه‌ای در قالب اهدای هدیه‌های مناسب و باكیفیت باید انجام شود. افراد باید به این امر توجه كنند كه برای این اقدام انسان‌دوستانه نباید از اجناس نامرغوب استفاده كرد. در اصل این اقدام چندان زیبنده افراد خیر و نوعدوست كشورمان نیست.

توزیع كالاها به مددجویان باتوجه به نیازهایشان

مددجویان به دلیل شرایط ویژه دستشان را به سمت اخذ كمك از آحاد مردم دراز كرده اند، اما این شرایط نباید مبنایی برای خدشه‌دار كردن حیثیت و كرامت این افراد شود. شعار روز جهانی مددكاری نیز این است كه باید كرامت و ارزش انسان‌ها حفظ شود و تكریم انسان‌ها جزو وظایف اصلی بخش مددكاران قرار گیرد. متاسفانه در برخی مواقع مشاهده می‌شود كه افراد در هفته احسان و نیكوكاری یا در دیگر اقدام‌ها مبنی بر كمك و نوعدوستی به همنوعان مبادرت به اهدای وسایل نامناسب و مندرس می‌كنند؛ این امر نه تنها زیبنده نیكوكاران نیست، بلكه هدف از هرگونه كمك رسانی رفع نیاز نیازمندان و مددجویان است. افراد خیر در نحوه ارائه خدمات باید با توجه به حیثیت فرد نیازمند مبادرت به این اقدام كنند. توجه به نحوه كمك‌رسانی نیز در جامعه نیازمند فرهنگ‌سازی است تا به این ترتیب افراد به اهدا یا انفاق وسایل مرغوب و مورد نیاز نیازمندان ترغیب شوند.

كمك‌رسانی در كشور ریشه فرهنگی دارد

كمك رسانی و فرهنگ اهدا به نیازمندان از فرهنگ اصیل ایرانی و سفارش‌های دینی نشات می‌گیرد. در دین مساله تكامل اجتماعی مطرح است و هر فردی نسبت به دیگر افراد مسئول است. به این ترتیب در مناسب‌های مختلف موضوع اهدا مطرح است. در گذشته این نوع حمایت‌ها و كمك‌ها با رویكرد محلی در بین اطرافیان مطرح بوده است. در آن شرایط شناخت افراد از یكدیگر كامل بود و به این ترتیب كمك رسانی به نیازمندان به شكل مناسب، مستمر و نهادینه شده در كشور انجام می‌شد. این امر با توجه به شرایط كنونی جامعه به فعالیت‌های نهادها متكی است و دیگر از حالت استمرار و نهادینه شدن آن در بین عامه مردم كاسته شده است. در گذشته شب‌های عید و برخی مناسبت‌های ملی یا مذهبی برای افراد نیازمند وسایل مورد نیازشان از سوی مردم به شكل كاملا داوطلبانه مهیا می‌شد. برای مثال حتی در زمان دروی محصولات كشاورزی نیز سهم نیازمندان در نظر گرفته می‌شد. در گذشته توجه به اطرافیان از اهمیت ویژه‌ای برخوردار بود، ‌اما هم‌اكنون در قالب رفتارهایی مبنی بر مسئولیت اجتماعی باید اعتراف كرد كه رفتارها همچون گذشته نیست، بلكه بیشتر به نهادهای خاص و متكی بر فعالیت‌های گسترده در كشور مربوط می‌شود. در ضمن در گذشته افراد معتمد در هر محله با شناسایی نیازمندان محله به شكل داوطلبانه به آنها كمك می‌كردند و چندان به دولت متكی نبودند، اما امروزه افراد به دلیل نگرانی از آینده و كم‌توجهی به نیازهای دیگران آن‌طور كه باید و شاید به رفع نیازهای مددجویان توجه نمی‌كنند. كمك‎رسانی به دیگران و به‌ویژه به نیازمندان، باعث حفظ و افزایش كرامت انسانی می‎شود. انجام اعمال خیر در جامعه باعث افزایش عدل و كاهش ظلم در جامعه می‎شود و امید است در تمام دنیا عدالت و امنیت افزایش یابد و ظلم و ستم كاهش یابد. در اصل زندگی انسان با خدمت به مردم و كمك به نیازمندان معنی می‎‌شود و هر فرد خیر از زندگی خود لذت می‎برد. مشاركت و حضور در چنین مراسم و برنامه‌هایی برای كمك به همنوعان توفیق الهی برای انسان‌ها به همراه دارد. افراد در جامعه باید بدانند كه با كمك به همنوع نه تنها فردی را به شكل مقطعی از گرفتاری نجات می‌دهند، بلكه این اقدام در بلندمدت منجر به افزایش مشاركت و همبستگی اجتماعی در جامعه می‌شود.

سیدحسن موسوی‌چلك*

رئیس انجمن مددكاران اجتماعی ایران

منبع: روزنامه آرمان/13 اسفند 94





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1394/12/13

قوانین روی‌كاغذ نماند

سیدحسن موسوی‌چلك*

وجود مجلس و تاثیر آن در كشور و توسعه آن انکارناپذیر است. مجلس وظیفه طرح قانون، تصویب آن و نظارت بر اجرای قانون را عهده‌دار است و از طرف دیگر در پرسشگری و مطالبه‌گری نیز مجلس یكی از محوری‌ترین نهادهای رسمی كشور است. اگر مجلس چشم ناظر خوبی باشد و در حوزه‌های مختلف با اشراف و آگاهی نسبت به مسائل اجتماعی موجود و آینده تصمیم‌گیری كند، می‌توانیم امیدوار باشیم دستگاه‌های اجرایی از عمل به آن قوانین خودشان را مسئولانه‌تر درگیر كنند و قوانین هم فقط روی كاغذ نمی‌ماند. از طرف دیگر جنس سیاست‌گذاری‌ها و قوانین به سمتی برود كه جزو حقوق حقه مردم محسوب شود.

كمیسیون اجتماعی چندان طرفدار ندارد

داشتن مجلس قوی و كارآمد در همه حوزه‌ها و عرصه‌ها به ویژه عرصه اجتماعی می‌تواند امیدواری اجتماعی و سلامت اجتماعی را به جامعه تزریق كند. ما یك مجلس فعال و قوی در حوزه اجتماعی نداشته‌ایم و نمونه‌اش را در زمان‌های عضوگیری كمیسیون‌ها می‌بینیم. برای مثال زمانی كه عضوگیری كمیسیون‌ها انجام می‌شود یكی از كمیسیون‌هایی كه به سختی پر می‌شود كمیسیون اجتماعی و شوراهاست. این نشان می‌دهد كه در خود مجلس هم كمیسیون اجتماعی چندان طرفدار ندارد. در مجلس شاهد به حاشیه رانده شدن مسائل اجتماعی هستیم و اگر روند به همین منوال ادامه پیدا كند در آینده هم اوضاع به همین منوال خواهد بود.

از همه‌چیز می‌گویند جز مسائل اجتماعی

این روزها برخی نامزد‌های انتخاباتی از همه‌چیز می‌گویند جز مسائل اجتماعی. نامزد‌ها از برجام، مسائل اقتصادی و فقر و بیكاری و... می‌گویند و از هر دری سخنی به میان می‌آورند، اما التفات چندانی به مسائل اجتماعی ندارند. گویی آنها در شعارهای خودشان هم خود را ملزم به این نمی‌بینند كه مسائل اجتماعی را برای رای آوردن هم كه شده مورد استفاده قرار دهند و این بی‌توجهی به حوزه اجتماع در مجلس به دلیل کم‌توجهی و بی‌علاقگی نسبت به این حوزه است. امروزه هزینه‌های سنگینی برای بی توجهی به مسائل اجتماعی در جامعه متحمل شده‌ایم كه استمرار این وضعیت می‌تواند مشکلاتی را در پی داشته باشد و باید کوشید که از روی دادن این وضعیت ممانعت کرد. روی دادن این وضعیت مشكلات زیادی را به مردم هر كشوری تحمیل می‌كند و ایران نیز از این قاعده مستثنا نیست. نباید امور اجتماعی را اموری حاشیه‌ای و غیرمهم قلمداد كنیم و نباید اجازه دهیم مشكلات كوچك در عرصه اجتماع با نادیده گرفتن به بحران‌های بزرگ تبدیل شوند.

جلوگیری از لطمه‌های جبران‌ناپذیر

پدیده‌های اجتماعی به لحاظ پیچیدگی، رشد روزافزون و تنوع‌شان در جامعه كنونی به بررسی، شناخت و ارائه راه حل‌های منطقی نیاز دارند. پیچیدگی شیوه زندگی در دنیای امروز سبب شده است كه با انواع پدیده‌ها و مسائل اجتماعی در جامعه مواجه باشیم كه ممكن است در صورت بی‌توجهی به آنها ناهنجاری‌ها و پیامدهای منفی زیادی را به دنبال داشته باشند. اگر هر جامعه‌ای از شناخت و یافتن راهكارهای منطقی و مناسب برای مواجهه با این پدیده‌ها و هدایت آنها در مسیر درست ناتوان باشد به یقین با انواع مشكلات و معضلات و در نهایت با فروپاشی بنیان‌های اجتماعی مواجه خواهد شد. به همین لحاظ باید گروه‌های صاحب‌نظر، محقق و كارشناس و به ویژه دارندگان تحصیلات عالی در زمینه جامعه‌شناسی و علوم اجتماعی در ارتباط با این‌گونه پدیده‌ها و فرایندهایی كه منجر به بروز انواع ناهنجاری‌ها و آسیب‌های اجتماعی می‌شوند و راه‌های منطقی پیشگیری از این ناهنجاری‌ها به تحقیق و بررسی بپردازند تا با استفاده از آنها از وارد شدن لطمه‌های جبران‌ناپذیر به جامعه جلوگیری كنیم. جامعه شناسان بر این باورند كه هر جامعه‌ای باید با استفاده از كارشناسان و نظریه پردازان خود آن جامعه به شناسایی پدیده‌ها و ارائه راه حل‌های منطقی برای آنها اقدام کند.

کم‌توجهی دولت‌ها به حوزه اجتماعی

مساله اینجاست كه در تمام این مدت مسئولان جلسه کمتر با متخصصان اجتماعی جلسه داشته‌اند. اگر هم جلسه‌ای بوده، کمتر به انتقاد وضعیت موجود و تلاش برای رفع موانع موجود پرداخته شده است. باید فضا را باز كرد و اجازه داد متخصصان اجتماعی آزادانه دیدگاه‌هایشان را بیان كنند. برای مثال در حوزه اقتصادی می‌بینیم كه۵۰ اقتصاددان نامه‌ای را امضا می‌كنند، اما در حوزه اجتماعی به محض اینكه بخواهیم چنین كاری كنیم می‌گویند سیاه‌نمایی می‌كنید، درحالی كه هشدار دادن نسبت به پایین آمدن سن اعتیاد، افزایش روند روابط غیرجنسی ایمن و ابتلا به ایدز سیاه‌نمایی نیست، بلكه واقعیت جامعه است. خوشبختانه آقای روحانی عضو شورای امنیت ملی است و همچنین رئیس مركز تحقیقات استراتژیك مجمع بوده است؛ مركزی كه مسئولان قبلی و نخبگان و كارشناسان با آن ارتباط دارند. خوب است ایشان شخصا یك بار جلسه بگذارند و اوضاع اجتماعی را از زبان نخبگان اجتماعی بشنوند، نه اینكه مشاورانشان را بفرستند. مشكل اینجاست كه برای مثال با اتاق بازرگانی ایران جلسه گذاشته می‌شود اما با انجمن مددكاران اجتماعی، تشكل‌های كودكان، انجمن جامعه‌شناسی و... هیچ جلسه‌ای گذاشته نمی‌شود. بی توجهی به معضلات اجتماعی در برنامه ششم، در حالی صورت گرفت كه مهم ترین مشكل حال حاضر حوزه سلامت اجتماعی کم‌توجهی دولت به رفاه اقشار آسیب‌پذیر جامعه به ویژه سالمندان است. سازمان تامین اجتماعی به عنوان یك سازمان متولی رفاه اجتماعی باتوجه به گستره وظایف خود در بخش‌هایی مانند درمان، پرداخت حقوق و دستمزد بازنشستگان و از كارافتادگی، خدماتی ارائه می‌كند. این درحالی است كه بودجه این سازمان در طول یك‌سال گذشته حدود ۶۰ هزار میلیارد تومان بوده است. كمك‌های دولتی در بخش رفاه اجتماعی بسیار محدود است، سازمان تامین اجتماعی منابع و مصارف را خود تامین می‌كند، اما مبارزه با آسیب‌های اجتماعی و توجه به رفاه اقشار آسیب‌پذیر به بودجه و منابع قابل توجهی نیازمند است كه دولت متاسفانه در لایحه بودجه سال ۹۵ و برنامه ششم بودجه مناسبی به این بخش اختصاص نداده است. توجه به معضلات امروز جامعه و رفع دغدغه مردم نیازمند كار كارشناسی است، دولت تاكنون تسهیلاتی را به حوزه ساماندهی افراد تحت پوشش نهادهای حمایتی، پیشگیری از آسیب‌های اجتماعی، حمایت از خانواده‌های آسیب‌پذیر و برخی معضلات حوزه معلولان اختصاص داده است اما این تسهیلات كافی نیست.

* رئیس انجمن مددكاران اجتماعی ایران

منبع روزنامه آرمان

3اسفند94

ارسال دیدگاه شما





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1394/12/10

آسیب‌ شناسی باید بومی‌ سازی شود

دفتر مراقبت در برابر آسیب‌ های اجتماعی آموزش و پرورش، روز گذشته هفت عامل مخاطره آمیز و تهدید کننده دانش‌آموزان در مدارس را معرفی کرد که عبارتند از: رفتارهای پرخطر، اختلالات بهداشت روان، اختلالات خانوادگی، انحرافات اخلاقی، اختلالات تحصیلی، اختلالات فرهنگی و بزهکاری.
تصویر آسیب‌ شناسی باید بومی‌ سازی شود

با این حال من اعتقاد دارم همه این مشکلات برآمده از یک مثلث پرخطر در نوجوانی است که سه ضلع آن را کنجکاوی درباره مسائل جنسی و افزایش میل جنسی در سن بلوغ، استفاده مهارگسیخته و بدون رعایت قانون از فضای مجازی و فراوانی ورود موادمخدر به کشور تشکیل می‌دهد بنابراین آسیب‌ زایی اصلی از دل این مثلث است و اگر بتوانیم عمده تلاش‌مان را برای مواجهه با این سه ضلع اختصاص دهیم آن هفت خطر، خود به خود خنثی خواهد شد. نکته ظریف دیگر این است که باید باور کنیم هفت خطری که آموزش و پرورش به آن اشاره می‌کند، جدا از هم نیستند بلکه زنجیروار هستند و هر یک از آنها که ظهور می‌یابند، دیگری را نیز همراه خود می‌آورند.

در این میان یک نکته امیدوارکننده وجود دارد و آن، نقش سرنوشت‌ساز آموزش و پرورش در پیشگیری از آسیب‌های اجتماعی این‌چنینی است. من از اصطلاح «سرنوشت‌ساز» استفاده کردم چرا در کشور ما هر فردی تحصیل می‌کند دست‌کم 12 سال را در مدرسه می‌گذراند مهم‌تر این‌که اولیا هم در این مدت در ارتباط با مدرسه قرار می‌گیرند و راه برای آموزش‌شان باز است.

همچنین توجه به دو موضوع اهمیت دارد؛ نخست این‌که نباید به مدرسه نگاه جزیره‌ای داشته باشیم و فقط آن را در پیشگیری از آسیب‌های مربوط به نوجوان‌ها مسئول بدانیم بلکه خانواده، باید حتما در این زمینه آموزش ببینند و درگیر شوند و نکته دوم این‌که اگر قرار است یک برنامه راه برای مراقبت از نوجوان‌ها ترسیم شود، باید حتما بومی باشد چراکه آسیب‌های تهدیدکننده نوجوان‌های استان‌های گوناگون کشور با یکدیگر متفاوت است و حتی در کلانشهرها، مناطق مختلف هم آسیب‌های متفاوتی دارند.

سید حسن موسوی چلک - رئیس انجمن مددکاری ایران

منبع: روزنامه جام جم/مورخ 17/11/94





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها : موسوی چلک; مددکار اجتماعی;،
لینک های مرتبط :
          
1394/11/17


( کل صفحات : 32 )    ...   5   6   7   8   9   10   11   ...   


آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی